Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"RENATA ŚWIDERSKA-DĄBROWSKA"

Oczyszczanie ścieków poprodukcyjnych w układzie chemiczno-biologicznym: Fenton-SBR


  Wysoki potencjał oksydacyjny oraz duża reaktywność wolnych rodników hydroksylowych powstających w procesach pogłębionego utleniania (Advanced Oxidation Processes - AOPs) zwiększyły możliwości zastosowań metod AOPs do usuwania substancji toksycznych oraz trudno rozkładalnych, występujących najczęściej w ściekach przemysłowych. Najpopularniejszą i jedną ze skuteczniejszych metod chemicznego utleniania jest proces Fentona, który posiada zdolność utleniania większości złożonych i odpornych na rozkład związków organicznych. Przykładem takich związków są: fenole, ketony, alkohole, benzen, nitrobenzen, toluen, p-toluen, anilina, p-nitrofenol, związki humusowe, SPC oraz barwniki. Wysoką skuteczność utleniania uzyskuje się również w przypadku pestycydów fosfoorganicznych, pestycydów z grupy węglowodorów chlorowanych oraz opornego na degradację herbicydu triazynowego - atrazyny [1-6]. Ze względu na szeroki zakres zastosowania, proces Fentona jest wykorzystywany w oczyszczaniu ścieków z przemysłu chemicznego, z produkcji klejów mocznikowych, pigmentów, ścieków zapałczanych, z pralni, ścieków włókienniczych, pofarbiarskich oraz celulozowo-papierniczych, itp. Rosnąca ilość oraz różnorodność substancji chemicznych obecnych w ściekach, często trudno rozkładalnych i toksycznych, stwarza problemy z ich skutecznym usuwaniem ze ścieków oraz degradacją do form bezpiecznych dla środowiska. Kierowanie takich ścieków bezpośrednio do oczyszczalni biologicznych, nieprzystosowanych do usuwania wielu substancji chemicznych opornych na biodegradację powoduje jedynie przeniesienie zanieczyszczeń do innej fazy (stałej - osady) albo obserwowany wzrost w ściekach oczyszczonych ilości produktów metabolizmu oraz półproduktów rozkładu substancji organicznych, trudnych do całkowitej eliminacji [7,8]. Biologiczne oczyszczalnie ścieków przemysłowych narażone są często również na szkodliwe oddziaływanie stężonych zanieczyszczeń na mikroorganizmy osadu czynnego. Wy[...]

Odkwaszanie wody na złożu filtracyjnym


  Woda wodociągowa oraz do celów przemysłowych powinna być stabilna i nie powodować wytrącania się osadów, które obrastając przewody, zmniejszają ich średnicę i tym samym zwiększają opory hydrauliczne, a także przyczyniają się do spadku ciśnienia w sieci.Wwodzie nie powinien też występować dwutlenek węgla, który nadaje jej właściwości agresywne i korozyjne, a także odpowiada za korozję metali oraz niszczenie betonu. W USA w 1998 r. straty z powodu korozji oszacowano na 279 mld USD, co stanowiło 6% produktu narodowego [1]. Agresywny dwutlenek węgla usuwa się z wody metodami fizycznymi oraz chemicznymi, które w przypadku uzdatniania wód podziemnych i infiltracyjnych stanowią uzupełnienie metod fizycznych, a w układach oczyszczania wód powierzchniowych są zazwyczaj jedynym sposobem wiązania dwutlenku węgla [2]. Chemiczne odkwaszanie wody można prowadzić na złożach odkwaszających, których eksploatacja jest prosta i pozwala na uzyskanie dużej efektywności procesu. Na polskim rynku dostępnych jest wiele mas odkwaszających, importowanych z USA,Włoch czy Niemiec lub produkowanych w kraju, wytwarzanych z dolomitu, minerału składającego się z węglanu wapnia imagnezu (CaCO3 .MgCO3). Podczas procesu odkwaszania, w wyniku reakcji złoża z agresywnym CO2, następuje jego powolne rozpuszczanie do wodorowęglanów wapnia i magnezu, dlatego też wzrasta twardość wody, jej zasadowość oraz odczyn. Efektywność działania, wytwarzanych z dolomitu mas odkwaszających, zależy od zawartości agresywnego dwutlenkuwęglawwodzie, a także czasu kontaktu masy z wodą. Masy te nie mogą być stosowane do wód twardych, ze względu na możliwość wytrącania się na ich powierzchni węglanów wapnia, a tym samym utratę przez nie zdolności odkwaszających. Ma to równieżmiejscewtedy, gdy dopuszczamy do długotrwałych przerw w pracy złoża. Natomiast w sytuacji, gdy odkwaszana woda charakteryzuje się bardzomałą zasadowością (< 50 mg CaCO3/L) oraz dużą zawartością [...]

