Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"KRZYSZTOF PIASKOWSKI"

Generowanie ładunków powrotnych fosforu podczas przeróbki osadów ściekowych

Czytaj za darmo! »

Wprowadzana na coraz większą skalę metoda wysokoefektywnego usuwania związków biogennych ze ścieków, szczególnie fosforu (tzw. EBPR enhanced biological phosphorus removal) w dużym stopniu wpłynęła na zmiany ilości oraz jakości powstających osadów ściekowych. W wielu przypadkach wcześniej zaprojektowane i funkcjonujące układy do przeróbki osadów ściekowych nie zostały przystosowane do nowych[...]

Ocena jakości wód osadowych wybranymi parametrami DOI:10.15199/17.2015.2.4


  Wody osadowe, powstające podczas zagęszczania, biologicznej stabilizacji i odwadniania osadów, ściekowych zawracane są zwykle do głównego ciągu oczyszczania ścieków bez ich oczyszczania, co może generować problemy ze stabilnością i wymaganą do osiągnięcia efektywnością pracy oczyszczalni ścieków komunalnych. Wody osadowe charakteryzują się znaczną zmiennością ilościowo-jakościową oraz dużymi ładunkami zanieczyszczeń, które nie podlegają żadnej kontroli eksploatatorów. W artykule przedstawiono charakterystykę wód osadowych z oczyszczalni ścieków w Koszalinie. Na podstawie uzyskanych korelacji wybranych parametrów wykazano, że jest możliwe określenie wielkości ładunku zanieczyszczeń recyrkulowanych z wodami osadowymi do oczyszczalni ścieków (związki węgla i azotu) za pomocą prostego pomiaru przewodności właściwej.W większości oczyszczalni ścieków komunalnych w Polsce nie stosuje się żadnych procesów zmierzających do kontroli oraz zmniejszenia wpływu zawracanych wód osadowych na proces oczyszczania ścieków, bądź stosuje się jedynie w niewielkim zakresie, najczęściej procesy chemicznego podczyszczania. Ze względu na dużą zmienność ilościowo-jakościową oraz wielokrotnie wyższe stężenia, od tych występujących w ściekach surowych, gospodarka wodami osadowymi może mieć istotne znaczenie w uzyskaniu wymaganej sprawności oczyszczania ścieków. Głównymi źródłami powstawania wód osadowych są zagęszczacze, wirówki oraz powstające suszarnie osadów. Ilość wód osadowych, jaka może powstawać na oczyszczalni ścieków miejskich, jest niewielka i może się wahać od 1,0 do 2,9% ogólnej objętości oczyszczanych ścieków [14]. Badania prowadzone na oczyszczalniach wykazują, że ładunek azotu i fosforu zawracanego z wodami osadowymi powstającymi podczas przeróbki osadów ściekowych może wynosić nawet 20-30% ogólnego ładunku biogenów dopływających do oczyszczalni w ściekach surowych, tym samym stężenie azotu ogólnego w ściekach dopływających do oczyszczalni[...]

Oczyszczanie ścieków komunalnych w bioreaktorach membranowych na przykładzie oczyszczalni ścieków w Rowach DOI:10.15199/17.2015.3.7


