Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Kułaga"

Wymagania oraz badania przeliczników objętości gazu w świetle wymagań dyrektywy metrologicznej i norm zharmonizowanych


  Od dnia 30 października 2006 r. w krajach członkowskich Unii Europejskiej zaczęła obowiązywać dyrektywa metrologiczna nowego podejścia - Dyrektywa 2004/22/WE [1] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie przyrządów pomiarowych. Dyrektywa ta powszechnie znana jest pod nazwą MID. Wprowadziła ona istotne zmiany odnośnie kontroli metrologicznej. Dyrektywa ta obejmuje 21 rodzajów przyrządów pomiarowych, m.in. gazomierze i przeliczniki do gazomierzy, dla których dotychczasowy system prawnej kontroli metrologicznej, w zakresie zatwierdzenia typu i legalizacji pierwotnej, został zastąpiony systemem oceny zgodności. Ocena zgodności dokonywana jest przez jednostkę notyfikowaną - instytucję desygnowaną i zgłoszoną przez Państwo Członkowskie w Komisji Europejskiej i innych Państwach Członkowskich. Spełnienie przez wyrób zasadniczych wymagań dyrektywy można w najprostszy sposób wykazać poprzez zgodność z europejską normą zharmonizowaną, która zawiera specyfikacje techniczne dla wymagań zasadniczych. Normą zharmonizowaną z dyrektywą 2004/22/WE w zakresie badań przeliczników do gazomierzy jest norma PN-EN 12405- 1:2007 [2]. Określono w niej wymagania i badania dotyczące budowy, właściwości metrologicznych, bezpieczeństwa i zgodności elektronicznych urządzeń do przeliczania objętości gazu, które są dołączane do gazomierzy, stosowanych do pomiaru objętości paliw gazowych z pierwszej i drugiej rodziny. 2. Przeliczniki gazu - gdzie są stosowane, jakie są typy przeliczników Przelicznik gazu w myśl dyrektywy MID jest to podzespół współpracujący z gazomierzem, automatycznie przeliczający ilość gazu zmierzoną w warunkach pomiarowych na ilość gazu w warunkach bazowych. Przeliczniki można podzielić na dwa rodzaje: pierwszego typu i drugiego typu. Przelicznik objętości typu 1 jest to urządzenie przeliczające wyposażone w określone typy przetworników ciśnienia i temperatury lub tylko temperatury oraz w kalkulator. Przeliczni[...]

Alternatywne metody badania trwałości gazomierzy miechowych DOI:


  W artykule przedstawiono stosowane obecnie metody badania trwałości gazomierzy miechowych, w celu wykazania zgodności z dyrektywą metrologiczną MID. Przedstawiono również propozycję alternatywnej metody badania trwałości z cyklicznymi zmianami strumienia, wraz z prezentacją przykładowego stanowiska oraz badań przeprowadzonych w celu porównania dwóch metod badania trwałości.Abstract: The article presents the current methods of testing the durability of diaphragm gas meters in order to demonstrate compliance with the metrological directive MID. Also presented is a proposal for an alternative durability testing method of gas meters by changing the flow rate, together with the presentation of the test stand and the tests carried out in order to compare two methods of testing the durability.Trwałość gazomierzy, określana również jako stabilność metrologiczna długoterminowa, jest zdolnością gazomierza do odmierzania objętości gazu przy jak najmniej zmieniających się błędach wskazań w czasie jego użytkowania. 31 marca 2004 r. została przyjęta dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej 2004/22/WE [5] w sprawie przyrządów pomiarowych. Postanowienia tej dyrektywy, zwanej dyrektywą MID (Measuring Instruments Directive), zostały wdrożone do polskiego prawodawstwa m.in. przez Ustawę 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności oraz przez Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych. Dyrektywa MID należy do grupy tzw. dyrektyw nowego podejścia, zastępujących dotychczasowy system prawnej kontroli metrologicznej w zakresie zatwierdzenia typu i legalizacji pierwotnej systemem oceny zgodności [1]. Dyrektywa MID określa zasadnicze wymagania dla przyrządów pomiarowych. Zgodnie z załącznikiem I dyrektywy w pkt 5 określone zostały wymagania odnośnie trwałości gazomierzy - przyrząd pomiarowy powinien być tak zaprojektowany, aby mógł zachować odpowiednią stałość charak[...]

