Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Czesław Rybicki"

Cryogenic methods for biogas treatment Metody kriogenicznego uzdatniania biogazu DOI:10.15199/62.2017.5.14


  A review, with 16 refs., of the methods for purifn. of biogas and increasing its calorific value. Biogaz pozyskiwany w procesie beztlenowej fermentacji biomasy należy do grupy odnawialnych źródeł energii (OZE) cieszących się wsparciem Unii Europejskiej. Polityka w zakresie OZE ma ścisły związek ze światową strategią przeciwdziałania zmianom klimatycznym oraz zmniejszenia emisji CO2 i gazów cieplarnianych do atmosfery. Pozyskiwanie energii w biogazowniach rolniczych rozwiązuje problem składowania odpadów, ograniczając jednocześnie emisję do atmosfery dużych ilości metanu pochodzącego z fermentacji wolno składowanej biomasy. Jedną z wielu technologii oczyszczania biogazu jest uzdatnianie go metodami kriogenicznymi. Stosowanie technologii kriogenicznej do uzdatniania biogazu ma duże zalety, jeśli chodzi o transport i dystrybucję biogazu, ale przede wszystkim ze względu na czystość uzyskiwanego metanu. Przedstawiono metody uzdatniania biogazu oparte na technologiach kriogenicznych. Wśród tych metod autorzy prezentują własną metodę z użyciem azotu, która stała się przedmiotem patentu. Biogaz może być stosowany bezpośrednio do wytwarzania energii, ale duża zawartość różnych domieszek zmniejsza jego wartość opałową lub też wyklucza go z użycia. Efektywne oczyszczenie biogazu umożliwia szerokie wykorzystanie go do produkcji ciepła i energii elektrycznej, a także paliw samochodowych1). W skład biogazu wchodzą: metan, ditlenek węgla, siarkowodór, woda, azot i śladowe ilości innych składników. W ostatnich latach rozwinięto wiele technologii oczyszczania biogazu2). Jedną z nich jest kriotechnologia, w której do wydzielenia zanieczyszczeń ze schłodzonego gazu wykorzystuje się różnice temperatur kondensacji poszczególnych składników, np. pod ciśnieniem atmosferycznym ditlenek węgla CO2 skrapla się w temp. -78,5°C, a metan w temp. -161°C. Technologia ta może być zastosowana do uzdatniania surowego biogazu poprzez schłodzenie go do te[...]

Techniczno-ekonomiczne aspekty stosowania układów pomiarowych na wysokim ciśnieniu

Czytaj za darmo! »

W transporcie i dystrybucji gazu ziemnego istotną rolę odgrywa metodyka pomiaru ilościowego gazu - tak w skali globalnego rozliczania jak też w skali poszczególnego odbiorcy gazu. Istotnym kryterium dokładności pomiaru ilościowego jest uzyskanie zgodności pomiaru po stronie dostawcy jak też odbiorcy gazu. Z metodyki pomiarów wynika, że dokładność wskazań każdego przyrządu pomiarowego zależy[...]

Zastosowanie klasycznych testów hydrodynamicznych do oceny petrofizycznych właściwości niekonwencjonalnych złóż gazu ziemnego typu tight gas DOI:10.15199/62.2018.6.5


