Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"JADWIGA GORSKA-POCZOPKO"

Prace nad ulepszeniem produkcji zapraw nasiennych w Polsce DOI:

Czytaj za darmo! »

Opisano prowadzone w kraju prace nad substancjami chemicznymi służącymi do zaprawiania nasion przed siewem. Zabieg ten stosuje się w celu zabezpieczenia roślin przed chorobami. Prace dotyczyły zarówno doboru i wytwarzania nowoczesnych składników aktywnych zapraw, jak i ulepszania ich formy użytkowej. Zaprawianie nasion stanowi w produkcji roślin jednorocznych pierwszy, podstawowy, a nieraz jedyny zabieg. Jest on mało pracochłonny, tani i bezpieczny dla środowiska naturalnego. W miarę rozwoju środków grzybobójczych coraz więcej chorób roślin można zwalczyć w wyniku zaprawiania nasion, a wyhodowane z tych nasion rośliny są przez dłuższy okres chronione przed chorobami. W Polsce zaprawianie nasion wiąże się z tradycjami przedwojennymi związanymi z Zakładami "Azot" w Jaworznie. Zaraz po II wojnie światowej przystąpiono do wznowienia produkcji zapraw i rozpoczęto prace zarówno nad ulepszeniem stosowanych składników aktywnych, jak i ich formy użytkowej. Prace nad unowocześnianiem składników aktywnych w zaprawach W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych dominowały w kraju zaprawy zawierające związki rtęci: Zaprawa nasienna R (octan fenylortęciowy), Zaprawa uniwersalna (/?-toluenosulfanilid-N-etylortę- *’ Referat wygłoszony na konferencji naukowo-technicznej Dziś i jutro przemysłu pestycydów (Jaworzno, 24-4-25 września 1987 r.) ciowy), a od 1970 r. Zaprawa płynna .0,8 zawierająca metylortęciocyjanoguanidynę. Ta ostatnia produkowana była w ZCh "Organika- -Azot" na podstawie technologii opracowanej w IP 0 1}. W procesie produkcyjnym otrzymywano najpierw roztwór octanu rtęciowego w kwasie octowym (z tlenku rtęciowego, kwasu octowego i bezwodnika octowego), a następnie - w wyniku reakcji wolnorodnikowej zachodzącej pomiędzy octanem rtęciowym i nadtlenkiem acetylu - uzyskiwano octan metylortęciowy. Związek ten (bez wyodrębnienia) poddawano reakcji z cyjanoguanidyną, po uprzednim zobojętnieniu, i otrzymywano gotową zaprawę nasienn[...]

Synteza, struktura, właściwości fizyczne oraz aktywność biologiczna ksantogenianów pochodnych związków chloroalkanoarylowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono sposób syntezy nowych związków O-etyloksantogenoalkanoarylowych - potencjalnych pestycydów. Związki te otrzymano w wyniku kondensacji O-etyloksantogenianu potasu z chlorozwiązkami, dotychczas nie stosowanymi do tego celu. Stwierdzono, że niektóre z nowo otrzymanych związków O-etyloksantogenoalkanoarylowych wykazują interesującą aktywność grzybobójczą. Duża liczba estrów kwasu węglowego wykazuje właściwości owadobójcze, bakteriobójcze, grzybobójcze i roztoczobójcze. Zaobserwowano zwiększenie biologicznej aktywności estrów kwasu węglowego w wypadku wprowadzenia do ich cząsteczek atomów siarki zamiast atomów tlenu. Najbardziej aktywne są estry kwasu tritiowęglowego, natomiast pochodne kwasów tiowęglowego i ditiowęglowego są mniej aktywne1+ 3). Niektóre z estrów kwasu ditiowęglowych o dużej aktywności biologicznej są produkowane na skalę przemysłową4*. Estry kwasów ditiowęglowych otrzymuje się głównie dwiema metodami, tj. w wyniku działania ksantogenianami litowców na sole arylodiazoniowe5) bądź na halogenoalkany lub halogenoalkanoaryle6’. Przedmiotem niniejszego artykułu są badania związane z syntezą, strukturą i właściwościami kilku O-etyloksantogenianów pochodnych związków chloroalkanoarylowych. Część doświadczalna Wśród chloroaryloalkanozwiązków można wyodrębnić dwie grupy. Do pierwszej grupy należą: bis(chlorometylo)węglowodory będące pochodnymi benzenu, ksylenów, trimetylobenzenów, bifenylu, bifenyloalkanów, bifenylotlenku, bifenylosulfidu, bifenylosulfonu, tetraliny, dibenzofuranu i antracenu. Potrzebne do badań bis(chlorometylo) związki uzyskano metodami opisanymi w literaturze, w niektórych wypadkach zmodyfikowanymi lub opracowanymi na nowo7+19). Zazwyczaj związki te otrzymuje się w wyniku działania paraformaldehydem i gazowym chlorowodorem na odpowiedni węglowodór rozpuszczony w obojętnym rozpuszczalniku organicznym, najczęściej w obecności stężonego kwasu solnego i lodowatego kwasu octowego oraz chlorku[...]

 Strona 1