Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Marta Zawadka"

Jubileusz 10-lecia Związku Producentów Cukru w Polsce


  Obchody 10-lecia Związku W dniu 20 czerwca 2013 r. w Pałacu w Jabłonnie odbyły się obchody jubileuszu 10-lecia Związku Producentów Cukru w Polsce, który skupia w swoich szeregach członkowskich wszystkich producentów cukru działających w kraju. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele branży związani ze Związkiem oraz reprezentanci centralnych władz państwowych, innych organizacji (Europejskiego Związku Producentów Cukru, Krajowego Związku Plantatorów Buraka Cukrowego, Stowarzyszenia Techników Cukrowników) i środowisk naukowych. Obchody otworzył dr Marek Dereziński, Prezes Zarządu Związku, który wygłosił powitalne przemówienie. Następnie Marcin Mucha, Dyrektor Biura Związku, przybliżył zebranym historię i działalność Związku. Po prezentacji głos zabrali zaproszeni goście. Gratulacje i życzenia z okazji jubileuszu przekazali[...]

Profile składników odżywczych - brakujący element w regulacji oświadczeń DOI:10.15199/65.2018.12.2


  Komisja Europejska już prawie 10 lat opóźnia się z określeniem profili składników odżywczych, które zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności miałyby warunkować możliwość stosowania oświadczeń. Przez cały ten czas zagadnienie profili stanowi kontrowersyjny temat debaty publicznej. W 2015 r. rozpoczęła się ocena REFIT rozporządzenia nr 1924/2006, w której jedno z kluczowych pytań brzmiało: W jakim stopniu profile są nadal istotne i potrzebne, mając na uwadze rozwój rynku i ram prawnych, w szczególności przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności? [11]. Obecnie podzielony w kwestii profili sektor spożywczy czeka z zainteresowaniem, jaki scenariusz działania zaproponuje KE w oparciu o wyniki tej oceny. PROFILOWANIE ŻYWIENIOWE - zastosowania Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) definiuje profilowanie żywieniowe jako klasyfikowanie lub ocenianie żywności według jej wartości odżywczej ze względu na profilaktykę chorób i promocję zdrowia [9]. Pomimo że profilowanie dotyczy tylko niektórych aspektów diety i zdrowia, to jest pomocnym elementem mającym na celu poprawę żywienia w danym kraju lub regionie [9]. Różnorodność zastosowania profili składników odżywczych jest szeroka, a w rozporządzeniu nr 1924/2006 dotyczy oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych. W UE takie rozwiązanie pozostaje nadal teoretyczną koncepcją, natomiast Australia i Nowa Zelandia wprowadziły je już w życie. W tych krajach obowiązuje system profilowania (Nutrient Profiling Scoring Criteron) służący do oceny czy żywność może zostać opatrzona oświadczeniem zdrowotnym. System obejmuje większość środków spożywczych i działa w oparciu o ilość punktów uzyskiwaną przez dany produkt na podstawie jego wartości energetycznej, zawartości tłuszczów nasyconych, cukrów ogółem, sodu[...]

Wymagania prawne znakowania w ramach trendu "clean label" DOI:10.15199/65.2019.3.3


  Dokonując decyzji zakupowych, znaczna liczba konsumentów kieruje się naturalnym charakterem i prostym składem produktów [4]. Rynek oferuje duży wybór artykułów o pożądanym profilu - minimalnie przetworzonych, niezawierających substancji dodatkowych, wyprodukowanych ze szczególnym poszanowaniem środowiska naturalnego itp. Takie cechy żywności wpisują się w popularny trend "clean label", czyli tzw. czystej etykiety. Komunikowanie właściwości zgodnych z ideą "clean label" jest bez wątpienia atrakcyjnym elementem przekazu komercyjnego na temat produktu. Należy jednak mieć na uwadze, że stosowane w tym celu oznaczenia słowne i graficzne, podobnie jak pozostała treść etykietowania i reklamy, podlegają stosownym ograniczeniom prawnym. Pojęcie "clean label" dotychczas nie doczekało się jednej, zharmonizowanej definicji. Najczęściej jest ono definiowane w odniesieniu do cech produktów takich jak: minimalny stopień przetworzenia, brak substancji dodatkowych, syntetycznych aromatów, barwników, alergenów [2], prosty skład, składniki dobrze znane konsumentom, bliskość naturze, niestosowanie w produkcji niepożądanych przez konsumentów substancji, np. GMO, antybiotyków [28]. Jako kolejny wymiar "clean label" wskazuje się przejrzystość w odniesieniu do pochodzenia produktu i jego składników, metod produkcji, łańcucha dostaw, dbałości producenta o dobrostan ludzi lub zwierząt [9, 11, 27]. "Clean label" może być także interpretowane przez pryzmat doboru informacji i sposobu przedstawiania ich na etykiecie. W raporcie Global Packaging Trends 2018 firma Mintel proponuje podejście Clean Label 2.0, zgodnie z którym treść etykiet powinna być zwięzła i czytelna, dostarczając konsumentowi optymalnej ilości informacji pozwalającej na dokonanie świadomego wyboru zakupowego [8]. TREND "CLEAN LABEL" Choć określenie "clean label" pojawiło się już w latach 80. XX wieku [5], kryjący się za nim trend przybrał na sile w ciągu ostatniej dekady. W tym ok[...]

