Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Mariusz Bednarczyk"

GIGABIT WiFi - CZY ZMIANY OZNACZAJĄ "CZAS NA ZMIANĘ" DOI:10.15199/59.2015.8-9.82


  Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie jak szybko nowe rozwiązanie IEEE 802.11ac zainteresuje przeciętnego użytkownika. Czy powinien on już zastanawiać się nad nowym produktem czy może jeszcze pozostać przy standardzie 802.11n? Warto być "trendy" i wybiec w przyszłość, czy może jeszcze trochę poczekać? 1. WSTĘP W obserwowanym od wielu lat wyścigu przy wdrażaniu nowych technologii w dziedzinie telekomunikacji szczególnie duży postęp daje się obserwować w obszarze sieci bezprzewodowych. O prymat w dziedzinie bezprzewodowej transmisji danych walczą dziś trzy technologie: UMTS, LTE i WiFi. Co zaskakuje, w roku 2004 nikt nie miał wątpliwości, że to z kolei technologia WiMAX stanie się technologią dominującą, która usunie w cień WiFi. W roku 2006 nie było to już tak pewne, a w 2009 okazało się, że jego rozwój skutecznie został przyhamował przez operatorów telefonii komórkowej, oferujących dostęp do Internetu za pośrednictwem HSUPA (High Speed Uplink Packet Access), HSDPA (High Speed Downlink Packet Access), a obecnie LTE (Long-Term Evolution). Wydaje się, że technologia jutra w przypadku dużych obszarów, to technologia 4G. W sieciach lokalnych natomiast na dobre przyjął się standard IEEE 802.11, którego nowe rozszerzenie umożliwia obecnie uzyskanie przepustowości rzędu Gb/s. Wśród głównych argumentów, decydujących o atrakcyjności sieci WiFi, w pierwszej kolejności wymienia się: wsparcie dla mobilności użytkowników, elastyczność w konfigurowaniu sieci i skalowalność. Równie ważne są także szybkość i prostota instalacji, zwłaszcza w kontekście częstych rekonfiguracji. Czynniki te spowodowały, że uzyskały one szeroką akceptację różnych grup użytkowników, zarówno domowych, biurowych, jak i biznesowych. Standard 802.11ac znany również jako "Gigabit WiFi" to kolejna, piąta już generacja sieci bezprzewodowych. Zaproponowane tu rozwiązania czynią go technologią bardzo zaawansowaną, ale i mocno złożoną. Biorąc pod uwagę tem[...]

EWOLUCJA ZAGROŻEŃ DLA SIECI WiFi NA TLE DOSTĘPNYCH MECHANIZMÓW OBRONY DOI:10.15199/59.2016.8-9.73


  Od roku 2004, kiedy został ratyfikowany standard IEEE 802.11i, nie było istotnego przełomu w zakresie poprawy mechanizmów bezpieczeństwa dla sieci WLAN. Czy można zatem przyjąć, że wciąż są skuteczne i gwarantują wysoki poziom bezpieczeństwa zarówno dla transmitowanych danych jak i ochrony przed nieuprawnionym dostępem do sieci? W artykule została przedstawiona ewolucja różnych form zagrożeń dla sieci WiFi na tle istniejących mechanizmów obrony. Zostały również przedstawione zalecenia i "dobre praktyki", których stosowanie może istotnie wpłynąć na poprawę bezpieczeństwa w sieci WLAN. Abstract: Since 2004, when IEEE 802.11i standard was approved, there wasn’t any revolution in the domain of security mechanisms improvements. Does it mean, that they are highly safe for data confidentiality and integrity as well as for protection against unauthorized access? In the article, the potential threats targeting these networks are analyzed and an attempt to answer the question how sufficient are the available security mechanisms is made. Finally, the security solutions currently being devised to address these problems are presented. Słowa kluczowe: ataki na sieci WiFi, bezpieczeństwo sieci WiFi, standard IEEE 802.11i Keywords: IEEE 802.11i standard, unauthorized access, WiFi hacking, WiFi protection 1. WSTĘP Kwestii bezpieczeństwa w sieciach bezprzewodowych standardu IEEE 802.11 (Wireless LAN, WLAN) poświęcono niezliczoną ilość artykułów i konferencji, a mimo to wciąż jest traktowana przez sporą część użytkowników jako problem, który ich nie dotyczy. O skali "niefrasobliwości" świadczą chociażby wyniki cyklicznie prowadzonych badań, które ukazują jak słabo jest chroniony ten rodzaj sieci [16][17][21]. Użytkownicy stosują proste hasła, a dodatkowe mechanizmy poprawiające bezpieczeństwo sieci traktują jako niepotrzebną komplikację w ustawieniach konfiguracyjnych. Tymczasem, duża liczba ogólnie dostępnych i prostych w obsłudz[...]

