Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Anna Lewandowska"

Środowiskowa ocena cyklu życia (LCA) oraz ślad węglowy (CFP)


  Metodyczne różnice i podobieństwa. LCA i CFP - dlaczego warto porównywać? Pozornie środowiskowa ocena cyklu życia LCA (Life Cycle Assessment) oraz ślad węglowy CFC (carbon footprint) mogą wydawać się narzędziami mającymi ze sobą niewiele wspólnego. I choć w rzeczywistości są to techniki zbieżne w wielu obszarach, to wydaje się iż może je faktycznie różnić kwestia, którą można by określić mianem "zaplecza" do zyskania popularności. Ślad węglowy, mający swoje stałe miejsce w systematycznie organizowanych Konferencjach Narodów Zjednoczonych na rzecz Środowiska i Rozwoju, obejmuje zagadnienie zmian klimatycznych, które stanowi jeden z najlepiej uświadomionych społecznie problemów środowiskowych. Badania przeprowadzone jesienią 2009 roku na próbie 26 917 respondentów na obszarze 27 państw Unii Europejskiej pokazały, że Europejczycy postrzegają zmiany klimatyczne jako drugi, po biedzie oraz niedoborze żywności i wody pitnej, problem współczesnego świata [8]. W oczach ankietowanych okazał się on być poważniejszy, aniżeli globalny kryzys ekonomiczny, terroryzm, czy konflikty zbrojne. Warto dodać, że są to wyniki uśrednione z całej analizowanej międzynarodowej próby wykazujące pewne odchylenia na poziomie krajowym. W samej Polsce, w tym samym badaniu (TNO OBOP na próbie 1000 osób) zmiany klimatyczne uplasowały się już na piątej pozycji, po wspomnianych powyżej innych problemach. Dla odmiany w Austrii, Danii i Słowenii, uznano je za kwestię najwyższej wagi. Mimo pewnych różnic na poziomie krajowym wydaje się, że zmiany klimatyczne są problemem znanym, dyskutowanym i rozpoznawanym (czego dowodzą także inne badania przeprowadzone w naszym kraju przez CBOS w 2010 roku) [2, 7]. I to nie tylko w skali europejskiej, ale także globalnej. Z punktu widzenia niniejszego artykułu ma to zasadnicze znaczenie, bowiem pozwala na dokonanie założenia, że narzędzia obejmujące i komunikujące problem zmian klimatycznych mają szansę trafić na po[...]

Chemical composition of Pinus sylvestris wood at various stages of natural degradation Skład chemiczny drewna sosny pospolitej (Pinus sylvestris L.) na różnych etapach naturalnej degradacji DOI:10.15199/62.2016.9.11


  Twelve Scots pine wood samples collected from 0-25 years old stumps located in fresh coniferous and fresh forests, were studied for contents of cellulose, lignin and hemicelluloses. The contents of cellulose and hemicellulose decreased with the age of the stump, while the lignin content increased. The degrdn. of cellulose occurred quicker in the richer habitat. The habitat fertility had however no impact on the hemicellulose decompn. rate. Badano materiał pobrany z pniaków w wieku 5-25 lat znajdujących się w drzewostanach na siedlisku boru świeżego i lasu świeżego. Próbę odniesienia stanowił materiał pobrany ze świeżych pniaków. Metodami chemicznymi określono zawartość celulozy, ligniny i hemiceluloz. Zawartość celulozy oraz hemiceluloz malała wraz z wiekiem pniaka, a zawartość ligniny rosła. Degradacja celulozy następowała szybciej na żyźniejszym siedlisku. Żyzność siedliska nie miała wpływu na tempo degradacji hemiceluloz. Pniaki pozostałe w lesie po ścięciu drzew są cennym substratem pokarmowym dla wielu saprotroficznych mikroorganizmów, które są bezpośrednio zaangażowane w degradację składników strukturalnych drewna. Rozkład drewna jest wynikiem działania wielu czynników, m.in. temperatury, wilgotności, aktywności mikroorganizmów, jednak najistotniejszy wpływ na tempo rozkładu drewna ma jego kolonizacja przez grzyby1). Różnego rodzaju białka wydzielane do podłoża przez bytujące w nim bakterie i grzyby mają głównie naturę enzymów katalizujących degradację składników ścian komórkowych. Z uwagi na to, że główną masę pniaków, jak i obumarłych drzew i krzewów stanowią komórki ksylemu, enzymami zaangażowanymi w degradację drewna są hydrolazy w przypadku celulozy i hemiceluloz oraz oksydoreduktazy w przypadku ligniny. Na szczególną uwagę zasługują enzymy rozkładające ligninę, ponieważ w wyniku ich biodegradacji powstają kwasy humusowe, będące istotnym elementem decydującym o żyzności gleby. Powstające kwasy humusowe zwiększ[...]

