Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Jan Kowalczyk"

Elektronika drukowana - nowe wyzwanie dla przemysłu poligraficznego

Czytaj za darmo! »

Istniej. dwie ga..zie przemys.u szczegolnie zainteresowane rozwojem elektroniki drukowanej. Przemys. poligraficzny, posiadaj.cy urz.dzenia do drukowania, d...cy do rozszerzenia zakresu swojej produkcji, i firmy wytwarzaj.ce urz.dzenia elektroniczne, chc.ce . korzystaj.c z technik drukowania . obni.y. koszty wytwarzania produktow elektronicznych. Obie grupy producentow pracuj. przede wszystkim nad tym, aby drog. modyfikacji istniej.cych procesow drukowania umo.liwi. odwzorowania .cie.ek przewodz.cych, warstw dielektrycznych i po.przewodnikowych na pod.o.u z tworzyw sztucznych lub papierze w celu stworzenia uk.adow elektronicznych. Podstawowym elementem wspo.czesnych urz.dze. elektronicznych s. uk.ady scalone. Uk.adem scalonym jest wielowarstwowy wytwor przestrzenny, utworzony z elementow materia.u po.przewodnikowego, elementow przewodz.cych, obszarow izoluj.cych i ich wzajemnych po..cze. nierozdzielnie ze sob. sprz..onych, w celu spe.nienia funkcji elektronicznych. W klasycznej technologii produkcji tych elementow struktur. wielowarstwow. uzyskuje si. przez wieloetapowy proces dyfuzji domieszek zmieniaj.cych w.a.ciwo.ci pod.o.a wykonanego z czystego krzemu lub napylanie i nanoszenie ro.nymi metodami warstw o odpowiednich w.a.ciwo.ciach przewodnictwa. W obrazie uzyskanym metodami poligraficznymi, podobnie jak w uk.adzie scalonym istnieje wiele elementow utworzonych z kolejno nak.adanych warstw farby drukowej, stykaj.cych lub pokrywaj.cych si. wzajemnie, tworz.cych z.o.ony obraz o charakterze struktury wielowarstwowej. Tradycyjne procesy uzyskiwania warstw uk.adu scalonego s. powolne i drogie, drukowanie za. jest bardzo efektywn. drog. uzyskiwania struktur warstwowych. Z tego powodu ju. od dawna stosuje si. techniki poligraficzne w produkcji podzespo.ow elektronicznych i podejmowane s. proby rozszerzania zakresu ich stosowania (1). Ostatecznym celem przedsi.wzi.. w zakresie elektroniki drukowanej jest ca.kowite wytworzenie ele[...]

Elektryczność statyczna w konwencjonalnych technikach drukowania


  Zjawisko elektryzacji ciał stałych znane jest od VI wieku p.n.e., ale do dziś nie zostało w pełni rozpoznane. Trudność dokładnej charakterystyki zjawiska w konkretnych warunkach technologicznych wynika z dużej różnorodności właściwości materiałów oraz mnogości różnych czynników fizycznych mających wpływ na jego przebieg. Pojawianie się ładunków elektrostatycznych może mieć charakter samoistny, zupełnie przypadkowy, co zazwyczaj przyczynia się do stwarzania utrudnień w różnych procesach technologicznych. Ładunki mogą być również wytwarzane celowo, w sposób kontrolowany dla osiągnięcia określonych efektów. Szczególnego znaczenia problem elektryczności statycznej nabiera w procesach drukowania na współczesnych wysokowydajnych maszynach, gdzie występowanie tego zjawiska może prowadzić do obniżenia jakości uzyskiwanych druków oraz ograniczenia Elektryczność statyczna w konwencjonalnych technikach drukowania Static Electricity in Conventional Printing Techniques JAN KOWALCZYK Dr inż. J. Kowalczyk, Politechnika Warszawska, Wydział Inżynierii Produkcji, Instytut Mechaniki i Poligrafii, ul. Konwiktorska 2, 00-217 Warszawa prędkości pracy maszyn lub przeciwnie, być wykorzystywane do usprawnienia procesu drukowania. Istotny jest również fakt, że ładunki elektrostatyczne mogą prowadzić do uszkodzeń maszyn drukujących, częściowego lub całkowitego zniszczenia wykonywanej produkcji, np. w przypadku najnowszych zastosowań technik poligraficznych, takich jak elektronika drukowana. W celu eliminacji utrudnień wywołanych ładunkami elektrostatycznymi w pierwszej kolejności należałoby dążyć do ograniczenia powstawania ładunków przez stosowanie odpowiednich materiałów. Często jednak ze względów technologicznych jest to niemożliwe i konieczne okazuje się stosowanie urządzeń usuwających powstające ładunki, zapobiegających ich gromadzeniu i osiąganiu wysokich potencjałów. Samoistne powstawanie ładunków elektrostatycznych Istnienie obok siebie dwó[...]

