Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Henryk Świnder"

Odzysk cyny z osadów galwanicznych powstających w procesie oczyszczania stężonych ścieków pochodzących z cynowania elektrochemicznego DOI:10.15199/62.2017.6.15


  Woda występująca w przyrodzie stanowi naturalne środowisko, w którym przebiega wiele procesów fizycznych i chemicznych. Ponieważ znaczna ilość substancji nieorganicznych i organicznych charakteryzuje się dobrą rozpuszczalnością w wodzie, jest ona wykorzystywana jako rozpuszczalnik i środowisko wielu procesów chemicznych. Generuje to powstawanie ścieków, które ze względu na często obecne w nich substancje niebezpieczne nie mogą być wprowadzane bezpośrednio do urządzeń kanalizacyjnych. Ścieki te są poddawane procesom oczyszczania najczęściej w zakładowych oczyszczalniach, celem usunięcia niebezpiecznych związków chemicznych, np. metali ciężkich. Coraz częściej prowadzi się jednocześnie odzyskiwanie Główny Instytut Górnictwa, Katowice Maciej Thomas, Dariusz Zdebik*, Henryk Świnder Recovery of tin from electroplating sludges generated in the treatment of the concentrated wastewater from electrochemical tin plating Odzysk cyny z osadów galwanicznych powstających w procesie oczyszczania stężonych ścieków pochodzących z cynowania elektrochemicznego DOI: 10.15199/62.2017.6.15 Pracownia Technologii Wody i Ścieków, Zakład Ochrony Wód, Główny Instytut Górnictwa w Katowicach, tel.: (32) 259-24-80, fax: (32) 259-65-33, e-mail: dzdebik@gig.eu Dr inż. Maciej THOMAS w roku 2013 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, a w 2012 r. studia na Wydziale Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. W 2016 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria środowiska. Specjalność - technologia uzdatniania wody i oczyszczania ścieków przemysłowych, chemia i mikrobiologia wody i ścieków, procesy przygotowania wody na cele przemysłowe oraz ochrona przed korozją elektrochemiczną i mikrobiologiczną przemysłowych układów wodnych. Dr inż. Dariusz ZDEBIK w roku 1998 ukończył studia na Wydziale Mechaniki i Robotyk[...]

Odzysk pierwiastków ziem rzadkich z popiołów lotnych Cz. I. Ługowanie DOI:10.15199/62.2017.11.13


  Pierwiastki ziem rzadkich (REE) i ich związki znajdują szerokie zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Kierunki zastosowań wynikają z ich unikatowych właściwości. Przykładowo, ich właściwości elektryczne i magnetyczne wykorzystywane są w produkcji magnesów stałych ze stopów Fe-Nd-B, które charakteryzują się wysoką gęstością energii magnetycznej na jednostkę masy. Zastosowanie neodymu, prazeodymu, dysprozu i terbu umożliwiło miniaturyzację sprzętu elektronicznego. Główne kierunki wykorzystania REE i ich związków przedstawiono w wielu pracach1-4). Strukturę zużycia w gospodarce światowej i USA tych metali zilustrowano na rys. 1. Według prognoz5) w ciągu nadchodzących 23 lat, zapotrzebowanie na metale ziem rzadkich, szczególnie na neodym i dysproz, wzrośnie 26-krotnie. Dostawy koncentratów REE i półproduktów na rynki światowe pochodzą zasadniczo z Chin1-6). Z tych też względów Chiny za pomocą REE mogą kontrolować rozwój innowacyjnych technologii w USA i UE. Ten instrument polityczno- -gospodarczy jest istotny przy rozwoju nowoczesnych technologii, szczególnie w aspekcie przemysłu zbrojeniowego8). Brak dostępu do złóż naturalnych przez kraje UE wymusza podjęcie działań w zakresie pozyskiwania REE z alternatywnych źródeł, takich jak fosfogipsy z produkcji kwasu fosforowego lub "czerwony szlam" z produkcji aluminium, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, żużle i popioły wulkaniczne oraz odpady z energetyki3, 6, 9-12). Ponadto potencjalnym źródłem REE są materiały wtórne, takie jak np. zużyte proszki polerskie, katalizatory do fluidalnego krakingu katalitycznego (FCC) lub szkła optyczne. Materiały te charakteryzują się stosunkowo 20% 60% 9% 7% 15% 7% 18% 7% 21% 3% 7% 3% 5% 10% 5% 3% Swiat USA Inne Wyroby ceramiczne Luminofory Magnesy Dodatki stopowe Proszki polerskie Produkcja szkła Katalizatory Fig. 1. Structure of rare earth element consumption in the world and in the USA 7) Rys. 1. Struktura zużycia REE[...]

