Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz BĄK"

Rozwój małej retencji zbiornikowej w województwie świętokrzyskim w latach 1998-2012 w aspekcie poprawy ochrony przeciwpowodziowej


  W ostatnich latach obserwuje się intensyfikację rozwoju małej retencji zbiornikowej w województwie świętokrzyskim. W latach 1998-2012 do eksploatacji oddano 11 obiektów o łącznej pojemności 2,277 mln m3, co stanowi przyrost zdolności retencyjnej obszaru o 17,2%. Działania te, choć pozytywne, wydają się niedostateczne do osiągnięcia założeń zawartych w programie małej retencji, czyli zwiększenia do 2020 r. zdolności retencyjnej województwa o 59 442 mln m3. W artykule przedstawiono realizację programu małej retencji w województwie świętokrzyskim oraz podjęto próbę oceny wpływu zrealizowanych zbiorników na redukcję fali wezbraniowej o maksymalnym przepływie Q1% i Q10%.Pod względem zdolności do retencjonowania wody województwo świętokrzyskie należy do najuboższych w kraju (3,6% średniorocznego odpływu). Na jego obszarze znajduje się ok. 800 zagłębień terenowych wypełnionych wodą, z czego ponad 90% to obiekty o powierzchni lustra wody nieprzekraczającej 10 ha. Zmienność sezonowa i przestrzenna zasobów wodnych oraz występowanie ekstremalnych zjawisk przyrodniczych (powodzie, susze) są przyczyną podejmowania działań zmierzających do ograniczenia niepożądanych skutków tych zjawisk [Wiatkowski i in. 2007]. Jednym ze sposobów łagodzenia tych niekorzystnych zjawisk jest mała retencja [Mioduszewski 2004]. Przez pojęcie małej retencji należy rozumieć zdolność do gromadzenia wody (w małych naturalnych i sztucznych zbiornikach wodnych, korytach rzek i rowach wyposażonych w urządzenia piętrzące, obszarach mokradłowych) oraz zwiększenie pojemności wodnej gleb (poprzez stosowanie zabiegów agrotechnicznych, agromelioracyjnych i fitomelioracyjnych). Innymi słowy jest to działanie polegające na zatrzymaniu jak największej ilości wody przez zastosowanie różnorodnych zabiegów technicznych i nietechnicznych, w jej powierzchniowym i przypowierzchniowym obiegu [Liberacki, Stachowski 2008]. Cele tworzenia małej retencji mogą być [...]

Ocena zmian topografii powierzchni blach poddanych odkształceniu plastycznemu DOI:10.15199/148.2018.3.2


  Zjawisko wzrostu naprężenia uplastyczniającego wraz z odkształceniem, nazywane umocnieniem odkształceniowym materiału, ma decydujący wpływ na tworzenie się topografii powierzchni materiałów poddanych odkształceniu plastycznemu [1]. Jest to szczególnie istotne w procesie wytłaczania blach wykazujących anizotropię właściwości mechanicznych. W operacjach formowania blach, gdzie chropowate powierzchnie składają się z nierówności o różnych promieniach i wysokościach, trudno jest ocenić obszar styku i rzeczywiste obciążenie kontaktowe. Zagadnienie kontaktu sprężysto-plastycznego dwóch materiałów stanowi istotny problem w mechanice kontaktu i było podejmowane przez wielu badaczy. Pierwsze prace w tej dziedzinie związane są z teorią Hertza [2], która określa beztarciowy, sprężysty kontakt między dwiema powierzchniami o różnej krzywiźnie. Rzeczywiste powierzchnie są chropowate, a więc rzeczywisty obszar kontaktu jest bardzo mały w porównaniu z powierzchnią nominalną. Problem jest bardzo istotny, ponieważ fizyczny obszar styku i rozkład naprężeń wpływają na wiele zjawisk fizycznych, takich jak tarcie, przenoszenie ciepła i zużycie. W procesach kształtowania blach sztywnymi narzędziami znaczący wpływ na wielkość oporów tarcia wywiera makro- i mikrogeometria styku par trących [3, 4]. Podczas kształtowania blach początkowo występuje niewielkie pole rzeczywistego styku. Losowy charakter kontaktu i przypadkowe położenie wierzchołków nierówności sprawia, że do opisu zmian topografii powierzchni w warunkach tarcia zastosowano metody stochastyczne głównie oparte na założeniu losowego rozłożenia wierzchołków nierówności według rozkładu normalnego (Gaussa) [5, 6]. W trakcie dynamicznego wchodzenia w kontakt występów nierówności dochodzi nie do jednorazowego obciążenia poza granicę plastyczności, ale do wielokrotnych stochastycznych obciążeń i odciążeń, co uaktywnia wpływ efektu Bauschingera na charakter zmian nierówności powierzchni [7, 8][...]

ANALIZA STATYSTYCZNA WPŁYWU PARAMETRÓW PNEUMOKULOWANIA NA NOŚNOŚĆ ZAKŁADKOWYCH POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH STOPU ALUMINIUM 2024 DOI:


  Wprowadzenie Połączenia klejowe są przykładem połączeń nierozłącznych. Charakteryzują się licznym zaletami, do których zalicza się dużą wytrzymałość połączenia, możliwość stosowania dla różnorodnych materiałów i zmniejszenie ciężaru konstrukcji [1-4]. Połączenia klejowe znajdują szerokie zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu, m.in. w: lotnictwie, przemyśle samochodowym i maszynowym. Z powodzeniem mogą zastępować połączenia spawane, lutowane, zgrzewane, nitowe i śrubowe [1]. Duża popularność połączeń klejowych sprawia, że poszukuje się różnych możliwości zwiększania ich wytrzymałości. Przykładem procesu mogącego zwiększyć wytrzymałość tego rodzaju połączeń jest pneumokulowanie [8]. Pneumokulowanie jest jedną z metod nagniatania umacniającego. Ma ono na celu wywołanie zgniotu warstwy wierzchniej wraz z towarzyszącymi temu skutkami. Realizowane jest przez elementy nagniatające w postaci kulek łożyskowych, wprowadzanych w ruch z wykorzystaniem strumienia sprężonego powietrza [5,6]. Efektywnością procesu pneumokulowania można sterować przez odpowiedni dobór parametrów kulowania, do których zalicza się m.in. średnicę kulek i wielkość wsadu, ciśnienie sprężonego powietrza oraz czas obróbki [7]. Metodyka badań Celem prowadzonych badań było przeanalizowanie wpływu wybranych parametrów technologicznych procesu pneumokulowania na nośność zakładkowych połączeń klejowych stopu aluminium 2024 oraz ocena istotności wpływu tych parametrów na nośność badanych połączeń. Przedmiot badań stanowiły próbki wykonane ze stopu aluminium 2024 o wymiarach 100×25×2 mm, sklejone na zakładkę klejem Loctite EA 3430. Loctite EA 3430 jest klejem epoksydowym, dwuskładnikowym, charakteryzującym się dużą szybkością utwardzania. Jego składniki mieszane są w proporcji 1:1 (wagowo lub objętościowo). Pro[...]

 Strona 1