Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Siwek"

Wykorzystanie biopolimerów w rolnictwie

Czytaj za darmo! »

Producenci i ogrodnicy amatorzy od wielu lat wykorzystują folie polietylenowe do ściółkowania gleby, bezpośredniego osłaniania roślin i pokrywania tuneli. Powszechnie stosowane ściółkowanie zapobiega wzrostowi chwastów, erozji i umożliwia lepsze wykorzystanie nawozów zwłaszcza na lekkich, piaszczystych glebach. Rośliny lepiej rozwijają się, ich wzrost przebiega szybciej, a plonowanie następuje wcześniej. Zastosowanie osłon polietylenowych (PE) w rolnictwie ma jednak szereg wad m.in. muszą być one usuwane z pola po zakończeniu uprawy - co jest trudne i pracochłonne, folie powstają ze źródeł nieodnawialnych - polietylen jest produktem polimeryzacji etylenu pochodzącego z przeróbki ropy naftowej, utylizacja tego materiału jest droga. Zużycie tworzyw sztucznych i ich wpływ[...]

Agroplastiki - dylemat dla środowiska DOI:10.15199/2.2018.12.4


  Trudno uwierzyć, że połowa materiałów polimerowych, wytworzonych na świecie, pochodzi z ostatnich 15 lat, a Polska do niedawna należała do liderów europejskich pod względem ich zużycia w codziennym życiu. Do rozwoju ich produkcji rozpoczętego w latach 50. ub. wieku przyczyniło się także rolnictwo. Do 2017 r. z wyprodukowanych 8,3 mld ton plastiku odpadami stało się 6,3 mld ton, a 5,7 mld ton nie zostało poddane recyklingowi. Trzeba przynajmniej kilkaset lat, aby odpady te rozpadły się na cząsteczki, z których powstały. Największe nagromadzenie odpadów materiałów polimerowych jest w morzach i oceanach, gdzie zabijają i uszkadzają miliony organizmów. Nie jest poznany jeszcze ich wpływ na nasze zdrowie [9, 11]. Status materiałów polimerowych w rolnictwie Określenie agroplastiki przylgnęło do materiałów, które stanowią wsparcie głównie dla produkcji ogrodniczej. Są to przede wszystkim folie i włókniny do ściółkowania, folie do pokrywania konstrukcji tunelowych, siatki przeciwgradowe i cieniujące, doniczki i pojemniki do rozsad, sznurki i klipsy do podwiązywania roślin. Nie należą do nich nawozy, środki ochrony iśrodki higieniczne. Plastikultura od lat jest uważana za nowoczesny system rolnictwa, który pozwala uzyskać więcej za mniej. Do zalet tego systemu należy biomimikra - naśladowanie natury, powodujące przyspieszenie wzrostu, większą bioróżnorodność, zmniejszenie zużycia nawozów, wody, ochrona gleby i systemu korzeniowego. Według obliczeń, bez stosowania tego systemu 60% plonów ogrodniczych i produktów zwierzęcych zniknie z rynku. Jako główne jego wady należy wskazać zanieczyszczenie środowiska, a niekiedy także straty na jakości warzyw i owoców. Początkowo syntetyczne materiały polimerowe stosowano w krajach wysoko rozwiniętych (USA, Japonia, Francja), a obecnie są rozpowszechnione na całym świecie. Od wielu lat dominuje na tym rynku polietylen (małej i dużej gęstości) oraz polipropylen. Europejskie roln[...]

Społeczna agrokultura miejska w Polsce i Austrii DOI:10.15199/2.2019.2.1


  Naukowe określenie agrokultury brzmi: działalność, polegająca na świadomym i celowym sterowaniu procesami biologicznymi roślin i zwierząt w celu wytworzenia produktów żywnościowych i nieżywnościowych do celów komercyjnych oraz na własne potrzeby. Odbywa się na terenie administracyjnym miast oraz przyległych do nich terenach [5, 6]. Tak mówi definicja, która kryje w sobie różnorodność celów i metod takiej działalności - od produkcji żywności, przeznaczonej dla mieszkańców aglomeracji przez ogrody społeczne do uprawy: warzyw, ziół i roślin ozdobnych w ogródkach i na balkonach. Ze względu na dużą rozpiętość tematu artykuł dotyczy głównie społecznych form ogrodnictwa miejskiego. Rodowód miejskiej agrokultury Na co dzień nie myślimy o tym, że nawet wielkie aglomeracje były najpierw osadami zbieraczy i myśliwych, a społeczności miejskie dziedziczą wiejskie tradycje kulturowe. W okresie średniowiecza wiele miejscowości z prawami miejskimi nie miało nawet murów obronnych i ratusza, czyli wyraźnej granicy między wsią i miastem [1]. Od wieków miasto i przyległe tereny pełnią funkcje zarówno gospodarcze, jak i rekreacyjne - wzajemnie się przenikając. Role miejsc wypoczynku od zgiełku miasta spełniały w okresie świetności cesarstwa rzymskiego wille nadmorskie (villa maritima), wille wiejskie w majątkach ziemskich (villa rustica, v. suburbana), a później obiekty folwarczne. Tęsknota za wsią w okresie rozwoju przemysłu przejawiała się budowaniem domów i osiedli letniskowych na peryferiach i w przyległych do miast terenach. Obecnie ta tendencja utrzymuje się, a nawet narasta. Uzasadnia to potrzeba kontaktu z naturą i rosnące możliwości - chęć posiadania własnego ogrodu na peryferiach miasta i dostępne trasy rowerowe, ścieżki ekologiczne oraz miejsca biwakowania. Paradoksem jest, że w woj. małopolskim przez migrację ku przedmieściom ludność związana z produkcją rolniczą stanowi już zdecydowaną mniejszość. Rustykalną potrzebą[...]

 Strona 1