Zastosowanie katalizatora heterogenicznego ZCu w procesie foto-Fentona


  W artykule przedstawiono wyniki badań utleniania fenolu w roztworze wodnym z zastosowaniem katalizatora heterogenicznego, zeolitu modyfikowanego jonami Cu(II) w układzie ZCu + H2O2 + UV. Badania wykazały, że efektywność utleniania fenolu jest wyższa w układzie heterogenicznym w porównaniu do homogenicznego. Przy zastosowaniu katalizatora heterogenicznego ZCu następuje utlenianie fenolu głównie do pirokatechiny i hydrochinonu, a ich stężenia po 60 minutach reakcji są prawie trzykrotnie większe w porównaniu do katalizy homogenicznej. Analiza uzyskanych wyników wskazuje na inny mechanizm utleniania przy zastosowaniu heterogenicznego katalizatora ZCu. Wyniki analiz chromatograficznych potwierdziły, że fenol utlenia się z całkowitym zniszczeniem struktury pierścieniowej do kwasu mrówkowego, który następnie utleniany jest do CO2 i H2O.Zaawansowane metody pogłębionego utleniania (AOPs) znajdują coraz większe zastosowanie do oczyszczania ścieków przemysłowych, zawierających trudno biodegradowalne substancje organiczne. Umożliwia to wysoki potencjał oksydacyjno-redukcyjny (2,8 V) generowanych rodników hydroksylowych OH-, które mogą inicjować reakcje nieselektywne i prowadzić do całkowitej ich mineralizacji. Spośród AOPs, ze względu na wysoką wydajność i wszechstronność zastosowania, stosunkowo niski koszt i łatwość obsługi, często stosuje się proces Fentona (Lv et al. 2005). Metoda ta jest stosowana do oczyszczania ścieków zaolejonych, powstających w przemyśle spożywczym (Lucas & Peres, 2009), do oczyszczania odcieków ze składowisk odpadów (Zhang et al., 2005, Deng et al., 2006), ścieków z kopalni miedzi (Mahiroglu et al., 2009), ścieków kosmetycznych (Bautista et al., 2007), utleniania pestycydów (Chen et al., 2007, Li et al., 2009), ścieków farmaceutycznych (Elmolla & Chaudhuri, 2009, Ay & Kargi, 2010), a przede wszystkim w oczyszczaniu ścieków włókienniczych i zawierających barwniki (Chen et all. 2007, Chen et al. 2008, Lee et al. 2[...]

Zastosowanie osadów żelazowych do utleniania ftalanów w procesie Fentona

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad możliwością wykorzystania związków żelaza zawartych w osadach popłucznych ze stacji uzdatniania wody, jako katalizatora reakcji Fentona w procesie utleniania ftalanu dibutylu DBP (dibutyl phthalate). Wykazano wysoki stopień usunięcia DBP zarówno po 2 h utleniania, jak i po neutralizacji roztworu do pH 8. Porównano skuteczność osadów popłucznych i tradycyjnie [...]

 Strona 1