Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Grażyna Lewandowicz"

Enzymatyczne upłynnianie skrobi kukurydzianej przeznaczonej do powierzchniowego zaklejania papieru

Czytaj za darmo! »

Jednym z etapów produkcji papieru jest jego powierzchniowe zaklejanie na prasach zaklejających, mające na celu wygładzenie powierzchni oraz poprawę właściwości papieru, takich jak wytrzymałość oraz podatność na pylenie w procesie zadrukowywania powierzchni. Zaklejanie przeprowadza się przy użyciu preparatów skrobiowych charakteryzujących się lepkością obniżoną do takiej wartości, żeby przy zachowaniu wysokiej płynności kleiku można było nanieść na wstęgę papieru odpowiednią ilość substancji zaklejającej (8). Ilość naniesionej skrobi powinna być doświadczalnie dobrana dla określonego rodzaju papieru i kontrolowana, jako że wpływa ona na wymienione wyżej właściwości papieru. Produkcja wysokogatunkowego papieru jest uwarunkowana stosowaniem substancji pomocniczych o najwyż[...]

Produkcja biopaliwa z lignocelulozowych surowców rolniczych

Czytaj za darmo! »

Szybki rozwój przemysłu transportowego powoduje, że konieczne jest poszukiwanie odnawialnych źródeł energii do produkcji paliwa. Rozwiązaniem jest produkcja etanolu paliwowego z biomasy (bioetanol II generacji). Niezbędne jest jednak opracowanie efektywnej, opłacalnej technologii wytwarzania oraz dobór tanich surowców, jak np. kompleks lignocelulozowy. Optymalizacja procesu produkcji bioetanolu z lignocelulozy umożliwi otrzymanie taniego paliwa o wysokiej jakości. Potencjał rynku biopaliw w Polsce Wzrastające zapotrzebowanie na energię i paliwa kopalne zmusza do poszukiwania innych rozwiązań ich pozyskiwania. Jednym z nich jest wykorzystanie energii odnawialnej, na przykład biopaliw produkowanych z surowców rolniczych [14]. Podstawowymi biopaliwami ciekłymi pochodzenia rolniczego[...]

Dietetyczne produkty skrobiowe

Czytaj za darmo! »

Wzrost zachorowań na choroby cywilizacyjne takie jak otyłość, cukrzyca, nadciśnienie czy nowotwory, będące chorobami dietopochodnymi, spowodował zwiększenie zainteresowania produktami spożywczymi, które nie tylko służą zaspokajaniu głodu, ale również wprowadzają do organizmu substancje poprawiające stan zdrowia bądź też zapobiegające chorobom. W związku z tym obserwuje się systematyczny roz[...]

Wpływ struktury krystalicznej skrobi zastosowanej jako napełniacz na właściwości biorozpraszalnego kompozytu polietylenowego

Czytaj za darmo! »

Dominik Paukszta, Zbyszko Lubiewski, Katarzyna Sobocińska, Anna Kończal, Grażyna Lewandowicz: Wpływ struktury krystalicznej skrobi zastosowanej jako napełniacz na właściwości biorozpraszalnego kompozytu polietylenowego. Celem pracy była weryfikacja występującej w literaturze tezy o wpływie struktury krystalicznej skrobi zastosowanej jako napełniacz na właściwości fizykochemiczne biorozprasza[...]

Produkty prozdrowotne zawierające bioaktywne składniki soku z ziemniaka DOI:10.15199/65.2017.8.8


  Sok z ziemniaka jest jednym z najbardziej niedocenianych surowców naturalnych. Jest produktem ubocznym powstającym w procesie produkcji skrobi i zawiera ok. 5% suchej substancji. Ponad 4% z niej to substancje organiczne, z czego białko surowe stanowi ok. 2%, węglowodany 0,5- -0,8% oraz tłuszcz ok. 0,2%. Pozostałe substancje organiczne to zawiesina błonnika oraz drobne ziarenka skrobi - łącznie ok. 0,15%. Substancje mineralne stanowią ok. 1% składu soku ziemniaczanego, z czego większość to potas (ok. 0,6%) oraz fosfor (ok. 0,3%) [1]. Technolodzy żywności mają świadomość wysokiej wartości odżywczej białek soku z ziemniaka, ale ogromne obawy budzi obecność glikoalkaloidów, głównie solaniny i chakoniny. Również konsumenci są przekonani, iż ze spożywaniem ziemniaków, zwłaszcza źle przechowywanych (co objawia się zielonymi przebarwieniami skórki), wiąże się ryzyko zatrucia glikoalkaloidami. Niemniej jednak długoletnie prace prowadzone przez instytucje badawcze nad nowymi odmianami ziemniaków spowodowały, iż obecnie uprawiane odmiany odznaczają się nie tylko wysoką plennością, doskonałymi cechami organoleptycznymi, odpornością na choroby, ale również stosunkowo niską zawartością glikoalkaloidów. Świeżo wyciśnięty sok z ziemniaka był stosowany w europejskiej medycynie ludowej do leczenia, jak to wówczas określano, wrzodów żołądka. Obecnie poglądy na patogenezę choroby wrzodowej żołądka pozwalają twierdzić, iż sokiem z ziemniaka leczono nie tylko wrzody, ale wiele schorzeń przewodu pokarmowego powodujących m.in. dolegliwości bólowe. Na szerszą skalę kuracje z zastosowaniem tego środka zapoczątkował pod koniec XIX w. szwajcarski lekarz Maximilian Bircher-Benner, jednak badania naukowe dotyczące efektywności i bezpieczeństwa soku ziemniaczanego w lecznictwie zostały zapoczątkowane dopiero w XXI w. [2, 20]. Wartość odżywcza i lecznicza soku z ziemniaka wiąże się głównie z zawartymi w nim białkami, a frakcję bezbiałkową traktuje się jak[...]

 Strona 1