HaLow - WiFi DLA IoT DOI:


  1. WPROWADZENIE Internet Rzeczy (Internet of Things, IoT) to koncepcja komunikacji między ludźmi, maszyn między maszynami, ludzi z maszynami i maszyn z ludźmi przy wykorzystaniu zasobów sieci Internet. Urządzenia, które mogą być w to włączone to nie tylko komputery, smartfony, czy moduły inteligentnych budynków, ale również różnego rodzaju czujniki i sterowniki wykorzystywane w przemyśle, transporcie, medycynie i handlu. Już dziś można znaleźć interesujące przykłady wykorzystania IoT w systemach inteligentnego opomiarowania (smart metering), monitorowania zanieczyszczenia środowiska czy nadzorowania upraw w rolnictwie. Ciekawym przykładem jest również powstające w Korei Południowej "inteligentne miasto" przyszłości (smart city) Songdo nacechowane milionami sensorów kontrolujących ulice, szkoły, biurowce, szpitale i budynki. Ale także rozwiązania w postaci czujników magnetycznych na ulicach i sensorów monitorujących ruch do sterowania zmianą świateł w Los Angeles. Są to zaawansowane technologicznie inteligentne systemy generujące olbrzymią liczbę połączeń i interakcji między komunikującymi się stronami. Według szacunków Cisco, zawartych w Global Cloud Index Study, ilość danych wygenerowanych przez aplikacje IoT do 2021 roku osiągnie 847 Zettabajtów [2]. W związku z powyższym, problemem staje się nie tylko przetwarzanie tak dużej liczby danych, ale w przypadku urządzeń bezprzewodowych również zarządzanie dostępem do medium, minimalizowanie zużycia zasobów i energii zasilania urządzeń oraz utrzymanie stabilnego połączenia pomiędzy komunikującymi się stronami. Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy standard IEEE 802.11ah spełni te wymagania i czy zastąpi on takie technologie bezprzewodowe jak ZigBee oraz Bluetooth w rozwiązaniach dla IoT. 2. STANDARD IEEE 802.11ah Ze względu na konieczność uwzględnienia ograniczeń komunikacji M2M, standard IEEE 802.11ah definiuje nowe podejście do projektu warstw PHY oraz MAC. Wars[...]

