Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Ryszard Kozak"

Diagnostyka transformatorów, aspekty związane z pomiarami współczynnika stratności dielektrycznej i pojemności DOI:10.15199/74.2017.3.3


  Norma PN-EN 60076-1:2011 Transformatory - Część 1. Wymagania ogólne przewiduje się trzy rodzaje prób odbiorczych: wyrobu, typu oraz specjalne. Zgodnie z normą PN-EN 60076-1 punkt 11.1.4 do zakresu prób specjalnych zalicza się m.in. pomiar współczynnika stratności dielektrycznej (tgδ) i pojemności układu izolacyjnego (są to wartości odniesienia do porównań z późniejszymi pomiarami podczas eksploatacji). Pomiar tgδ i pojemności C izolatorów uzwojeń Pomiary współczynnika strat dielektrycznych tgδ i pojemności C uzwojeń transformatora należy przeprowadzić zgodnie z normą PN-81/E-04070.03. Schematy pomiarowe współczynnika strat dielektrycznych tgδ i pojemności uzwojeń C są przedstawione w tabelach dla transformatorów dwuuzwojeniowych (tab. I i II) i trójuzwojeniowych (tab. III i IV). Zmierzone wartości należy przeliczyć na umowną temperaturę 30°C, mnożąc zmierzoną wartość przez odpowiedni współczynnik przeliczeniowy oraz porównując z wartościami wcześniej pomierzonymi. W przypadku wykonania pomiarów przy temperaturach niższych lub wyższych od podanego w normie zakresu temperatur 15°C-45°C można orientacyjnie interpolować wyniki, kierując się zasadą, że obniżenie temperatury o 15°C powoduje ok. dwukrotny wzrost wartości rezystancji izolacji i zmniejszenie o połowę współczynnika strat dielektrycznych (taki sam wzrost temperatury spowoduje dokładnie odwrotny efekt - dwukrotny wzrost współczynnika strat dielektrycznych i obniżenie o połowę rezystancji izolacji). W takim przypadku wskazane jest powtórzenie pomiarów przy temperaturze mieszczącej się w zakresie podanym przez normę w najbliższym dogodnym terminie i traktowanie wyni- Inż. Ryszard Kozak (Ryszard.kozak@zrew-tr.pl) - ZREW Transformatory S.A., Łódź Rys. 1. Pomiary tgδ i pojemności C izolatorów przepustowych należy wykonywać w następujących układach: a) ekranowanym [...]

Praktyka diagnozowania transformatorów energetycznych na podstawie badania oleju izolacyjnego DOI:10.15199/74.2019.2.3


  Celem diagnostyki technicznej wszelkich urządzeń jest ocena ich stanu technicznego oraz nadzorowanie postępujących procesów degradacji w czasie prowadzonej eksploatacji. Cel ten służy celowi nadrzędnemu, jakim jest w przypadku transformatorów energetycznych, zminimalizowanie szeroko rozumianych kosztów związanych z ich awarią, obejmujących: niedostarczenie energii, konieczność przeprowadzenia napraw, remontów lub wymiany jednostki, likwidację lub minimalizację ewentualnego oddziaływania na otaczające środowisko (rozszczelnienie kadzi i wyciek oleju, wybuch, pożar). Dotychczasowa praktyka i doświadczenie diagnostyczne wskazują, że wszechstronne badanie oleju transformatorowego - metoda niewymagająca wyłączenia urządzenia z ruchu i jego demontażu - ma zastosowanie zarówno na etapie wczesnego wykrywania symptomów nieprawidłowej pracy, jak i po wyłączeniu przez zabezpieczenia. W tym drugim przypadku badanie oleju wspomaga ukierunkowanie doboru dalszych metod diagnostycznych, mogąc dać informację o charakterze potencjalnie zaistniałego defektu. Badanie oleju izolacyjnego obejmuje: - pomiar zawilgocenia oraz wielu parametrów elektrycznych oraz fizykochemicznych, - pomiar i analizę gazów rozpuszczonych w oleju, - oznaczenie zawartości pochodnych furanu. Lista parametrów oraz stosowanych metod i technik zasadniczo może pozostać otwarta, gdyż ciągle pojawiają się nowe idee związane z jego badaniem, pozyskaniem i interpretacją wyników. W artykule przedstawiono kilka przypadków, spośród bogatej bazy zgromadzonej przez autorów, analiz i interpretacji wyników kompleksowego badania oleju. Przykłady dobrano, tak aby pokazywały zarówno możliwości, jak i ograniczenia w stosowaniu badania oleju, jako źródła informacji o stanie technicznym transformatora oraz obecności i rozwoju defektów natury elektrycznej, cieplnej i mechanicznej. Otrzymane wyniki analiz skonfrontowano z wynikami uzyskiwanymi innymi metodami diagnostycznymi oraz wynikami [...]

Nadmierna generacja wodoru w transformatorze - analiza przypadku DOI:10.15199/74.2015.2.2

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono przypadek transformatora, w którym stwierdzono - na podstawie analizy gazów rozpuszczonych w oleju, przeprowadzonej standardową metodą ilorazową zaproponowaną w PN-IEC 60599 oraz metodą trójkąta Duvala - wyładowania niezupełne. Pogłębiona analiza stężeń gazów wykazała jednocześnie, że może to być diagnoza fałszywa, a za generację gazów odpowiadają inne przyczyny niż stwierdzony defekt wewnętrzny. Częściowo już zakończone dodatkowe badania zdają się potwierdzać słuszność tej hipotezy. W publikacjach [1, 2, 10, 11] wskazuje się na możliwość występowania w oleju transformatorowym gazów, które nie są produktami, ani procesów starzeniowych izolacji celulozowo-olejowej, ani też rozkładu tej izolacji pod wpływem defektów wewnętrznych transformatora. Próba interpretacji stężeń gazów pomierzonych w takim przypadku może prowadzić do błędnych wniosków, wskazujących na występowanie w transformatorze wyładowań niezupełnych lub niskotemperaturowych defektów cieplnych. Generacja gazów z przyczyn innych niż starzenie się izolacji lub defekty wewnętrzne Jako powody generacji gazów z przyczyn innych niż starzenie się izolacji czy też defekty wewnętrzne wymienia się m.in.: - reakcje katalityczne oleju ze stalą nierdzewną i innymi metalami, - nieodpowiednio dobrane materiały konstrukcyjne: lakiery, żywice, gumy, preszpan. Wśród wymienionych materiałów szczególną uwagę zwraca się na lakiery [10], które same są początkowo źródłem gazów, a następnie dochodzi z nimi do reakcji katalitycznych oleju. - obecność wodoru w stali nierdzewnej, będąca efektem jego wchłaniania na etapie produkcji lub obróbki, który może być następnie uwalniany i przenikać do oleju. Raport CIGRE [3] wprowadza pojęcie gazów pasożytniczych, które występują w przypadku zastosowania niektórych odmian olejów mineralnych podgrzanych do temperatury 90-200°C. W temperaturze 120°C podstawowymi gazami pasożytniczymi jest H2 oraz w mniejszych ilościach CH4. W [...]

 Strona 1