Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Michał Pajda"

Inorganic scale deposits in oil and gas production. Part 1. Introduction. Reasons, problems and solutions Osady nieorganiczne w procesach wydobycia ropy i gazu. Cz. I. Wprowadzenie. Przyczyny, problemy i rozwiązania DOI:10.15199/62.2016.5.12


  A review, with 27 refs., of characteristics and methods for removal of inorg. deposits. Wytrącanie się osadów nieorganicznych jest jednym z podstawowych problemów występujących w procesie wydobywania ropy naftowej i gazu ziemnego. Tworzące się osady ograniczają przepływ płynów w złożu i odwiercie oraz utrudniają procesy produkcyjne. Niektóre rodzaje osadów mogą być usuwane chemicznie lub metodami mechanicznymi. Jednak najskuteczniejsza metoda, pozwalająca na ograniczenie lub wyeliminowanie problemu tworzenia się osadów, polega na stosowaniu odpowiednich inhibitorów. W pracy omówiono przyczyny tworzenia się osadów, ich rodzaje, metody usuwania powstałych osadów oraz stosowane rozwiązania prewencyjne. Wytrącanie się osadów nieorganicznych jest jednym z podstawowych problemów występujących w procesie wydobywania ropy naftowej i gazu ziemnego. Celem pracy było zwięzłe ujęcie najważniejszych zagadnień z tym związanych, takich jak przyczyny występowania osadów, miejsca najbardziej wrażliwe na ich obecność, skład chemiczny osadów, skutki ich gromadzenia się w złożu i instalacji wydobywczej, a także omówienie najważniejszych metod usuwania oraz inhibitowania powstawania osadów. Osady mogą odkładać się w złożu, w strefie przyodwiertowej, w perforacjach, w rurociągach, na zakończeniach urządzeń wydobywczych oraz na ich powierzchni, np. na urządzeniach separujących. Tworzenie się osadów może prowadzić do zmniejszania przepuszczalności złoża, utrudnienia przepływu płynów w rurach wydobywczych, uszkodzenia aparatury wydobywczej oraz do wielu innych, generujących wysokie koszty, problemów związanych z eksploatacją złoża1). Wykonanie odwiertu i rozpoczęcie wydobycia kopalin powoduje zakłócenie stanu równowagi złoża. Zmiany temperatury oraz ciśnienia sprzyjają wytrącaniu się różnych osadów. W wyniku zmian ciśnienia mogą wytrącać się osady siarczanowe oraz węglanowe w dolnej części odwiertu, jak również w całej jego przestrzeni. Podobnie[...]

Zastosowanie wybranych polimerów elektroprzewodzących do wytwarzania aktywnych materiałów i komponentów obuwniczych

Czytaj za darmo! »

Tworzywa sztuczne stosowane aktualnie do produkcji obuwia to materiały elektroizolacyjne o rezystywności powierzchniowej od 1013 do 1016 (omega). Może to mieć wpływ na różne niekorzystne oddziaływania w trakcie użytkowania obuwia takie jak np. gromadzenie kurzu oraz możliwość gwałtownego wyładowania elektrycznego połączonego z powstaniem łuku elektrycznego. Dobre właściwości elektroizolacyjne mat[...]

Osady nieorganiczne w procesach wydobycia ropy i gazu. Cz. II**. Inhibitory DOI:10.15199/62.2018.12.31


  Ryzyko wytrącania się osadów nieorganicznych w przemyśle naftowym występuje na wielu etapach, szczególnie podczas produkcji, zabiegów intensyfikujących wydobycie oraz podczas transportu kopalin. W pierwszej części artykułu omówiono przyczyny występowania tych osadów, scharakteryzowano miejsca najbardziej wrażliwe na ich obecność, skład chemiczny osadów, skutki ich gromadzenia się w złożu i instalacji wydobywczej, a także omówiono najważniejsze metody usuwania oraz inhibitowania powstawania osadów1). Celem drugiej części pracy jest omówienie rodzajów związków chemicznych stosowanych jako inhibitory osadów najczęściej występujących w przemyśle. Substancje te, oprócz inhibitorów korozji2, 3), parafin4, 5), hydratów6) i deemulgatorów7, 8), stanowią podstawową grupę środków chemicznych stosowanych w przemyśle naftowym.Zastosowanie inhibitorów ma na celu spowolnić, opóźnić lub znacznie zminimalizować proces wytrącania się osadów. Metoda taka jest efektywna, stosunkowo prosta i ekonomicznie uzasadniona. Znane są zarówno inhibitory ograniczające wytracanie się soli, takich jak CaCO3 i BaSO4 9), jak również inhibitory ograniczające procesy korozji, które sprzyjają wytrącaniu się osadów związków żelaza10). Inhibitory stosuje się zazwyczaj w postaci roztworów wodnych. Istnieją jednak sytuacje, w których takie konwencjonalne zabiegi wodne nie są odpowiednie lub mogą mieć niepożądane skutki uboczne, takie jak uszkodzenie formacji złożowej. W takiej sytuacji należy stosować układy bezwodne. Ze względu na swój hydrofilowy charakter, inhibitory dobrze rozpuszczają się tylko w wodzie. Opis układów, w których mogą być stosowane różne rodzaje inhibitorów, przedstawiono w pracy Vazquez’a11). Inhibitory dobiera się w zależności od rodzaju i intensywności występowania osadów, składu chemicznego wody (tolerancja wapnia) oraz od metody wprowadzania środka chemicznego. Pod uwagę należy wziąć również zmiany zachodzące w czasie eksploatacji złoża, [...]

Zastosowanie nanokompleksów inkluzyjnych opartych na cyklodekstrynach do modyfikacji właściwości użytkowych wybranych materiałów tekstylnych

Czytaj za darmo! »

Cyklodekstryny (CD) są naturalnymi makrocyklicznymi oligosacharydami zbudowanymi z kilku do kilkunastu reszt D-glukozowych, połączonych ze sobą wiązaniami 1-4 glikozydowymi. Najczęściej opisywane w literaturze oraz wykorzystywane komercyjnie są cyklodekstryny zbudowane z sześciu, siedmiu bądź ośmiu reszt glukozowych (odpowiednio α-, β- i γ-cyklodekstryny) (rys. 1). Kształt cząste[...]

Electroactive polymers - harvesting energy from walking

Czytaj za darmo! »

For the last several decades, the computer industry has been driven by the Moore’s law. Although it has originally referred to transistor density in an integrated circuit, it has also been found applicable to other parameters of the computer system, such as memory size, CPU speed, RAM, and hard drive capacity. These advances have enabled the development of first portable, and later wea[...]

 Strona 1