Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Marek Jakubowski"

Wykorzystanie numerycznej mechaniki płynów w analizie ruchu cząstek i określenia charakteru przepływu tworzywa polimerowego w strefie tarczowej wytłaczarki ślimakowo-tarczowej


  Przedstawiono analizę ruchu materiału polimerowego w strefie tarczowej wytłaczarki ślimakowo- tarczowej. Symulacja została wykonana dla polietylenu małej gęstości (PE-LD). Na podstawie analizy numerycznej wyznaczono mapy wektorowe prędkości, minimalne i maksymalne wartości prędkości ścinania, a także charakter ruchu cząsteczek polimeru i wartości ich prędkości, występujące w szczelinie tarczowej wytłaczarki ślimakowo-tarczowej. Analiza numeryczna została przeprowadzona z wykorzystaniem program ANSYS CFX 12.1. Motion of low-d. polyethylene in disk zone of a screwdisk extruder was numerically simulated to perform vector maps of shear velocity in the disk crevice. The shear rate decreased with increasing the crevice size and decreasing the disk angular velocity. Orientation of macromols. and their degrdn. under shear stress were obsd. Próby zastosowania mechanizmu tarczowego do uplastyczniania tworzyw polimerowych podejmowane były na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w. Prace badawcze związane z tym tematem prowadzone były w Kijowie1-3). Patenty dotyczące wytłaczarki tarczowej zgłoszone były we Francji4) i w Niemczech5, 6). Idee wytłaczarek tarczowych i ślimakowo-tarczowych prezentował również Sikora7). Konstrukcję łączącą w sobie cechy wytłaczarki ślimakowej i tarczowej opracowano w Politechnice Koszalińskiej w Katedrze Inżynierii Spożywczej i Tworzyw Sztucznych, z wykorzystaniem pracy Diakuna8, 9) nad aktywnym autotermicznym ślimakowym układem uplastyczniania. Prace te doprowadziły do zbudowania eksperymentalnej, autotermicznej wytłaczarki ślimakowo-tarczowej10, 11). Jest ona oryginalnym rozwiązaniem konstrukcyjnym, opartym na przeprowadzonych obliczeniach optymalizacyjno-symulacyjnych12). Niestandardowy uplastyczniający układ ślimakowo-tarczowy jest Dr inż. Iwona MICHALSKAPOŻOGA w roku 2001 roku ukończyła studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Koszalińskiej na kierunku Mechanika i Budowa Maszyn[...]

CFD analysis of the flow of a polymeric material inside the double-cone plasticization-homogenization zone of the screw-disc extruder Analiza CFD przepływu polimeru w dwustożkowej uplastyczniająco-homogenizującej strefie wytłaczarki ślimakowo-tarczowej DOI:10.15199/62.2015.12.3


  Extrusion of low-d. polyethylene (PE-LD) in innovative extruder with double-cone disc zone was modelled to det. the characteristics of the PE-LD particles motion along with their velocity values, as well as min. and max. rates of shear and to generate vector maps of velocity inside the extruder in relation to the crevice between the disc width and the angular velocity. A comparison was made between the flow velocity, a shear rate and shear stress in singlecone and double-cone zones. The numerical simulation was performed by using a com. software program. Przedstawiono model oryginalnej wytłaczarki charakteryzującej się występowaniem dwustożkowej strefy tarczowej. Opisywana konstrukcja jest odmianą wytłaczarki ślimakowo-tarczowej z jednostożkową strefą tarczową. Eksperymentalnie potwierdzono niewielkie oddziaływanie jednostożkowej strefy tarczowej na budowę i właściwości tworzyw. Zmiana konstrukcji strefy tarczowej wytłaczarki ślimakowo-tarczowej dzięki zastosowaniu stożków o dwóch różnych kątach pochylenia i zwiększeniu powierzchni tarcz, pozwoliło na intensywniejsze oddziaływanie charakteru i parametrów przepływu na budowę i właściwości polimeru. Na podstawie analizy numerycznej wyznaczono charakter ruchu cząsteczek polimeru wraz z wartościami prędkości, minimalne i maksymalne wartości szybkości ścinania, a także mapy wektorowe prędkości w dwustożkowej strefie uplastyczniająco-homogenizującej wytłaczarki ślimakowo-tarczowej. Ponadto określono zmianę ruchu cząsteczek i charakteru przepływu w zależności od szerokości szczeliny tarczowej i prędkości kątowej. Dokonano porównania między wartościami prędkości przepływu, szybkości ścinania i naprężeń ścinających uzyskanych w jednostożkowej i dwustożkowej strefie tarczowej. Symulacja została wykonana dla polietylen małej gęstości. Do analiz numerycznych zastosowano program Ansys CFX 12.1 Extrusion of low-d. polyethylene (PE-LD) in innovative extruder with double-cone disc zo[...]