Tradycyjna żywność z państw trzecich DOI:


  Składniki lub produkty, które nie były powszechnie spotykane na rynku spożywczym Unii Europejskiej przed 1997 r., podlegają przepisom z zakresu tzw. nowej żywności. Do końca 2017 r. były one regulowane rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącym nowej żywności i nowych składników żywności (dalej: rozporządzenie nr 258/97) [9], które z dniem 1 stycznia 2018 r. zostało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (dalej: rozporządzenie 2015/2283) [11]. Spośród najistotniejszych zmian należy wymienić: wprowadzenie jednej, scentralizowanej procedury wydawania zezwoleń, utworzenie unijnego wykazu dozwolonej nowej żywności, wprowadzenie osobnej ścieżki autoryzacyjnej dla tzw. żywności z państw trzecich, zlikwidowanie zezwoleń kierowanych wyłącznie do adresata decyzji oraz pięcioletnią ochronę danych naukowych stanowiących uzasadnienie wniosku o autoryzację. Wprowadzono także nowe rozwiązanie praktyczne - możliwość składania wniosków i zgłoszeń w trybie online za pośrednictwem elektronicznego systemu udostępnionego na stronie internetowej Komisji Europejskiej. Dotychczasowe przepisy traktowały w taki sam rygorystyczny sposób zarówno żywność tradycyjnie spożywaną poza UE, jak i tę, która powstała w wyniku innowacyjnych procesów. Wprowadzenie do obrotu tradycyjnych środków spożywczych z krajów trzecich mogło odbywać się na podstawie dwóch procedur, tj. kompleksowej oceny bezpieczeństwa (autoryzacji) lub notyfikacji żywności, stanowiącej równoważnik produktów czy składników powszechnie występujących w diecie mieszkańców UE. Przykładami takich produktów są: sok z owoców noni (Morinda citrifolia L.) i suszony miąższ z owoców baobabu (Adansonia digitata L.). Ponieważ wiele składników tradycyjnie spożywanych poza UE nie ma swoich odpowiedników w diecie Europejczyków, przed pierwszym wprowadzeniem ich na rynek często nie było możliwości zastosowania upro[...]

Zanieczyszczenia w żywności przegląd najnowszych zmian prawnych i prac KE oraz EFSA DOI:


  Źródłem zanieczyszczeń żywności mogą być różne substancje, bakterie, ciała obce, które zostały do niej wprowadzone na etapie produkcji, pakowania, transportu lub w okresie przechowywania i dystrybucji. Ponieważ zanieczyszczenia mają ogólnie negatywny wpływ na jakość żywności i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi, UE podejmuje stałe działania mające na celu kontrolę zanieczyszczeń w środkach spożywczych. Dotychczas w przepisach wspólnotowych określono najwyższe dopuszczalne poziomy mykotoksyn (aflatoksyn, ochratoksyny A, fusarium, patuliny, cytryniny), metali ciężkich (kadmu, ołowiu, rtęci, cyny, arsenu), dioksyn i polichlorowanych bifenyli (PCB), melaminy, 3-MCPD, kwasu erukowego, azotanów, wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA), alkaloidów tropanowych i niektórych mikroorganizmów. W tabeli 1 zestawiono przegląd prac EFSA i KE nad ustanowieniem nowych zaleceń lub maksymalnych poziomów zanieczyszczeń w żywności. ZANIECZYSZCZENIA PROCESOWE 4 czerwca 2015 r. EFSA opublikowała swoją pierwszą pełną ocenę ryzyka związanego z akryloamidem w żywności potwierdzającą, że może on zwiększać ryzyko zachorowania na raka przez konsumentów we wszystkich grupach wiekowych [1]. Dzieci są jednak najbardziej narażoną grupą ze względu na niższą masę ciała [16]. Od 11 kwietnia 2018 r. (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/2158) żywność dla niemowląt i małych dzieci, obok innych określonych grup produktów spożywczych, będzie poddawana obowiązkowemu monitorowaniu na zawartość akryloamidu [16]. Furan i metylofurany powstają w żywności podczas obróbki termicznej. Ich prekursorami są np.: kwas askorbinowy, aminokwasy, węglowodany, nienasycone kwasy tłuszczowe i karotenoidy. Mogą znajdować się w różnych produktach spożywczych, w tym w kawie oraz w produktach puszkowanych i w słoikach [14]. Komisja Europejska zwróciła się do EFSA z prośbą o ocenę ryzyka narażenia na furan i metylofuran (2-metylofuran, 3-metylofuran i 2,5-[...]

 Strona 1