Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Aleksandra Marciniak"

Prozdrowotne właściwości produktów zbożowych

Czytaj za darmo! »

Intensywne badania w ostatnim ćwierćwieczu dowiodły, że żywność, obok klasycznie pojmowanych substancji odżywczych, zawiera również wiele związków, do których należy większość antyoksydantów, które mogą działać profilaktycznie, a nawet leczniczo w przypadku takich chorób jak miażdżyca czy nowotwory. Ponieważ substancje te są odporne na działanie wysokich temperatur, pieczywo może być ich dobr[...]

Historia zawodu rzeźnika i cechów rzeźniczych w zarysie


  Zawód rzeźnika wiązać należy ze zmianą trybu życia ludzi z koczowniczego na osiadły, który z kolei wymuszał podział na pierwsze "specjalizacje" - myśliwych, pasterzy i rolników. To zanikanie nomadyzmu następuje w neolicie (4500-1700 r. p.n.e.), epoce kojarzonej z najbardziej bodaj znaną, związaną z osiadłym trybem życia, kulturą łużycką, słynącą także z wprowadzenia żelaza (kowalstwo uznawane jest za jedno z pierwszych rzemiosł), ale również z rolnictwa i chowu zwierząt (najpierw udomowiono kozę, owcę i dzika - protoplastę świni, później zaś tura, od którego wywodzi się dzisiejsze bydło, hodowano także konie). W tych nowych okolicznościach, co oczywiste, zaczynają być niezbędni ludzie wyspecjalizowani w zabijaniu zwierząt - protoplaści rzeźników oraz osoby znające się na konserwacji mięsa. Do pierwszych, najczęściej stosowanych metod zabezpieczania mięsa przed zepsuciem zaliczyć należy: gotowanie, pieczenie, suszenie i solenie. Sposoby te są powszechnie znane, dlatego konserwacja oraz przetwarzanie mięsa nie wymagało wówczas powstania osobnej, w przeciwieństwie do rzeźnictwa, specjalizacji. Pierwsze korporacje rzeźnicze powstają już w starożytnym Egipcie i zrzeszają wykwalifikowanych rzeźników. Kwalifikacje są tu niezbędne, jako że w kulturach starożytnych przez stosunkowo długo ubój zwierząt bezpośrednio wiązał się z ofiarą składaną Bogu lub bogom (był to ubój rytualny; określenie to - w przeciwieństwie do współczesnego pojmowania - nie wiązało się z żadnymi kontrowersjami; starożytni pragnęli, aby zabite zwierze było godną ofiarą dla bogów). O statusie zwierząt składanych w ofierze świadczą malowidła z grobowca z Abusir należącego do Sahure'a (V dynastia) - władcy starożytnego Egiptu, na których przedstawiony jest ubój zwierząt. Umieszczenie takiej wizualizacji w świętym miejscu - miejscu pochówku władcy-Boga pokazuje, jak głęboko zakorzeniona jest u ówczesnych ludzi myśl o związku uboju zwierząt ze sferą sacrum. Z cz[...]

 Strona 1