Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"WOJCIECH JERZYKIEWICZ"

Synteza N,N-di(polioksyetyleno)alkiloamin i ich N-tlenków DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad syntezą N,N-di(polioksyetyleno) alkiloamin i ich N-tlenków. Stwierdzono, że oksyetylenowanie N,N-di(2-hydroksyetylo)alkiloaminy w obecności wody lub bez udziału tego katalizatora, w temp. 80ч-90°С i pod ciśnieniem 0,2 -ś- 0,3 MPa, prowadzi do otrzymania N,N-di(polioksyetyleno) alkiloamin zawierających niewielkie ilości produktów ubocznych, tj. czwartorzędowych związków amoniowych. Ogrzanie otrzymanych N,N-di(polioksyetyleno)alkiloamin w temp. powyżej 140°С (rozkład czwartorzędowych związków amoniowych), a następnie ich utlenianie w temp. 50 ч- 70°C za pomocą perhydrolu (stosunek molowy amina: H20 2 = 1:1,3) zapewnia wysoki stopień przereagowania amin do ich N-tlenków. CH2CH2OH R—NI O H II I CH2CH2OH + H 2o 2 I »R—N + I ►O- + h 2o (2) CH, R—C—N—(CH2)3—N + H20 CH, Wśród wielu amin tłuszczowych i ich pochodnych, przedstawionych w poprzedniej pracy1}, ważną grupą związków są tlenki amin. Są one wykorzystywane do produkcji takich wyrobów chemii gospodarczej, jak: szampony, płyny do kąpieli, płyny do mycia naczyń, środki do pielęgnacji włosów, płyny do prania, środki do mycia ciała, kremy, preparaty do pielęgnacji twarzy, płyny po goleniu i wiele innych2^4’. Mają one właściwości pieniące, stabilizujące pianę, piorące, zmiękczające, zagęszczające, odznaczają się niewielką toksycznością i można je stosować w mieszaninie z anionowymi, niejonowymi i kationowymi środkami powierzchniowo czynnymi. Ważną cechą tych związków jest łagodne oddziaływanie na skórę5,6). Powszechnie stosowaną metodą otrzymywania tlenków amin alifatycznych i jedyną mającą znaczenie przemysłowe jest utlenianie amin trzeciorzędowych za pomocą wodnych roztworów (ok. 30-proc.) nadtlenku wodoru7). Utlenienie trzeciorzędowych alkiloamin przeprowadza się w zakresie temp. 60ч-70°С w rozpuszczalniku (najczęściej stosuje się mieszaninę izopropano[...]

Zastosowanie amin tłuszczowych i ich pochodnych jako inhibitorów korozji DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono najważniejsze kierunki zastosowania amin tłuszczowych i ich pochodnych jako inhibitorów korozji w środowisku kwaśnym, w układach ciecz - para, w obiegach wody chłodzącej, w instalacjach przeróbki ropy naftowej i gazu ziemnego. Przedstawiono przegląd dotychczas stosowanych w kraju inhibitorów korozji zawierających aminy tłuszczowe i ich pochodne oraz omówiono możliwości syntezy nowych skutecznych inhibitorów i możliwości wykorzystania ich w przemyśle chemicznym, a także w innych gałęziach gospodarki narodowej. W poprzednich artykułach1,2* dokonano przeglądu właściwości chemicznych i zastosowania amin tłuszczowych. Aminy tłuszczowe, a głównie ich pochodne, mają rozległe zastosowanie w wielu dziedzinach życia i produkcji przemysłowej. Szczególnie interesujące jest wykorzystanie wielorakich właściwości tych związków do ochrony przed korozją w przemyśle chemicznym i innych gałęziach gospodarki narodowej. Pochodne amin tłuszczowych (z wyjątkiem samych amin i oksyetylenowanych amin) są kationowymi środkami powierzchniowo czynnymi. (W środowisku kwaśnym również aminy i oksyetylenowane aminy działają jako środki kationowo czynne). Podstawową cechą tych środków jest ich "substantywność" rozumiana jako zdolność do przyciągania i adsorbowania kationów przez powierzchnie różnych substancji, m.in. przez powierzchnię metali. Ze względu na chemiczną budowę cząsteczek adsorpcja związków kationowych przebiega według mechanizmu adsorpcji fizycznej i chemicznej adsorpcji dodatnio naładowanych atomów azotu na elektroujemnej powierzchni. Hackerman i współpracownicy3*, którzy stworzyli podstawy teorii adsorpcji inhibitorów organicznych, wykazali, że inhibitujące właściwości różnych substancji są związane z gęstością elektronową atomu tworzącego centrum reakcji. Wraz ze wzrostem gęstości elektronowej w centrum reakcji zwiększa się energia wiązania inhibitora na powierzchni metalu, a zatem zwiększa się efektywność działania inhibitora. Substa[...]

