Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"KRZYSZTOF WOJCIECHOWSKI"

Nanostrukturalne materiały termoelektryczne

Czytaj za darmo! »

Inżynieria materiałów termoelektrycznych jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się w ostatnich latach dziedzin materiałów funkcjonalnych. Jej intensywny rozwój wynika z możliwości szerokiego zastosowania tej grupy materiałów w wielu dziedzinach techniki, np. w energetyce do bezpośredniej konwersji energii cieplnej na elektryczną, w elektronice do konstrukcji sensorów, przetworników i mikroukładów chłodzących elementy elektroniczne (procesory, diody laserowe, elementy noktowizorów) czy w urządzeniach chłodniczych powszechnego użytku. Urządzenia termoelektryczne wykazują się wieloma pożądanymi z punktu widzenia współczesnych technologii cechami: małą wagą, prostotą konstrukcji, bezgłośną pracą, wyjątkową trwałością i niezawodnością, a także stosunkowo niskimi koszta[...]

Próby wyeliminowania fosgenu z reakcji syntezy N,N'-diarylomoczników

Czytaj za darmo! »

Zbadano wpływ różnych czynników na przebieg reakcji aniliny i jej pochodnych z estrami kwasu węglowego lub z mocznikiem. Stwierdzono możliwość otrzymania diarylomoczników bez udziału fosgenu. ytwarzanie i stosowanie fosgenu jest coraz bardziej ograniczane ze względu na toksyczność tego odczynnika oraz na ogólną tendencję do eliminacji wszelkich związków chloru z procesów produkcyjnych. Pogl[...]

Techniki immobilizacji stosowane w biotechnologiach ochrony środowiska. Część I. Immobilizacja osadu czynnego


  Zjawisko immobilizacji jest to zespół czynników i działań skutkujących ograniczeniem swobody poruszania się poszczególnych atomów, cząsteczek, a w konsekwencji całego materiału (w tym biologicznie aktywnego) poprzez adsorpcję na powierzchni nośnika lub wewnątrz specyficznych struktur. W opracowaniu przedstawia się i porównuje obecnie stosowane metody oraz techniki unieruchamiania komórek żywych znajdujące zastosowanie w unieszkodliwianiu zanieczyszczeń ściekowych różnorodnego pochodzenia. Wybrane techniki dotyczą przede wszystkim immobilizacji biocenozy osadu czynnego, a także wyizolowanych z tej biocenozy poszczególnych rodzajów i gatunków drobnoustrojów. Szczegółowo omówione zostały właściwości fizyko-chemiczne hydrożeli jako nośników mikroorganizmów osadu czynnego oraz efektywność immobilizowanych procesów nitryfikacji i denitryfikacji. Obok metod opartych na działaniu unieruchomionych drobnoustrojów, istotną rolę odgrywa także specyficzny rodzaju immobilizacji - samoorganizacja komórek, tzw. flokulacja. Omówiono korzyści i możliwość praktycznego stosowania alternatywnych metod dekoloryzacji ścieków przemysłowych oraz usuwania metali ciężkich opartych na działaniu immobilizowanych drobnoustrojów.1. Wprowadzenie Celem opracowania jest przedstawienie, porównanie i ocena nowych jak i obecnie stosowanych metod oraz technik unieruchamiania komórek żywych znajdujących zastosowanie w unieszkodliwianiu zanieczyszczeń ściekowych różnorodnego pochodzenia. Wybrane techniki opisywane w treści, dotyczą przede wszystkim immobilizacji biocenozy osadu czynnego, a także wyizolowanych z tej biocenozy poszczególnych rodzajów i gatunków drobnoustrojów. Ze względu na mnogość metod wykorzystujących osad czynny, dość szczegółowo omówione zostały właściwości fizykochemiczne hydrożeli jako nośników mikroorganizmów osadu czynnego oraz efektywność immobilizowanych procesów nitryfikacji i denitryfikacji. Obok metod opartych na działaniu unieruchomio[...]

