Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"MAREK MARCIŃSKI"

Utylizacja produktów ubocznych z instalacji kaprolaktamu DOI:

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono niektóre etapy badań nad identyfikacją składników, a następnie neutralizacją i częściową hydrolizą tzw. MEK-u - mieszaniny estrów i kwasów będącej odpadową frakcją z instalacji kaprolaktamu. Dobrano parametry procesu oraz czynnik neutralizacyjny. Otrzymane wyniki, potwierdzone w skali 1/4-technicznej, umożliwiły szybkie zastosowanie opracowania w praktyce przemysłowej. W trakcie utleniania cykloheksanu do cykloheksanolu i cykloheksanonu, będącego jednym z etapów procesu otrzymywania kaprolaktamu, powstają produkty uboczne zwane potocznie MEK-iem. Jest to mieszanina różnych związków zawierająca głównie kwasy o długości łańcucha węglowodorowego Cl ^ C 6 i ich estry. Jeszcze do niedawna MEK spalano w zakładowej elektrociepłowni. Nie był to jednak racjonalny sposób postępowania, choćby ze względu na ilość (z instalacji zlokalizowanej w Zakładach Azotowych w Tarnowie pochodziło ok. 5 6 tys. Mg MEK-u rocznie) i skład chemiczny tej mieszaniny. Na zlecenie tarnowskich Zakładów podjęto w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" badania mające na celu racjonalniejsze jej zużytkowanie. W wyniku tych badań opracowano technologię otrzymywania środków pomocniczych zawierających w swoim składzie przetworzony chemicznie MEK. Część doświadczalna Surowce Podstawowy surowiec do badań stanowiła otrzymywana w procesie produkcji kaprolaktamu mieszanina kwasów dikarboksylowych i hydroksykwasów o długości łańcucha węglowodorowego Cx —C6 oraz ich estrów (głównie cykloheksanowych) zawierająca również niewielkie ilości nie zidentyfikowanych substancji polimeryzujących w wyższej temperaturze. Na podstawie wyników chromatografii gazowej stwierdzono, że łączna liczba lotnych składników obecnych w mieszaninie przekracza sto. Większość z nich występuje jednak w bardzo małym stężeniu, co utrudnia ich identyfikację. Za pomocą analizy elementarnej oznaczono zawartość głównych[...]

Badania trwałości biocydu izotiazol i nowego w emulsjach wodno-olejowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad dynamiką rozkładu 2-metylo-4,5-trimetyleno-4-izotiazolin-3-onu (MTI) - biocydu stosowanego do zabezpieczania emulsyjnych układów wodno- -olejowych przed rozwojem życia biologicznego. Badano emulsje wodno-olejowe o stężeniach zróżnicowanych według planu badań, używane jako ciecze chłodzące do obróbki skrawaniem metali. Opisano metodykę wydzielania substancji akt[...]

Badania alkanoloaminowych pochodnych kwasu ortoborowego - dodatków funkcyjnych cieczy do obróbki metali

Czytaj za darmo! »

Omówiono przebieg syntez mono-, di- i trietanoloaminy z kwasem ortoborowym, przeanalizowano strukturę chemiczną otrzymanych produktów oraz zbadano ich właściwości jako dodatków do cieczy używanych w obróbce metali skrawaniem. Stwierdzono, że podstawowymi i konkurencyjnymi substancjami chemicznymi są: koordynacyjna sól alkanoloaminowa kwasu borowego, etery alkanoloamin oraz ester alkanoloamin[...]

Badania nad elektrochemiczną regeneracją ługów chromowych pochodzących z rafinacji wosków Montana w doświadczalnej instalacji przemysłowej DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano elektrochemiczną regenerację ługów chromowych w doświadczalnej instalacji - kaskadzie trzech elektrolizerów połączonych z linią produkcyjną wosków twardych. Otrzymane wyniki zinterpretowano zgodnie z zasadami statystycznej oceny przeprowadzonych doświadczeń. W badanych warunkach uzyskano dobrą wydajność regeneracji (utleniania Cr (Ш) do Cr (VI)). cych kształt prostopadłościanu, z których każdy był złożony z dwóch komór katodowych (zewnętrznych) i jednej anodowej (środkowej), oddzielonych od siebie membraną jonowymienną typu Najlon 427 produkcji firmy Du Pont. Wanny elektrolityczne - wykonane ze stali węglowej i wyłożone ołowiem - wyposażono w ołowiane anody i katody ze stali kwasoodpornej. Jedną z głównych operacji w procesie produkcji wosków twardych jest chromianowa rafinacja surowego wosku Montana w roztworze kwasu siarkowego. Koszt używanego do tego celu dwuchromianu sodu, produkowanego z importowanego surowca, stanowi ponad 30% kosztów wytwarzania wysokogatunkowych wosków twardych. Ługi porafinacyjne powstające w procesie rafinacji, zawierające siarczan chromu, są obecnie stosowane do produkcji Chromopolu wykorzystywanego w garbarstwie. Elektrochemiczna regeneracja ługów chromowych, polegająca na utlenianiu chromu (III) do chromu (VI) z udziałem stałej ilości kwasu siarkowego w układzie, umożliwia zmniejszenie zużycia deficytowego surowca. Stosowane technologie elektrochemicznego utleniania Cr (III) do Cr (VI) mało się różnią między sobąI + 6). Proces prowadzi się zazwyczaj w elektrolizerach diafragmowych, a ostatnio coraz częściej używa się membran jonowymiennych. Ze względu na silnie agresywne i utleniające środowisko mieszaniny dwuchromianu sodu i kwasu siarkowego, wykorzystuje się membrany perchlorowane lub perfluorowane2), z tym że jedynie te ostatnie, na podłożu z włókna teflonowego, charakteryzują się zadowalającą chemoodpomością. Jako materiał anodowy stosuje się ołów lub jego stopy z dodatkiem antymo[...]

 Strona 1