Przegląd chemii amin tłuszczowych nowe aspekty i kierunki rozwoju DOI:

Czytaj za darmo! »

Dokonano przeglądu chemii amin tłuszczowych i ich pochodnych, przedstawiając metody ich syntezy, niektóre zastosowania i nowe tendencje w tej dziedzinie na podstawie literatury i prac badawczych wykonanych w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia". W ostatnich latach nastąpił znaczny rozwój produkcji amin tłuszczowych. Stały się one podstawowym surowcem do wytwarzania kationowych środków powierzchniowo czynnych, które stanowią 7% ogólnej ilości produkowanych detergentów. Produkcja amin tłuszczowych i ich pochodnych na świecie wynosi obecnie ok. 300 tys. t/г., w tym w Europie Zachodniej 110 tys. t/r. Przodujące w tej produkcji firmy to: Akzo Chemie (Holandia, USA, Wielka Brytania), Hoechst (RFN), Kema Nobel (Szwecja), Seca (Francja), Sinor Kao (Japonia, Hiszpania). Problematyka amin tłuszczowych obejmuje syntezę, analizę i zastosowanie nitryli tłuszczowych, pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowych wyższych alkiloamin, oksyetylenowanych amin tłuszczowych, czwartorzędowych soli amoniowych, tlenków amin i amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych. Produkcja najważniejszych związków z grupy kationowych środków powierzchniowo czynnych przedstawiała się w RFN w 1980 r. następująco: - sól dwualkilodwumetyloamoniowa - 70%, - oksyetylenowane aminy tłuszczowe - 10%, - sole imidazolinowe - 7%, - sole amin tłuszczowych I-rzęd., - sole dwuamin tłuszczowych, - tlenki amin, sól alkilodwumctylobcnzyloamoniowa i inne } 13%. Poniżej dokonano przeglądu podstawowych pochodnych amin tłuszczowych. Na podstawie literatury oraz prac badawczych ICSO "Blachownia" przedstawiono nowe tendencje w tej dziedzinie. Nitryle tłuszczowe Nitryle tłuszczowe w skali przemysłowej wytwarzane są w wyniku amonolizy i dehydratacji kwasów tłuszczowych w sposób ciągły (faza gazowa) lub periodyczny (faza ciekła), w temp. 280 -f- 360°C, w obecności katalizatorów, do których zalicza się tlenek glinowy i boksyty1}. Zaletą procesu ciągłego jest mniejs[...]

Synteza, właściwości i zastosowanie czwartorzędowych soli amoniowych typu chlorków dialkilodimetyloamoniowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono wyniki badań nad syntezą chlorków dialkilodimetyloamoniowych z tłuszczowych amin drugorzędowych. Zbadano antyelektrostatyczne, zmiękczające, biobójcze i dermatologiczne właściwości otrzymanych produktów. Kationowe środki powierzchniowo czynne stanowią ok. 7% ogólnej ilości produkowanych detergentów. Najczęściej są stosowane azotowe kationowe środki powierzchniowo czynne wywodzące się z amin tłuszczowych. Wśród wielu dostępnych amin tłuszczowych i ich pochodnych opisanych w pracyl) największe znaczenie -z e względu na wielkość produkcji - mają aminy drugorzędowe i wytwarzane z nich chlorki Fotografię Autora zamieściliśmy na s. 556 {red.). dialkilodimetyloamoniowe. Wielkość produkcji tych chlorków ocenia się na ok. 70% ogólnej ilości wszystkich wytwarzanych kationowych środków powierzchniowo czynnych. W roku 1980 w RFN wyprodukowano ok. 27 tys. t pochodnych amin tłuszczowych, w tym 18 tys. t stanowił chlorek distearylodimetyloamoniowy2’. Synteza chlorków dialkilodimetyloamoniowych przebiega według następujących reakcji chemicznych: RCOOH + NH3 RCN + 2HzO, A120 3 p .T R\ RCN + 2 H2 ——> >NH + NH3, Ni R/ Doc. dr Wojciech JERZYKIEWICZ w roku 1962 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki ^ i Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest kierownikiem zespołu w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" w Kędzierzynie-Koźlu. Specjalność - technologia organiczna, kationowe środki powierzchniowo czynne. Mgr inż. Wojciech MISIURNY w roku 1983 ukończył Wydział Chemiczny Politechniki ^ Poznańskiej. Jest specjalistą w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" w Kędzierzynie- Koźlu. Specjalność - chemia i technologia organiczna. c e n PRZEMYŚL CHEMICZNY Э О и 69/12 (1990) :>NH + 2CH,C1 + NaOH- ■R4 /С Н 3 / \ .R CH3J C r+ N aC l + H ,0 . Syntezę amin drugorzędowych omówiono w poprzedniej pracy3’. Proces czwartorzędowania amin drugorzędowych[...]