  W ostatnich latach obserwuje się dynamiczny wzrost zastosowania bioreaktorów membranowych (MBR) do oczyszczania ścieków komunalnych. Technologia ta łączy oczyszczanie ścieków w procesie osadu czynnego z separacją na membranach mikroi ultrafiltracyjnych. Zastosowanie membran zwiększa stężenie biomasy i zmniejsza wymaganą objętość reaktorów biologicznych przy likwidacji osadników wtórnych, umożliwiając w ten sposób projektowanie bardziej kompaktowych systemów. Wykorzystanie ultrafiltracji membranowej pozwala na uzyskanie wysokiej jakości ścieków oczyszczonych, włącznie z ich dezynfekcją. Przykładem zastosowania technologii MBR w oczyszczaniu ścieków komunalnych jest jeden z pierwszych tego typu obiekt w Polsce w miejscowości Rowy, w gminie Ustka.Wprowadzenie Rozwój technologii bioreaktorów membranowych (MBR) w ostatnich latach jest największy pośród innych zaawansowanych technologii oczyszczania ścieków. Technologia ta staje się coraz bardziej opłacalna, a koszt oczyszczalni membranowej zbliża się do poziomu oczyszczalni konwencjonalnych. Równolegle do stałego spadku cen membran, kosztów ich eksploatacji, obserwuje się rosnące wymagania jakościowe ścieków oczyszczonych. Dlatego też technologia MBR jest aktualnie uznawana za kluczowe rozwiązanie nie tylko dla efektywniejszego oczyszczania ścieków, ale również możliwości ponownego wykorzystania ścieków oczyszczonych [1-4]. Biologiczne reaktory membranowe to kombinacja oczyszczania ścieków w procesie osadu czynnego z separacją części stałych na membranach mikro-lub ultrafiltracjyjnych (fizyczna bariera o wielkość porów w zakresie od 0,05 do 0,4 μm). Wzrost zainteresowania bioreaktorami membranowymi wynika głównie z zalet tej technologii, których nie uzyskamy w układach konwencjonalnych oczyszczania ścieków. Efektywność procesu pozwala na uzyskanie >95% usunięcia ChZT, 98% BZT5 oraz 99% zawiesiny ogólnej. Jakość uzyskiwanego permeatu zwykle plasuje się na poziomie dużo niższy[...]

Technologie membranowe jako alternatywa dla klasycznej rozbudowy oczyszczalni gwarantujące maksymalną ochronę środowiska naturalnego DOI:10.15199/17.2017.1.3


  Wzrastające zainteresowanie technologią bioreaktorów membranowych (MBR) otworzyło dla eksploatatorów oczyszczalni ścieków nowe możliwości w oczyszczaniu ścieków. Powstające w ostatnich latach obiekty wykorzystujące moduły membranowe pozwalają skutecznie eliminować problemy eksploatacyjne, zwiększać efekty oczyszczania ścieków, a tym samym minimalizować wpływ na środowisko naturalne. Przykładem technologii MBR w Polsce są wybudowane w ostatnich latach jedne z największych tego typu oczyszczalni ścieków w Rowach oraz Głogowie Małopolskim.Wprowadzenie Technologie membranowe w oczyszczaniu ścieków komunalnych, które w Polsce dopiero w szerszym zakresie zaczęły być popularne w ostatnich latach, stwarzają coraz bardziej atrakcyjne dla eksploatatorów możliwości efektywnego oczyszczania ścieków bez obciążeń problemami, występującymi w klasycznych układach oraz pozwalających na zmniejszanie kubatury obiektu i stosunkowo małe zapotrzebowanie na powierzchnię terenu. Jest to szczególnie istotne w sytuacjach, gdzie są ograniczone możliwości rozbudowy oczyszczalni ścieków przy stałym wzroście jej obciążenia hydraulicznego, ich nierównomiernością dopływu oraz rosnącym ładunkiem zanieczyszczeń, szczególnie obserwowanych na terenach turystycznych. Dobrym przykładem zmagania się z takimi problemami są obszary nadmorskie, na których coraz bardziej dynamicznie rozwija się baza turystyczna. Według danych GUS, w stosunku do 2013 r., zanotowano wzrost ilości noclegów na obszarze nadmorskim w roku 2015 o "jedynie" 13%, jednakże realnie jest to ponad milion dodatkowych noclegów w lipcu i sierpniu [9,10]. Rok 2016 jest pod tym względem rekordowy, pomimo braku jeszcze konkretnych danych, ale analiza ilości ścieków jednej z poniżej opisywanych oczyszczalni ścieków wskazuje na znaczny wzrost w stosunku do poprzednich lat (25%). Rosnący ruch turystyczny w miejscowościach nadmorskich może powodować duże problemy w funkcjonowaniu oczyszczalni ścieków. Sytu[...]

