Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"ADA"

Praktyczna weryfikacja założeń projektowych budynku wzniesionego w standardzie niskoenergetycznym DOI:10.15199/9.2019.1.1


  1. Wprowadzenie W ostatnich latach obserwuje się w naszym kraju rosnące zainteresowanie budynkami energooszczędnymi. Jest to niewątpliwie wynik popularyzacji idei energooszczędności oraz zrównoważonego rozwoju sektora budowlanego, ale również efekt kumulacji negatywnych skutków nadmiernego zużycia energii związanego z utrzymaniem budynków. Problem stanowi pozyskanie paliw kopalnych i ich transport z miejsca wydobycia do końcowego odbiorcy (węgla kamiennego, gazu i ropy naftowej, czyli nadal podstawowych źródeł energii w budynkach). Ich wykorzystanie obciąża środowisko naturalne emisją GHG (Green House Gas). To właśnie spalanie paliw stałych (przede wszystkim węgla) w kotłach budynków jedno- i wielorodzinnych oraz kotłowniach przemysłowych powoduje powstawanie klasycznego smogu (inaczej zwanego kwaśnym lub londyńskim) [15]. 4 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 50/1 (2019) Nie należy zapominać o kwestii ekonomicznej i kosztach eksploatacji budynków. Szacunkowe, sumaryczne koszty utrzymania mieszkania lub domu w 2016 r. to 19,6%, przy czym koszt nośników energii to 10,8% miesięcznych wydatków polskich rodzin [2]. W przypadku pewnej grupy budynków, np. użyteczności publicznej, czy też służących działalności gospodarczej, kwestia standardu energetycznego może mieć również aspekt prestiżowy. Dbałość o jakość energetyczną posiadanych zasobów budowlanych może być marketingowo postrzegana jako forma promocji ‒ świadcząca o tym, że środowisko naturalne i nasze zaangażowanie w jego ochronę wpisują się w kierunki prowadzonej działalności. Obecnie już nikt nie neguje sensu wznoszenia budynków o obniżonym zapotrzebowaniu na energię, jednak dynamikę popularyzacji tego typu budynków można ciągle jeszcze uznawać za zbyt małą. W Polsce istotną przeszkodą rozwoju tej gałęzi budownictwa jest z pewnością brak precyzyjnie określonych wymagań, których spełnienie byłoby gwarancją osiągnięcia określonego, dobrego standardu energetyc[...]

Wpływ pola elektromagnetycznego na komórki nowotworowe DOI:10.15199/13.2015.12.12


  Choroby nowotworowe zajmują drugie miejsce pod względem przyczyn zgonów w Europie. Według Narodowej Organizacji Zdrowia WHO (ang. World Health Organization) do 2030 roku liczba nowych przypadków zachorowań wzrośnie do 23, 6 miliona, co stanowi wzrost o 56% w porównaniu z 2012 rokiem [15]. Szacuje się, że w Polsce w 2010 roku z chorobą nowotworową żyło 360 tysięcy osób, u których nowotwór zdiagnozowano w ciągu ostatnich 5 lat. Liczba zgonów dla obu płci wynosiła 93 tysiące [7,17]. Powszechnie stosowane metody leczenia nowotworów t. j. zabiegi operacyjne, chemioterapia i radioterapia, często uszkadzają prawidłowe komórki i są toksyczne dla pacjenta. Co więcej, długotrwała chemioterapia zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia oporności na zastosowany lek. W związku z tak dużą liczbą skutków ubocznych obecnie stosowanych metod leczenia stale poszukuje się nowych rozwiązań, które zwiększyłyby skuteczność terapeutyczną, poprawiłyby jakość życia pacjenta, czy też mogłyby być wykorzystane jako leczenie adjuwantowe [16]. Zastosowanie pola elektromagnetycznego wydaje się być obiecujące w zwalczaniu nowotworów. Wykazano, że niejonizujące pole elektromagnetyczne o częstotliwościach od ekstremalnie niskich do radiowych wpływa na biologiczne procesy w komórce. Niektóre z tych efektów można wykorzystać w leczeniu chorób nowotworowych [1]. Wpływ pola elektromagnetycznego na biologię komórki Pole elektromagnetyczne (PEM) posiada dwie składowe elektryczną i magnetyczną. Pole elektryczne jest polem źródłowym o krótkim zasięgu, w odróżnieniu od rozchodzącego się w przestrzeni pola magnetycznego. Ogólnie przyjęto, że pola elektryczne o niskich częstotliwościach jest tłumione przede wszystkim przez powierzchnię ciała człowieka, podczas gdy pole magnetyczne o takiej samej częstotliwości przenika przez wszystkie tkanki mając wpływ na cały organizm człowieka. Z tego powodu epidemiolodzy, są bardziej skupieni na wpływie pola magnetycznego o niski[...]

Straty ciepła w przewodach zbiorczych gruntowych źródeł ciepła DOI:10.15199/9.2018.2.3


  Konieczność korzystania z odnawialnych źródeł energii, wydaje się być w dzisiejszych czasach, bezdyskusyjna. Jednym z najdogodniejszych źródeł do jej pozyskiwania jest grunt - energia geotermalna. Pozyskuje się ją stosując wymienniki ciepła: ● poziome (w postaci rurociągów zakopanych kilkadziesiąt centymetrów poniżej głębokości przemarzania gruntu), ● pionowe (kilkudziesięciometrowe sondy zagłębione pionowo lub skośne do powierzchni gruntu). W obydwu przypadkach są to wymienniki o małej dyspozycyjnej gęstości strumienia ciepła, ok. 20 W/m-40 W/m, co sprawia że muszą zajmować stosunkowo dużą powierzchnię terenu [3], [5]. O ile zagadnienia wymiany ciepła w samych wymiennikach są dość dobrze rozpoznane zarówno na drodze teoretycznej [1] jak i eksperymentalnej (w tym na obiektach komercyjnych [10]), to problem strat ciepła w przewodach zbiorczych był dotąd zaniedbywany. W artykule przedstawiono próbę określenia strat ciepła pary rurociągów zasilającego i powrotnego (przewodów zbiorczych) łączących pompę ciepła i studnię zbiorczą dolnego gruntowego źródła ciepła. 2. Dolne gruntowe źródła ciepła Wymienniki gruntowe zbudowane są najczęściej z rur polietylenowych zakopanych w ziemi, od której pozyskują energię słoneczną lub energię z jądra planety. O ich wydajności cieplnej decyduje szereg czynników, w tym: struktura hydrogeologiczna gruntu i konstrukcja wymiennika (rodzaj wymiennika, odległość rur itp.). Ze względów hydraulicznych (zależność mocy pompy od długości przewodów) sieć rurociągów najczęściej składa się z pętli łączących się w rozdzielaczu, tzw. studni zbiorczej, skąd nośnik ciepła trafia przewodami zbiorczymi do pompy ciepła lub wymiennika pośredniego [6]. Jako nośnik ciepła stosuje się wodne roztwory glikoli, które ze względu na dużą lepkość i małą prędkość przepływu cechuje ruch laminarny. Jest to szczególnie typowe CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 49/2 (2018) 57 Rys. 1. Schemat układu zasilani[...]

 Strona 1