Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"RAFAŁ PASELA"

Hygienization of sewage sludge with burned and hydrated lime Higienizacja osadów ściekowych z wykorzystaniem wapna palonego i hydratyzowanego DOI:10.15199/62.2015.4.23


  Sewage sludge was treated with CaO or Ca(OH)2 (doses up to 350 g/kg of dry mass) for 96 h to eliminate Salmonella enteritidis bacteria. Full hygienization of the sludge was achieved after 1 h when CaO doses 250 g/kg or Ca(OH)2 doses 350 g/kg were used. Zbadano wpływ zróżnicowanych dawek wapna palonego i hydratyzowanego na higienizację osadów ściekowych zawierających bakterie Salmonella enteritidis. Dawką CaO zapewniającą całkowitą eliminację tych bakterii było 220 g/kg s.m. po 24 h kontaktu, a w przypadku Ca(OH)2 300 g/kg s.m. po 48 h. Stosując Ca(OH)2, oczekiwane efekty higienizacyjne można uzyskać przy niższych dawkach po wydłużeniu czasu oddziaływania. Osady ściekowe pochodzące z mechaniczno-biologicznych oczyszczalni ścieków o małej równoważnej liczbie mieszkańców (RLM) mają korzystne właściwości nawozowe, przy czym zawartość metali ciężkich nie przekracza w nich wymagań określonych w Rozporządzeniu1). Duża zawartość substancji organicznej, związków azotu i fosforu, a także makro- i mikroskładników sprawia, że odpady te coraz częściej są wykorzystywane w nawożeniu terenów rolniczych i leśnych oraz do rekultywacji terenów zielonych2-4). Oprócz wielu aspektów przemawiających za ich rolniczym zagospodarowaniem, istnieją również znaczące ograniczenia, m.in. wynikające z obecności w ich składzie chorobotwórczych drobnoustrojów. Do najczęściej identyfikowanych mikroorganizmów patogennych w osadach ściekowych należą bakterie Salmonella spp., Shigella spp., Escherichia coli O157, Vibrio cholerae, Mycobacterium tuberculosis, Pseudomonas aeruginosa, Clostridium perfringens, Bacillus anthracis, Streptococcus faecalis i Proteus vulgaris5-7). Zgodnie z obecnym stanem prawnym w osadach ściekowych przeznaczonych do nieprzemysłowego wykorzystywania niedopuszczalne jest występowanie pałeczek z rodzaju Salmonella. Jednak skażenie surowych osadów ściekowych tymi bakteriami stwierdziło wielu autorów2, 8-10). Liczba pałeczek Salmonella w [...]

Effect of chlorine dioxide and hydrogen peroxide on elimination of Salmonella Enteritidis in wastewater from fruit and vegetable-processing industry Wpływ ditlenku chloru i nadtlenku wodoru na eliminację Salmonella Enteritidis w ściekach z przemysłu owocowo-warzywnego DOI:10.15199/62.2016.7.18


