Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"WANDA BRZYSKA"

XLI Zjazd Naukowy Polskiego Towarzystwa Chemicznego i Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego

Czytaj za darmo! »

Od 14 do 18 września 1998 r. we Wrocławiu odbył się XLI Zjazd Naukowy Polskiego Towarzystwa Chemicznego i Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego zorganizowany pod hasłem "100 lat odkrycia polonu i radu". Dzięki przychylnemu stanowisku rektorów Politechniki Wrocławskiej i Uniwersytetu Wrocławskiego obrady Zjazdu toczyły się w obiektach obu uczelni. Protektorat nad Zjaz[...]

Otrzymywanie tlenku lantanu(III) o dużej czystości metodą chromatografii jonowymiennej (skala wielkolaboratoryjna) DOI:

Czytaj za darmo! »

Opracowano sposób otrzymywania w skali wielkolaboratoryjnej La2 0 3 (o czystości przekraczającej 4 N) z 90-proc. koncentratu lantanu uzyskanego z odpadowego proszku polerskiego. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej z użyciem kationitu polistyrenosulfonowego KPS x 8 w formie amonowej. Eluentami były: roztwór octanu amonu o stężeniu 0,5 mol/dm3 (pH = 5,5) i roztwór EDTA o stężeniu równym 0,015 mol/dm3 (pH = 8,4). Stosowano metody analizy czołowej i rugowania. Pierwiastki ziem rzadkich (p.z.rz.) są zaliczane do tzw. pierwiastków strategicznych. Mają one, zwiększające się z dnia na dzień, zastosowanie w wielu gałęziach nowoczesnej techniki. Związki lantanu o dużej i specjalnej czystości wykorzystuje się w przemyśle elektronicznym, optycznym i optoelektronicznym. Stosuje się je do produkcji matryc luminoforu czerwonego, zielonego i niebieskiego, luminoforów wielobarwnych, luminoforów czułych na promieniowanie rentgenowskie i matryc laserowych, nadprzewodników wysokotemperaturowych, do produkcji świetlówek nowej generacji, światłowodów itd. Do wydzielania lantanu z mieszaniny p.z.rz. stosuje się klasyczną lub zmodyfikowaną metodę Trombego polegającą na krystalizacji podwójnych azotanów lub metodę ekstrakcyjną. Najlepszą z metod otrzymywania związków lantanu o dużej czystości jest chromatografia jonowymienna. Dr Bolesław BRANDEL w roku 1958 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest starszym wykładowcą w Zakładzie Chemii Nieorganicznej i Ogólnej UMCS. Specjalność - chemia nieorganiczna, chemia pierwiastków ziem rzadkich. Prof. dr hab. Wanda BRZY[...]

Otrzymywanie na skalę wielkolaboratoryjną tlenku neodymu i tlenku prazeodymu o wysokiej czystości z odpadowego proszku polerskiego DOI:

Czytaj za darmo! »