Ghosting mechaniczny


  Technika drukowania heatsetowego jest jedną z odmian technologii offsetowej. Jest stosowana do drukowania na podłożach w postaci wstęgi, przy czym farba drukowa utrwalana jest w wysokiej temperaturze. Obecnie nierozwiązanym jeszcze problemem tej techniki, prowadzącym do powstawania druków z wadami, jest występowanie zjawiska ghostingu mechanicznego i związanego z nim ściśle pilingu negatywowego. Wobec złożoności zjawiska ghostingu trudno jest znaleźć jakieś uniwersalne rozwiązanie technologiczne prowadzące do jego eliminacji. Możliwe jest jedynie ograniczanie intensywności występowania ghostingu przez zmianę parametrów procesu drukowania. Dla właściwego wyboru środków, a w efekcie skutecznej walki z ghostingiem konieczne jest dobre rozumienie wszystkich zjawisk zachodzących podczas drukowania. W artykule podjęto próbę określenia głównych parametrów materiałów i procesów technologicznych mających wpływ na intensywność ghostingu mechanicznego oraz wytłumaczenia mechanizmów powstawania tego zjawiska. Słowa kluczowe: druk offsetowy, farby heatset, ghosting mechaniczny Heatset printing technique is a variation of offset technology. It is used for printing on substrates in the form of a web, wherein the printing ink is cured at a high temperature. An unsolved problem of this technique, leading to the production of printed materials with defects, still remains the phenomenon of mechanical ghosting as well as closely related to it negative piling. Given the complexity of the ghosting phenomenon, it is difficult to find a versatile technological solution leading to their elimination. You can only reduce the ghosting intensity by changing the parameters of the printing process. For a proper choice of the means, and ultimately for the effectiveness of the fight against ghosting it is necessary to well understand of all the phenomena occurring during printing. This paper attempts to identify the main parameters of the materials and proc[...]

Wpływ zużycia obciągu offsetowego na przeniesienie obrazu z formy drukowej


  Wstęp W celu uzyskania wymaganego poziomu powtarzalności parametrów wykonywanych druków niezbędne jest zapewnienie podczas drukowania stabilnego podawania odpowiedniej ilości farby na określone fragmenty podłoża drukowego oraz powtarzalne odwzorowanie kształtu elementów reprodukowanego obrazu. Na odbitce drukarskiej ilość podawanej farby jest kontrolowana przez pomiar gęstości optycznych cząstkowych lub pomiar współrzędnych kolorymetrycznych barw pól pełnych na pasku kontrolnym. Odwzorowanie kształtu elementów obrazu jest kontrolowane przez pomiar przyrostu wielkości punktów obrazu rastrowanego na odbitce (TVI). Osiągnięcie na drukach określonych wielkości tych parametrów i ich utrzymanie w zakresie dopuszczalnej tolerancji zależą od stabilności pracy zespołu farbowego maszyny drukującej, powtarzalności parametrów stosowanych materiałów oraz od stabilności wielu parametrów procesu drukowania. Jednym z najważniejszych pośród tych parametrów jest wielkość ciśnienia panującego w obszarach stref kontaktu cylindrów zespołu drukującego. W maszynie offsetowej występują dwie takie strefy: strefa kontaktu cylindra pośredniego z podłożem drukowym i strefa kontaktu cylindra formowego z cylindrem pośrednim (F/G). Ciśnienie w pierwszej z tych stref jest zmieniane przez drukarza w trakcie przygotowywania maszyny do drukowania przez zbliżanie lub oddalanie cylindra pośredniego względem dociskowego, stosownie do charakteru powierzchni zadrukowywanego materiału, jego grubości i właściwości obciągu offsetowego. Ciśnienie w drugiej ze stref powinno mieć wielkość określoną przez producenta w dokumentacjimaszyny i być niezmienne w czasie całego okresu jej eksploatacji. Z uwagi na fakt, że cylindry występujące w tej strefie mają stałe wzajemne położenie, określone przez stykające się pierścienie odtaczania, zmiana ciśnienia pomiędzy nimi jest możliwa jedynie przez zmianę grubości podkładu pod formą drukową lub obciągiem offsetowym [1]. Łączna gr[...]