ROZWÓJ TECHNOLOGII BEZPRZEWODOWYCH DLA IoT DOI:10.15199/13.2019.2.4


  Internet Rzeczy (Internet of Things, IoT) to koncepcja komunikacji między ludźmi, maszyn między maszynami, ludzi z maszynami i maszyn z ludźmi przy wykorzystaniu zasobów sieci Internet. Choć definicja wydaje się intuicyjna i zrozumiała, to wciąż budzi wiele niejasności co do faktycznego odróżnienia od istniejącej sieci połączeń komputerów, serwerów i wszystkich innych zasobów w globalną sieć znaną jako Internet. IoT należy odnieść do próby skomputeryzowania i usieciowienia wszystkich rzeczy, począwszy od liczników energii i samochodów aż po dziecięce zabawki, urządzenia medyczne i żarówki oświetleniowe. Celem IoT jest zapewnienie połączenia w każdym miejscu i czasie dowolnemu urządzeniu przy wykorzystaniu dostępnych zasobów sieciowych i umożliwienie im realizacji usług. Podobnie jak Internet, IoT nie stanowi pojedynczej technologii i rzadko jest rodzajem homogenicznej "wyspy" połączonych urządzeń. Cechą charakterystyczną jest tu wysoki stopień heterogeniczności. Począwszy od żarówek, których jasnością świecenia można sterować przy pomocy smartfona, poprzez śledzenie transportowanych przesyłek, a złożone pojazdy autonomiczne wyposażone w liczne sensory zapewniające bezpieczne poruszanie się po drogach. Każde z nich gromadzi, przetwarza i transmituje dane do określonych ośrodków decyzyjnych. Procesy, które łączą wszystkie technologie dla IoT można pogrupować w następujące obszary: 1) Identyfikacja: urządzenia muszą być globalnie rozróżnialne zarówno poprzez nazwę jak i adres w sieci. Obecnie istnieje wiele identyfikatorów urządzeń IoT, jak np. Uniform Resource Identifier (URI), Electronic Product Codes (EPC), Ubiquitous Codes (UID), czy adresy IP (IPv6). 2) Sensorowość: urządzenia umożliwiają zbieranie wielu różnego rodzaju parametrów fizycznych i współdziałać interaktywnie z otoczeniem. 3) Komunikacja: dane zebrane przez sensory muszą zostać przekazane do miejsc, gdzie mogą być analizowane i podejmowane działania. Może [...]

Mechanizmy efektywnego wykorzystania zasobów stosowane w bezprzewodowych sieciach doraźnych


  Bezprzewodowe sieci doraźne, nazywane także ad-hoc, są to sieci rozwijane w warunkach ograniczonego bądź całkowitego braku dostępu do infrastruktury stacjonarnej. Czas pracy w danej konfiguracji jest zazwyczaj krótki i odpowiada zapotrzebowaniom pojawiającym się w danej chwili. Węzeł sieci pełni rolę nie tylko urządzenia końcowego, ale także rutera i pośredniczy w komunikacji między innymi węzłami. Sformułowanie tego typu założeń dla bezprzewodowych sieci doraźnych powoduje, że wymaga się od nich samokonfigurowalności i samonaprawialności, które umożliwiają szybką adaptację do zmieniających się warunków pracy. Z drugiej strony, ze względu na dużą dynamikę zmian w strukturze sieci, powodowaną mobilnością węzłów, nieprzewidywalność połączeń oraz zależność węzłów od ograniczonych zasobów energetycznych źródeł zasilania, wciąż są one na etapie badań. W momencie jednak, gdy opracowane rozwiązania staną się stabilne, bezprzewodowe sieci doraźne okażą się w wielu zastosowaniach niezastąpione. Przykładem mogą tu być sieci incydentalne (Incident Area Networks), organizowane na potrzeby służb ratowniczych lub wojskowych, sieci sensoryczne, np. do monitorowania bądź śledzenia obiektów, czy też sieci realizujące określone funkcje w tzw. inteligentnych budynkach, np. sterujące zużyciem energii elektrycznej w urządzeniach domowych. Cechą wspólną tych sieci jest konieczność wymiany informacji pomiędzy wieloma komplementarnymi źródłami, pochodzącymi od różnych użytkowników oraz często brak czasu na wcześniejsze zaplanowanie procesu organizacji tych sieci. Wśród licznych technik bezprzewodowych, które można wykorzystać do organizacji sieci doraźnych, najbardziej dojrzałe i stabilne wydają się obecnie rozwiązania z rodziny standardów IEEE 802.11 [1] oraz IEEE 802.15.4 [2]. Stosunkowo niski koszt urządzeń, szerokie ich rozpowszechnienie oraz brak liczących się rozwiązań konkurencyjnych powoduje, że są one aktualnie liderem w obszarze sieci be[...]