Opracowano metodę otrzymywania N d20 3 i Pr60 ] t (o czystości przekraczającej 4N) z odpadowego proszku polerskiego opartą na wykorzystaniu chromatografii jonowymiennej po usunięciu ceru metodą ekstrakcji i lantanu w wyniku krystalizacji azotanów amonowo-lantanowcowych. W badaniach użyto kationitów Amberlit IRC-SO, Wofatyt KPS x 8, Zerolit 225 x 8 i Dowex 50 x 8 o różnej wielkości ziarna. Jako eluenty stosowano wodne roztwory: HEDTA o stężeniu 0,025 mol/dm3 i EDTA o stężeniu 0,015 mol/dm3 (pH = 8,2 -i- 8,5). Szybkość przepływu eluentu wynosiła 1 dm3/h. Otrzymano Nd20 3 z wydajnością 82% i Pr6On z wydajnością 71%. Do otrzymywania tlenku neodymu i tlenku prazeodymu o dużej czystości (>4N) powinno się wykorzystywać przede wszystkim te surowce, odczynniki chemiczne i aparaturę, które są dostępne w Polsce, a w warunkach uzasadnionych ekonomicznie także surowce oferowane na międzynarodowych rynkach, np. mieszaniny tlenków pierwiastków ziem rzadkich (p.z.rz.), przy czym w opracowywanych metodach otrzymywania czystych i specjalnie czystych p.z.rz. (w tym neodymu i prazeodymu) powinno uwzględniać się możliwości wykorzystania surowców pochodzących z różnych źródeł. Podstawowym surowcem zawierającym neodym i prazeodym jest obecnie w Polsce odpadowy tlenek ceru (IV) oferowany jako zużyty materiał szlifierski przez Zakłady Kineskopów "Polkolor" w Piasecznie, Polskie Zakłady Optyczne w Warszawie, Zakłady "Unitra" itp. Całkowitą ilość tego surowca ocenia się na ok. 7 t/r.11. Zawartość tlenków p.z.rz. w surowym, odpadowym tlenku ceru do polerowania (wyprażonym w temp. 900°C) podano w tab. I 1’. Surowiec ten, podobnie jak inne wysokoprocentowe koncentraty tlenków p.z.rz., powinien być przetwarzany w sposób kompleksowy. Najpierw wydziela się cer (główny składnik ziem cerowych), potem lantan, a następnie rozdziela się cięższe pierwiastki ziem rzadkich, występujące w mniejszych ilościach. W praktyce wydziela się ok. 90% ceru metodą ekstra[...]

Rozdzielanie lantanowców ciężkich z zastosowaniem kwasu diglikolowego jako eluentu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania nad rozdzielaniem lantanowców ciężkich metodą chromatografii jonowymiennej z zastosowaniem kwasu diglikolowego jako eluentu. Elucję prowadzono na kationicie polistyrenosulfonowym Wofatit KPS w formie wodorowej, z użyciem roztworu diglikolanu amonowego o stężeniu 0,05 mola/dm3 i pH == 3,04-4,0, zachowując stale obciążenie kolumny równe 1:4 i ЙЫЦ'prędkość przepływu eluentu (0,35 cm min ^). Najlepsze wyniki rozdzielania lantanowców ciężkich (99,0-proc. Er20 3 z 45-proc. wydajnością i 95-proc. Dy2Os z 60-proc. Wydajnością) uzyskano wówczas, gdy eluentem był diglikolan amonowy o stężeniu 0,05 mola/dm3 i pH = 3,0. Pierwiastki ziem rzadkich i ich związki są obecnie bardzo szeroko stosowane w takich gałęziach techniki, jak: metalurgia, optyka, optoelektronika itp. Ze względu na duże zapotrzebowanie - zarówno na rynku światowym, jak i krajowym - prowadzone są badania nad otrzymywaniem koncentratów pierwiastków ziem rzadkich i poszczególnych pierwiastków o dużym stopniu czystości. Lantanowce ciężkie, takie jak dysproz, holm i terb, są stosowane do wytwarzania luminoforów wykorzystywanych w medycynie i telewizji kolorowej. Holmu i erbu używa się także do produkcji laserów i ferromagnetycznych nadprze[...]

