Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"JÓZEF IWASZKO"

Aspekty fazowe natryskiwania i przetapiania powłok tlenkowych na bazie Zro2

Czytaj za darmo! »

Głównym celem pracy była ocena wpływu procesu natryskiwania oraz powierzchniowej obróbki przetopieniowej na charakter przemian fazowych w złożonych kompozycjach tlenkowych na bazie ZrO2 naniesionych na podłoże stali X5CrNi18-10 metodą natryskiwania plazmowego i przetopionych za pomocą lasera CO2 oraz metody spawalniczej GTAW. Zakres i charakter dokona2008 r. HUTNIK - WIADOMOśCI HUTNICZE S. 305 [...]

Wpływ obróbki laserem CO2 na strukturę i właściwości tytanu


  W pracy dokonano oceny wpływu oddziaływania wiązki lasera CO2 na strukturę i twardość tytanu (ASTM Grade 2). Zakres badań obejmo- wał optymalizację parametrów przetapiania, ocenę makro- i mikrostrukturalną warstwy wierzchniej oraz pomiar mikrotwardości. Do zobra- zowania struktury geometrycznej posłużono się mikroskopem konfokalnym Przeprowadzone badania ujawniły znaczące zmiany w struktu- rze warstwy wierzchniej tytanu i morfologii faz. Odnotowanym zmianom strukturalnym towarzyszył wzrost twardości materiału. Analiza mikrostrukturalna pozwoliła wyodrębnić związki i zależności pomiędzy wymiarami strefy przetopienia a parametrami obróbki, świadczące o możliwości kształtowania geometrii strefy przetapiania poprzez odpowiedni dobór parametrów obróbki. The present paper discusses the impact of a continuously operating CO2 laser on the structure and hardness of titanium (ASTM Grade 2). The tests included the optimisation of remelting parameters, macro- and microstructural evaluation of the surface layer, and a microhardness measurement. To illustrate the geometric structure, a confocal microscope was used. The studies revealed substantial changes in the structure of the surface titanium layer and in the phase morphology, along with an increase in material hardness. As the microstructural analysis has demonstrated, there exist correlations between the dimensions of the remelted zone and the treatment parameters, which indicates that an appropriate selection of treatment parameters may serve to shape the geometry of the remelting zone. Słowa kluczowe: tytan, powierzchniowa obróbka przetopieniowa, laser Key words: titanium, surface remelting treatment, laser.Wprowadzenie. Tytan i stopy tytanu to jedne z najbardziej innowacyjnych i perspektywicznych ma- teriałów metalicznych. Ze względu na swoje wyjątkowe właściwości tworzywa te znajdują szereg zastosowań w przemyśle motoryzacyjnym, chemicznym, lotnictwie i medycynie. Coraz wyższe wymagania stawia[...]

Mikrostruktura i właściwości stopu magnezu az91 po modyfikacji tarciowej z przemieszaniem materiału DOI:10.15199/24.2015.5.9


  W pracy dokonano oceny wpływu modyfikacji tarciowej z przemieszaniem materiału (FSP - Friction Stir Processing) na strukturę i właści- wości stopu magnezu AZ91. Zakres badań obejmował ocenę makro- i mikrostrukturalną warstwy wierzchniej stopu, rentgenowską analizę fa- zową oraz pomiar mikrotwardości. W materiale poddanym modyfikacji tarciowej stwierdzono silne rozdrobnieniu struktury oraz homogeni- zację materiału, a także obecność obszarów o zróżnicowanej strukturze, tj. strefy wymieszania, strefy odkształcenia termoplastycznego oraz strefy wpływu ciepła. W strefie wymieszania dominowały równoosiowe ziarna o długości od 1 μm do 5 μm, przy czym stopień rozdrobnienia struktury zależny był od zastosowanych parametrów obróbki, a zwłaszcza prędkości obrotowej narzędzia roboczego. W strefie odkształcenia termoplastycznego przeważały ziarna odkształcone, a ich lokalizacja korespondowała z kierunkami przemieszczania się uplastycznionego materiału podczas obróbki. Stwierdzonym zmianom strukturalnym towarzyszył wyraźny wzrost twardości materiału. Badania rentgenostruk- turalne wykazały stabilność składu fazowego w warunkach towarzyszących modyfikacji tarciowej. The study assessed the impact of the friction stir processing (FSP) on the structure and the properties of AZ91 magnesium alloy. The research comprised both macro- and microstructural assessment of the surface layer of the alloy, an X-ray phase analysis, and the measurement of microhardness. The friction stir processed material showed considerable structure refinement and homogenization, as well as the presence of areas with differentiated structure, i.e. a stirred zone, a thermoplastic deformation zone and a heat-affected zone. In the stirred zone, equiaxed grains sized from 1 μm to 5 μm were dominant, whereas the degree of the structure refinement depended on the applied processing parameters, particularly on the rotational speed of the working tool. In the thermoplastic defor[...]