Oczyszczanie ścieków poprodukcyjnych w układzie chemiczno-biologicznym: Fenton-SBR


  Wysoki potencjał oksydacyjny oraz duża reaktywność wolnych rodników hydroksylowych powstających w procesach pogłębionego utleniania (Advanced Oxidation Processes - AOPs) zwiększyły możliwości zastosowań metod AOPs do usuwania substancji toksycznych oraz trudno rozkładalnych, występujących najczęściej w ściekach przemysłowych. Najpopularniejszą i jedną ze skuteczniejszych metod chemicznego utleniania jest proces Fentona, który posiada zdolność utleniania większości złożonych i odpornych na rozkład związków organicznych. Przykładem takich związków są: fenole, ketony, alkohole, benzen, nitrobenzen, toluen, p-toluen, anilina, p-nitrofenol, związki humusowe, SPC oraz barwniki. Wysoką skuteczność utleniania uzyskuje się również w przypadku pestycydów fosfoorganicznych, pestycydów z grupy węglowodorów chlorowanych oraz opornego na degradację herbicydu triazynowego - atrazyny [1-6]. Ze względu na szeroki zakres zastosowania, proces Fentona jest wykorzystywany w oczyszczaniu ścieków z przemysłu chemicznego, z produkcji klejów mocznikowych, pigmentów, ścieków zapałczanych, z pralni, ścieków włókienniczych, pofarbiarskich oraz celulozowo-papierniczych, itp. Rosnąca ilość oraz różnorodność substancji chemicznych obecnych w ściekach, często trudno rozkładalnych i toksycznych, stwarza problemy z ich skutecznym usuwaniem ze ścieków oraz degradacją do form bezpiecznych dla środowiska. Kierowanie takich ścieków bezpośrednio do oczyszczalni biologicznych, nieprzystosowanych do usuwania wielu substancji chemicznych opornych na biodegradację powoduje jedynie przeniesienie zanieczyszczeń do innej fazy (stałej - osady) albo obserwowany wzrost w ściekach oczyszczonych ilości produktów metabolizmu oraz półproduktów rozkładu substancji organicznych, trudnych do całkowitej eliminacji [7,8]. Biologiczne oczyszczalnie ścieków przemysłowych narażone są często również na szkodliwe oddziaływanie stężonych zanieczyszczeń na mikroorganizmy osadu czynnego. Wy[...]

Zastosowanie osadów żelazowych do utleniania ftalanów w procesie Fentona

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad możliwością wykorzystania związków żelaza zawartych w osadach popłucznych ze stacji uzdatniania wody, jako katalizatora reakcji Fentona w procesie utleniania ftalanu dibutylu DBP (dibutyl phthalate). Wykazano wysoki stopień usunięcia DBP zarówno po 2 h utleniania, jak i po neutralizacji roztworu do pH 8. Porównano skuteczność osadów popłucznych i tradycyjnie [...]

Ocena skuteczności zastosowania zeolitów w oczyszczaniu ścieków komunalnych

Czytaj za darmo! »

1. Wprowadzenie Stale zwiększające się ilości zanieczyszczeń w ściekach, szczególnie pochodzenia antropogenicznego, i równocześnie rosnące wymagania dot. jakości ścieków oczyszczonych, wymuszają stosowanie metod biologicznych, które są skuteczniejsze od chemicznego oczyszczania, nie zawsze efektywnego, przede wszystkim ze względu na konieczność dozowania do ścieków chemikaliów. Jednocześnie metody klasyczne są już niewystarczające, dlatego wciąż poszukuje się nowych, innowacyjnych metod, intensyfikujących procesy biologiczne. Szczególnie ważne są substancje biogenne, takie jak, związki azotu i fosforu, których stężenia w polskich wodach powierzchniowych są znacznie większe od dopuszczalnych ilości, tzw. "normatywnych". Stąd wytyczne Ministra Środowiska (2006), Ramowa Dyrektywa[...]

 Strona 1