Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Mazur"

Wpływ spływu powierzchniowego na jakość wód rzeki Żółkiewka


  W pracy przedstawiono wyniki badań, ukazujące wpływ spływu powierzchniowego, na jakość wód rzeki Żółkiewka w warunkach intensywnej gospodarki rolnej na lessowych obszarach Wyżyny Lubelskiej. Badania wykonano w oparciu o monitorowanie odpływów powierzchniowych ze zlewni rolniczej, w trakcie których z rzeki pobierano próbki odpływającej wody. Przeprowadzone badania wykazały, że istotnym źródłem zanieczyszczenia wód rzeki Żółkiewka są odpływy powierzchniowe z terenów rolniczych. Bowiem w wyniku procesów denudacyjnych wody zostają obciążone zanieczyszczeniami takimi jak: zawiesina, związki azotu, fosforany, potas, a cząstki materiału fluwialnego i rumowisko rozpuszczone w wodzie pogarszają jej jakość, a tym samym przyspieszają proces eutrofizacji rzeki.Współczesne środowisko przyrodnicze podlega ciągłym przemianom pod wpływem czynników naturalnych i antropogenicznych, a charakter tych przemian (powolny, gwałtowny, katastrofalny) jest uzależniony od uwarunkowań środowiskowych. Produkcja GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ lut y 2013 65 Wyniki badań W 2010 r. odpływy powierzchniowe ze zlewni rolniczej w Wielkopolu wystąpiły trzykrotnie w wyniku opadów burzowych. Najintensywniejszy opad odnotowano 24 lipca. Jego średnie natężenie wyniosło 1,3 mm.min-1, a maksymalnie dochodziło do 2,5 mm.min- 1. W czasie 40 minut spadło 51 mm wody, a opad dobowy wyniósł 59 mm. Odpływ wody ze zlewni wyniósł wówczas 5,2 mm. Kolejny opad 9 sierpnia charakteryzował się średnim natężeniem rzędu 0,6 mm.min-1 (max około 1 mm.min-1). W ciągu 65 minut spadło prawie 41 mm wody, z czego około 3,5 mm odpłynęło poza zlewnię. Ostatni opad burzowy, wywołujący odpływ wody ze zlewni na poziomie 5,8 mm, wystąpił 30 sierpnia. Spadło wówczas 64 mm wody w czasie około 54 minut. Średnie natężenie opadu wyniosło 1,2 mm.min-1, a maksymalne dochodziło [...]

Straty chemicznych składników pokarmowych roślin oraz gleby w wyniku odpływu wody z zadarnionego stoku lessowego DOI:10.15199/62.2018.12.28


  Rolnicze użytkowanie ziemi związane jest z ingerencją w środowisko przyrodnicze i przyczynia się do nasilenia erozji gleb oraz zanieczyszczania wód powierzchniowych. Główną rolę w degradacji środowiska wodnego odgrywają zanieczyszczenia obszarowe1-4). Ich głównym źródłem są nawozy mineralne i organiczne dostarczane na pola w procesie produkcji roślinnej, a wypłukiwane z pól w wyniku procesów denudacyjnych przyczyniają się do eutrofizacji wód5-8). Skalę skutków rolniczych zanieczyszczeń obszarowych pokazuje ładunek azotu i fosforu wprowadzany do Morza Bałtyckiego. Jak szacuje Ilnicki2) oraz Zbierska i Ławniczak4) ok. 40% ładunku fosforu oraz 50-60% ładunku azotu pochodzi z zanieczyszczeń obszarowych, z czego rolnictwo dostarcza ok. 35% fosforu i 39% azotu. Erozja wodna doprowadza również do zubożenia gleb w związki próchniczne i składniki pokarmowe roślin9, 10) oraz pogorszenia właściwości fizykochemicznych gleb11), a w efekcie końcowym do obniżenia ich produktywności12, 13), spadku plonów roślin uprawnych14, 15). Ponadto wyerodowany materiał glebowy kolmatuje urządzenia infrastruktury technicznej16). Erozyjna degradacja gleb od lat jest przedmiotem badań naukowych, ale słabo rozpoznane i w mniejszym stopniu akcentowane są badania dotyczące ilościowo-jakościowego spływu powierzchniowego i odpływu hipodermicznego8, 17-20). Podjęcie tej problematyki przyczyni się do lepszego rozpoznania funkcjonowania transportu fluwialnego, pozwalając na wprowadzenie racjonalnej gospodarki rolnej, zgodnej z zasadą zrównoważonego rozwoju. W pracy przedstawiono empiryczne wyniki badań z lat 2008-2011, dotyczące odpływu powierzchniowego i śródglebowego wody oraz zawartych w niej składników chemicznych (azotu ogólnego, amo97/ 12(2018) 2155 nowego, azotanowego(V) i azotanowego(III) oraz potasu i fosforu) i zawiesiny glebowej z zadarnionego stoku lessowego. Część doświadczalna Materiał Do badań wytypowano zadarnione pole w miejscowości Wielkopole [...]

Application of chemical and biological indicators for assessment of an ecological potential of artificial watercourses Zastosowanie wskaźników chemicznych i biologicznych do oceny potencjału ekologicznego sztucznych cieków wodnych DOI:10.15199/62.2015.11.10


  The quality of surface water in drainage ditches in an area of special protection of Natura 2000 Parczew Forests was studied in 2012-2013. The std. biol. and chem. indicators for various sampling sites were detd. periodically every 3 mo. and the resulting values of the indicators were processed statistically. The resulting low values of macrophyte river index and infusorial index pointed to a poor quality of surface waters. The highest changes were found for the phytoplankton indicator, depended on the sampling locations and time and indicated a good or poor water quality, resp. In addn., strong correlations were detd. between the biol. indicators (the presence of macrophytes and diatoms in water) and chem. ones (O and N contents in water and pH). W latach 2012-2013 przeprowadzono badania potencjału ekologicznego wód powierzchniowych w obszarze Natura 2000 OSO Lasy Parczewskie. Analiza badanych cieków w oparciu o wskaźniki biologiczne jednoznacznie wskazała na ich antropogeniczny charakter. Niskie wartości wskaźników biologicznych wód badanych cieków były wynikiem parametrów hydromorfologicznych koryta. Cieki charakteryzowała niewielka szerokość i głębokość, okresowy brak przepływu wody oraz modyfikacje koryta. Chemiczne wskaźniki jakości wód powierzchniowych osiągały małe wartości, jedynie ChZT i fosfor ogólny osiągały duże wartości. Poszczególne wskaźniki chemiczne jakości wody były w różnym stopniu powiązane z wskaźnikami biologicznymi. 94/11(2015) 1955 Dr inż. Andrzej MAZUR studia ukończył w 1995 roku na Wydziale Techniki Rolniczej Akademii Rolniczej w Lublinie. Jest adiunktem w Katedrze Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Specjalność - inżynieria kształtowania środowiska. Dr inż. Michał MARZEC - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. numerze 10/2015, str. 1765. Dr Kamil NIEŚCIORUK w roku 2002 ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Zie[...]

 Strona 1