Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"MAŁGORZATA PRZYŁĘCKA"

The Influence of Bio-Quench 700EU Conditions on Hardness of Carburized Components

Czytaj za darmo! »

This paper describes the relative performance of a vegetable oils (Bio-Quenchant 700EU) to harden carburized steel components. This work is based on results based on the use of time-temperature cooling curves obtained using the standard Inconel 600 probe and the Tensi Agitation Device (ASTM D 6482) and quenchant hardenability parameters obtained from the cooling curve data including: cooling [...]

Wpływ własności chłodzących ośrodków hartowniczych na wybrane własności nawęglanych i hartowanych stali

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań rozpoznawczych dla oceny własności chłodzących ośrodków hartowniczych z dodatkiem nanocząsteczek w odniesieniu do 10 % wodnego roztworu poliakrylanu sodu, olej Mar-Temp 340 i Houghton Quench 150 oraz uzyskiwanych własności nawęglanych elementów hartowanych. Na hartowanych próbkach nawęglanych ze stali C10 i 16 MnCr5 zbadano twardość powierzchniową, udarność oraz zmiany wielkości szczeliny w próbce Navy C-pierścień. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że wodny roztwór polimeru z dodatkiem nanocząsteczek pozwolił uzyskać lepszą udarność przy porównywalnej twardości na powierzchni. Badania zmian wymiarowych oparte na próbce Navy C-pierścień wykazały również uzyskiwanie małych zmian wymiarowych dla próbek nawęglanych i hartowanych w 10 % w[...]

Modyfikacja własności chłodzących wody przez dodatek poliakrylanu sodu i nanocząstek Al2O3

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wstępne badania zdolności chłodzących wody w wyniku jej modyfikacji przez dodatek poliakrylanu sodu oraz nanocząstek Al2O3. Wyznaczono krzywe chłodzenia w układzie temperatura-czas dla trzech ośrodków chłodzących: wody, 10 % wodnego roztworu poliakrylanu sodu oraz 10 % wodnego roztworu poliakrylanu sodu z 1 % dodatkiem nanocząstki Al2O3. Na podstawie krzywych chłodzenia można było stwierdzić, że dla wodnego roztworu poliakrylanu sodu zawierającego nanocząsteczki Al2O3 w porównaniu do wody i 10 % wodnego roztworu polimeru, uzyskano mniejsze szybkości chłodzenia. Wyznaczono dla tych ośrodków hartowniczych również kąt zwilżalności metodą kształtu kropli. Badania te wykazały najlepszą zwilżalność wodnego roztworu polimeru (poliakrylan sodu) z dodatkiem nanocząstek A[...]

Wpływ nanofluidów na wybrane właściwości mechaniczne hartowanej stali zawierającej 1% węgla

Czytaj za darmo! »

Modyfikacja tradycyjnych ośrodków hartowniczych przez wprowadzenie do nich nanocząstek i wytworzenie tzw. nanofluidów stanowi w ostatnich latach przedmiot licznych badań. W pracach [2, 7, 9, 10] stwierdzono, że w nanofluidach mogą być wykorzystane tlenki (Al2O3, CuO), azotki (AlN, SiN), węgliki (SiC, TiC), metale (Ag, Au, Cu, Fe), półprzewodniki (TiO2), pojedyncze, podwójne lub wielościenne nanorurki węglowe (SWCNT, DWCNT, MWCNT) i materiały typu: nanocząstka rdzeń-powłoka polimerowa. Na tej podstawie można stwierdzić, że wytworzenie nanofluidów może się odbywać dwoma technikami. Pierwsza technika - dwustopniowa - jest oparta na wytworzeniu nanocząstek na drodze fizycznej lub chemicznej, a następnie dyspersyjnym rozpuszczeniu ich w bazowym płynie. Druga technika - jednostopniowa - polega na jednoczesnym wytworzeniu i dyspersji nanocząsteczek w płynie bazowym. W pracy [8] stwierdzono, że wykorzystanie dwuetapowej drogi wytwarzania naofluidów może być realizowane na skalę przemysłową po wyeliminowaniu problemu aglomeracji zastosowanych nanocząstek. W pracy [7] stwierdzono, że na wzrost przewodności cieplnej wpływają: udział objętościowy cząsteczki, rodzaj materiału cząstek, wielkość i kształt cząstek, rodzaj materiału bazowego płynu, temperatura pracy, addytywność i kwasowość. Obniżenie przewodności cieplnej jest spowodowane wzrostem wielkości cząstek oraz kwasowości. Cytowana praca pozwala stwierdzić, że współczynnik przewodnictwa cieplnego jest uzależniony od rodzaju przepływu. Większe różnice obserwuje się podczas przepływu laminarnego niż turbulentnego i to niezależnie od stosowanej nanocząsteczki. Różnice te zwiększają się wraz ze wzrostem udziału objętościowego cząstek lub wzrostem temperatury pracy ośrodka. Nie obserwuje się tych różnic podczas wrzenia objętościowego. Dla większości zastosowań krzemionki dobre i jednolite rozproszenie w produktach jest bardzo ważne. W badaniach nad rozdrobnieniem krzemionki [3÷5] wyka[...]