  Zagadnienie zagospodarowania złóż niskoprzepuszczalnych, należących do kategorii niekonwencjonalnych, jest w ostatnich latach mocno rozwijane i dyskutowane, a same złoża niekonwencjonalne na całym świecie poddawane są udanemu rozpoznaniu i eksploatacji. Do tego grona należą złoża typu tight gas, określane jako złoża gazu zamkniętego. W Polsce występowanie złóż tight gas potwierdzono w dwóch formacjach geologicznych1). Są to piaskowce miocenu w rejonie zapadliska przedkarpackiego oraz piaskowce czerwonego spągowca w rejonie wielkopolskim. W tym ostatnim rejonie głównie dla złóż gazu zamkniętego prognoza zasobów wydobywanych to ok. 600 mld m3, co w przeliczeniu daje 120 lat utrzymania wydobycia gazu w Polsce na obecnym poziomie2). Istotnym zagadnieniem związanym z udostępnieniem i eksploatacją złóż węglowodorów jest hydrodynamiczne testowanie odwiertów, którego celem jest określenie ich zdolności wydobywczych, jak również wyznaczenie petrofizycznych parametrów skał zbiornikowych. Testom hydrodynamicznym poddaje się zarówno złoża konwencjonalne, jak i niekonwencjonalne. Testy te polegają na rejestracji ciśnienia i wydajności w odwiercie oraz ich późniejszej analizie. Pozwalają na stosunkowo szybkie rozpoznanie złoża strefy przyodwiertowej oraz zbadanie skuteczności przeprowadzonego zabiegu stymulacji złoża. Mechanizmy przepływu płynu w złożach niskoprzepuszczalnych różnią się od tych w złożach konwencjonalnych. Zachodzi zatem konieczność sprawdzenia możliwości stosowania testów hydrodynamicznych na złożach niekonwencjonalnych na bazie doświadczeń ze złóż konwencjonalnych. Złoża typu tight gas występują przeważnie w skałach piaskowcowych charakteryzujących się porowatością w granicach 5-15% oraz przepuszczalnością efektywną poniżej 0,1 mD. Te cechy petrofizyczne są wynikiem zmniejszenia promieni przestrzeni międzyziarnowej na skutek cementacji oraz kompakcji mechanicznej, jakim uległy te skały w procesie pogrążania się w basenie s[...]

Analiza dopływu gazu do odwiertu z niejednorodnych formacji o małej przepuszczalności DOI:10.15199/62.2019.5.23


  Postęp technologiczny świata wymusza szukanie coraz to nowych źródeł energii. Od wielu lat szeroko znanym źródłem energii uważanym za paliwo ekologiczne, łatwe w transporcie i "elastyczne" w użyciu jest gaz ziemny. Jedynym jak dotychczas na skalę przemysłową źródłem gazu ziemnego są jego złoża zlokalizowane w skałach o zróżnicowanych parametrach petrofizycznych. Istotnym zagadnieniem jest poznanie mechanizmów rządzących przepływem gazu w strukturach porowych ukształtowanych w formie różnego rodzaju pułapek geologicznych. Powstawanie złóż węglowodorowych związane jest z transformacją materii organicznej w określonych warunkach termodynamicznych. Pogląd taki stał się obowiązujący we współczesnej nauce, choć należy pamiętać, że złoża gazu ziemnego płytko leżące mogą mieć pochodzenie biogeniczne (bakteryjne). Z uwagi na występowanie metanu w meteorytach nie wyklucza się też teorii o nieorganicznym pochodzenia gazu ziemnego. Klasyczne (konwencjonalne) złoża gazu i ropy wiążą się głównie z procesami migracji węglowodorów ze skał macierzystych, w których nastąpiło generowanie węglowodorów do skał zbiornikowych o dobrych właściwościach petrofizycznych (przepuszczalność 0,1-1000 mD, porowatość kilkanaście procent). Złoża niekonwencjonalne mają małą lub ultra małą przepuszczalność (zwykle poniżej 0,1 mD)1, 2). W przeszłości złoża takie były uważane za nienadające się do eksploatacji z nich gazu. Często były one i nadal są traktowane jako warstwy izolacyjne dla złóż konwencjonalnych. Jednakże wraz ze wzrostem zapotrzebowania na gaz i rozwojem technologicznym metod eksploatacji powrócono do nich. W złożach tych niemożliwa jest na ogół ekonomiczna eksploatacja gazu bez wykonania zabiegu hydraulicznego szczelinowania lub otworu poziomego albo rozgałęzionego. Otwory rozgałęzione są alternatywą dla szczelinowania hydraulicznego3). Zasoby gazu w złożach o małej przepuszczalności zalicza się do zasobów niekonwencjonalnych. Z analizy rozkładu za[...]

 Strona 1