Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Dominik Paukszta"

Badania czasu indukcji utleniania kompozytów polipropylenu napełnionego rozdrobnioną słomą rzepakową


  Badano czas indukcji utleniania polipropylenowych kompozytów napełnionych rozdrobnioną słomą rzepakową. Jako osnowy stosowano polipropyleny różniące się wskaźnikiem szybkości płynięcia, oraz natywną lub chemicznie modyfikowaną słomą rzepakową różnych odmian. Nie stwierdzono znaczącego wpływu wskaźnika szybkości płynięcia jak również rodzaju zastosowanej odmiany napełniacza na czas indukcji utleniania kompozytów. Niespodziewanie stwierdzono bardzo ciekawą zależność dla układów kompozytowych napełnionych modyfikowaną mączką ze słomy rzepakowej. Otóż we wszystkich przypadkach, dla kompozytów napełnionych modyfikowaną słomą rzepakową różnych odmian stwierdzono znaczne skrócenie czasu indukcji utleniania. Powdered rapeseed straw was treated with Ac2O and used as filler for prodn. of polypropylene-matrix composites. The use of modified straw resulted in decreasing oxidn. induction time whereas no decrease was obsd. when untreated straw was used as a filler. W ostatnich latach odnotowuje się wzrost produkcji przemysłowej kompozytów napełnianych odnawialnymi materiałami lignocelulozowymi. Równolegle kontynuowane są badania nad takimi kompozytami, napełnianymi przede wszystkim mączką drzewną i naturalnymi włóknami1-7). Nowością w tej dziedzinie jest zastosowanie materiału lignocelulozowego z odpadowej słomy rzepakowej, która w krajach umiarkowanego klimatu może stać się jednym z ważniejszych źródeł pozyskiwania naturalnego napełniacza do produkcji polimerowych kompozytów8, 9). Słoma rzepakowa jest odpadem przy uprawie rzepaku i nie znalazła do tej pory żadnego zastosowania, poza próbami wykorzystania do produkcji brykietów do spalania w piecach i w kominkach. Badania składu chemicznego słomy rzepakowej wykazały, że zawartość celulozy jest tylko nieznacznie mniejsza (ok. 40%) niż w różnych gatunkach drewna10). Zastosowanie polipropylenu do otrzymywania tego typu kompozytów jest uzasadnione ze względu na korzystne właściwości tego[...]

Wpływ działania sił ścinających na krystalizację izotaktycznego polipropylenu DOI:10.15199/62.2018.12.9


  Wyjaśnienie wpływu wybranych czynników, a w szczególności sił ścinających, na proces tworzenia struktur krystalicznych w izotaktycznym polipropylenie (iPP) jest istotne zarówno od strony czysto naukowej, jak i przemysłowej1-4). Należy zaznaczyć, że podczas przetwarzania polipropylenu przez wytłaczanie lub wtryskiwanie na materiał polimerowy oddziałują siły ścinające o zróżnicowanej intensywności. Wyniki badań jasno wskazują, że dystrybucja poszczególnych form krystalicznych iPP w konkretnych fragmentach wyprasek zależy od szybkości ścinania działającego na tworzywo w różnych obszarach gniazda formy wtryskowej5). Cennych informacji dotyczących wpływu sił ścinających na strukturę nadcząsteczkową iPP mogą dostarczać badania z zastosowaniem systemu Linkam CSS 450. Zasadniczą częścią układu pomiarowego jest przystawka reologiczna, której zasadę działania można przyrównać do zasady działania reometru płytka-płytka. Obrót jednej z dwóch termosta-towanych płytek z zadaną prędkością inicjuje ruch postępowy w stopie tworzywa, a w k[...]

Właściwości fizykochemiczne kompozytów TiO2/SiO2 otrzymanych w wyniku nukleacji układu reakcyjnego


  Określono wpływ dodatku rutylowych zarodków krystalizacji na właściwości fizykochemiczne kompozytów tlenkowych TiO2/SiO2 formowanych metodą precypitacji emulsyjnej z użyciem cykloheksanu jako fazy organicznej. Hybrydy TiO2/SiO2 strącano z roztworów siarczanu(VI) tytanu(IV) oraz krzemianu sodu, które były prekursorami Ti oraz Si. Jako emulgatory zastosowano etery nonylofenylopolioksyetylenoglikolowe (C9H19PhO(CH2CH2O)nH) o średnim stopniu oksyetylenowania 3 (NP3) i 6 (NP6). Dodatkowo do układu reakcyjnego wprowadzano rutylowe zarodki krystalizacji. Otrzymane kompozyty tlenkowe TiO2/ SiO2 poddano wszechstronnej charakterystyce fizykochemicznej. Wyznaczając rozkłady wielkości cząstek oraz indeks polidyspersyjności (technika NIBS), szczegółowo określono właściwości dyspersyjne. Obserwacje mikroskopowe, prowadzone metodą skaningowej mikroskopii elektronowej, pozwoliły na ocenę morfologii powierzchni badanych form tlenkowych. Właściwości adsorpcyjne określono przez wyznaczenie izoterm adsorpcji-desorpcji azotu oraz oznaczenie powierzchni właściwej, objętości oraz średniej wielkości porów. Politechnika Poznańska Katarzyna Siwińsk a-Stefańsk a, Dominik Pauks zta, Teofil Jesionowsk i Właściwości fizykochemiczne kompozytów TiO2/SiO2 otrzymanych w wyniku nukleacji układu reakcyjnego Physicochemical properties of TiO2/SiO2 oxide composites produced by nucleation of reaction system Dr inż. Katarzyna SIWIŃSKA-STEFAŃSKA w roku 2004 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Od 1 października 2009 r. jest zatrudniona na stanowisku asystenta w Instytucie Technologii i Inżynierii Chemicznej WTCh PP. Specjalność - technologia chemiczna nieorganiczna, inżynieria materiałowa. Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej, Politechnika Poznańska, Pl. M. Skłodowskiej-Curie 2, 60-965 Poznań, tel.: (61) 665-37-47, fax.: (61) 665-36-49, e-mail: Katarzyna.Siwinska-Stefanska@put.poznan.pl * Autor do korespon[...]