Modyfikacja warstwy wierzchniej materiałów nieprzewodzących za pomocą metody GTAW

Czytaj za darmo! »

Postęp aparaturowy i metodyczny, jaki dokonuje się w powierzchniowej obróbce przetopieniowej, sprawia, że modyfikacji warstwy wierzchniej poddawane są coraz nowocześniejsze i bardziej złożone tworzywa [1÷7]. U podstaw tej tendencji tkwi przekonanie, że zmiany strukturalne, jakich można oczekiwać po zastosowaniu wysokoenergetycznych źródeł ciepła, winny przyczynić się do wyeliminowania wad i niedoskonałości występujących w przetapianym materiale lub do ukonstytuowania się warstwy wierzchniej o całkiem nowych własnościach. Istota obróbki realizowanej za pomocą wysokoenergetycznych źródeł ciepła tkwi w możliwości skupienia ogromnej ilości ciepła w bardzo małej objętości materiału i wywołania w nim zjawiska szybkiej krystalizacji. Przetopienie warstwy wierzchniej realizowane jest najczęściej za pomocą wiązki lasera, strumienia plazmy, bądź wiązki elektronów i stanowi jeden z najdynamiczniej rozwijających się działów inżynierii powierzchni. Wyrazem zainteresowania są nie tylko liczne publikacje i opracowania, ale także projekty badawcze, specjalistyczne sympozja i konferencje naukowe [8÷15]. Jednym z nowatorskich przykładów wykorzystania skoncentrowanych źródeł ciepła, jest kształtowanie struktury, budowy i własności powłok tlenkowych natryskiwanych plazmowo [16÷21]. Nawet pobieżne studia literaturowe pozwalają zauważyć, że modyfikację tych powłok przeprowadza się prawie wyłącznie za pomocą technik laserowych. Decyzja o wyborze metody przetapiania nie zawsze jest podyktowana własnościami przetapianego materiału, czy ekonomiką przedsięwzięcia, ale częstokroć brakiem rozwiązań alternatywnych. Ambicją autorów niniejszej pracy było opracowanie metody konkurencyjnej, która mogłaby stanowić alternatywę dla technologii laserowych. Zastosowanie skoncentrowanych źródeł ciepła w obróbce powłok tlenkowych natryskiwanych plazmowo stanowi interesujące zagadnienie zarówno z utylitarnego, jak i poznawczego punktu widzenia, co wynika zarówno ze z[...]

Modyfikacja warstwy wierzchniej stopów magnezu za pomocą metody GTAW

Czytaj za darmo! »

