Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"WIOLETTA RARÓG"

Stulecie procesu Habera i Boscha DOI:10.15199/62.2017.5.19


  Azot jest zaliczany do pierwiastków biogennych, będących podstawą budowy każdego żywego organizmu, niezbędny do jego prawidłowego funkcjonowania i rozwoju. Jest składnikiem aminokwasów, budulca białek, stanowiących niemal jedną piątą masy ciała dorosłego człowieka. W atmosferze ziemskiej występuje on obficie, bo stanowi aż 78% jej objętości, ale w postaci pierwiastkowej jest nieprzyswajalny przez większość organizmów. Jest to spowodowane biernością chemiczną cząsteczki azotu, wynikającą ze znacznej energii wiązania potrójnego. Do przyswajania azotu atmosferycznego zdolne są jedynie bakterie azotowe i brodawkowe. Organizmy roślinne przyswajają azot w formie azotanów(V), azotanów(III) i soli amonowych. Organizmom zwierzęcym, w tym człowiekowi, pierwiastek ten musi być dostarczany wraz z pożywieniem. Wraz ze wzrostem liczby ludności na świecie ilość dostępnego pożywienia musiała proporcjonalnie rosnąć. Wiązało się to z koniecznością wzmożonego nawożenia upraw i dostarczania do gleby odpowiedniej ilości substancji mineralnych wymaganych przez rośliny (w tym azotu). Pod koniec XIX w. uważano, że zasoby saletry chilijskiej, wykorzystywane wówczas jako główne źródło związków azotowych do celów nawożenia ziem, są niewystarczające, aby sprostać szybkiemu przyrostowi ludności w Europie. Przewidywane ówcześnie przez angielskiego fizykochemika W. Crookesa widmo europejskiego głodu stało się motorem napędowym poszukiwań innych źródeł azotu, który mógłby zostać przekształcony w postać użyteczną dla roślin. Najwybitniejsi uczeni tamtych lat skierowali swoją uwagę na powietrze jako wszechobecne źródło azotu1, 2). Jedną z metod, którą próbowano wykorzystać była elektrochemiczna synteza tlenków azotu z mieszaniny tlenu i azotu prowadzona w wysokiej temperaturze łuku elektrycznego. Była to próba naśladowania naturalnych procesów, zachodzących w trakcie wyładowań atmosferycznych. Jako pierwsi na skalę przemysłową proces ten wyk[...]

Węgle aktywne jako templaty do tworzenia faz aktywnych katalizatorów. Wysokotemperaturowa konwersja tlenku węgla parą wodną na promowanych kontaktach magnetytowych

Czytaj za darmo! »

Spreparowano katalizatory magnetytowe metodą odwzorowania ("templatowania") struktury porowatej węgla aktywnego (RO 0.8 Extra, Norit). Jako dodatków użyto tlenków chromu, miedzi oraz rutenu. Zbadano aktywność katalityczną otrzymanych układów w reakcji wysokotemperaturowej konwersji tlenku węgla(II) parą wodną (WTKCO). Pomiary kinetyczne wykonano w reaktorze różniczkowym pod ciśnieniem 2,5[...]

Degradation of 2,4-dichlorophenol with ozone and hydrogen peroxide catalyzed with activated carbon and carbon-supported cobalt Degradacja 2,4-dichlorofenolu ozonem i nadtlenkiem wodoru katalizowana węglem aktywnym i kobaltem na nośniku węglowym DOI:10.15199/62.2015.8.11


  2,4-Dichlorophenol was oxidized with O3 and H2O2 in presence of activated C or C-supported Co catalyst at room temp. O3 was more efficient than H2O2 used as oxidn. agent. Use of the Co catalyst resulted in increasing degrdn. of 2,4-dichlorophenol both with O3 (up to 95.2%) and with H2O2 (up to 75.4%) after 60 min. Zbadano skuteczność degradacji 2,4-dichlorofenolu w roztworach wodnych za pomocą ozonu i nadtlenku wodoru. Utlenianie było katalizowane węglem aktywnym oraz węglem z naniesionym kobaltem. Uzyskane wyniki pokazały, że ozon jest o wiele skuteczniejszy w degradacji chlorofenolu niż nadtlenek wodoru. Katalizator kobaltowy oparty na węglu aktywnym okazał się o wiele lepszy niż sam węgiel aktywny, zarówno w obecności O3, jak i H2O2. Największą szybkość i skuteczność procesu zaobserwowano w obecności ozonu i katalizatora kobaltowego. Po 60 min degradacji uległo ponad 95% 2,4-dichlorofenolu. Zanieczyszczenie wody chlorofenolami stanowi realne zagrożenie dla środowiska naturalnego a pośrednio również dla zdrowia człowieka1). Ich duża trwałość i toksyczność, połączone z powszechnością występowania, np. w wodach powierzchniowych wykorzystywanych do celów spożywczych2, 3) powodują, że od wielu lat prowadzone są intensywne badania ukierunkowane na ich degradację i usuwanie ze środowiska. Metody te opierają się głównie na utlenianiu za pomocą metod pogłębionego utleniania AOP (advanced oxidation processes) 4-6) lub na adsorpcji, przede wszystkim na węglach aktywnych7-11). Niezwykle ciekawym rozwiązaniem wydaje się być zastosowanie utleniania w obecności węgla aktywnego, pełniącego funkcję zarówno adsorbentu, jak i katalizatora6, 12-15). Niewielkie ilości węgla aktywnego mogą pełnić rolę katalizatorów heterogenicznych przys[...]

