Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Anna Kotlińska"

Problematyka uszkodzeń tekstyliów muzealnych oraz możliwości ich zapobiegania i renowacji

Czytaj za darmo! »

W polskich zbiorach muzealnych przechowywanych jest wiele eksponatów tekstylnych, których zły stan zachowania nie pozwala na ich ekspozycję, a nawet zagraża ich istnieniu w warunkach przechowywania [1]. W odróżnieniu od eksponatów muzealnych wykonanych z innych surowców, np. drewna czy metalu, tekstylia charakteryzują się stosunkowo niską trwałością na działanie czynników zewnętrznych [2]. Może t[...]

Tekstylia muzealne - metody badań

Czytaj za darmo! »

Zabytki tekstylne w postaci tkanin odgrywają znaczącą rolę w poznaniu kultury i obyczajów naszych przodków, w poznaniu dawnych technologii tkackich i wykończalniczych. Tekstylia muzealne to przede wszystkim tekstylia archeologiczne oraz tekstylia zabytkowe. Do tekstyliów archeologicznych zalicza się pojedyncze obiekty tekstylne, znalezione w wyniku archeologicznych prac wykopaliskowych [1]. Długotrwałe przebywanie tkanin w kryptach grobowych lub w środowisku glebowym prowadzi do procesów ich destrukcji. Następuje przebudowa struktury molekularnej i nadcząsteczkowej włókien, zmiana budowy makroskopowej włókien, a także zmiana struktury tkaniny, jej powierzchni i barwy. Dodatkowo po wydobyciu tkaniny, w wyniku podjętych działań oraz przy zmianie warunków otoczenia, dochodzi do pogorszenia [...]

Badanie możliwości wytworzenia nowych materiałów do konserwacji tekstyliów zabytkowych w postaci włóknistej


  A study of the possibilities of manufacturing the new material for antique fabric conservation in fibrous form The article refers the electrospinning method, which gives some new possibilities. Electrospinning is a good method to obtain a special fibrous material. Thanks to electrospinning method, it is possible to create light materials, with good mechanical strengh which can be used as a new conservation material for antique fabric conservation. W zbiorach muzealnych przechowywanych jest wiele tkanin zabytkowych wymagających podjęcia prac konserwatorskich. W odróżnieniu od eksponatów muzealnych wykonanych z innych surowców (np. drewna czy metalu), tekstylia charakteryzują się stosunkowo niską trwałością na działanie czynników zewnętrznych [1, 2]. Niszczeniu tkanin zabytkowych nie można w pełni zapobiec ani przez zapewnienie odpowiednich warunków przechowywania, ani poprzez stosowanie zabiegów konserwatorskich. Proces destrukcji włókien nie może być całkowicie powstrzymany. Podejmowanie zabiegów konserwatorskich tkanin ma na celu opóźnienie i zmniejszenie nasilenia zjawisk, prowadzących do ich całkowitego zniszczenia, a przez to wydłużenie okresu ich przydatności do ekspozycji muzealnej [3]. We współczesnej konserwacji zabytków przestrzegana jest zasada polegająca na stosowaniu materiału konserwatorskiego o składzie surowcowym tożsamym (lub przynajmniej zbliżonym) do tworzywa eksponatu poddawanego renowacji [1, 3, 4, 5, 6]. Do konserwacji uszkodzonych tkanin zabytkowych stosuje się metodę polegającą na wzmacnianiu ich dodatkowym podłożem (np. tkaniną [1, 4, 7], siatką, przeźroczystą folią [7]). Podłoże w postaci np. gęstej siatki konserwatorskiej, przymocowuje się przyszywając do tkaniny zabytkowej [1, 4, 8]. Zabezpieczenie to może być jednostronne lub obustronne (tzw. "sandwich") [8, 9]. Metoda ta ma jednak swoje wady. Następuje zasłonięcie rewersu zabytkowej tkaniny, splot siatki może zmienić wygląd powierzchni obiektu, a[...]

Nowe możliwości zastosowania enzymów proteolitycznych w obróbce wyrobów z włókien jedwabiu naturalnego

Czytaj za darmo! »

Enzymy są związkami białkowymi wykazującymi biochemiczną aktywność katalityczną w wielu reakcjach chemicznych. Stąd ich nazwa "biokatalizatory"; dawniej określano je także jako "fermenty". Działanie katalityczne enzymów wykazuje charakter wyraźnie selektywny, co oznacza, że aktywność poszczególnych enzymów przejawia się jedynie w stosunku do ściśle określonych substratów i typów reakcji [1]. Enzy[...]

Łęczyckie chusty kamelowe - próba identyfikacji surowca

Czytaj za darmo! »

W zbiorach muzealnych znajdują się chusty pochodzące z różnych regionów Polski. Występują wśród nich chustki tkane ręcznie, dziergane, malowane oraz haftowane. I. Turnau w "Słowniku ubiorów" pisze, że termin "…chusta znany jest od XIV wieku i oznacza - płat tkaniny lub dzianiny różnej wielkości i kształtu, używany jako okrycie głowy, ramion, całego tułowia, głównie przez kobiety…" [1]. Na szczególną uwagę zasługują chusty kamelowe (rys. 1), występujące wyłącznie w regionie łęczyckim, będące przykładem rzemiosła artystycznego [2].W badawczej pracy etnograficznej podczas realizacji projektu "Rekonstrukcja łęczyckich chust kamelowych" przez Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi i Muzeum w Łęczycy zadano pytanie, skąd powstała powszechnie używana nazwa gwarowa chusty ka[...]

 Strona 1