Otrzymywanie tlenków lantanowców lekkich metodą chromatografii jonowymiennej z zastosowaniem eluentu mieszanego kwas mlekowy-EDTA DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość wykorzystania mieszaniny kwasu mlekowego i EDTA jako eluentu w procesie jonowymiennego otrzymywania tlenków lantanowców lekkich. Zastosowanie eluentu zawierającego kwas mlekowy (o stężeniu 0,26 mola/dm3) i EDTA (o stężeniu 0,013 mola/dm3) o pH = 3,4 oraz kationów miedzi spowalniających proces na drodze rozdzielania równej 1:4 umożliwia otrzymanie tlenków neodymu i prazeodymu o czystości spektralnej. Eluent o pH =3,4 nie wymywa lantanu z kolumny. Pierwiastek ten można wymyć eluentem o tym samym składzie, o pH = 6,0. Umożliwia to uzyskanie tlenku lantanu o czystości spektralnej z wydajnością większą niż 99%. Lantanowce lekkie coraz powszechniej stosuje się w technice, między innymi jako luminofory (w technice laserowej), magnesy trwałe (np. Nd2 Fe1 4 B, PrCo5), wysokotemperaturowe nadprzewodniki, stopy umożliwiające uzyskanie niskiej temperatury (Pr4 Ni5), a także do produkcji fluoryzującego szkła światłowodowego. W związku z tym powstaje konieczność opracowania metod otrzymywania lantanowców o dużej czystości. Od kilku lat, w ramach problemu CPBP 01.18, są prowadzone badania nad wykorzystaniem eluentu mieszanego (kwas mleko- Dane o Autorce i Jej fotografię zamieściliśmy w nr. 1/91 na s. 39 {red.). Dr Izabela SOŁTYSIAK w roku 1963 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest starszym specjalistą w Zakładzie Chemii Nieorganicznej i Ogólnej Wydziału Chemicznego UMCS. Specjalność - chemia pierwiastków ziem rzadkich. Mgr inż. Janina CYGAN w roku 1962 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pracuje w Zakładzie Chemii Nieorganicz- ► nej i Ogólnej Wydziału Chemicznego UMCS. Specjalność - chemia pierwiastków ziem rzadkich. PRZEMYSŁ CHEMICZNY 9 9 7 70/5 (1991) wy-EDTA) do otrzymywania preparatów ziem rzadkich o dużej czystości metodą chromatografii jonowymiennej. Wstępne badania wykazały, że stosując e[...]

Rozdzielanie koncentratów ciężkich lantanowców i itru metodą jonowymiennej chromatografii DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość zastosowania mieszaniny kwasu mlekowego i EDTA jako eluentu w procesie jonowymiennego otrzymywania tlenków ciężkich lantanowców i itru z koncentratów uzyskanych podczas przeróbki koncentratu gadolinowo-samarowego. Fotografię Autorki zamieściliśmy w nr. 2/90 na s. 86 (red.). Zastosowanie eluentu zawierającego kwas mlekowy (o stężeniu 0,26 mola/dm3) i EDTA (o stężeniu 0,013 mola/dm3) o pH = 3,4 oraz jonów miedziowych, jako jonów spowalniających proces, na drodze rozdzielenia równej 1:4 umożliwia otrzymanie z dużą wydajnością tlenków holmu, dysprozu, terbu, itru i gadolinu o dużej czystości. Dr Izabela SOŁTYSIAK w roku 1963 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest starszym specjalistą w Zakładzie Chemii Nieorganicznej i Ogólnej Wydziału Chemicznego UMCS. Specjalność - chemia pierwiastków ziem rzadkich. Mgr inż. Janina CYGAN w roku 1962 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pracuje w Zakładzie Chemii Nieor- ^ ganicznej i Ogólnej Wydziału Chemicznego UMCS. Specjalność - chemia pierwiastków ziem rzadkich. PRZEMYSŁ CHEMICZNY 69/5 (1990) Nazwa "ciężkie lantanowce" obejmuje pierwiastki drugiego członu szeregu wewnątrzprzejściowcgo 4 / - od terbu do lutetu. W przyrodzie występują one rzadziej niż lekkie lantanowce; towarzyszą minerałom zawierającym itr, z których najważniejsze to: ksenotym, euksenit i gadolinit. Ciężkie lantanowce są coraz powszechniej stosowane w wielu nowoczesnych gałęziach techniki, np. do wyrobu magnesów nowej generacji 0 wysokiej temp. Curie (Ln F e 1 0V2, gdzie Ln - ciężkie lantanowce) oraz wysokotemperaturowych nadprzewodników typu Ln-Ba(Sr)-Cu-0. Tlenki i fluorki Dy, Ho i Er dzięki luminescencyjnym właściwościom służą do produkcji laserów; Tb wykorzystuje się do wytwarzania luminoforów (l^ io ian itrowo-gadolinowo-terbowy) czułych na promieniowanie rentgenowskie. W miarę zap[...]