Suitability of biomass from waste wood composites for liquid biofuel production Możliwość wykorzystania biomasy poużytkowych tworzyw drzewnych w technologii ciekłych biopaliw DOI:10.15199/62.2015.10.9


  Particle boards prepd. from poplar, alder and pine wood and CO(NH2)2-CH2O resin were ground, extd. with a CHCl3/EtOH mixt., treated with NaClO2 or HNO3/EtOH mixt. and hydrolyzed with a com. mixt of enzymes to produce glucose and xylose. The sugar yield was 25.4-42.2%. Wytworzono płyty wiórowe zaklejone klejem mocznikowo-formaldehydowym, z których po rozdrobnieniu uzyskano masę celulozową metodą Kürschnera i Hoffera oraz holocelulozę przez działanie chloranu(III) sodu. Przeprowadzono hydrolizę enzymatyczną obu mas za pomocą enzymów Dyadic. Zawartość uzyskanych cukrów w hydrolizacie określono za pomocą chromatografu cieczowego (z detektorem refraktometrycznym). Jako wzorce zostały użyte ksyloza oraz glukoza. Polska jest ważnym producentem płyt pilśniowych i wiórowych. W 2013 r. wyprodukowano prawie 57 tys. m2 płyt pilśniowych oraz ponad 5,8 mln m3 płyt wiórowych i podobnych płyt z drewna lub materiałów drewnopochodnych1). Średni okres życia produktu przemysłu meblarskiego wynosi ok. 5 lat. Po tym czasie część produktów jest kierowania do utylizacji. Najpowszechniejszym sposobem "utylizacji" odpadów w Polsce jest ich składowanie w wydzielonych miejscach zwanych powszechnie składowiskami odpadów, do czasu naturalnego rozkładu lub innego zagospodarowania. Jedyna spalarnia odpadów komunalnych w Polsce (znajdująca się w Warszawie) utylizuje 6% odpadów miejskich w procesie pirolizy. Z roku na rok coraz większa ilość odpadów drzewnych jest kierowana do recyklingu i wykorzystywana ponownie w produkcji, zmniejszając zapotrzebowanie przemysłu płyt drewnopochodnych na nowy surowiec drzewny1). Materiał drzewny pozyskany z recyklingu płyt wiórowych zawiera zanieczyszczenia chemiczne w postaci np. żywic wykorzystywanych do [...]

Chromatographic analysis of extracts isolated from different poplar species as potential inhibitors of enzymatic hydrolysis Analiza chromatograficzna substancji ekstrakcyjnych pozyskanych z różnych odmian topoli jako potencjalnych inhibitorów hydrolizy enzymatycznej DOI:10.15199/62.2016.11.5


  Mass and chem. compns. of exts. obtained by sequential leaching of wood chips and bark of poplar (3 species) in Soxhlet app. with H2O, then with EtOH or with cyclohexane (followed with EtOH) were detd. The amts. of exts. from bark of particular poplar species were 2-7 times higher than the quantities obtained from wood. The min. quantity of the exts. with respect to the initial amts. of wood were obtained for Populus trichocarpa H. for both methods. The exts. from bark of this poplar species obtained by using cyclohexane and EtOH contained trichocarpine and salicylic acid while those obtained by using water and EtOH contained trichocarpine only. The exts. from Populus nigra L. contained guajol while the exts. from Populus maximowiczi H contained beta-sitosterol. The exts. can be considered as inhibitors for enzymatic hydrolysis of polysaccharides from wood biomass. Określono zawartość substancji pozyskanych przez sekwencyjną ekstrakcję drewna oraz kory trzech różnych odmian topoli. Ekstrakcja była prowadzona w aparacie Soxhleta w dwóch różnych sekwencjach: woda i następnie etanol, oraz cykloheksan i następnie etanol. Zawartość substancji ekstrakcyjnych otrzymana dla kory była 2-7 razy większa niż dla drewna. Najmniejszą ilość substancji ekstrakcyjnych uzyskano z drewna P. trichocarpa H. dla obu sekwencji. Ekstrakt z kory dla tego gatunku, otrzymanego w trakcie działania cykloheksanem, a po nim etanolem, zawierał trichokarpinę oraz kwas salicylowy, zaś ekstrakt pochodzący z drugiej sekwencji tylko trichokarpinę. W ekstrakcie z topoli Populus nigra L . zidentyfikowano gwajol, zaś w ekstrakcie otrzymanym z Populus maximowiczii H. beta-sitosterol. Substancje ekstrakcyjne znajdujące się w drewnie mogą powodować inhibitowanie hydrolizy enzymatycznej drewna. Dominika Szadkowska*, Andrzej Radomski, Dorota Derewiaka, Anna Lewandowska, Michał Drożdżek, Janusz Zawadzki, Michał Pietrykowski, Tomasz Zielenkiewicz 2180 95/11(2016) Mg[...]