Techniki immobilizacji stosowane w biotechnologiach ochrony środowiska. Część II. Immobilizowane procesy nitryfikacji, denitryfikacji i defosfatacji


  W części I publikacji omówiono istotę i mechanizmy procesu immobilizacji komórek żywych. Przedstawiono podstawowy podział technik unieruchamiania oraz powszechnie stosowane w tej metodzie nośniki syntetyczne oraz naturalne. Omówiono zastosowanie immobilizacji osadu czynnego w unieszkodliwianiu ścieków przemysłowych specyficznego pochodzenia oraz fizyko-chemiczne właściwości hydrożeli PVA i alginianu sodu jako nośników biocenozy osadu czynnego. Część II dotyczy zastosowania zjawiska bioimmobilizacji w zwiększaniu efektywności głównych procesów biochemicznych, zachodzących w trakcie powszechnie rozumianego procesu oczyszczania ścieków. Uwagę skupia się wobec powyższego na doborze metod unieruchamiania drobnoustrojów, w wyniku których usprawnione zostają procesy utleniania i redukcji związków azotu oraz biosorpcja ortofosforanów.1. Immobilizowane procesy nitryfikacji, denitryfikacji i defosfatacji Biologiczny proces przemiany amoniaku w azotany realizowany jest w dwuetapowym procesie nitryfikacji. W pierwszej kolejności amoniak oraz jony amonowe utlenianie są do azotynów przez bakterie z rodzaju Nitrosomonas. Drugi krok polega na dalszym utlenianiu azotynów do azotanów przez bakterie z rodzaju Nitrobacter. Oba procesy przebiegają wyłącznie w warunkach tlenowych: Etap I: NH4 + + 1.5 O2 → NO2 - + H2O +2H+ Etap II: NO2 - + 0.5 O2 → NO3 - Po utworzeniu azotanów ulegają one denitryfikacji, czyli redukcji do wolnego azotu, który uwalniany jest do atmosfery. Proces ten jest przeprowadzany przez bakterie denitryfikacyjne i jest jednym z postaci oddychania beztlenowego, np. przez heterotroficzną bakterię Pseudomonas fluorescens. Zachodzi wówczas, gdy stęże-nie tlenu rozpuszczonego jest bliskie bądź równe zeru. Proces ten opisuje reakcja: 2 NO3 - + 2H+ → N2+ H2O + 2.5 O2 Procesy biologicznej redukcji fosforu, pomimo coraz większej wiedzy o technologii oczyszczania ścieków, są skomplikowanymi i mało stabilnymi proc[...]

Techniki immobilizacji stosowane w biotechnologiach ochrony środowiska. Część III. Bioimmobilizacja w dekoloryzacji barwników i odzyskiwaniu metali

Czytaj za darmo! »

II część artykułu omawiała zastosowania immobilizacji specjalnie dobranych mikroorganizmów (w tym wyizolowanych z biocenozy osadu czynnego) w usuwaniu ze ścieków związków azotowych oraz fosforu. Omówiono zarówno proste warianty unieruchamiania na nośnikach naturalnych oraz najbardziej zaawansowane technologicznie, będące hybrydowym połączeniem pułapkowania i mikrokapsułkowania. W części III publikacji porusza się problem unieszkodliwiania barwnych ścieków po procesach barwienia włókien oraz odzyskiwania i usuwania wybranych metali ciężkich z wód poprodukcyjnych. Emisja wymienionych zanieczyszczeń do środowiska jest szczególnie istotną i wymagającą nowych rozwiązań kwestią w biotechnologii. Trzecia część opracowania skupia się na wykorzystaniu do immobilizacji specyficznych gatunków bakterii, grzybów, wodorostów i alg oraz ich późniejszym zastosowaniu w unieszkodliwianiu wspomnianych zanieczyszczeń. Rozdział kończy podsumowanie w formie porównania efektywności wszystkich omówionych w pracy metod immobilizacji.1. Bioimmobilizacja w dekoloryzacji barwników. Głównym źródłem zanieczyszczeń środowiska barwnikami są procesy technologiczne przemysłu bawełnianego i tekstylnego. Ścieki takie charakteryzują się przede wszystkim głęboką barwą oraz ChZT porównywalnym ze ściekami komunalnymi [1]. Pośród wszystkich stosowanych rodzajów barwników największą grupę, ponad 70%, stanowią barwniki azowe. Pozostała część to głównie barwniki antrachinonowe oraz ftalocyjanowe [2]. Barwniki azowe są związkami organicznymi, nie ulegającymi biodegradacji w obecności mikroorganizmów tlenowych, czyli m.in. tworzących osad czynny. Barwniki reaktywne reagują z grupami nukleofilowymi materiału tkaniny tworząc silne wiązania kowalencyjne. Pozostałe barwniki przywierają do tkanin dzięki występującym oddziaływaniom bliskiego zasięgu (wiązania wodorowe) oraz siłom van der Waals’a. W wyniku oczyszczania w warunkach silnie redukujących, przekształcają się [...]

