Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Zwolińska"

Hybrydowa metoda oczyszczania gazów odlotowych z silników dużej mocy z zapłonem samoczynnym DOI:10.15199/62.2018.2.20


  Metoda wykorzystująca wiązkę elektronów została wcześniej wdrożona w skali przemysłowej do oczyszczania gazów odlotowych z bloków energetycznych opalanych węglem1, 2) lub ropą naftową3). W wyniku wprowadzenia nowych norm dotyczących emisji zanieczyszczeń gazowych i stałych, większość dużych bloków w energetyce zawodowej i przemysłowej została wyposażona w instalacje do usuwania ditlenku siarki i tlenków azotu z gazów odlotowych. Obecnie dąży się też do ograniczenia emisji tego typu zanieczyszczeń ze spalania ciężkich frakcji ropy naftowej w silnikach dużej mocy z zapłonem samoczynnym. Jak na razie najbardziej ostre przepisy wprowadzono w odniesieniu do takich urządzeń zainstalowanych na statkach morskich4). W przyszłości należy oczekiwać podobnych ograniczeń emisyjnych również w odniesieniu do dużych bloków stacjonarnych i jednostek żeglugi śródlądowej5). Obecnie stosowane technologie wykorzystują skrubery zraszane wodą morską lub wodą zawierającą alkalia (obiegi zamknięte i otwarte), do usuwania ditlenku siarki, a także systemy redukcji katalitycznej tlenków azotu wykorzystujące roztwór mocznika6). Instytut Chemii i Techniki Jądrowej rozwija technologię hybrydową oczyszczania gazów odlotowych, wykorzystującą wiązkę elektronów i roztwory absorpcyjne, w ramach projektu NCBiR/NCN Tango 2 oraz projektu H2020 Aries, bez stosowania amoniaku jako reagenta, jak miało to miejsce w przypadku oczyszczania spalin emitowanych z kotłów opalanych węglem, lub ciężkimi frakcjami ropy naftowej. W przypadku sp[...]

Możliwości zmniejszenia stężeń SO2 i NOx w gazach odlotowych emitowanych z okrętowych silników Diesla DOI:10.15199/62.2019.1.6


  Już od wieków rozwijany jest transport morski obejmujący zarówno ruch pasażerski, jak i towarowy. Jest to jeden z sektorów gospodarki, który ma duży udział w emisji gazów szkodliwych dla środowiska i człowieka. Odpowiada on za 18-30% światowego zanieczyszczenia atmosfery tlenkami azotu oraz za 9% globalnej emisji ditlenku siarki. Z uwagi na trasy nawigacyjne, przebiegające w dużej mierze wzdłuż linii brzegowej, 70% zanieczyszczeń jest emitowane w rejonie nie dalszym niż 400 km od lądu, a z tego 85% na obszarze półkuli północnej1). Najnowsze badania wykazują, że transport morski odpowiada za 10-15% antropogenicznej emisji tlenków siarki i azotu2). Większość stosowanych przez statki i promy pasażerskie paliw do silników Diesla to oleje wysokozasiarczone. W wyniku ich spalania emitowanych jest do atmosfery w ciągu roku ponad 16 mln t ditlenku siarki. Gazy odlotowe z silnika zawierające tlenki siarki i azotu, będące bezwodnikami kwasów nieorganicznych, reagują z parą wodną obecną w powietrzu i są przyczyną kwaśnych deszczy. Nawet zamiana paliwa na niskozasiarczone (powiązana z olbrzymim wzrostem kosztów eksploatacji statku) nie rozwiąże problemów środowiskowych, wynikających ze stosowania silników Diesla jako jednostek napędowych, w przypadku których stężenie tlenków azotu w spalinach jest znacznie wyższe od mierzonego w gazach powstających ze spalania paliw kopalnych w kotłach energetycznych. Rozwoju transportu nie można powstrzymać, towarzyszy on nieodzownie rozwojowi cywilizacji. Można jednak podjąć starania w celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń oraz przeciwdziałaniu ich destrukcyjnemu wpływowi na stan środowiska naturalnego. 98/1(2019) 57 Prof. dr hab. inż. Andrzej G. CHMIELEWSKI w roku 1967 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Jest dyrektorem Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej. Specjalność - jądrowa inżynieria chemiczna i procesowa. Dr hab. Yongxia SUN w roku 1993 ukończyła studia na Wyd[...]

 Strona 1