Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"AGNIESZKA WLAŹLAK"

Rury cieplne w systemie biernego ogrzewania infrastruktury drogowej DOI:10,15199/9.2015.9.2

Czytaj za darmo! »

W artykule przeanalizowano koncepcję biernego systemu ogrzewania infrastruktury drogowej w celu topienia lodu, śniegu i odparowania wilgoci. System może pracować w miejscach szczególnie niebezpiecznych - na zakrętach, podjazdach, mostach, wiaduktach, pasach startowych a także w budownictwie jednorodzinnym. Przedstawiono model obliczeniowo- projektowy takiego systemu uwzględniający modyfikacje konstrukcyjne sekcji parowania i skraplania. Zaproponowano kilka czynników średniotemperaturowych, w tym nowych czynników syntetycznych R1234yf oraz R1234ze(E), a także mieszanin zeotropowych do wypełnienia termosyfonów. Analizie poddano wartości transportowanych strumieni ciepła oraz granicznych limitów pracy termosyfonów.1. Wstęp Gromadzący się na drogach i chodnikach śnieg oraz oblodzenie głównych punktów szlaków komunikacyjnych, szczególnie zakrętów, wiaduktów i mostów, stanowią zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników oraz są przyczyną licznych utrudnień drogowych. Utrzymanie sprawności infrastruktury komunikacyjnej wiąże się z dużymi kosztami, w których zawierają się wydatki na utrzymanie odpowiednich służb drogowych oraz koszty niezbędnych napraw infrastruktury już po sezonie zimowym. Szczególnym problemem jest utrzymanie przejezdności kluczowych szlaków komunikacyjnych w dużych miastach. Według raportu ZDiUM Wrocław z roku 2013, roczne koszty odśnieżania Wrocławia wynosiły ok. 16-18 mln zł bez uwzględnienia kosztów napraw uszkodzonej nawierzchni. Mechaniczne oczyszczanie oraz środki rozsypywane na infrastrukturę drogową powodują erozję nawierzchni oraz wpływają niekorzystnie na środowisko; stąd potrzeba alternatywnych sposobów zimowego utrzymania dróg. Obecnie stosuje się kilka rozwiązań polegających na wykorzystaniu ciepła lub energii elektrycznej do ogrzewania nawierzchni bezpośrednio pod drogą lub chodnikiem. Są to rozwiązania o ograniczonym zasięgu, stosowane przede wszystkim przez klientów indywidualnych, np. do ogrzewania[...]

Analiza możliwości zastosowania czynników HFO w termosyfonowych wymiennikach ciepła stosowanych do odzyskiwania ciepła odpadowego z instalacji sanitarnych DOI:10.15199/9.2016.9.4


  Przedstawiono dynamiczny model różniczkowy pracy termosyfonowego wymiennika ciepła (TWC) odzyskującego ciepło odpadowe z tzw. ścieków szarych, stanowiących dolne źródło pompy ciepła. Model umożliwia symulację pracy TWC z różnymi czynnikami roboczymi oraz w zmiennym zakresie temperatury. Ze względu na dominujący wpływ nośnika ciepła na efektywność transportu ciepła w termosyfonie porównano efekty stosowania HFO 1234yf oraz HFO 1234ze(E), jako potencjalnych zamienników HCF 134a. Analizie poddano strumienie ciepła odbierane przez parowacz oraz liczbę rur ciepła niezbędną do przekazania wymaganego strumienia ciepła w zależności od zastosowanego czynnika roboczego.1. Wstęp Polityka Unii Europejskiej dąży do minimalizowania destrukcyjnego wpływu działalności człowieka na środowisko naturalne. Wprowadzane są nowe, restrykcyjne ograniczenia związane z ekologicznym aspektem użytkowania instalacji grzewczych, chłodniczych i sanitarnych. Problem ten ściśle dotyczy nośników ciepła wykorzystywanych w tych instalacjach, występuje więc konieczność zastępowania stosowanych obecnie czynników zamiennikami, mniej degradującymi środowisko [10]. Nowymi, coraz powszechniej stosowanymi zamiennikami R134a są: ● R1234yf (HFO 1234yf), czyli 2,3,3,3-Tetrafluoroprop- 1-en (GWP = 4, ODP = 0) oraz ● R1234ze(E) (HFO 1234ze(E)), czyli trans-1,3,3,3-Tetrafluoropropen (GWP = 6, ODP = 0) [8], [13], [14]. Ze względu na odmienne właściwości fizykochemiczne, cieplne i przepływowe, a przede wszystkim ze względu na wysoką cenę (kilkadziesiąt razy większą niż R134a) oraz palność (6,0%-12,7% obj.), ich stosowanie wzbudza jednak wiele kontrowersji [2], [9]. Średnie zużycie wody w zależności od stylu życia mieszkańców wynosi 90 dm3-120 dm3 na dobę w osobę, w tym ok. 60 dm3-85 dm3 stanowi woda szara [6], definiowana przez normę PN-EN 12056-1:2002 jako lekko zanie- CIEPŁOWNICTWO ● OGRZEWNICTWO 366 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 47/9 (201[...]

 Strona 1