Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Lidia Mosińska"

Możliwości zastosowania warstw diamentowych jako powłok ochronnych


  Pokrycia diamentowe otrzymywane metodami CVD, w związku z ich unikatowymi właściwościami, stały się poszukiwanym materiałem do wytwarzania odpornych na zużycie powłok ochronnych, warstw antykorozyjnych oraz zastosowań trybologicznych. W niniejszej pracy wskazano obszary zastosowania cienkich warstw diamentowych W artykule przedyskutowano problem zależności odporności antykorozyjnej i mechanicznej pokryć diamentowych, która zdeterminowana jest adhezją między warstwą a podłożem. Dobra adhezja zależy od rodzaju materiału podłoża, sposobu jego przygotowania jak również parametrów procesu CVD. Słowa kluczowe: warstwy ochronne, adhezja, HF CVD, cienkie warstwy diamentowe, morfologia warstw diamentowych, obróbka wstępna, odporność na zużycie, warstwy przejściowe The possibility of the use of diamond layers as protective coatings Diamond coatings obtained by CVD methods, due to their unique combination of properties, become very important for wear, corrosion protection and tribological applications. In this work we indicated the areas of thin diamond layers applications and have discussed the problem of their anticorrosion and mechanical resistance properties. The protective properties of the diamond coatings are determined mainly by adhesion between diamond layer and the substrate. Good adhesion is depended on substrate type, pretreatment of the substrate surface, CVD parameters process of diamond growth. Keywords: protective coatings, adhesion, HF CVD, thin diamond layer, corrosion, wear-resistant, pretreatment, interlayer coating.Współczesny przemysł ciągle poszukuje nowych materiałów o unikatowej kombinacji właściwości fi zycznych, a w szczególności odpornych na oddziaływania mechaniczne, cieplne, chemiczne, elektrochemiczne i mikrobiologiczne. Przedwczesne zużywanie się elementów maszyn, urządzeń i narzędzi jest również ważnym problemem ekonomicznym oraz znacznym obciążeniem dla środowiska naturalnego. Pokrycia diamentowe nanos[...]

Warstwy diamentowe otrzymywane metodą HF CVD o zróżnicowanej morfologii, metody weryfi kacji otrzymanych warstw oraz ich zastosowanie


  W artykule omówiono technikę syntezy warstw diamentowych metodą HF CVD (Hot Filament Chemical Vapour Deposition - Chemiczne Osadzanie z Fazy Gazowej przy użyciu Gorącego Włókna). W celu zwiększenia gęstości nukleacji zarodzi diamentowych wykorzystano tzw. biasing. Przedstawiono zależność jakości warstw od parametrów procesu ich wzrostu. Dokonano oceny wpływu zmiany zawartości metanu w gazie roboczym na jakość osadzanych warstw diamentowych. Badanie jakości warstw oparto o trzy nieinwazyjne metody: elektronową mikroskopię skaningową, dyfrakcję rentgenowską oraz spektroskopię Ramana. Metody te wzajemnie się uzupełniają, dając informacje o wielkości krystalitów, morfologii, naprężeniach i zawartości fazy niediamentowej w otrzymanych warstwach. Właściwości fi zyczne syntetycznych diamentów determinują ich możliwe zastosowania, takie jak: pokrycia ochronne, podzespoły i układy elektroniczne, elektrody w elektrochemii, optyka, narzędzia tnące i ścierne itp. Słowa kluczowe: proces HF CVD, mechanizm wzrostu cienkich warstw diamentowych, wodór atomowy, morfologia warstw diamentowych Various morphology diamond layers obtained by HF CVD method, methods for verifi cation of obtained layers and their applications Diamond layer synthesis by means of the HF CVD method (Hot Filament Chemical Vapour Deposition) has been discussed. Biasing was used as a means to enhance diamond nucleation. The relation between the quality of the layers and their growth process parameters has been presented.The impact of changes in the content of methane present in the operating gas on the quality of the deposited diamond layers has been evaluated. Three non-invasive methods i.e. scanning electron microscopy, X-ray diffraction and Raman spectroscopy have been used to evaluate the quality of the layers. These methods are complementary and provideinformation about crystallite sizes, morphology, stresses and non-diamond phase contentin the diamond layers. The physical[...]