Gazomierze termiczne w rozliczeniach indywidualnych. Charakterystyka i perspektywy zastosowania DOI:10.15199/17.2018.11.1


  Monitorowanie, pomiar i rozliczanie zużycia gazu ziemnego zmienia się na całym świecie. Przede wszystkim w Europie obserwuje się kierunki rozwoju systemów monitoringu i zdalnego opomiarowania, co wymaga zastąpienia lub modernizacji tradycyjnych urządzeń pomiarowych pozbawionych modułów komunikacyjnych. Celem końcowym jest umożliwienie funkcjonowania bardziej wydajnych systemów zdalnego zbierania danych, większej przejrzystości zużycia, rozliczania z uwzględnieniem przeliczania do warunków bazowych i zwiększonego zaangażowania użytkowników. Wszystkie te czynniki razem, mogą doprowadzić do wzrostu świadomości zużycia energii i lepszego jej poszanowania. Przejście z "tradycyjnego" na "inteligentny" pomiar gazu ponosi za sobą wiele zmian. Z jednej strony, nowe technologie pomiaru gazu, wśród których możemy wymienić gazomierze termiczne i ultradźwiękowe, przeniosły się z laboratoriów badawczych do zastosowań komercyjnych. Po drugie, inteligentne gazomierze, które umożliwią komunikację, dostarczają duże zestawy danych, które stały się ważnymi dodatkowymi wartościami. Po trzecie, gazomierze stają się inteligentne nie tylko ze względu na zdolność komunikowania się, ale także ze względu na to, że czujniki zainstalowane w gazomierzach mogą generować nowe, wartościowe informacje o najbliższym otoczeniu gazomierza. Niektóre zaawansowane gazomierze mogą wyczuwać zmiany temperatury, potencjalną nieszczelność gazu lub nawet trzęsienia ziemi i sygnalizować lub wręcz podjąć odpowiednie działania, np. poprzez zadziałanie zaworu odcinającego gaz. Niektóre gazomierze elektroniczne mogą przeprowadzać "autodiagnozę" i zgłaszać potencjalne nieprawidłowe działanie [5]. Ciągły postęp w technologii pomiarowej doprowadził do wzrostu zainteresowania innymi możliwościami pomiaru i monitorowania ilości zużytego gazu ziemnego. Obejmują one podliczniki dla małych mieszkań. Gazomierze typowo instalowane w budynkach mieszkalnych lub w dużych wielorodzinnych b[...]

Q INIG jako element wzrostu bezpieczeństwa technicznego i jakości wyrobów - zasady badań i certyfikacji DOI:10.15199/17.2018.12.1


  1. Certyfikacja wyrobów w świetle obowiązujących przepisów W wielu gałęziach przemysłu, w tym również w przemyśle gazowniczym, powszechnie używane są wyrażenia "certyfikat", "ocena techniczna" (wcześniej "aprobata techniczna") "deklaracja zgodności", "strona trzecia", "akredytacja" "notyfikacja". Sformułowania te z chwilą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, powiązane zostały ze sobą w złożony system, zwany systemem oceny zgodności. System oceny zgodności oparty na dyrektywach nowego podejścia funkcjonuje w Unii Europejskiej od czasu wdrożenia dyrektyw ustanowionych zgodnie z zasadami uchwały Rady Unii Europejskiej z dnia 7 maja 1985 r. w sprawie nowego podejścia do harmonizacji technicznej i normalizacji. Po przystąpieniu do Unii Europejskiej, również zaczął on obowiązywać w Polsce [6]. W ostatnich latach, dotychczas funkcjonujące dyrektywy są zastępowane przez przekształcone dyrektywy lub też rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady. Potrzeba zmian wyniknęła z konieczności dostosowania unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego do Nowych Ram Prawnych ustanowionych w roku 2008 t.j. : - Rozporządzenia (WE) 765/2008 [18], w którym ustanowiono zasady akredytacji jednostek oceniających zgodność, ramy nadzoru rynku produktów i kontroli produktów pochodzących z państw trzecich, a także ogólne zasady dotyczące oznakowania CE; - Decyzji 768/2008/WE [3], w której ustanowiono wspólne zasady i przepisy odniesienia, które mają być stosowane w całym prawodawstwie harmonizacyjnym, aby zapewnić spójne podstawy dla zmiany lub przekształcania tego prawodawstwa. Przepisy te obejmują między innymi procedury oceny zgodności, obowiązki podmiotów gospodarczych, procedury notyfikacji oraz wymagania dla jednostek notyfikowanych, zasady funkcjonowania organów notyfikujących, ogólne zasady oznakowania znakiem CE oraz deklaracji zgodności. Obecnie więc, wyroby stosowane w branży gazowniczej podlegają, między innymi pod następujące przepisy[...]

 Strona 1