Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena Pierścieniak"

Nanocząstki. Zagrożenie środowiskowe?


  Wpływ nanocząstek, obecnych w powszechnie używanych produktach, na środowisko zależy od rodzaju cząstek i sposobu ich użytkowania. W pierwszej kolejności nanocząstki będą stanowić największe zagrożenie dla ekosystemów w zbiornikach wodnych, do których odprowadzane są ścieki komunalne i przemysłowe. Jakie efekty te cząstki będą mieć na pierwsze ogniwo łańcucha biologicznego - bakterie, glony, owady i ryby - trudno przewidzieć. Wydaje się, że sztuczne nanocząstki będą stanowić mniejszy udział w zanieczyszczeniu powietrza i gleb. W przypadku nawożenia gleb osadami ściekowymi problem włączania nanocząstek do obiegu biologicznego będzie wymagał regularnych badań ekotoksykologicznych z uwagi na ich mobilność i reaktywność, a w konsekwencji przygotowania odpowiedniego prawodawstwa. A review, with 36 refs., of ecotoxicity hazards connected with use of fullerens, nanotubes and nanoparticles of Ag, TiO2, Au and Se. Istnieje wiele rodzajów nanomateriałów wytwarzanych celowo. Podstawową ich formę stanowią materiały węglowe. Składają się one głównie z węgla i najczęściej występują w postaci kul, elipsoid lub rurek. Zwarte kuliste i elipsoidalne materiały węglowe zwane są fulerenami natomiast ich postać cylindryczna to nanorurki węglowe. Do grupy nanocząstek nieorganicznych zalicza się kropki kwantowe, tlenki metali (np. ditlenek tytanu) i metale, takie jak srebro lub złoto. Nanocząstki to struktury pośrednie pomiędzy atomami i cząsteczkami, a obiektami makroskopowymi. Umownie przyjęto, że są to obiekty, których przynajmniej jeden wymiar jest mniejszy od ok. 100 nm. Granicę 100 nm należy traktować jednak umownie. Istnieją obiekty o większych rozmiarach (do ok. 250 nm), które zalicza się do kategorii nanocząstek. Dolną granicę wielkości nanocząstek stanowi rozmiar pojedynczych atomów i wyznacza się ją na ok. 0,2 nm. Warto Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa Magdalena Pierścieniak, Andrzej Barański, Barb[...]

Ocena metod analitycznych oznaczania węgla organicznego w wodzie


  Stacje Uzdatniania Wody (SUW) mają obowiązek ujmowania i oczyszczania wody w sposób zapewniający bezpieczeństwo jej odbiorców. Jednym z głównych problemów związanych z systemami uzdatniania i dystrybucji wody jest wtórne jej zanieczyszczenie. Wskaźnikami, które obrazują podatność wody na wtórne zanieczyszczenia są stężenia przyswajalnych form węgla. Szczególną uwagę zwraca się na zawartość biodegradowalnego rozpuszczonego węgla organicznego (BDOC) oraz asymilowanego (przyswajalnego) węgla organicznego (AOC). Węgiel organiczny jest jednym z istotnych czynników powodujących wtórne zanieczyszczenie wody w sieci wodociągowej. Opisano oraz dokonano oceny kilku metod analitycznych wykorzystywanych do analizy poszczególnych form węgla w wodzie. Pozwalają one na oznaczenie zawartości węgla w wodzie, a co za tym idzie na określenie możliwości występowania wtórnego zanieczyszczenia wody wodociągowej. A review, with 16 refs., of microbiol. methods used under lab. conditions. Woda przeznaczona do spożycia przez ludzi musi zostać pozbawiona pierwotnych zanieczyszczeń oraz prekursorów zanieczyszczeń wtórnych. Stabilność wody jest osiągnięta, gdy zostaną z niej usunięte mikroorganizmy oraz organiczne i nieorganiczne substancje stanowiące substrat pokarmowy i źródło energii. Węgiel stanowi jeden ze składników organicznych występujących w wodzie. W skład ogólnego węgla organicznego (TOC) w wodzie wchodzi cząsteczkowy węgiel organiczny (POC) i rozpuszczony węgiel organiczny (DOC), w którym można wyróżnić BDOC i AOC. POC stanowi znaczną część TOC zawartego w wodzie, w której występuje w postaci zawiesiny organizmów żywych i martwej materii organicznej, przez co stanowi podłoże dla mikroorganizmów i stanowi źródło pokarmu dla konsumentów. DOC stanowi 70—80% POC1, 2). Stężenie DOC w wodzie jest zazwyczaj niższe niż 10 mg/L i stanowi on niewielką ilość TOC3). Stężenie BDOC limituje wzrost liczebności bakterii w sieci wodociągowej. Wę[...]