Metody oceny efektu paskowania na tekturze falistej zadrukowanej w procesie postprintowym Część 1. - Metoda analizy bitmapy DOI:10.15199/42.2015.10.2


  Tektura falista jest surowcem powszechnie stosowanym do wyrobu opakowań. W znakomitej większości przypadków opakowania te posiadają nadruki. Umieszczane są one na arkuszach przed wykonaniem wykroju i uformowaniem opakowania. Półprodukt w postaci zadrukowanej tektury falistej można wykonać dwiema metodami: w procesie bezpośredniego zadrukowania gotowej tektury falistej - proces postprint lub przez zadrukowanie papieru pokryciowego i połączenie go z tekturą w tekturnicy lub poza nią - proces preprint. Wykonywanie nadruków metodą preprint pozwala uzyskać wysoką jakość nadruków, ale również przyczynia się do powstawania znaczącej ilości odpadów produkcyjnych. Metoda postprint przy niższej jakości jest bardziej ekonomiczna i szybsza, jednak występuje w niej wada zwana paskowaniem. Paskowanie (fluting, striping) jest to widoczna zmienność barwy nadruku, która koresponduje z wewnętrzną strukturą tektury falistej. W drukowaniu obrazów paskowanie jest związane z okresową zmianą ciśnienia w strefie kontaktu (NIP) prowadzącą do zmian wielkości transferu farby z formy drukowej na podłoże oraz wielkości przyrostów punktów rastra obrazu. Efekt paskowania ma ścisły związek z występowaniem washboardingu, czyli brakiem płaskości powierzchni użytkowej tektury falistej. Tektura falista przeznaczona do zadruku składa się najczęściej z trzech warstw papieru połączonych ze sobą klejem. Zawiera dwie warstwy płaskie i umieszczoną miedzy nimi warstwę pofalowaną. Dzięki strukturze kratownicy materiał ten ma większą wytrzymałość na zginanie niż tektura lita o tej samej gramaturze. Ponadto, dzięki obecności wewnętrznej warstwy w postaci fali, tektura falista posiada pewne właściwości amortyzacyjne, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa produktów umieszczanych wewnątrz opakowania. Podstawowe rodzaje tektury falistej opisuje się trzema parametrami: A - podziałka, czyli odległość pomiędzy szczytami dwóch kolejnych OPAKOWANIE 10/2015 66 BAD[...]

Metody oceny efektu paskowania na tekturze falistej zadrukowanej w procesie postprintowym Część 1. - Metoda analizy bitmapy DOI:10.15199/42.2015.10.2


  Wprowadzenie Tektura falista jest surowcem powszechnie stosowanym do wyrobu opakowań. W znakomitej większości przypadków opakowania te posiadają nadruki. Umieszczane są one na arkuszach przed wykonaniem wykroju i uformowaniem opakowania. Półprodukt w postaci zadrukowanej tektury falistej można wykonać dwiema metodami: w procesie bezpośredniego zadrukowania gotowej tektury falistej - proces postprint lub przez zadrukowanie papieru pokryciowego i połączenie go z tekturą w tekturnicy lub poza nią - proces preprint. Wykonywanie nadruków metodą preprint pozwala uzyskać wysoką jakość nadruków, ale również przyczynia się do powstawania znaczącej ilości odpadów produkcyjnych. Metoda postprint przy niższej jakości jest bardziej ekonomiczna i szybsza, jednak występuje w niej wada zwana paskowaniem. Paskowanie (fluting, striping) jest to widoczna zmienność barwy nadruku, która koresponduje z wewnętrzną strukturą tektury falistej. W drukowaniu obrazów paskowanie jest związane z okresową zmianą ciśnienia w strefie kontaktu (NIP) prowadzącą do zmian wielkości transferu farby z formy drukowej na podłoże oraz wielkości przyrostów punktów rastra obrazu. Efekt paskowania ma ścisły związek z występowaniem washboardingu, czyli brakiem płaskości powierzchni użytkowej tektury falistej. Tektura falista przeznaczona do zadruku składa się najczęściej z trzech warstw papieru połączonych ze sobą klejem. Zawiera dwie warstwy płaskie i umieszczoną miedzy nimi warstwę pofalowaną. Dzięki strukturze kratownicy materiał ten ma większą wytrzymałość na zginanie niż tektura lita o tej samej gramaturze. Ponadto, dzięki obecności wewnętrznej warstwy w postaci fali, tektura falista posiada pewne właściwości amortyzacyjne, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa produktów umieszczanych wewnątrz opakowania. Podstawowe rodzaje tektury falistej opisuje się trzema parametrami: A - podziałka, czyli odległość pomiędzy szczytami dwóch kolejnych OPAKOWANIE 10[...]

