Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Wilde"

Wyznaczanie wytrzymałości betonu na podstawie funkcji dojrzałości wg amerykańskiej normy ASTM C1074-11 DOI:10.15199/33.2015.04.19


  Artykuł poświęcono wyznaczaniu wytrzymałości betonu na podstawie funkcji dojrzałościwg normyASTMC1074-11 (ang. Maturity Method). Metoda bazuje na rejestracji zmian temperatury w trakcie hydratacji dojrzewającego betonu.Wartykule zaprezentowano procedurę badawczą służącą wyznaczeniu funkcji dojrzałości dla wybranej mieszanki betonowej oraz zależności wytrzymałość-dojrzałość. Celem badań jest wyznaczanie zmian w czasie rzeczywistej wytrzymałości młodego betonu dojrzewającego w elementach konstrukcji. Metoda znajduje zastosowanie w trakcie prowadzenia robót betonowych w warunkach obniżonej temperatury,wtrakciewytwarzania elementówsprężanych lub betonowania niestandardowych elementówwielkogabarytowych. Słowa kluczowe: elementy betonowe, dojrzewanie betonu, wytrzymałość na ściskanie.Wkonstrukcjach betonowych i żelbetowych wytrzymałość betonu jest określana po 28 dniach naturalnego dojrzewania. Wynika to z faktu, że klasyczne cementy portlandzkie charakteryzowały się relatywnie wolnymprzyrostem wytrzymałości w czasie, a za stan reprezentatywny dojrzałości betonu przyjmowało się stan, w którym zaszła już większość procesu hydratacji. W nowoczesnych cementach portlandzkich szybkość hydratacji jest znacznie większa, ponieważ mają one większą powierzchnię właściwą [1]. Znajomość zależności wytrzymałość - czas dojrzewania jest niezwykle istotna przy prowadzeniu robót w obniżonej temperaturze, betonowaniu na znacznej wysokości czy budowie niestandardowych, wielkogabarytowych konstrukcji żelbetowych. Precyzyjna informacja o wytrzymałości betonu we wczesnym wieku pozwala na podjęcie decyzji o usunięciu deskowań lub podpór tymczasowych, rozpoczęciu procesu sprężania konstrukcji, a także przynosi korzyści związane z usprawnieniem produkcji w zakładach prefabrykacji [1, 2, 3]. Celemartykułu jest przedstawienie eksperymentalnej weryfikacji procedury oceny wytrzymałości betonu wg ASTM C1074-11 [4, 5]. Dojrzałość betonu Wytrzymałoś[...]

Analiza pracy elementów konstrukcyjnych budynku Afrykarium na podstawie monitoringu technicznego DOI:10.15199/33.2017.06.22


  Afrykarium-Oceanarium, stanowiące budynek użyteczności publicznej na terenie Miejskiego Ogrodu Zoologicznego weWrocławiu,ma długość 160,1m, szerokość 53,9 m i wysokość 15 m. Przylega do niego budowla w formie statku (rysunek 1) o długości 55,8 m, szerokości 15,3 m i wysokości 11,6 m. Obiekt zaprojektowano jako trzykondygnacyjny z jednym poziomem podziemnym i dwoma nadziemnymi. Łączna kubatura brutto obiektów to 184 271,25 m3 [3, 4, 6]. W budynku Afrykarium-Oceanarium zastosowano rozwiązania konstrukcyjne ze ścianami żelbetowymi o zmiennej geometrii. Istotne było zapewnienie szczelności podziemnej części budynku posadowionej na wielopoziomowej płycie żelbetowej z betonu wodoszczelnego na poziomie 6 m poniżej zwierciadła wody. Na terenie obiektu zlokalizowano baseny zewnętrzne i wewnętrzne, m.in. basen dla rekinów, którego ściana została obciążona znacznym słupem wody. Wyzwaniem była także konstrukcja podcienia, tj. wspornika żelbetowego o wysięgu poziomym ok. 13 m [2]. Przekrycie dachowe o rozpiętości do 43 m wykonano z folii ETFE (tetrafluoroetylen) jako częściowo otwierane, bez podpór pośrednich, a rygle łukowe, płatwie oraz lamele sufitu z drewna klejonego. System monitoringu konstrukcji Ze względu na nietypowe rozwiązania konstrukcyjne wynikające z projektu architektonicznego i przeznaczenia obiektu [5], budynek wyposażono w system monitorowania konstrukcji (SMK). Umożliwia on gromadzenie dan[...]