Taktyczne sieci ad hoc na współczesnym polu walki DOI:10.15199/48.2015.03.09

Czytaj za darmo! »

W artykule została przedstawiona analiza wymagań dla taktycznych sieci ad hoc oraz aktualna ich realizacja na tle dostępnych na rynku rozwiązań. W świetle tego co oferują aktualnie producenci wydaje się, że jeszcze długa droga do osiągnięcia akceptowalnego stopnia zadowolenia, mimo że znaczenie sieci ad hoc na współczesnym polu walki wydaje się nieocenione. Abstract. The purpose of this paper is to assess and compare the requirements for tactical ad hoc networks with commercial solutions available on the civilian market. (Tactical Ad Hoc Battlefield Networking). Słowa kluczowe: sieci ad hoc, zarządzanie zasobami, protokoły routingu, jakość usług, bezpieczeństwo. Keywords: ad hoc networks, resource management, routing, quality of service, security. Wstęp W obserwowanym od wielu lat wyścigu przy wdrażaniu nowych technologii w dziedzinie telekomunikacji szczególnie duży postęp daje się obserwować w obszarze sieci bezprzewodowych. O prymat w dziedzinie bezprzewodowej transmisji danych na dużą odległość walczą dziś trzy technologie: UMTS, LTE i WiFi. Co zaskakuje, w roku 2004 nikt nie miał wątpliwości, że z kolei technologia WiMAX wygra z WiFi. W roku 2006 nie było to już tak pewne, a w 2009 okazało się, że jego rozwój skutecznie został przyhamował przez operatorów telefonii komórkowej, oferujących dostęp do Internetu za pośrednictwem UMTS, HSDPA a obecnie LTE (Long-Term Evolution) (rysunek 1). Wydaje się, że technologia jutra w przypadku dużych obszarów, to technologia 4G. W sieciach lokalnych natomiast na dobre przyjmie się standard IEEE 802.11ac/ad, gdzie kolejne wersje sterowników pozwolą na osiągnięcie przepustowości rzędu Gb/s. Wśród głównych argumentów, decydujących o atrakcyjności technologii bezprzewodowych, w pierwszej kolejności wymienia się: wsparcie dla mobilności użytkowników, elastyczność w konfigurowaniu sieci i skalowalność rozwiązań bezprzewodowych. Istotne są także szybkość i prostota instalacji, zwłaszcza w kont[...]

Efektywny transfer danych w bezprzewodowych sieciach kratowych i sensorowych

Czytaj za darmo! »

Wzrastające wymagania aplikacji czasu rzeczywistego wymuszają nowe zachowanie się protokołów routingu w sieciach kratowych. Aby spełnić oczekiwania użytkowników konieczne jest spełnienie wielu wymagań związanych z jakością świadczonych przez sieć usług (QoS). W artykule przedstawiono analizę proponowanych przez autorów rozwiązań w zakresie routingu spełniającego wymagania jakości usług, bazujących na protokole Optimized Link State Routing (OLSR) i wykorzystujących wiele metryk do wyznaczania tras. Przedstawione zostały wyniki wykonanych badań eksperymentalnych, które demonstrują efektywność proponowanych rozwiązań. W artykule przedstawiono również rozwiązania pozwalające na minimalizację rosnącego ruchu w sieciach sensorowych. Rozwiązania te bazują na mechanizmach kodowania sieciowego zaimplementowanych w sieciach wykorzystujących rozwiązania 6LoWPAN i jak przedstawiono w wynikach badań pozwalają na zwiększenie efektywnego transferu danych. Abstract - The increasing demand of real time applications requires a new behavior of routing protocols in wireless mesh networks. It is necessary to support many requirements for quality of services (QoS) to meet user expectations. This paper is an analysis of the proposed quality-aware routing mechanism based on Optimized Link State Routing (OLSR) protocol, from a perspective of the network and the user. The experimental tests were performed to demonstrate the performance of our solutions considering different evaluation metrics. Also the wireless sensor networks are more popular and the traffic in such networks is increasing. The paper also presents the network coding mechanism implementation in 6LoWPANbased sensor network, which cause increasing the data transfer efficiency. (Effective data transfer in wireless mesh and sensor networks) Słowa kluczowe: sieci kratowe, sieci sensorowe, jakość usług, protokoły routingu, sterowanie ruchem, zarządzanie zasobami. Keywords: mesh networks, sensor networks, qu[...]

 Strona 1