Zastosowanie skaningowej mikroskopii elektronowej i spektroskopii Ramana do badań warstw diamentowych o różnej jakości


  Prezentowane wyniki dotyczą syntezy warstw diamentowych z fazy gazowej. Zmiany morfologii uzyskano poprzez zmianę stosunku CH4/H2 w gazie roboczym. Syntezę warstw diamentowych przeprowadzono metodą syntezy z fazy gazowej przy użyciu reaktora pracującego w trybie plazmy termicznej typu HF CVD (hot filament chemical vapor deposition). Morfologię otrzymywanych warstw badano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej SEM (scanning electron microscopy). Morfologia ta zmieniała się w szerokim zakresie, od morfologii typu (111) poprzez morfologię typu (100), aż do bardzo rozwiniętej morfologii typu ball-like. Do badania jakości (doskonałości struktury krystalicznej) otrzymywanych warstw diamentowych zastosowano spektroskopię Ramana. Zmiany morfologiczne znalazły odzwierciedlenie w widmach ramanowskich. Szerokość połówkowa FWHM (full width at half maximum) diamentowej linii Ramana zmieniała się w granicach 6,8-13,2 cm-1 (FWHM monokryształu diamentu wynosi 2 cm-1). Wraz ze wzrostem stosunku CH4/H2 w gazie roboczym oprócz Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy Adam Szulc*, Yuriy Zorenko, Lidia Mosińska Zastosowanie skaningowej mikroskopii elektronowej i spektroskopii Ramana do badań warstw diamentowych o różnej jakości Use of scanning electron microscopy and Raman spectroscopy for studying the diamond layers of various quality Prof. dr hab. Yuriy ZORENKO w roku 1980 ukończył studia fizyczne na Uniwersytecie Iwana Franko we Lwowie. Stopnie doktora nauk (1985 r.) doktora habilitowanego (2008 r.) uzyskał na tej samej uczelni. W Polsce stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2008 r. na Politechnice Gdańskiej. Jest profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Specjalność - materiały optoelektroniczne. Instytut Fizyki Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, 85-072 Bydgoszcz, tel.: (52) 341-90-12, fax: (52) 341-91-60, e-mail: aszul@ukw.edu.pl Mgr Adam SZULC w roku 1999 ukończył st[...]

Diamond as a transducer material for the production of biosensors. Diament jako materiał przetwornikowy do produkcji biosensorów


  Diamond layers were deposited on Si substrate by thermal decompn. of MeH at 930 K and studied for structure by scanning electron microscopy, Raman spectroscopy and electrochem. impedance spectroscopy. The layers quality decreased with the increasing MeH concn. in the input gas (0.5–3.5%). Bioelektronika jest nową dziedziną nauki, łączącą osiągnięcia biologii i elektroniki w celu konstrukcji detektorów charakteryzujących się wysoką czułością, selektywnością oraz dużą szybkością działania. Szczególną uwagę należy poświęcić biosensorom, które bardzo dobrze sprawdziły się w zastosowaniach medycznych oraz badaniach klinicznych. Biosensory elektrochemiczne to urządzenia najczęściej opisywane w literaturze, często w kontekście wykrywania DNA i analizy mutacji. Podstawowym elementem konstrukcji biosensora jest przetwornik (transducer). Wiele popularnych materiałów (np. krzem) stosowanych do konstrukcji przetwornika w biosensorach elektrochemicznych jest podatnych na hydrolizę, prowadzącą do utraty cząsteczek bioreceptorowych z powierzchni przetwornika, co może znacznie zmniejszać czułości biosensora. Pro-blem ten można rozwiązać, stosując warstwy diamentowe, na powierzchni których cząsteczki bioreceptora są znacznie bardziej stabilne i odporne na degradację. Biosensor to urządzenie analityczne składające się z 2 podstawowych elementów: przetwornika (transducera) oraz przyłączonych do jego powierzchni molekuł biologicznych pełniących funkcję receptorów. Zadaniem przetwornika jest zamiana wyniku biologicznego oddziaływania między molekułami receptora a molekułami badanymi na sygnał elektryczny, optyczny lub inny. Schemat biosensora przedstawiono na rys. 1.Do konstrukcji biosensorow jako materia.u przetwornikowego najcz..ciej u.ywa si. polistyrenu1), z.ota (Au)2), krzemu (Si)3) i tlenku krzemu, a ostatnio warstw diamentowych i nanodiamentowych. [...]

 Strona 1