Wpływ struktury krystalicznej skrobi zastosowanej jako napełniacz na właściwości biorozpraszalnego kompozytu polietylenowego

Czytaj za darmo! »

Dominik Paukszta, Zbyszko Lubiewski, Katarzyna Sobocińska, Anna Kończal, Grażyna Lewandowicz: Wpływ struktury krystalicznej skrobi zastosowanej jako napełniacz na właściwości biorozpraszalnego kompozytu polietylenowego. Celem pracy była weryfikacja występującej w literaturze tezy o wpływie struktury krystalicznej skrobi zastosowanej jako napełniacz na właściwości fizykochemiczne biorozprasza[...]

Właściwości fizykochemiczne oraz użytkowe wodorotlenku magnezu otrzymanego z zastosowaniem różnych prekursorów i wodorotlenku amonu


  Opisano badania dotyczące otrzymywania wodorotlenku magnezu metodą strąceniową z użyciem różnych soli magnezu i wodorotlenku amonu. Ustalono wpływ temperatury i stosunku reagentów. Określono charakter dyspersyjny otrzymywanych wodorotlenków, wyznaczając polidyspersyjność i średnice cząstek. Wyznaczono również profile zwilżalności w układach wodnych. W celu sprawdzenia charakteru adsorpcyjnego wybranych wodorotlenków zbadano ich powierzchnię właściwą, objętość i wielkość porów. Dla wybranych próbek przeprowadzono również analizę spektroskopową FT-IR. W dalszej kolejności zdefiniowano metodą WAXS strukturę krystaliczną wodorotlenku, a następnie, korzystając ze wzoru Scherrera, oznaczono wymiary obszarów krystalicznych. Wykonano kompozyty z udziałem wodorotlenku magnezu, uzyskanego z roztworu siarczanu(VI) magnezu oraz polipropylenu. Materiały poddano testowi palności oraz próbie jednoosiowego rozciągania. Realizacja tak szerokiego zakresu badań umożliwiła ocenę właściwości użytkowych otrzymanych produktów oraz wybór najbardziej reprezentatywnych materiałów. Politechnika Poznańska Agnieszka Pilarska, Dominik Paukszta, Karol Bula, Malwina Mazur, Teofil Jesionowski* Właściwości fizykochemiczne oraz użytkowe wodorotlenku magnezu otrzymanego z zastosowaniem różnych prekursorów i wodorotlenku amonu Physico-chemical and usable properties of magnesium hydroxide obtained by conversion of various precursors with ammonium hydroxide Dr inż. Dominik PAUKSZTA w roku 1979 ukończył studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Jest adiunktem w Instytucie Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Specjalność - fizykochemia polimerów, recykling i przetwórstwo tworzyw sztucznych. Mgr inż. Agnieszka PILARSKA w roku 2001 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej, kierunek - technologia chemiczna. Jest doktorantką na Wydziale Technologii Chemicznej. Specjalność[...]

Preparatyka katalizatorów glinowo-magnezowych do procesu oksyetylenowania metylowych estrów wyższych kwasów tłuszczowych DOI:10.15199/62.2018.12.3


  Oksyetylenowanie prowadzi do otrzymania niejonowych związków powierzchniowo czynnych, szeroko stosowanych w wielu gałęziach.przemysłu. Wśród potencjalnych surowców hydrofobowych stosowanych w tym procesie znajdują się metylowe estry wyższych kwasów tłuszczowych, będące produktem procesu transestryfikacji olejów i tłuszczów. Ze względu na obecność grupy estrowej oraz liniowych łańcuchów alkilowych należą one do związków przyjaznych środowisku1). Bezpośrednia reakcja oksyetylenowania tych surowców wymaga zastosowania katalizatora, który umożliwi wprowadzenie tlenku etylenu pomiędzy atomy tlenu i węgla w grupie metoksylowej. Analiza doniesień literaturowych dotyczących heterogenicznych tlenkowych katalizatorów glinowo-magnezowych wskazuje na możliwość ich zastosowania jako aktywnych katalizatorów tego procesu, pozwalających na syntezę produktu2). Synteza oksyetylatów metylowych estrów wyższych kwasów tłuszczowych na tlenkowym katalizatorze heterogenicznym ma dysocjacyjno-chemisorpcyjny mechanizm zaproponowany przez Hama3). Większość informacji związanych z tlenkowymi katalizatorami glinowo-magnezowymi znajdujących się w literaturze dotyczy zastosowania tychże katalizatorów w układzie zawierającym alkohol tłuszczowy jako hydrofobowy substrat. Dotychczas zastosowane kompozytowe tlenki glinowo-magnezowe w procesie oksyetylenowania metylowych estrów wyższych kwasów tłuszczowych prowadzą do produktu zawierającego nieprzereagowany substrat oraz charakteryzującego się szerokim rozkładem homologów. W celu uzyskania oksyetylenowanego produktu o wąskim rozkładzie homologów niezbędne jest zastosowanie katalizatora pozwalającego na wprowadzenie do substratu określonej liczby grup oksyetylenowych. 97/12(2018) 2005 Dr hab. inż. Dominik PAUKSZTA - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 2038. Wydział Technologii Chemicznej, Politechnika Poznańska, ul. Berdychowo 4, 60-965 Poznań, tel.: (61) 665-26-01, fax: ([...]

 Strona 1