Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Monika Motak"

Syngas production by dry reforming of methane over hydrotalcite-derived catalysts Produkcja gazu syntezowego w reakcji suchego reformingu metanu na katalizatorach hydrotalkitowych DOI:10.12916/przemchem.2014.2026


  Three Al or MgAl-supported Ni or NiCe catalyst were prepd. by pptn. from aq. solns. of the resp. salts, studied for structures and used for reforming of the Ar-dild. MeH with CO2 at 550°C under atm. pressure. The MgAlNi catalyst gave the highest conversions of MeH and CO2 (about 50%). A review, with 26 refs., of the catalysts used for MeH reforming was also included. Metodą współstrącania syntezowano katalizatory hydrotalkitowe i ich część poddano wymianie jonowej z roztworem kompleksów metal-EDTA w celu wprowadzenia do katalizatora związków niklu i ceru. Otrzymane katalizatory scharakteryzowano za pomocą XRD, FTIR, niskotemperaturowej sorpcji N2, H2-TPR oraz analizy elementarnej, a następnie testowano w reakcji suchego reformingu metanu w temp. 550°C. Wyniki testów katalitycznych potwierdziły dużą aktywność katalizatorów na bazie hydrotalkitu. Dodatkowo zaobserwowano promujący wpływ związków ceru na pracę katalizatora. Suchy reforming metanu jest procesem o dużym potencjalnym zastosowaniu jako chemiczna metoda utylizacji ditlenku węgla, w której można uzyskać istotny z punktu widzenia ekonomicznego produkt, jakim jest gaz syntezowy. W pracy skupiono się na katalizatorach niklowych testowanych w reakcji suchego reformingu. Dużą uwagę poświęcono katalizatorom bazującym na materiałach hydrotalkitowych ze względu na wysokie stopnie konwersji metanu oraz ditlenku węgla uzyskiwane dla tych materiałów, jak również ich dużą stabilność. W procesie suchego reformingu metanu z ditlenku węgla i metanu wytwarzany jest gaz syntezowy zgodnie z równaniem (1): CH4 + CO2 [...]

Zastosowanie cenosfer promowanych jonami żelaza i miedzi jako katalizatorów w reakcji selektywnej redukcji katalitycznej tlenku azotu(II) amoniakiem DOI:10.15199/62.2019.4.5


  Zastosowanie węgla kamiennego jako źródła energii, oprócz znaczącej ilości pyłów, powoduje również wprowadzanie do środowiska innych zanieczyszczeń, w tym głównie SO2 i NOx. Te ostatnie są szczególnie szkodliwe, zarówno dla ludzi, jaki i dla środowiska, a ilości emitowane są regulowane w Dyrektywie1). Celem ograniczenia emisji NOx w elektrowniach i kotłach przemysłowych stosuje się, oprócz metod pierwotnych, których efektywność nie jest wystarczająca, dodatkowo technologię2-6) SCR (selektywna redukcja katalityczna), technologię SNCR (selektywna redukcja niekatalityczna) oraz technologie hybrydowe SNCR-SCR. Najefektywniejszą metodą usuwania NOx z gazów odlotowych jest 542 98/4(2019) Dr Dorota DURACZYŃSKA w roku 1994 ukończyła studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po studiach podjęła pracę zawodową w Zakładach Azotowych w Tarnowie- Mościcach S.A. (obecnie Grupa Azoty S.A.). W 2005 r. uzyskała stopień doktora nauk chemicznych na University of Nevada, Reno (USA). Od 2005 r. jest zatrudniona w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera PAN w Krakowie. Specjalność - synteza katalizatorów heterogenicznych zawierających nanocząstki rutenowe osadzone na nośnikach mezoporowatych i polimerowych oraz ich zastosowanie w reakcjach uwodornienia. SCR, ale wymaga ona odpowiedniego katalizatora. Obecnie stosowany w energetyce katalizator to V2O5 naniesiony na TiO2 promowany WO3 i umieszczony na monolicie. Katalizator ten ma jednak kilka wad. Wysoką aktywność osiąga on tylko w zakresie średniotemperaturowym (300-400°C), a w wyższych temperaturach następuje zmiana struktury nośnika. Katalizator zawiera ponadto szkodliwy dla środowiska wanad7, 8). Ze względu na te wady, nadal poszukuje się nowych katalizatorów do procesu SCR. Opisane w literaturze katalizatory to najczęściej tlenki metali przejściowych naniesione na nośnik tlenkowy, często z dodatkiem promotorów zwiększających ich stabilność termiczną i[...]

Tlenkowe katalizatory cerowo-miedziowe naniesione na węgiel do niskotemperaturowego usuwania NOx ze stacjonarnych źródeł emisji DOI:10.15199/62.2019.4.6


  Dyrektywa unijna1) wprowadziła znaczące obniżenie emisji NOx ze spalania paliw stałych i ciekłych. Selektywna redukcja katalityczna SCR (selective catalytic reduction) jest techniką komercyjną stosowaną do usuwania NOx ze źródeł stacjonarnych. Proces ten z amoniakiem jako reduktorem zachodzi w obecności tlenu zgodnie z reakcją (1): 4 NO + 4NH3 + O2 → 4N2 + 6H2O (1) Jednakże problem tanich, efektywnych i przyjaznych środowisku katalizatorów nie został w pełni rozwiązany2, 3), chociaż opracowano i skomercjalizowano takie katalizatory jak V2O5-WO3/TiO2 4), aktywne i odporne na zatruwanie związkami siarki. Mają one jednak pewne wady, m.in. pracują w wysokich temperaturach (powyżej 350°C). Ich złoże musi być więc umieszczone przed jednostką odpylającą i odsiarczającą (instalacja wysokopyłowa HD (high dust configuration)) aby uniknąć podgrzewania gazów odlotowych, co powoduje dezaktywację katalizatora przez pyły i tlenki siarki. Ulokowanie jednostki SCR w tym miejscu systemu oczyszczającego spaliny jest drogie również z powodu ograniczonego miejsca i trudności z dostępem. Dlatego potrzebne jest opracowanie niskotemperaturowych katalizatorów, które mogłyby być umieszczone na końcu instalacji oczyszczającej gazy odlotowe, gdzie temperatura wynosi ok. 200°C5). Jednym z takich katalizatorów jest węgiel aktywowany AC (activated carbon) ulegający funkcjonalizacji w trakcie stosowania w instalacjach pilotażowych6). Ponieważ nie wykazuje on dostatecznej aktywności w warunkach pracy musi być modyfikowany. Według literatury najefektywniejsza jego modyfikacja prowadzi do tworzenia powierzchniowych grup zawierających tlen lub azot. 98/4(2019) 547 Dr hab. Monika MOTAK - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 543. Dr hab. inż. Cezary CZOSNEK w roku 1989 ukończył studia na Wydziale Energetyki i Paliw AGH Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. W 2003 r. uzyskał stopień doktora[...]

 Strona 1