Kompozytowa kładka pieszo-rowerowa o konstrukcji przekładkowej


  Zastosowanie kompozytów polimerowych w mostownictwie jest aktualnym tematem prac wdrożeniowych w wielu ośrodkach naukowo-badawczych na całym świecie. Szacuje się, że już powstało ponad 600 obiektówmostowych, w których zastosowano materiały kompozytowe. Najczęściej wykorzystane są one jednak do produkcji cienkościennych ustrojów nośnych. Kompozyt polimerowy jest trwały i odporny na czynniki atmosferyczne i chemiczne, natomiast konstrukcje z kompozytów przekładkowych charakteryzują się dodatkowo relatywnie dużym tłumieniem materiałowym, które ogranicza niekorzystne efekty dynamiczne. Proponowana kładka pieszo-rowerowa jest konstrukcją powłokową wykorzystującą sandwiczowy (przekładkowy) kompozyt składający się z dwóch okładzin zbrojonych włóknemszklanym i rdzenia piankowego. Ideawytworzenia tej konstrukcji przekładkowej w technologii infuzji powstała w 2008 r., awsparcie finansowe uzyskała w 2012 r. Projekt jest obecnie realizowany przez konsorcjum stworzone przez Politechnikę Gdańską (lider), Wojskową Akademię Techniczną oraz firmę ROMASp. z o.o. Charakterystyka kładki Kładka dla pieszych jest jednoelementowym ustrojem nośnym (rysunek 1) i ma przekrój poprzeczny w kształcie litery U [1]. Do [...]

Badania kolejowego mostu łukowego o największej rozpiętości w Polsce DOI:10.15199/33.2016.07.19


  W artykule przedstawiono badania odbiorowe zrealizowane na nowo wybudowanym dwutorowym moście kolejowym nad rzeką MartwaWisła w ciągu linii 226 do Portu Gdańsk. Obecnie, w swojej klasie, jest to obiekt o największej rozpiętości przęsławPolsce (Lt = 124m).Układ nośny, zaprojektowany na obciążenie k + 2, tworzą trzy łuki bezprzegubowe ze ściągiem, z podwieszoną do nich za pomocą cięgien ortotropową konstrukcją pomostu. Podczas badań statycznych wykorzystano balast złożony z 6 lokomotyw o masie 116 ÷ 120 t, realizując 6 schematów ustawienia. Zakres badań obejmował pomiar przemieszczeń pomostu i łuków, odkształceń/naprężeń pomostu, siływwybranychwieszakach oraz osiadania podpór.Wpróbach dynamicznych tabor kolejowy przemieszczał się po moście z prędkością 10 ÷ 80 km/h. Rejestrowano zmianę w czasie (ewolucję) przemieszczeń, odkształceń/ naprężeń i przyspieszeń w punktach pomiarowych zlokalizowanych na pomoście oraz na łukach. Testy zakończyły się pozytywnym wynikiem, umożliwiającym przekazanie obiektu do eksploatacji w warunkach zgodnych z założeniami projektowymi. Słowa kluczowe: most łukowy, próbne obciążenie, MES.zastosowaniempo- 1) Politechnika Gdańska,Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska 2) Akredytowane Laboratorium Badawcze Aspekt Sp. z o.o., 3) BPBK S.A. *) Adres do korespondencji: e-mail: mmisk@pg.gda.pl Streszczenie. W artykule przedstawiono badania odbiorowe zrealizowane na nowo wybudowanym dwutorowym moście kolejowym [...]

Effect of coarse grain aggregate on strength parameters of two-stage concrete DOI:10.15199/33.2019.03.01


  The Two-Stage concrete (TSC) is made by placing the gravel into the mold and then filling the empty spaces between them by the mortar of sand and cement. Usually, emptying spaces between gravel are performed in two ways: weighing and injecting. In the weighting method, the mortar is poured on top of the mold filled with grit and, with the help of a compacting or vibrating, mortar fills the empty spaces. This method can be used in concrete with a maximum height of 300 mm. In the injection method, by placing the injection tubes inside the mold, the mortar is injected into themold by the pump and the injection tubes are gradually increased [1]. TSC differs from conventional concrete (CC) in several aspects. First, all ingredients of conventional concrete are mixed together and then placed in the formwork, while in TSC the grout ingredients are mixed separately and then injected into the pre-placed aggregatemass as mentioned earlier. Second, TSC has a higher coarse aggregate content than that of conventional concrete. TSC can be considered as a skeleton of coarse aggregate particles resting on each other, leaving only internal voids to be filled with grout. Conversely, in normal concrete the aggregates are rather dispersed. Therefore, TSC has a specific stress distributionmechanismat which the stresses are transferred through contact areas between coarse aggregate particles. Coarse aggregate forms about 60% of the total volume of TSC,while coarse aggregate forms about 40% of the total volume of conventional concrete [2, 8]. Abdelgader [3], through some experiments, presented an algorithm for designing TSC. Additionally, he determined the optimalwater-cement and sand-cement ratios formanufacturingTSC, and concluded that a water-cement ratio of 0.47 and a cement-sand ratio of 1 produce the highest mortar quality [3]. Compared to conventional concrete, TSC is superior in economic and geomechanical aspects and is [...]

 Strona 1