Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Adam Nowak"

Wstępna identyfikacja materiału koralika linki pływającej stosowanej przy montażu sieci rybackich DOI:10.15199/62.2017.8.39


  Linki pływające mają zastosowanie przy montażu sieci rybackich. Rozróżnia się dwie podstawowe ich grupy: mono, o pojedynczej budowie włókna, i multi, o złożonej budowie włókna. W zależności od gatunku poławianej ryby oraz akwenu wodnego linki pływające różnicuje się poprzez wyporność w zakresie 500-15 000 g/100 m. Poza wypornością różnią się one również rodzajem oplotu oraz składem wzmocnienia rdzenia. Średnice stosowanych linek to 5-28 mm1). Linki pływające o wyporności w zakresie 900-1200 g/100 m oraz o średnicach 7-8 mm stosuje się przy produkcji sieci rybackich do połowu flądry, gładzicy i turbota. Najbardziej popularnego w polskim rybołówstwie na Bałtyku dorsza poławia się za pomocą sieci zmontowanych z linek pływających w zakresie wyporności 2400-3800 g/100 m oraz o średnicach 11-13 mm. Linki pływające przeznaczone do użycia w połowach na dużych głębokościach mają zakres wyporności 4800-15 000 g/100 m i średnice 18-28 mm1). Właściwości tworzyw polimerowych stosowanych do produkcji linek pływających można modyfikować poprzez nadanie im struktury porowatej, co wiąże się z potrzebą uzyskania dobrej dyspersji tworzywa i gazu. Można wówczas uzyskać takie korzyści, jak zmniejszenie masy wyrobu, obniżenie kosztów, poprawa właściwości tłumiących (ciepło, hałas), obniżenie skurczu materiałowego oraz wzrost sztywności1, 2). Do procesu porowania można stosować chemiczne środki porujące. Środki te rozkładając się podczas przetwórstwa w układzie uplastyczniającym wytłaczarki lub w[...]

 Strona 1