Wykorzystanie papieru w tyflopedagogice


  Rola papieru jako nośnika informacji nieodłącznie kojarzy się z gazetami, książkami, magazynami. Istnieje jednak specyficzna grupa osób, dla której papier, aby nieść informację, nie musi być wcale zadrukowany. Są to osoby niewidome. Pomimo wielu nowoczesnych narzędzi służących do zapisywania i odczytywania informacji przez osoby niewidzące (czytniki, dyktafony, programy OCR, specjalistyczne programy udźwiękowiające, czujniki barw i światła), papier pozostaje nadal ważnym środkiem umożliwiającym szybkie zapisanie informacji i jej późniejszy odczyt.Pojęcie tyflopedagogiki Tyflopedagogika to nauczanie osób niewidomych z wykorzystaniem m.in. pomocy dydaktycznych dostępnych dotykowo (gr. Typhlos - ślepy, ukryty, ciemny). Zadania tyflopedagoga nie ograniczają się do nauczenia tylko i wyłącznie pisma dotykowego brajla. Wśród pomocy tyflograficznych są też mapy, schematy, wykresy itp. Nauka odczytywania tak podanej informacji jest trudna i długotrwała (1). Jak "widzi" niewidomy Ze względów fizjologicznych, człowiek opuszkami palców stosunkowo łatwo i dokładnie wyczuwa niewielkie, jednoznaczne wypukłości na płaskiej powierzchni. Znacznie trudniej jest precyzyjnie odebrać otwory lub wgłębienia o niewielkiej średnicy (2-3 mm). Z tego powodu mówimy często o piśmie lub rysunku wypukłym. Jeżeli chodzi o informację zapisaną tekstem, w Polsce, podobnie jak w całej Europie, króluje pismo wynalezione w 1837 r. przez Louisa Braille’a. Podstawowy znak brajlowski bazuje na macierzy 3x2 punktów (tzw. sześciopunkt brajlowski). W związku z tym, że każdy punkt ma dwa możliwe stany (podniesiony lub nie), sześciopunkt umożliwia zapisanie 26=64 znaków, począwszy od znaku pustego (spacja) aż do kompletu punktów (znak skreślenia, zamazania). Wykorzystanie papieru w tyflopedagogice Michał Głębowski, Sebastian Lindner, Marek Jakubowski Niekiedy możemy spotkać się z tzw. ośmiopunktem (slangowo zwanym brajlem amerykańskim). W naszym kraju, n[...]

Bezkontaktowa technika pomiaru PIV


  Optyczne techniki pomiarów bezkontaktowych są rozwijane od lat osiemdziesiątych XX w. Początkowo były one bardzo prymitywne, co związane było ze stanem zaawansowania optycznych metod odwzorowania obrazów. Rozwój technologii w tym zakresie pozwolił, aby metody pomiarowe, które były raczej ciekawostką niż standardowymi i powszechnie stosowanymi metodami, stały się powszechne w użyciu. O ile algorytmy, stanowiące podstawę analizy danych były dostępne, o tyle ich implementacja i obudowanie aparaturą w ramach kompletnego systemu pomiarowego stanowiło trudność. Obecnie metody bezkontaktowe pomiaru przepływów stanowią swoisty standard w zakresie pomiarów prędkości przepływu zarówno cieczy, jak i gazów. Optyczne metody bezkontaktowe dzieli się na: laserową anemometrię wieloogniskową (LTA); laserową anemometrię Dopplerowską (LDA); anemometrię laserowo indukowanej fluorescencji (LIF); cyfrową anemometrię obrazową (PIV i μPIV). Szczególnie ta ostatnia metoda zdobywa coraz większą popularność w badaniach nad przepływami. Wynika to z większej dostępności sprzętu, obniżających się kosztów zakupu, a także stałego doskonalenia tej metody pomiarowej. ANALIZA ROZPYLANIA Wszystkie wspomniane metody optyczne znajdują zastosowanie w badaniach procesu rozpylania cieczy lub ciała stałego (spray), który stanowi istotną operację jednostkową w wielu procesach technologicznych (w tym w przemyśle spożywczym). Jego przykładem może być suszenie rozpyłowe, do którego odniesiono się w dalszej części artykułu, dotyczącej anemometrii obrazowej. W tabeli zestawiono metody badań cząstek płynu podczas rozpylania. Zaletą stosowania metod obrazowania (PIV, PTV, Shadow Sizing) jest możliwość jednoczesnego pomiaru struktury sprayu, mapy wektorów prędkości i rozkładu wielkości kropli tworzących spray. Dzięki temu można go w pełni scharakteryzować i tym samym zoptymalizować cały proces technologiczny, który wykorzystuje proces rozpylania. Na rysunku 1 przeds[...]

 Strona 1