Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Aleksandra Roszak"

Substancje skażające alkohol etylowy, mające wpływ na jego popyt


  W artykule omówiono wybrane substancje używane do skażania alkoholu etylowego, tj.: benzoesan denatonium, ftalan dietylu, izopropanol. Opisano warunki zwolnienia alkoholu etylowego z podatku akcyzowego. Treść artykułu przedstawia najważniejsze wytyczne rozporządzeń dotyczących skażania alkoholu. Akcyza (podatek akcyzowy) nakładana jest na niektóre wyroby, np. energię, paliwa, wyroby ropopochodne (dobra infrastrukturalne) oraz wyroby tytoniowe czy napoje alkoholowe [1]. Ustawa z 6 grudnia 2008 r. [2] o podatku akcyzowym zwana "ustawą akcyzową" podaje, w jakich przypadkach alkohol etylowy zostaje zwolniony od podatku akcyzowego. Do tej grupy zalicza się między innymi: alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, zz nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi; zz alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej pochodzenia wyrobu. Alkohol skażony to alkohol etylowy skażony substancjami uniemożliwiającymi jego spożycie. Substancja skażająca nadaje mu odrażający smak, zapach lub właściwości wymiotne, często także intensywne zabarwienie np. czerwone czy fioletowe. Substancje skażające są dobrane tak, aby uniemożliwić opłacalne oczyszczenie alkoholu etylowego do postaci [...]

Zmiany w przepisach determinujące zastosowanie dodatku etanolu do paliw


  Etanol w postaci odwodnionej lub jako eter etylo-tert-butylowy (EETB) może być stosowany jako paliwo silnikowe lub dodatek do benzyny. Alkohol etylowy zaczęto dodawać do paliw w celu zmniejszenia emisji szkodliwego ołowiu. Jako wysokooktanowy komponent tlenowy w swoim składzie zawiera ok. 35% tlenu, toteż jako dodatek do benzyny powoduje obniżenie emisji CO2 w spalinach o 15-30%, a także zwiększa liczbę oktanową, ułatwia uzyskanie mocy i pełnego spalania - czego efektem jest mniejsze dymienie oraz obniżenie ilości SO2 o ok. 30% [1-4]. W Polsce głównymi producentami alkoholu etylowego (destylatu rolniczego - nazewnictwo obowiązujące do maja 2010 r.) wykorzystywanego w produkcji biopaliw są gorzelnie rolnicze, które istnieją już od ponad 160 lat. W okresie międzywojennym na terenie naszego kraju było ich ok. 1400, wzrosło wówczas zapotrzebowanie głównie na odwodniony spirytus surowy, który używany był do wytwarzania mieszanek paliwowych (pierwszy zakład odwadniający w Polsce powstał w Kutnie w 1928 r.). Od 1929 r. produkowano mieszanki paliwowe zawierające 30% etanolu i 70% benzyny. Powodzeniem cieszyła się też inna mieszanka benzylowo-etanolowo-benzynowa (2% + 28% + 70%) produkowana przez firmę "Drago". Ilość spirytusu wykorzystana do mieszanek paliwowych w latach 1928-1939 została przedstawiona na rysunku 1 [5]. Poza ilościami zaprezentowanymi na rysunku 1 każdego roku władze skarbowe zwalniały od wykupu przez monopol ok. 1 mln spirytusu surowego i zezwalały na wykorzystanie go, po skażeniu, do ciągników rolniczych w gospodarstwach macierzystych gorzelni. Po 1945 r. w Polsce było ok. 2000 gorzelni. Część z nich nie podjęła produkcji ze względu na zły stan techniczny, a część została zamknięta po kilku latach funkcjonowania. Ostatecznie liczba zakładów zdolnych do produkcji spirytusu ustabilizowała się na ok. 1000. W latach 1925-1936 ilość produkowanego spirytusu w gorzelniach rolniczych wynosiła średnio 60 mln l/rok [5]. Z prac[...]

 Strona 1