Charakterystyka chemisorpcyjna i katalityczna układów ruten/węgiel przeznaczonych do syntezy amoniaku

Czytaj za darmo! »

Omówiono wpływ tekstury modyfikowanego termicznie węgla aktywnego na dyspersję osadzonego rutenu oraz właściwości katalityczne otrzymanych układów Ru/C w reakcjach syntezy i rozkładu amoniaku. Wykazano, że średni wymiar krystalitów rutenu wyznaczony metodami chemisorpcyjnymi jest tym mniejszy, im bardziej rozwinięta jest tekstura węgla. Stwierdzono, że cez jest niezwykle efektywnym promoto[...]

Katalizator rutenowy do syntezy amoniaku osadzony na węglu i promowany jonami berylowców

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań aktywności katalizatorów rutenowych osadzonych na węglu i promowanych jonami wybranych berylowców (Mg, Sr, Ba). W charakterze nośnika użyto węgla aktywnego, modyfikowanego w wysokiej temperaturze (1900°C, hel). Prekursorem metalicznego rutenu był chlorek (RuCl3·0,5H20). Pomiary aktywności w reakcji syntezy NH3 wykonano pod ciśnieniem 6 MPa. Stwierdzono, że n[...]

Rutenowy katalizator do syntezy amoniaku osadzony na nośniku węglowym otrzymanym z syntetycznej żywicy

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań rutenowego katalizatora osadzonego na nośniku węglowym. W wyniku karbonizacji i aktywacji żywicy - pochodnej kopolimeru styrenu z diwinylobenzenem uzyskano materiał węglowy (CS), który poddano wysokotemperaturowej obróbce cieplnej, otrzymując zmodyfikowany węgiel aktywny (Cl900). Pomiary sorpcji i badania porozymetryczne prekursora polimerowego i obu materiałów wę[...]

Katalizatory kobaltowe do syntezy amoniaku otrzymywane metodą współstrącania


  Wykorzystując metodę współstrącania uzyskano serię promowanych katalizatorów kobaltowych do syntezy NH3. W roli promotorów zastosowano cer i bar. Przebadano pięć związków z grupy węglanów oraz wodorotlenków jako odczynniki strącające. Otrzymane układy katalityczne scharakteryzowano przy pomocy fizysorpcji azotu, pomiarów termograwimetrycznych (TG-MS) oraz temperaturowo-programowanej desorpcji wodoru (H2-TPD). Zbadano aktywność katalityczną spreparowanych kontaktów w reakcji syntezy NH3 pod ciśnieniem 6,3 MPa. Stwierdzono, że współstrącanie jest skuteczną metodą otrzymywania aktywnych katalizatorów kobaltowych przeznaczonych do syntezy amoniaku. Uzyskano katalizatory o aktywności wyższej niż aktywność konwencjonalnego katalizatora żelazowego KM I. Rodzaj użytego podczas preparatyki odczynnika strącającego wpływa na wielkość powierzchni fazy aktywnej kontaktów, a tym samym na ich aktywność. Najefektywniejszym spośród przebadanych odczynników strącających jest K2CO3. Five Ba-promoted Co-Ce catalysts for NH3 synthesis were prepd. by alk. copptn. from aq. soln. of Co and Ce nitrates and impregnation with Ba(NO2)2. The catalysts were then tested by physisorption of N2, thermogravimetric anal. and temp.-programmed desorption of H2 as well as for catalytic activity in NH3 synthesis under pressure 6.3 MPa. Activity of the catalysts was higher than that of a com. fused Fe catalyst. The most effective precipitant was K2CO3. Politechnika Warszawska Magdalena Karolewska, Olga Nalewajko, Elżbieta Truszkiewicz, Wioletta Raróg-Pilecka* Katalizatory kobaltowe do syntezy amoniaku otrzymywane metodą współstrącania Cobalt catalyst for ammonia synthesis made by co-precipitation Mgr inż. Olga NALEWAJKO w roku 2011 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Specjalność - technologia nieorganiczna i ceramika. Mgr inż. Magdalena KAROLEWSKA w roku 2010 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawski[...]

Nośnikowe katalizatory rutenowe do niskociśnieniowej syntezy amoniaku

Czytaj za darmo! »

Zbadano aktywność katalityczną kilku katalizatorów rutenowych w reakcji syntezy amoniaku. Jako nośników rutenu użyto tlenku magnezu o powierzchni wewnętrznej 94 m2/g, spinelu magnezowo- glinowego (96 m2/g), azotku boru (190 m2/ g) oraz wysokopowierzchniowego, częściowo zgrafityzowanego węgla aktywnego (1188 m2/g). Wszystkie katalizatory (ok. 9% Ru) promowane były barem. Testy kinetyczne w [...]

Synteza amoniaku na katalizatorach rutenowych osadzonych na węglu.Kinetyczna charakterystyka układu Ru/C promowanego barem i cezem

Czytaj za darmo! »

Spreparowano partię katalizatora rutenowego (10% mas. Ru) osadzonego na węglu aktywnym o granulacji odpowiedniej dla potrzeb przemysłowego procesu syntezy amoniaku (wytłoczki o średnicy 2 mm). W charakterze promotorów użyto baru i cezu. Stosując różniczkową metodę pomiaru szybkości syntezy NH3 wykazano, że całe ziarna katalizatora Ba-Cs-Ru/C są, w tych samych warunkach ciśnienia (9,0 MPa),[...]

 Strona 1  Następna strona »