Synteza tłuszczowych amin drugorzędowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono wyniki badań nad otrzymywaniem drugorzędowych amin alifatycznych o długich łańcuchach z nitryli oraz z amin pierwszorzędowych. Określono wpływ podstawowych parametrów procesu, tj. temperatury, ciśnienia wodoru, ilości katalizatora niklowego i czasu, na skład amin w produkcie. Wytypowano optymalne parametry procesu ich wytwarzania. Opracowanie technologii otrzymywania drugorzędowych amin tłuszczowych stanowi cel wdrożeniowy nr 39 CPBR 3.2. Spośród bogatego asortymentu amin tłuszczowych i ich pochodnych przedstawionego w pracy1} największe znaczenie ze względu na wielkość produkcji w świecie mają aminy drugorzędowe (RjNHR^). Są one surowcem w syntezie chlorków dialkilodimetyloamoniowych [R1R2N(CH3)2] +C1" stosowanych jako: środki zmiękczająco-antyelektrostatyczne do tkanin i preparatów chemii gospodarczej2,3) (Rx i R2 stanowią w tym wypadku grupy alkilowe zawierające 16-^18 atomów węgla), środki dezynfekcyjne4,6) (Rx i R2 stanowią grupy alkilowe zawierające 8 -h 12 atomów węgla), surowiec do syntezy bentonów z bentonitów dla przemysłu farb i lakierów oraz dla płuczek wiertniczych. Różnorodne możliwości zastosowania chlorków dialkilodimetyloamoniowych sprawiły, że ich produkcja stanowi 70% ogólnej ilości wszystkich wytwarzanych kationowych środków powierzchniowo czynnych. Na rynku światowym istnieje zatem stałe zapotrzebowanie na aminy drugorzędowe. Są one wytwarzane przez firmy: Akzo Chemie, Ceca, Kema-Nord, Sinor-Kao, pod znanymi nazwami handlowymi: Armeen 2C, Amin 28, Amin 2HG, Noram 2C, Noram 2SH, Fermin 2C, Fermin D86. Produkty te zawierają 90-^95% wag. amin drugorzędowych o odpowiedniej długości łańcucha węglowodorowego (Ci 2 “j" C22). Z danych zawartych w literaturze patentowej 7^ I0) wynika, że otrzymywanie drugorzędowych amin alifatycznych z nitryli jest procesem dwustopniowym. W pierwszym etapie następuje uwodornienie nitryli do mieszaniny amin pierwszo- i drugorzędowych, które w etapie drugim poddaje s[...]

Zagospodarowanie frakcji glicerynowych z instalacji biodiesla

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono oryginalną koncepcję zagospodarowania frakcji glicerynowej, produktu ubocznego z instalacji biodiesla, poprzez jej skojarzoną chemiczną obróbkę, na drodze zmydlania, transestryfikacji, oksyetylacji, aminolizy i transacetalizacji. Produkty przerobu mogą znaleźć zastosowanie w wielu gałęziach gospodarki, m.in. jako emulgatory, inhibitory korozji, detergenty, dodatki funkcyjne d[...]

Dwuaminy tłuszczowe jako emulgator i środek adhezyjny do asfaltu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad syntezą i zastosowaniem N-(3-aminopropylo)alkiloamin, tzw. dwuamin tłuszczowych. Przydatność produktu jako emulgatora i środka adhezyjnego do asfaltu zależy od zawartości pierwszorzędowych alkiloamin (niepożądanego składnika) powstających podczas syntezy dwuamin. Na podstawie wyników prac badawczych w 1987 r. w Zakładach Azotowych "Kędzierzyn" uruchomiono produkcję dwuamin tłuszczowych na potrzeby drogownictwa. Emulsje asfaltowe są, obok asfaltów i smół drogowych, podstawowym lepiszczem stosowanym do budowy i konserwacji nawierzchni drogowych (łączenie nowo wykonywanej warstwy z podłożem, regeneracja nawierzchni bitumicznych, powierzchniowe utrwalanie nawierzchni, remonty cząstkowe, uszczelnianie spękanych i porowatych nawierzchni). Zanim zaczęto stosować emulsje, zabiegi te wykonywano używając lepiszczy drogowych o lepkości obniżonej w wyniku ich podgrzania bądź upłynnienia za pomocą rozpuszczalników smołowych lub naftowych (dodawanych w ilości 20% wag.). Stosowanie lepiszcza drogowego w postaci emulsji nie wymaga podgrzewania i dodawania upłynniaczy. Emulsje asfaltowe muszą być stabilne (nie powinny rozpadać się na fazę wodną i asfalt) podczas magazynowania, transportu, dozowania i zwilżania (otaczania) nimi ziaren kruszywa. Wymaga się również, aby emulsje rozpadały się prawie natychmiast po zwilżeniu kruszywa oraz aby asfalt wytrącony z emulsji (po jej rozpadnięciu) 1 odłożony na powierzchni ziaren kruszywa lub warstwy ścieralnej nawierzchni trwale do nich przylegał (emulsja powinna się charakteryzować odpowiednim powinowactwem z kruszywem w celu zapewnienia wymaganej adhezji). Surowcem niezbędnym do wytworzenia emulsji asfaltowych jest emulgator. W produkcji emulsji kationowych są to N-(3-aminopropylo) alkiloaminy, o ogólnym wzorze RNHCH2CH2CH2NH2 (R - łańcuch węglowodorowy C Ł 2 -=- C22), zwane dwuaminami tłuszczowymi, używane w środowisku kwaśnym. Są one wytwarzane przez firmy produkujące [...]

 Strona 1