The yield of model hydrolysis and fermentation in the technology of bioethanol production from poplar wood (Populus sp.) Wydajność procesów hydrolizy i fermentacji w technologii wytwarzania bioetanolu z drewna topoli (Populus sp.) DOI:10.15199/62.2017.3.4


  Poplar wood (Populus sp.) was ground to chips (0.43-1.0 mm) and extd. with a CHCl3/EtOH mixt. to obtain Kürschner-Hoffer cellulose and chlorite holocellulose. All the materials were hydrolyzed with Dyadic Cellulase CP CONC (pH 5.3) and Dyadic Xylanase 2XP CONC (pH 5.4) for 24 and 60 h. Non extd. wood was also hydrolyzed for comparison. The hydrolyzates after 60 h were fermented to EtOH with a distillery yeast (Saccharomyces cerevisiae). The resulted alc. was septd. by simple distn. and analyzed by high-performance liq. chromatog. Drewno topoli (Populus sp.) rozdrobnione do postaci wiórów (frakcja 0,43-1,0 mm) poddano ekstrakcji mieszaniną chloroform-etanol. Tak przygotowane wióry posłużyły do uzyskania celulozy metodą Kürschnera i Hoffera i holocelulozy metodą z użyciem chloranu(III) sodu. Następnie celulozę i holocelulozę poddano hydrolizie enzymatycznej za pomocą handlowych enzymów Dyadic Cellulase CP CONC (pH 5,3) i Dyadic Xylanase 2XP CONC (pH 5,4). Hydrolizowano także drewno nieekstrahowane. Proces hydrolizy enzymatycznej prowadzono przez 24 h i 60 h. Hydrolizaty po 60 h poddano dodatkowo fermentacji alkoholowej przy zastosowaniu drożdży gorzelniczych (Saccharo-myces cerevisiae). Uzyskany alkohol poddano destylacji prostej i analizie HPLC. Intensywny rozwój przemysłu w XIX w. wiązał się z wykorzystaniem kopalnianych surowców energetycznych, takich jak węgiel kamienny, węgiel brunatny, ropa naftowa i gaz ziemny. Surowce te umożliwiały transport półproduktów energetycznych na znaczne odległości i przetwarzanie ich w miejscu docelowym na energię. Same instalacje do przetwarzania materiałów na energię nie musiały być wysokosprawne ani zaawansowane technicznie. Wraz z wyczerpywaniem się złóż1) i problemami z dostępnością surowców, związanymi z sytuacją polityczną lub klimatyczną, ceny materiałów energetycznych zaczęły wzrastać. Alternatywą dla konwencjonalnych materiałów energetycznych stała się energia atomowa, geotermal[...]