Metody oceny efektu paskowania na tekturze falistej zadrukowanej w procesie postprintowym Część 2. - Metoda skanowania spektrofotometrycznego DOI:10.15199/42.2015.11.2


  Wprowadzenie Paskowanie (fluting, striping) jest wadą druków w postaci widocznej zmienności barwy obrazu na odbitce wykonanej na tekturze falistej, która koresponduje z jej strukturą wewnętrzną. W drukowaniu obrazów paskowanie związane jest z okresową zmianą ciśnienia w strefie kontaktu (NIP), prowadzącą do zmian wielkości transferu farby z formy drukowej na podłoże oraz wielkości przyrostów punktów rastra obrazu. Efekt paskowania ma ścisły związek z występowaniem washboardingu, czyli brakiem płaskości powierzchni użytkowej tektury falistej. Intensywnie występujące paskowanie jest wadą, która w istotny sposób obniża jakość druków. Intensywność paskowania w dużej mierze zależy od właściwości zastosowanych materiałów i warunków technologicznych drukowania [1]. Przez odpowiedni ich dobór możliwe jest ograniczenie wielkości tej wady do poziomu akceptowalnego. Opracowanie prostej metody pomiaru paskowania i określenie niezbędnych standardów pomiarów byłoby pomocne w procesie optymalizacji parametrów procesu drukowania lub w sytuacjach, kiedy dochodzi do sporu z klientem drukarni, polegającego na kwestionowaniu jakości druków, na których obecne jest paskowanie. Obecnie w zakładach produkcyjnych nie są stosowane żadne metody obiektywnej ocenywielkości efektu paskowania, niewiele jest też publikacji informujących o metodach pomiaru tego parametru. Firma MacDermid [2] zaproponowała technikę polegającą na pomiarze różnic gęstości optycznych na odbitce w obszarach wzgórków i zagłębień tektury falistej i ujęcie zakresu jej zmienności w postaci współczynnika K. W dostępnych publikacjach nie podano bardziej szczegółowej informacji na temat tej metody pomiaru. Wadą przedstawionej metody jest to, że nadaje się jedynie do oceny pól monochromatycznych o równomiernym stopniu pokrycia. Inny sposób oceny efektu paskowania na polach pełnych obrazów wydrukowanych na tekturze falistej zaproponował Wen- OPAKOWANIE 11/2015 58 BADANIA I ROZWÓJ Ja[...]

Wpływ lintingu na proces drukowania offsetowego

Czytaj za darmo! »

W technologii drukowania offsetowego, podobnie jak w innych technikach poligraficznych, spotkać można wiele negatywnych zjawisk mających istotny wpływ na jakość uzyskiwanych druków. Tematem niniejszej pracy jest bardzo złożone i do dziś nierozpoznane do końca zagadnienie lintingu, które występuje w coldsecie, odmianie techniki offsetowej stosowanej do drukowania gazet. Linting jest zjawiskiem polegającym na osadzaniu się masy papierowej na obciągu gumowym cylindra pośredniego maszyny drukującej. Jest ono spowodowane oddzielaniem się cząstek włókien z powierzchni papieru podczas drukowania. Istnieje wiele czynników mających wpływ na intensywność występowania tego zjawiska. Najważniejsze z nich związane są z właściwościami papieru, do innych zalicza się właściwości farby,[...]

 Strona 1