Jonowymienne otrzymywanie tlenku europu o dużej czystości DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwości zastosowania mieszanego eluentu do jonowymiennego otrzymywania tlenku europu. Badania prowadzono w temperaturze pokojowej na kationicie polistyrenosulfonowym Wofatit KPS X 8. Stosowano eluent o następującym składzie: kwas mlekowy o stężeniu 0,26 mol/dm3 i EDTA o stężeniu 0,013 mol/dm3, przy czym wartość pH roztworu wynosiła 3,4. Prędkość przepływu eluentu wynosiła 0,48 cm/min, a droga elucji 1:4. Zbadano możliwość rozdzielenia układów Sm-Eu-Gd, Eu-Gd, Eu-Sm i Eu-Y. Dobre rezultaty uzyskano w układach Eu-Sm i Eu-Y; otrzymano (z dużą wydajnością) tlenek europu o czystości spektralnej. Związki europu o wysokiej lub o specjalnej czystości mają coraz szersze zastosowanie w przemyśle elektronicznym i optoelektronicznym. Na przykład Eu3+ jest aktywatorem czerwonego luminoforu w telewizji kolorowej, tlenek europu jest stosowany w technice jądrowej jako moderator pochłaniający nadmiar neutronów, a niektóre kompleksy europu są używane jako sondy chemiluminescencyjne do badania przemian w organizmach żywych. Europ, jako jeden z nielicznych lantanowców (obok Sm i Yb), może tworzyć związki na stopniu utlenienia 2 + . Stwarza to możliwości zastosowania selektywnej redukcji do otrzymywania czystych preparatów europu. Jako reduktorów najczęściej używa się pyłu cynkowego i amalgamatu cynkowego lub prowadzi się redukcję elektrolityczną. Jako kolektory można stosować BaS04 lub SrS04, z którymi EuS04 jest izomorficzny. Na ogół p[...]

Otrzymywanie tlenku gadolinu DOI:

Czytaj za darmo! »

Opracowano jonowymienną metodę uzyskiwania tlenku gadolinu. Surowcem był koncentrat o zawartości 98% Gd20 3 i 2% Eu20 3 (analiza spektralna nie wykazała obecności innych lantanowców). Proces prowadzono w temperaturze pokojowej na kationicie polistyrenosulfonowym Zerolit 225 X 8. Lantanowce sorbowano z roztworu kompleksu wersenianowego. W wyniku elucji - prowadzonej z zastosowaniem eluentu mieszanego (zawierającego w 1 dm3 0,26 mola kwasu mlekowego i 0,013 mola EDTA) o wartości pH równej 3,40 i jonu miedziowego jako jonu spowalniającego - uzyskano tlenek gadolinu o czystości powyżej 3N z wydajnością 51% oraz tlenek gadolinu o czystości 99,5% z wydajnością 33,3%. Wzrost zainteresowania pierwiastkami należącymi do podgrupy lantanowców wiąże się z coraz szerszym ich zastosowaniem w wielu nowoczesnych gałęziach techniki. Związki gadolinu są wykorzystywane w przemyśle elektronicznym jako matryce luminoforów (Gd2 0 2 S:Tb), elementy pamięci magnetycznej (granat gadolinowo-glinowy) oraz w technice jądrowej jako moderatory. Chromatografia jonowymienna jest jedną z metod stosowanych do rozdzielania i otrzymywania poszczególnych lantanowców i ich związków o dużej czystości. Ze względu na podobieństwo promieni jonowych, różnice powinowactwa sąsiadujących ze sobą lantanowców Prof. dr hab. Wanda BRZYSKA w roku 1955 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest kierownikiem Zakładu Chemii Nieorganicznej i Ogólnej UMCS w Lublinie. Specjalność - chemia pierwiastków ziem rzadkich. Dr Izabela SOŁTYSIAK w roku 1963 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jest starszym specjalistą w Zakładzie Chemii Nieorganicznej i Ogólnej UMCS w Lublinie. Specjalność - chemia p[...]