Przydatność metod oznaczania biodegradowalnego węgla organicznego do oceny jakości wody przeznaczonej do celów komunalnych


  Jednym z głównych problemów związanych z systemami uzdatniania i dystrybucji wody jest występowanie wtórnego jej zanieczyszczenia. Wskaźnikami, które obrazują podatność wody na wtórne zanieczyszczenia są stężenia przyswajalnych form węgla. Szczególną uwagę zwraca się na zawartości biodegradowalnego rozpuszczonego węgla organicznego (BDOC) oraz asymilowanego węgla organicznego (AOC). W celu zbadania efektywności stosowanych procesów uzdatniania wody przeprowadzono analizę biodegradowalnych form węgla metodami van der Kooija i Joreta. Pozwoliło to na zbadanie zmian wybranych wskaźników po kolejnych etapach uzdatniania wody oraz na ocenę badanego układu technologicznego w kontekście jego przydatności do usuwania różnych form węgla. Poboru prób dokonano w stacji pilotowej jednej z warszawskich Stacji Uzdatniania Wody (SUW) cechującej się typowym układem technologicznym uzdatniania wody. Miejsca poboru prób dobrano tak, by zaobserwować zmiany badanych wskaźników. Przeprowadzenie badań pozwoliło nie tylko na ocenę jakości wody uzdatnionej, ale także na ocenę przydatności wykorzystanych metodyk do oznaczania biodegradowalnych form węgla. Water samples collected in various sites of a com. H2O treatment plant (on inlet, after oxidn. with O3, after filtration, after disinfection) were studied for COD, oxidizability, color, turbidity, pH, as well as for contents of ammonium N, phosphates, assimilable and dissolved biodegradable org. C (AOC and BDOC, resp.). The AOC content was detd. by the van der Kooij method under use of Pseudomonas fluorescens bacteria. The BDOC content was detd. by the Joret method under use of microorganisms taken of from the biolog. bed. The oxidn. with O3 resulted in decrease in AOC and BDOC contents after the treatment and in an improvement of the H2O quality. Węgiel organiczny występuje w wodzie w różnych formach. Zawartość przyswajalnych form węgla AOC i BDOC, stanowi istotny wskaźnik przydatności w[...]

Metody analizy jakościowej i ilościowej wybranych nanocząstek w środowisku


  Zastosowanie nanotechnologii i materiałów nanostrukturalnych w produktach konsumenckich i przemyśle stale rośnie, a wraz z nim rośnie zawartość nanocząstek w środowisku. Jednym z priorytetów międzynarodowych programów badań naukowych jest opracowanie odpowiednich metod badania i oznaczania nanocząstek. Ogromnym problemem jest analiza jakościowa i ilościowa nanocząstek w próbach środowiskowych ze względu na ich dużą różnorodność i śladowe ilości. W pracy zaprezentowano właściwości wybranych nanocząstek wraz z metodami ich oznaczania w próbach środowiskowych. A review, with 75 refs., of properties and formation of C, metal, metal oxide nanoparticles, as well as their anal. detn. by spectroscopy, electron microscopy, chromatog. and voltammetry. W ostatnich latach nastąpił ogromny postęp w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii. Tworzone są nowe materiały o ciekawych, nierzadko zupełnie wyjątkowych możliwościach i właściwościach, rozwijane są nowe technologie i zastosowania. W ślad za nowymi rozwiązaniami technicznymi opracowywane są techniki badania i charakterystyki nanomateriałów, natomiast nadal problematyczna jest analiza jakościowa i ilościowa nanocząstek. W wielu ośrodkach badawczych prowadzone są prace mające na celu opracowanie metod oceny zawartości nanocząstek w produktach oraz w środowisku1). Szczególne problemy sprawia ocena zawartości nanocząstek chociażby Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa Małgorzata Maliszewska-Mazur*, Paulina Chaber, Urszula Dawid, Magdalena Pierścieniak Metody analizy jakościowej i ilościowej wybranych nanocząstek w środowisku Qualitative and quantitative analysis of some nanoparticles in environment Mgr Paulina CHABER - notkę biograficzną i fotografię Autorki wydrukowaliśmy w nr 4/2012, str. 570. Instytut Ochrony Środowiska-Państwowy Instytut Badawczy, ul. Kolektorska 4, 01-692 Warszawa, tel.: (22) 833-42-41 w. 22, fax: (22) 833-69-28, e-mail: malgorzata.m[...]

 Strona 1