  Survival times of the title bacteria at 4°C and 20°C as well as effectiveness of their removal by treatment of the wastewater with ClO2 or H2O2were detd. Total disinfection of wastewater was reached after application ClO2or H2O2 doses of 3.0 g/dm3 or 1.67 g/dm3 of wastewater, resp. W ściekach po mechaniczno-biologicznych etapach oczyszczania często występują bakterie patogenne, które mogą w środowisku wodnym przeżywać przez długi czas, stwarzając zagrożenie dla zdrowia ludzi. Podjęte badania miały na celu oznaczenie czasu przeżywalności bakterii Salmonella Enteritidis w ściekach z przemysłu owocowo-warzywnego oraz określenie skuteczności dezynfekcji ścieków ditlenkiem chloru i nadtlenkiem wodoru. Ustalono optymalne dawki zastosowanych dezynfektantów. Pełną eliminację szczepów wzorcowych bakterii uzyskano przy stężeniu ditlenku chloru 3,0 g/dm3. W przypadku stosowania nadtlenku wodoru całkowitą inaktywację badanych drobnoustrojów uzyskano przy stężeniu 1,67 g/dm3. W zależności od rodzaju produkcji i przerabianego surowca zakłady przetwórstwa owoców i warzyw zużywają duże ilości wody, produkując przy tym sezonowo znaczną ilość ścieków, które charakteryzują się dużą zawartością węglowodanów, związków mineralnych, zmiennym pH, dużą wartością parametrów BZT5 (biochemiczne zapotrzebowanie na tlen), ChZT (chemiczne zapotrzebowanie na tlen) oraz wysokim stężeniem zawiesin. Wskaźnik BZT5 tych ścieków waha się najczęściej w przedziale 500-5000 mg/dm3, a w małych przetwórniach owoców osiąga średnio wartość ok. 10-krotnie większą niż dla typowych ścieków komunalnych1). Ścieki pochodzące z zakładów przerobu owoców i warzyw mogą być również skażone mikrobiologicznie. Wśród tych zanieczyszczeń znajdują się bakterie, wirusy, pasożyty oraz grzyby. Za najczęściej występujące w żywności bakterie, które mogą przedostawać się do ścieków uważa się: Salmonella spp., Brucella spp., Aeromonas hydrophila, Escherichia coli, Vibrio spp., Yersinia sp[...]

Zawartości miedzi, niklu i ołowiu w profilu podłużnym wód Jeziora Licheńskiego DOI:


  C oraz częściej - obok zanieczyszczeń wód powierzchniowych związkami biogennymi, powodującymi eutrofizację - dużym problemem staje się obecność w wodzie substancji niepożąda- nych o charakterze mikrozanieczyszczeń takich jak: metale ciężkie, WWA, zanieczyszczenia ropopochodne czy pestycydy. Związki te są szczególnie niebezpieczne ze względu na to, że już przy bardzo niskich stężeniach mogą wywoływać efekty szkodliwe w stosunku do człowieka jak i środowiska. Ponadto mają one zdolność do kumulowania się w organizmach ludzi i zwierząt, co dodatkowo potęguje ich toksyczność [2]. Dlatego też monitoring emisji tych substancji, a także ich obiegu w ekosystemach naturalnych po- winien stać się priorytetem dla służb oraz instytucji zajmujących się ochroną środowiska. Skład chemiczny wód warunkują: lokalizacja zbiornika lub cieku wodnego, procesy naturalne zachodzące w środowisku wodnym oraz dopływ zanieczyszczeń obcego pochodzenia [3]. Jednym z wyznaczników nasilenia antropopresji są metale ciężkie odprowadzane do wód powierzchniowych ze ściekami przemysłowymi i komunalnymi oraz zmywane z pól i łąk, gdzie dostają się jako domieszki nawozów i środków ochrony roślin, z transportu oraz z emisji pyłowych trafiających do atmosfery [4]. Metale ciężkie powszechnie uznaje się za szczególnie szkodliwe dla środowiska przyrodniczego. Ich obecność jest notowana w wodzie, atmosferze oraz w glebie. Metale docierające do ekosystemów wodnych mają swe źródło w procesach geochemicznych: pochodzące z ośrodka skalnego, powstające w wyniku procesów geologicznych i hydrogeologicznych [6, 13]. Podwyższone stęże- nie mikroskładników (Au, Ag, Cu, Mn, Fe, Co, Ni, Zn, U, Cd, Cu, Pb) w wodach jest najczęściej związane ze strefami występowania określonych złóż lub lokalnych nagromadzeń minerałów zawie- rających dany pierwiastek. Obecność metali w wodach jest także wynikiem antropopresji (przemysł, komunikacja, oczyszczalnie ścieków, produkty ubocz- ne z kopalni metali) [1[...]

 Strona 1