Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Rafał Biały"

Wyzwania dla producentów nawozów mineralnych w kontekście liberalizacji krajowego rynku gazu ziemnego


  Koszty gazu ziemnego dominują w portfelu wydatków producentów nawozów mineralnych. Budowa konkurencyjnego i zliberalizowanego rynku gazu ziemnego jest korzystna dla przemysłu nawozowego. Przedstawiono główne uwarunkowania zapotrzebowania na gaz ziemny krajowych producentów nawozów mineralnych. Czy Polska może stać się hubem gazowym1)? Nie ma żadnych przesłanek (pomimo prób otwarcia polskiego rynku), aby do lat 2015-2016 zaistniała jakaś znacząca zmiana na polskim gazowym rynku, mimo, że to duzi odbiorcy zadecydują ostatecznie o jego strukturalnych modyfikacjach. Zakłady produkujące nawozy mineralne i chemikalia to od wielu lat nieodłączna część polskiej gospodarki. Na rys. 1 przedstawiono lokalizację zakładów na tle modernizowanej przez Gaz-System S.A. infrastruktury sieci przesyłowych, które ze względu na wielkość i charakter można zaliczyć do grona kluczowych wytwórców chemii na polskim rynku. Istotną rolę w tym gronie odgrywają producenci nawozów mineralnych, przede wszystkim zakłady należące do Grupy Azoty S.A., a także włocławski Anwil z Grupy PKN Orlen S.A. Na rys. 1 przedstawiono również flagowe produkty. W 2012 r. z Polski wyeksportowano nawozy mineralne o wartości ok. 684 mln euro, z czego za bisko 540 mln euro do EU-27). Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że odbiorcy zagraniczni odkupują zaledwie 30% rodzimej produkcji. Krajowe zakłady nawozowe mają zdolność wytwórczą przekraczającą potrzeby krajowego rolnictwa3). Obecnie zdolność produkcyjna nawozów azotowych i fosforowych w Polsce czynią rodzimy sektor nawozowy odpowiednio drugą i trzecią siłą w Europie. Zdolność ta nie jest niestety w pełni wykorzystywana4). Na rys. 2 przedstawiono zmiany w strukturze wykorzystania poszczególnych nawozów mineralnych w Polsce w odniesieniu do czystego składnika. W przeliczeniu na 1 ha w Polsce zużyto w sezonie 2011/2012 w porównaniu z 2010/211 mniej o 6,8% nawozów fosforowych, mniej o 1,8% nawozów[...]

Próba oceny krajowego bezpieczeństwa zaopatrzenia w gaz ziemny DOI:10.15199/17.2017.4.2

Czytaj za darmo! »

W artykule porównano znaczenie gazu ziemnego w bilansie energii UE oraz Polski, a także porównano kierunki zaopatrzenia, ze szczególnym uwzględnieniem wydobycia własnego, a także strukturę zużycia gazu w kraju i krajach UE. Przybliżono krajowe inwestycje, które miały przełożenie na bezpieczeństwo zaopatrzenia w gaz ziemny. Dokonano próby oceny krajowego bezpieczeństwa zaopatrzenia w gaz ziemny za pomocą wybranych wskaźników.1. Wprowadzenie Bezpieczeństwo energetyczne i narodowe są ściśle powiązane ze sobą. Bezpieczeństwo energetyczne może być oceniane poprzez możliwości pokrycia krajowego zapotrzebowania na nośniki energii na drodze pozyskania surowców energetycznych z wydobycia własnego. Uzależnienie krajów UE od importu surowców energetycznych, kształtuje się na poziomie 53,5%. Dla Polski wskaźnik ten jest niższy - 28,6% w 2014 r., dzięki znaczącemu (jak na warunki europejskie) wydobyciu węgla kamiennego i brunatnego. Zawężając analizę wyłącznie do gazu ziemnego, uzależnienie od zewnętrznych dostaw dla Polski wynosi 72%, a dla UE - 67,4% [4]. Dla Polski ten wskaźnik w ciągu ostatnich dziesięciu lat utrzymuje się na względnie stałym poziomie, w przypadku UE wartość wskaźnika wzrasta. 2. Rola gazu ziemnego w bilansie energetycznym Na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat zauważalne są zmiany w strukturze zużycia energii pierwotnej w krajach UE. W 2006 roku udział gazu w bilansie energetycznym Unii wyniósł 24,7%, a w 2015 r. obniżył się do 22,2%. Największy udział gazu ziemnego w 2006 r. można było zanotować w gospodarkach Holandii - 37,2% i Wielkiej Brytanii - 36,1%. W 2015 r. udziały te zmniejszyły się do poziomów: 35% i 32,1%. W przypadku Polski można zauważyć odmienną tendencję - w 2006 r. na gaz ziemny przypadał 13,1% udział w strukturze energetycznej, a w 2015 r. wzrósł do 15,8% [2]. Polska jest jednym z nielicznych państw UE, w których w ciągu ostatnich lat odnotowano wzrost zapotrzebowania na gaz ziemny. W 2005 r. w [...]

Petrochemia staje się siłą napędową wykorzystania ropy naftowej i odbiorcą nadwyżek gazu płynnego DOI:10.15199/62.2018.12.13


  Pierwotnie gaz z łupków, a obecnie ropa naftowa z łupków zmieniły na dobre przemysł naftowy. Sektor upstream poszukując gazu ziemnego z formacji niekonwencjonalnych, odkrył oraz (z równie wielkim sukcesem) zaczął wydobywać ropę z łupków. Użycie technologii szczelinowania hydraulicznego, znanej jeszcze przecież w latach czterdziestych XX w., jej udoskonalenie i dostosowanie do warunków geologicznych zmieniło światowe rynki węglowodorów. Ostatnie lata przyniosły diametralne zmiany nie tylko w zakresie wydobycia węglowodorów, ale także i handlu nimi. Największym na świecie producentem ropy naftowej w 2017 r. (po raz kolejny) były Stany Zjednoczone (620 mln t), przed Arabią Saudyjską (560 mln t) i Rosją (548 mln t). Te trzy kraje odpowiadały w sumie za ponad jedną trzecią globalnego wydobycia ropy naftowej (36%). Na kolejnych miejscach wśród największych światowych producentów znalazły się Kanada (242 mln t), Iran (229 mln t) oraz Irak (226 mln t). Energy Information Administration (EIA), czyli statystyczne biuro Departamentu Energii, podała, że w październiku 2018 r. oczekuje wzrostu produkcji ropy z łupków w USA o 79 tys. bbl dziennie, do poziomu średnio 7,6 mln bbl dziennie. Zwyżka ta dotyczy siedmiu głównych pól naftowych w Stanach Zjednoczonych. Wydobycie ropy naftowej z łupków to kluczowy czynnik, który wpłynął na ogólny wzrost produkcji ropy w Stanach Zjednoczonych. O ile wydobycie z konwencjonalnych źródeł w USA znacząco się zmniejsza, to branża łupkowa rozwija się dynamicznie. W czerwcu 2018 r. dzienne wydobycie ropy naftowej w Stanach Zjednoczonych sięgnęło 10,7 mln bbl. Ta wzrostowa tendencja produkcji ropy naftowej w USA nadal trwa. Prognozy przewidują dalszy dynamiczny wzrost globalnego popytu na gaz ziemny z równoczesnym gwałtownym wzrostem podaży NGL (natural gas liquid) 1-3). A zatem również etanu. Doświadczenia z eksploatacji węglowodorów ze złóż niekonwencjonalnych, takich jak łupki i złoża zamkn[...]

 Strona 1