Powierzchnia materiałów konstrukcyjnych poddawana jest bardzo często zabiegom obróbki cieplnej czy cieplno-chemicznej, mającym na celu poprawę ich własności użytkowych. Zagadnieniami wytwarzania i modyfikowania warstw powierzchniowych zajmuje się dziedzina nauki, jaką jest inżynieria powierzchni. Wśród narzędzi umożliwiających modyfikowanie warstwy wierzchniej ważną pozycję zajmują techniki laserowe, czego dowodem mogą być liczne publikacje zarówno w czasopismach krajowych, jak i zagranicznych [1÷10]. Niewątpliwą zaletą obróbki powierzchniowej realizowanej za pomocą wysokoenergetycznych źródeł ciepła jest zjawisko ultraszybkiego nagrzewania i równie szybkiego krzepnięcia przetapianego materiału. Szybka krystalizacja stwarza możliwość ograniczenia bądź wyeliminowania wad i niedoskonałości znamiennych dla przetapianego materiału, a tym samym może prowadzić do uzyskania własności trudnych do osiągnięcia za pomocą innych rozwiązań i technik modyfikacji powierzchni. Mając na uwadze dominującą pozycję technik laserowych w zakresie powierzchniowej obróbki przetopieniowej materiałów metalicznych, autorzy tej pracy podjęli próbę zaadaptowania metody spawalniczej GTAW (Gas Tungsten Arc Welding). Powierzchniowej obróbce przetopieniowej poddano stopy magnezu, które dzięki korzystnemu stosunkowi wytrzymałości do gęstości stały się bardzo atrakcyjnym tworzywem konstrukcyjnym zwłaszcza w branży motoryzacyjnej, przemyśle lotniczym, elektronicznym czy informatycznym. To co ogranicza atrakcyjność aplikacyjną stopów magnezu, to przede wszystkim mała twardość, odporność na ścieranie oraz korozję [11÷17]. Przetopienie warstwy wierzchniej stopów magnezu za pomocą metody GTAW wymaga pokonania trudności wynikających z silnego powinowactwa stopów magnezu do tlenu. W toku prowadzonych badań adaptacyjnych stwierdzono konieczność przeprojektowania i doposażenia standardowego stanowiska spawalniczego. Prace metodyczne i aparaturowe podjęte w ramach eksp[...]

Proces dewitryfikacji szkieł glinokrzemianowych podatnych na krystalizację


  W artykule przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych na szkle glinokrzemianowym otrzymanym z surowców odpadowych. Materiał do badań poddano procesowi topienia oraz krystalizacji na drodze termicznej obróbki w różnych zakresach temperaturowo-czasowych. Materiał szklanokrystaliczny poddano rentgenowskiej analizie fazowej oraz badaniom metalograficznym z zakresu mikroskopii optycznej. Scharakteryzowano zmiany strukturalne zachodzące w wyniku wygrzewania szkła glinokrzemianowego, a także zidentyfikowano powstają- ce fazy krystaliczne. Przeprowadzone badania wykazały dużą skłonność szkła glinokrzemianowego do krystalizacji, jak również zależność powstających faz od temperatury wygrzewania. The article presents the results of the investigation of the aluminosilicate glass obtained from waste materials. The material were subjected to melting and crystallization by heat treatment at various temperature-time ranges. Optical reflection microscopy (observation in dark field) was the main investigation method of the glass structure. Supplementary, the X-ray diffraction analysis was used. The structural changes due to heating aluminosilicate glass were characterized and the resulting crystalline phases were identified. Słowa kluczowe: glinokrzemiany, krystalizacja, dewitryfikacja Key words: aluminosilicates, crystallization, devitrification.Wprowadzenie. Tradycyjny proces wytwarzania szkła, oparty jest na nieorganicznych surowcach natu- ralnych. Wynika to z tego, że nie jest możliwe bezpo- średnie przeprowadzenie w stan amorficzny substancji zawierających części organiczne, np. odpady komunal- ne, medyczne czy przemysłowe, z powodu niekontro- lowanych reakcji, jakie mogłyby mieć miejsce podczas topienia zestawu szklarskiego. Procesy wysokotempe- raturowe, zachodzące w spalarniach odpadów stałych, rozwiązują ten problem na drodze rozkładu i utlenie- nia substancji palnych. Niestety, produktem ubocznym takiego recyklingu są m[...]