Nowe możliwości redukcji 4-nitro-N-alkilonaftalimidów DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość redukcji 4-nitro-N-alkiłonaftałimidów za i acylowaniu za pomocą tego bezwodnika odpowiedniej aminy15 + 17) pomocą wodorosiarczynu sodowego. Wykazano, że jest to możliwe oraz redukcji grupy nitrowej711 ~131; w środowisku mieszaniny N,N-dimetyloformamidu z wodą. Określono optymalne warunki reakcji (temp. 85 90°C, czas trwania procesu 4 h, co najmniej 7 moli NaHSO , na 1 mol nitrozwiązku). Stwierdzono, że w tych warunkach tworzy się jedynie 5 -f- 9% wag. kwasu 4-nitro-N-alkilonaftalimidosulfonowego,* * " który dzięki swojej rozpuszczalności w wodzie nie zanieczyszcza kryształów 4-amino-N-alkilonaftalimidów. Nn Podczas badań nad syntezą i właściwościami nowej grupy azowych barwników zawiesinowych, zawierających reszty acetyloaminowe, benzamidowe i naftalimidowe1,2), stwierdzono, że szczególnie cennymi cechami wyróżniają się pochodne 4-aminonaftalimidu (1). R -N r | R = H , alki l ; R11 , Rn2 _ C2H5,CH2CH20H itp. Odznaczają się one znaczną odpornością termiczną. Pod względem barwy przypominają powszechnie stosowane analogiczne związki otrzymywane z 2,4-dinitroaniliny. Ze względu na brak zdolności do międzycząsteczkowej asocjacji, utrudniającej sorpcję barwnika przez farbowane włókno, najkorzystniejsze właściwości w farbiarstwie wykazują pochodne 4-amino-N-alkilonaftalimidu (R = alkil)3). Barwniki te zachowują jednocześnie wszelkie właściwości fizyczne charakterystyczne dla pochodnych naftalimidu (R = H), jak np. głęboki odcień barwy i trwałość termiczną. Wprowadzenie do cząsteczki barwnika (7) układu N-ałkilonaftalimidu (R = alkil) powoduje zwiększenie jego powinowactwa z włóknem poliestrowym w porównaniu z barwnikami zawierającymi ukiad nie podstawionego naftalimidu (R = H). Taka właściwość tych pochodnych N-alkilonaftalimidu jest związana z ich niezdolnością do asocjacji za pośrednictwem grup amidowych4>. Omawiane związki mogłyby mieć praktyczne zastosowanie jako nowe barwniki, gdyby były dostępne wszystkie nie[...]

Nanoproszki i warstwy z materiałów termoelektrycznych - otrzymywanie i charakterystyka

Czytaj za darmo! »

W ostatnich latach pojawiło się duże zainteresowanie zastosowaniem technologii nanostrukturalnych do otrzymywania materiałów termoelektrycznych. Nowe materiały wykazują znacznie lepszą efektywność w stosunku do typowych materiałów dzięki wykorzystaniu kwantowych efektów rozmiarowych. Na przykład supersieci Bi2Te3/Sb2Te3 o okresie ok. 6 nm wytworzone za pomocą technik MOCVD mają ponad dwukrotnie większy współczynnik efektywności termoelektrycznej ZT w stosunku do materiałów litych [1]. Podobnie interesujące efekty uzyskano dla supersieci PbTe/PbSeTe, GeSi/Ge [2,3]. Typowe technologie cienkowarstwowe używane do otrzymywania tych materiałów mogą w naturalny sposób znaleźć zastosowanie w mikroelektronice do wytwarzania aktywnych elementów chłodzących czy mikrogeneratorów termoele[...]

 Strona 1