Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"STANISŁAWA SANDLER"

Parametryczna analiza porównawcza sond gruntowych współpracujących z pompami ciepła DOI:10.15199/9.2016.11.3


  W artykule przedstawiono modele numeryczne pracy sond gruntowych typu U oraz pierścieniowej. Modele zweryfikowano, porównując obliczone parametry pracy z wynikami własnych badań eksperymentalnych sond rzeczywistych o głębokości 30 m i standardowych parametrach geometrycznych i przepływowych. Wyniki obliczeń dały zadowalającą dokładność - rozbieżność wyniosła 4% oraz 19% odpowiednio dla sondy typu U i pierścieniowej. Opracowane modele wykorzystano do obliczeń oporu cieplnego i hydraulicznego sondy typu U i pierścieniowej o głębokości 30 m. Obliczenia wykonano przy stałych wartościach średnicy odwiertu i strumieniu masy czynnika roboczego oraz zmiennych średnicach ramion U-rury oraz rury zewnętrznej i wewnętrznej wymiennika pierścieniowego. Otrzymane wyniki pokazały, że zwiększenie średnic rur obu wymienników skutkuje mniejszymi wartościami oporu cieplnego Ref i hydraulicznego ΔpL. W zakresie analizowanych geometrii U-rury osiągały Ref = 0,0612 K·m/W i ΔpL = 150,47 Pa/m, a wymienniki pierścieniowe charakteryzował o 94% niższy opór hydrauliczny wynoszący ΔpL = 9,05 Pa/m i podobna wartość oporu cieplnego Ref = 0,071 K·m/W. Przeanalizowano efekt bocznego przewodzenia ciepła w sondach gruntowych. Wyeliminowanie bocznego efektu cieplnego zmniejsza opór cieplny o <1% w porównaniu z wymiennikami standardowymi.1. Wprowadzenie Pompy ciepła wykorzystujące ciepło z gruntu znajdują w warunkach krajowych coraz większe zastosowanie [16]. Niskoparametrowe ciepło gruntu dostarczane jest do parowacza takiej pompy przez czynnik pośredniczący (glikol lub solankę), przepływający wcześniej przez wymiennik umieszczony w gruncie i ogrzewający się w nim. Wymiennik ten może być instalowany w pozycji poziomej (na głębokości 1,2 m-2 m) lub pionowej (nawet do 250 m głębokości). Wymienniki pionowe (sondy gruntowe) charakteryzują się korzystniejszymi parametrami eksploatacyjnymi i mniejszym zapotrzebowaniem na powierzchnię dział[...]

Porównanie systemów gruntowych pomp ciepła z odparowaniem pośrednim i bezpośrednim DOI:10.15199/9.2017.6.5


  1. Wprowadzenie Na rynku gruntowych pomp ciepła największą popularnością cieszą się systemy pośrednie, w których parowacz pompy ciepła zasilany jest ciepłem pobranym od gruntu przez czynnik pośredniczący (np. glikol propylenowy). Takie rozwiązanie wymaga, oprócz systemu pompy ciepła, wykonania układu pośredniczącego, co zawsze powoduje dodatkowe koszty inwestycyjne i eksploatacyjne [6]. W systemach z odparowaniem bezpośrednim parowacz pompy ciepła, w którym odparowuje czynnik chłodniczy umieszczony jest bezpośrednio w gruncie. Ponieważ procesowi poboru ciepła towarzyszy przemiana fazowa, intensywność wymiany ciepła z gruntem jest większa niż w przypadku systemów pośrednich, w których czynnik pośredniczący nie ulega przemianie fazowej. Eliminacja układu pośredniego pozwala na odparowanie czynnika w temperaturze bliższej temperaturze gruntu [13]. W konsekwencji możliwe jest uzyskanie większej mocy cieplnej sondy przy mniejszej długości wymiennika (co redukuje nakłady inwestycyjne) [6]. CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 48/6 (2017) 247 niają prawidłowy powrót oleju [12], a użycie miedzi do wykonania rur skutkuje zmniejszeniem oporu cieplnego wymiennika, ponieważ materiał ten ma dużo większą przewodność cieplną niż polietylen [13]. W przypadku kontaktu miedzi z glebami o dużej zawartości wilgoci, bogatych w siarczany i chlorki, może jednak dojść do procesu korozji [9]. Dlatego też w systemach odparowania bezpośredniego stosuje się rury miedziane w otulinie polietylenowej. Miedź jest materiałem droższym niż polietylen i dlatego zaleca się, ze względów ekonomicznych, stosowanie systemów odparowania bezpośredniego w instalacjach o mocy grzewczej 20 kW-30 kW [12]. Ze względu na bezpośredni kontakt rur wymiennika z gruntem istnieje też ryzyko wycieku czynnika do otoczenia. W literaturze można odnaleźć niewiele pozycji dotyczących systemów odparowania bezpośredniego. Prace poświęcono badaniom eksperymentalnym tego typu sys[...]

Analiza możliwości zastosowania czynników HFO w termosyfonowych wymiennikach ciepła stosowanych do odzyskiwania ciepła odpadowego z instalacji sanitarnych DOI:10.15199/9.2016.9.4


  Przedstawiono dynamiczny model różniczkowy pracy termosyfonowego wymiennika ciepła (TWC) odzyskującego ciepło odpadowe z tzw. ścieków szarych, stanowiących dolne źródło pompy ciepła. Model umożliwia symulację pracy TWC z różnymi czynnikami roboczymi oraz w zmiennym zakresie temperatury. Ze względu na dominujący wpływ nośnika ciepła na efektywność transportu ciepła w termosyfonie porównano efekty stosowania HFO 1234yf oraz HFO 1234ze(E), jako potencjalnych zamienników HCF 134a. Analizie poddano strumienie ciepła odbierane przez parowacz oraz liczbę rur ciepła niezbędną do przekazania wymaganego strumienia ciepła w zależności od zastosowanego czynnika roboczego.1. Wstęp Polityka Unii Europejskiej dąży do minimalizowania destrukcyjnego wpływu działalności człowieka na środowisko naturalne. Wprowadzane są nowe, restrykcyjne ograniczenia związane z ekologicznym aspektem użytkowania instalacji grzewczych, chłodniczych i sanitarnych. Problem ten ściśle dotyczy nośników ciepła wykorzystywanych w tych instalacjach, występuje więc konieczność zastępowania stosowanych obecnie czynników zamiennikami, mniej degradującymi środowisko [10]. Nowymi, coraz powszechniej stosowanymi zamiennikami R134a są: ● R1234yf (HFO 1234yf), czyli 2,3,3,3-Tetrafluoroprop- 1-en (GWP = 4, ODP = 0) oraz ● R1234ze(E) (HFO 1234ze(E)), czyli trans-1,3,3,3-Tetrafluoropropen (GWP = 6, ODP = 0) [8], [13], [14]. Ze względu na odmienne właściwości fizykochemiczne, cieplne i przepływowe, a przede wszystkim ze względu na wysoką cenę (kilkadziesiąt razy większą niż R134a) oraz palność (6,0%-12,7% obj.), ich stosowanie wzbudza jednak wiele kontrowersji [2], [9]. Średnie zużycie wody w zależności od stylu życia mieszkańców wynosi 90 dm3-120 dm3 na dobę w osobę, w tym ok. 60 dm3-85 dm3 stanowi woda szara [6], definiowana przez normę PN-EN 12056-1:2002 jako lekko zanie- CIEPŁOWNICTWO ● OGRZEWNICTWO 366 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 47/9 (201[...]

 Strona 1