Effect of poplar (Populus sp.) biomass pretreatment on the yield of its enzymatic hydrolysis Wpływ obróbki wstępnej biomasy z topoli (Populus sp.) na wydajność hydrolizy enzymatycznej DOI:10.15199/62.2015.5.34


  Populus deltoides x maximowiczii wood was pretreated mech. or by steam explosion at 130°C for 2,5 h and underwent enzymatic hydrolysis for 24 to 360 h to produce glucose for further alc. fermentation. The glucose yield in the hydrolysis increased with decreasing wood particle size (up to 50.9%). The steam explosion resulted in low yield of glucose (below 24.1%) Zbadano wpływ dwóch wybranych metod wstępnej obróbki topoli (Populus deltoides x maximowiczii) (rozdrobnienie mechaniczne oraz wybuch parowy) na ilość cukrów otrzymanych po hydrolizie enzymatycznej. Porównano materiał rozdrobniony tarczą ścierną o gradacji 120 oraz 40. Wybuch parowy przeprowadzony został w łaźni olejowej w temp. 130°C przez 2,5 h. Stwierdzono zwiększoną efektywność hydrolizy enzymatycznej materiału o mniejszym stopniu rozdrobnienia oraz materiału po wybuchu parowym. Bioetanol może w znacznym stopniu pomóc ograniczyć import ropy naftowej oraz emisję ditlenku węgla. Władze wielu krajów na świecie zapewniają dotacje oraz ulgi podatkowe, aby promować zastosowanie bioetanolu. Uprawianie i przetwarzanie roślin energetycznych i wykorzystanie ciekłych biopaliw przyczynia się do niższej emisji ditlenku węgla niż w przypadku paliw kopalnianych. Jednym z ważniejszych problemów produkcji bioetanolu jest użycie surowca rolnego, co może mieć duży wpływ na rynek spożywczy i użytkowanie ziemi1). Gdy biopaliwa staną się opłacalne, to prawdopodobnie rolnicy wybiorą uprawę roślin energetycznych zamiast roślin jadalnych2). Zaletą surowca lignocelulozowego jest to, że nie konkuruje on z sektorem spożywczym. Termin biomasa odnosi się do substancji organicznych pochodzenia roślinnego dostępnych z odnawialnych źródeł, włączając w to przeznaczone do tego celu energetyczne uprawy i drzewa, pokarm rolny i uprawy paszy, odpady i pozostałości upraw rolnych, odpady drewna, rośliny wodne, odchody zwierzęce, śmieci miejskie i inne materiały odpadowe3). Typowe źródła biomasy lign[...]

Study on products of enzymatic hydrolysis of pulp from poplar wood (Populus alba L.) Badanie produktów hydrolizy enzymatycznej masy celulozowej pozyskanej z drewna topoli (Populus alba L.) DOI:10.15199/62.2015.7.12


  White popular wood pulp was hydrolyzed with concd. H2SO4, dild. HCl, cellulases and xylanases. The hydrolyzates were analyzed for simple sugars by aq. size exclusion chromatog. (SEC). Xylanase was the most efficient hydrolyzing agent. The SEC was proved as an usefull anal. method. Przedstawiono wyniki weryfikacji przydatności zastosowania techniki wodnej chromatografii wykluczania przestrzennego (SEC) do analizy produktów hydrolizy drewna topoli białej (Populus alba L.). Przeanalizowano hydrolizaty uzyskane z zastosowaniem stężonego kwasu siarkowego, rozcieńczonego kwasu chlorowodorowego oraz preparatów enzymatycznych zawierających celulazy i ksylanazy. Wyniki badań potwierdzają przydatność techniki SEC do analizy hydrolizatów. Samowystarczalność w dziedzinie zapotrzebowania na energię jest kluczem do sukcesu każdej rozwijającej się gospodarki. Zainteresowanie alternatywnymi źródłami energii rośnie wraz z wyczerpywaniem się złóż ropy naftowej oraz negatywnym oddziaływaniem na środowisko paliw kopalnianych. Duży nacisk kładzie się na rozwój biopaliw. Są one odnawialnym źródłem produkowanym głównie z występującej w danym kraju biomasy. Najlepiej przebadanymi biopaliwami dla sektora motoryzacyjnego są bioetanol i biodiesel1). W ciągu ostatniej dekady produkcja etanolu i biodiesla na świecie wzrosła o 10%. Głównymi surowcami wykorzystywanymi do produkcji biopaliw są trzcina cukrowa (Brazylia, Republika Indii), kukurydza i pszenica (Stany Zjednoczone Ameryki, Chińska Republika Ludowa). W Unii Europejskiej biopaliwa otrzymuje się głównie z buraków cukrowych i pszenicy2). Według definicji unijnej biomasa to ulegająca biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa (łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi), leśnictwa i związanych działów przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich3). Biomasa lignocelulozo[...]

 Strona 1