Wpływ struktury na zmiany wymiarowe i wybrane właściwości węgloutwardznej stali C20

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań strukturalnych, mikrotwardości, zmian wymiarowych oraz obliczone naprężenia własne w węgloutwardzanej stali C20. Stal C20 nawęglono gazowo w temperaturze 930°C przez 7 h przy zmiennym potencjale węglowym. Nawęglone próbki były hartowane jednokrotnie, podwójnie w dwóch ośrodkach chłodzących o różnym stężeniu polimeru oraz wymrażane lub odpuszczane. Ośrodkiem[...]

Kształtowanie własności chłodzących tradycyjnych ośrodków hartowniczych przez dodatek nanocząstek CuO

Czytaj za darmo! »

Nanofluid jest nowatorskim płynem przewodzącym ciepło, przygotowanym przez dyspersję cząsteczek stałych wielkości nanometrycznej w tradycyjnym płynie przewodzącym ciepło, takim jak woda lub glikol etylenowy, w celu zwiększenia przewodności cieplnej [1]. Na przykład, gdy rozproszy się 0,3% nanocząsteczek miedzi w glikolu etylenowym, można zaobserwować około 40% przyrost przewodzenia cieplnego [2]. Tlenki metalu, takie jak tlenek aluminium czy tlenek tytanu, mogą również być użyte do tego celu, nawet pomimo tego, że wzrost wielkości przewodnictwa ciepła nie jest tak duży, jak w przypadku cząsteczek CuO [3, 4, 7, 8]. Skuteczność przewodnictwa ciepła zależy od liczby rozproszonych cząsteczek, rodzaju materiału, kształtu cząsteczek. Przed zastosowaniem nanofluidu spodziewano się, że przekaz ciepła może być wzmocniony przez rozpraszanie mikronowych cząsteczek. Jednak płyn z mikronowymi cząsteczkami powodował problemy wynikające z osiadania i zatykania [5]. Stwierdzono, że płyn z mikronowymi cząstkami nie był wystarczająco skuteczny. Od momentu wprowadzenia koncepcji nanofluidu przez autorów pracy [2], podjęto wiele prób zrozumienia mechanizmu poprawy przewodzenia ciepła wraz z eksperymentalnymi pomiarami przewodności termicznej nanofluidów i metodami ich wykorzystania. Jednakże nie było żadnego ustalonego mechanizmu dla zwiększenia przewodnictwa ciepła. Powód tego może wynikać z trudności spowodowanych przez to, że przewodzenie ciepła pomiędzy cieczą bazową a cząsteczkami występuje, gdy cząstki znajdują się w chaotycznym ruchu Browna. Ponadto w zależności od warunków przepływu i charakteru chemicznego cząsteczek, stan rozproszenia może być różny. A[...]

Wpływ cząstek SiO2 na wybrane właściwości mechaniczne hartowanej stali

Czytaj za darmo! »

W pracach pojawiły się przesłanki wykorzystania nanocząstek Al2O3 w ośrodkach hartowniczych [1]. Autorzy tej pracy, K. Narayan- Prabhui i Peter Fernades, zajęli się wykorzystaniem nanocząstek Al2O3 w celu poprawy właściwości hartowniczych różnych ośrodków chłodzących przez zmniejszenie szybkości chłodzenia w przemianie martenzytycznej. Natomiast w pracy [2] przedstawiono związki lub materiały możliwe do wykorzystania w ośrodkach chłodzących, którymi oprócz Al2O3 mogą być: CuO, Cu2O, Cu, Au i Ag. Termin nanomateriał dotyczy materiału o strukturze nanokrystalicznej, którego rozmiar w jednym kierunku nie przekracza 100 nm. Właściwości materiału obrabianego cieplnie zależą od wielkości ziaren oraz ich rozmieszczenia. Czynnikiem kształtującym właściwości materiału jest w głównej mierze rozmiar cząstek wchodzących w skład mikrostruktury, co bezpośrednio wpływa na zachodzące tam zjawiska fizyczne. Zainteresowanie związkiem SiO2 zwanym potocznie krzemionką wynika z tego, że jest on bezwodnikiem kwasu krzemowego, jest bezbarwnym i twardym ciałem stałym o temperaturze topnienia 1710°C, nierozpuszczalnym w wodzie i kwasach (oprócz kwasu fluorowodorowego). Krzemionka jest wielofunkcyjnym materiałem ceramicznym, który jest używany w różnych branżach w celu poprawy jakości powierzchni i właściwości mechanicznych. Stosowana jest jako wypełniacz, dodatek, modyfikator reologiczny lub dodatek w przetwórstwie wielu rodzajów produktów, takich jak: farby i powłoki, tworzywa sztuczne, syntetyczne gumy, kleje, uszczelniacze lub materiały izolacyjne. Dla większości zastosowań krzemionki dobre i jednolite jej rozproszenie w produktach jest bardzo ważne. W przypadku zastosowania ich do cieczy, następuje aglomeracja cząstek, co utrudnia poszczególnym cząstkom krzemionki kontakt z cieczą. Jednak w przypadku tego typu związków należy zastosować sonikację. Proces ten polega na wykorzystaniu ultradźwięków, czyli fali dźwiękowych o częstotliwości powyżej [...]

 Strona 1