Odzysk pierwiastków ziem rzadkich z popiołów lotnych. Cz. II. Wytrącanie z roztworu DOI:10.15199/62.2017.11.14


  Opracowany proces wydobycia pierwiastków ziem rzadkich (REE) z popiołów lotnych ze spalania węgla poprzez stapianie ich z sodą i ługowanie kwasem solnym1) okazał się skuteczny i umożliwił wydobycie ok. 90% REE w postaci chlorków w roztworze wodnym. Związki REE odznaczają się niską rozpuszczalnością w wodzie i można je łatwo wytrącić w postaci stałej2). Najprostszą metodą jest neutralizacja roztworu pochodzącego z procesu za pomocą amoniaku lub wody amoniakalnej do pH 8,5, jednakże z roztworu o tym pH wytrąca się również żelazo, glin i inne metale. Celem pracy było selektywne wyodrębnienie REE z tego roztworu poprzez strącanie kwasem szczawiowym. W przypadku roztworu otrzymanego po ługowaniu spieku koniecznością było zatem prowadzenie tego procesu dwuetapowo. W pierwszym etapie strącenia REE stosowano kwas szczawiowy, który jest odczynnikiem grupowym dla metali ziem rzadkich. Według literatury3) proces powinno prowadzić się przy pH 1,3 i w temp. 60-70°C, co pozwoliło na oddzielenie lantanowców (wraz z innymi nierozpuszczalnymi szczawianami) od sodu, glinu, żelaza i potasu3 Część doświadczalna Surowce Roztwór REE stosowany do badań otrzymano w wyniku ługowania spieku popiołu lotnego z sodą (100 g popiołu, 120 g sody) kwasem solnym. Do wytrącania REE stosowano kwas szczawiowy uwodniony cz. C2H2O4·2H2O (odczynnik grupowy dla REE). Do korekty pH stosowano 25-proc. wodę amoniakalną. Metodyka badań Ponieważ przy niskim pH (1,3) występowało niecałkowite wytrącenie REE z roztworu, podwyższono jego wartość do poziomu 1,6-1,8 prze[...]

Koncepcja odzysku pierwiastków ziem rzadkich z kwaśnych wód kopalnianych z zastosowaniem sekwencyjnego strącania DOI:10.15199/62.2018.11.20


  Pierwiastki ziem rzadkich (REE) to grupa 14 lantanowców o liczbie atomowej od 57 (La) do 71 (Lu), które charakteryzują się bardzo podobnymi właściwościami fizykochemicznymi. Do grupy tej dodatkowo należą skand (Sc) oraz itr (Y). REE są szeroko stosowane w wielu procesach przemysłowych, m.in. przy produkcji nadprzewodników, magnesów, pigmentów, katalizatorów i tworzyw sztucznych1-3). W literaturze stosuje się różne podziały REE, przy czym najczęściej dzieli się je na 2 lub 3 grupy. Podział REE na dwie grupy obejmuje lekkie ziemie rzadkie LREE (light rare earth elements) od La do Gd oraz ciężkie ziemie rzadkie HREE (hard rare earth elements) od Tb do Lu łącznie z Y. Podział REE na 3 grupy obejmuje lekkie ziemie rzadkie LREE (od La do Nd z wyjątkiem Pr), średnie lub środkowe ziemie rzadkie MREE (medium rare earth elements) od Nd do Dy lub Ho oraz ciężkie ziemie rzadkie HREE (od Dy lub Ho do Lu). Niezależnie od tych podziałów REE funkcjonuje w literaturze również podział na grupę cerową, itrową i terbową4-7). W środowisku naturalnym, czternaście spośród REE występuje na trzecim stopniu utlenienia, z wyjątkiem ceru, samaru, europu i iterbu, które dodatkowo w zależności od wartości potencjału oksydacyjno-redukcyjnego środowiska, mogą występować również na drugim i czwartym stopniu utlenienia. Przykładowo, w środowisku wodnym jony ceru(III) mogą być utlenione do jonów ceru(IV), a jony europu(III) mogą być zredukowane do jonów europu(II)6, 7). Pomimo znacznego rozproszenia REE, ich średni udział w skorupie ziemskiej wynosi ok. 0,018% i dorównuje zawartością takim metalom nieżelaznym jak Cu, Zn, Ga, Ge, As, Cd, In, Sn, 97/11(2018) 1917 Dr inż. Maciej THOMAS w roku 2013 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, a w 2012 r. studia na Wydziale Technologii Żywności Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. W 2016 r. uzyskał stopień doktora [...]

 Strona 1