Otrzymywanie tlenku gadolinu DOI:

Czytaj za darmo! »

Opracowano jonowymienną metodę uzyskiwania tlenku gadolinu. Surowcem był koncentrat o zawartości 98% Gd20 3 i 2% Eu20 3 (analiza spektralna nie wykazała obecności innych lantanowców). Proces prowadzono w temperaturze pokojowej na kationicie polistyrenosulfonowym Zerolit 225 X 8. Lantanowce sorbowano z roztworu kompleksu wersenianowego. W wyniku elucji - prowadzonej z zastosowaniem eluentu mieszanego (zawierającego w 1 dm3 0,26 mola kwasu mlekowego i 0,013 mola EDTA) o wartości pH równej 3,40 i jonu miedziowego jako jonu spowalniającego - uzyskano tlenek gadolinu o czystości powyżej 3N z wydajnością 51% oraz tlenek gadolinu o czystości 99,5% z wydajnością 33,3%. Wzrost zainteresowania pierwiastkami należącymi do podgrupy lantanowców wiąże się z coraz szerszym ich zastosowaniem w wielu nowoczesnych gałęziach techniki. Związki gadolinu są wykorzystywane w przemyśle elektronicznym jako matryce luminoforów (Gd2 0 2 S:Tb), elementy pamięci magnetycznej (granat gadolinowo-glinowy) oraz w technice jądrowej jako moderatory. Chromatografia jonowymienna jest jedną z metod stosowanych do rozdzielania i otrzymywania poszczególnych lantanowców i ich związków o dużej czystości. Ze względu na podobieństwo promieni jonowych, różnice powinowactwa sąsiadujących ze sobą lantanowców (Ln3+) z jonitem są niewielkie. Rozdzielenie ich jest możliwe w wypadku zastosowania w charakterze eluentu substancji, które tworzą związki kompleksowe z lantanowcami. Współczynniki rozdzielenia dwóch jonów lantanowców na stopniu utleniania + 3 można określić - w dużym przybliżeniu - za pomocą stosunku stałych trwałości ich kompleksów. Poszukuje się więc nowych, efektywnie działających eluentów. Coraz częściej [...]

Otrzymywanie wysokoprocentowego koncentratu gadolinu oraz tlenku samaru o czystości spektralnej metodą chromatografii jonowymiennej z zastosowaniem eluentu mieszanego kwas mlekowy - EDTA DOI:

Czytaj za darmo! »

Opracowano jonowymienną metodę, za której pomocą można w jednym cyklu elucyjnym uzyskać z dużą wydajnością wysokoprocentowy koncentrat gadolinu, zawierający europ i tlenek samaru o czystości spektralnej. Jako eluent zastosowano mieszaninę kwasu mlekowego i EDTA. Rozdział prowadzono na kationicie polistyrenosulfonowym Zerolit 225 x 8 z użyciem jonu miedziowego jako jonu spowalniającego. wy. Tworzy on trwałe kompleksy zarówno z kwasem wersenowym, jak i - jako jedyny z jonów przejściowych - z kwasem mlekowym. Trwałość ich jest większa niż odpowiednich kompleksów pierwiastków ziem rzadkich. Część doświadczalna Na rynku światowym istnieje duże zapotrzebowanie na związki pierwiastków ziem rzadkich, między innymi samaru i gadolinu wysokiej czystości, ze względu na ich przydatność do celów specjalnych. Samar i gadolin są stosowane do produkcji luminoforów wykorzystywanych w telewizji kolorowej i medycynie oraz jako moderatory w technice jądrowej. Gadolinu używa się do wytwarzania granatów gadolinowo- galowych stosowanych w przemyśle elektronicznym. Otrzymywanie związków samaru i gadolinu w czystej formie należy do najtrudniejszych zagadnień chemii nieorganicz[...]

 Strona 1