Uboczne produkty spalania bazą dla ceramicznych materiałów budowlanych


  W pracy dokonano oceny możliwości wykorzystania popiołów lotnych ze spalania biomasy w produkcji ceramicznych materiałów spieka- nych. Przedstawiono jakościową charakterystykę popiołów oraz wykonano badania określające przydatność popiołów w technologii materia- łów budowlanych. Dokonano oceny ilości popiołu wprowadzanego do zestawu surowcowego w kontekście możliwości spełnienia wymagań jakościowych stawianych przez przemysł. Badania oparto na analizie mikrostrukturalnej, pomiarze gęstości pozornej, porowatości otwartej i nasiąkliwości oraz teście odporności na wypłukiwanie jonów w środowisku wodnym. The study evaluated the possibility of using fly ash from the combustion of biomass in the production of sintered ceramic materials. The qualitative characteristics of the ashes was presented and tests to determine the suitability of fly ash in building materials technology were performed. The evaluation of the quantity of the fly ash fed to the raw material was done in the context of the ability to fulfill the quality requirements of the industry. The study was based on the microstructural analysis, the measurement of the apparent density, open porosity and water absorption and the test of resistance to leaching of ions in aqueous medium. Słowa kluczowe: popioły lotne, energetyka, gospodarka odpadami, spiekanie Key words: fly ash, power engineering, waste management, sintering.Wprowadzenie. Popioły lotne, będące ubocznym produktem procesu spalania węgla kamiennego lub brunatnego, są w szerokim zakresie wykorzystywane w przemyśle materiałów budowlanych, jako równoważnik pełnowartościowych surowców mineralnych w produkcji betonu, cementu, klinkieru cementowego, kruszyw lekkich, czy też ceramiki budowlanej [1÷3]. Zastosowanie popiołów lotnych w technologiach produkcyjnych, poza zyskami ekologicznymi i ekonomicznymi, przynosi również korzyści techniczne nadając szereg pożądanych cech p[...]

Mikrostruktura i właściwości powłoki Na2O-CaO-SiO2 na powierzchni spiekanych popiołów lotnych


  W Polsce produkcja energii elektrycznej bazuje głównie na spalaniu paliwa stałego w postaci węgla brunatnego i kamiennego oraz biomasy. Efektem ubocznym takiej technologii jest powstawanie dużej ilości odpadów w postaci popiołów lotnych, pyłów i żużli. Są to jedne z najważniejszych odmian mineralnych surowców odpadowych zarówno w Polsce, jak i w świecie. Stanowią one grupę odpadów wytwarzaną w bardzo dużych ilościach i w znacznej części składowanych. Ze względu na swoje właściwości fizykochemiczne najczęściej jednak stanowią substytut surowców mineralnych. Głównym odbiorcą jest zwłaszcza przemysł materiałów budowlanych, który wykorzystuje około 55% wytwarzanych popiołów lotnych [1]. Zmienność składu chemicznego tego rodzaju odpadów, stwarza wiele problemów w produkcji tworzyw o ściśle założonym składzie chemicznym, wpływa na właściwości produktów końcowych. Zmienność składu chemicznego ma również wpływ na trudność w opracowaniu technologii uwzględniającej tak dużą niestabilność surowca. Obok popiołów lotnych powstających w sektorze energetycznym równie problematycznym staje się zagospodarowanie drobnofrakcyjnej stłuczki szklanej. Ten amorficzny odpad w postaci bardzo rozdrobnionej (poniżej 100 μm) nie nadaje się do zastosowania w tradycyjnym przemyśle szklarskim. Wprowadzenie go do podstawowego zestawu szklarskiego wywołałoby niepożądany efekt spienienia masy szklanej. Deponowanie pyłu szklanego na składowiskach otwartych, bądź stosowanie na podsypki drogowe nie jest dobrym rozwiązaniem. Szkło uważane jest za jeden z najbardziej neutralnych dla środowiska naturalnego odpadów, jednakże w tak rozdrobnionej postaci ma bardzo dużą powierzchnię właściwą. W swoim podstawowym składzie chemicznym szkło ma do 15% (czasami więcej) tlenków pierwiastków alkalicznych, dlatego długotrwałe przebywanie tego odpadu w środowisku wilgotnym wpływa na tworzenie się na powierzchni szkła związków łatwo rozpuszczalnych w wodzie, powodując tym[...]

 Strona 1