Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"ARKADIUSZ BIAŁEK"

Adsorption-desorption studies of herbicides on granular activated carbon Badania adsorpcji-desorpcji herbicydów na granulowanym węglu aktywnym DOI:10.15199/62.2016.9.37


  2,4-Dichlorophenoxyacetic (2,4-D) and 2-methyl-4-chlorophenoxyacetic (MCPA) acids were adsorbed from aq. solns. onto WG-12 granular activated C to study the adsorption kinetics and equils. MCPA was adsorbed faster than 2,4-D. The kinetics was fitted well to the pseudo-second order model. The expt. isotherms were well described by the Langmuir and Freundlich equations. The desorption of 2,4-D and MCPA with MeCN, MeOH and NaOH solns. was also studied. The best desorption efficiency was obsd. when MeCN was used. Zbadano kinetykę i adsorpcję równowagową kwasu 2,4-dichlorofenoksyoctowego (2,4-D) oraz kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego (MCPA) z roztworów wodnych na granulowanym węglu aktywnym WG-12. Badania kinetyczne pokazały, że MCPA adsorbował się szybciej niż 2,4-D. Kinetyka przebiegała zgodnie z równaniem pseudo II rzędu. Analizowano również wielkości adsorpcji w funkcji stężenia równowagowego. Uzyskane dane doświadczalne były dobrze opisane za pomocą równań izoterm Langmuira i Freundlicha. Zbadano również desorpcję 2,4-D i MCPA z użyciem acetonitrylu, metanolu i roztworów wodorotlenku sodu. Najlepszą wydajność procesu zaobserwowano w przypadku użycia acetonitrylu (po 8 h desorpcji uległo 29,6% 2,4-D i 27,0% MCPA).Herbicydy z grupy kwasów fenoksyalkanokarboksylowych są podstawowymi substancjami stosowanymi w ochronie zbóż przed chwastami dwuliściennymi. Dwie najważniejsze substancje z tej grupy to kwas 2,4-dichlorofenoksyoctowy (2,4-D) i kwas 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowy (MCPA). Obydwa te herbicydy są obecne w portfolio największych światowych koncernów agrochemicznych, takich jak DowAgroSience i BayerCropScience, a także firm generycznych (Adama, Nufarm, Rainbow, Ciech). Polska ma istotny udział w światowym wolumenie produkcji tych związków. Poza Ciechem (Ciech Sarzyna) producentem MCPA i drugim na świecie graczem na rynku tej substancji, w Polsce w Brzegu Dolnym znajduje się największa fabryka 2,4-D izraelsko-ch[...]

Adsorption and desorption of phenol, 2,4-dichlorophenol and 2,4-dichlorophenoxyacetic acid from aqueous solutions on activated carbons DOI:10.15199/62.2017.10.24


  Kwas 2,4-dichlorofenoksyoctowy (2,4-D) jest najszerzej stosowaną substancją aktywną herbicydów z grupy kwasów fenoksyalkanokarboksylowych. Stanowi podstawę w ochronie zbóż przed chwastami dwuliściennymi. Herbicyd ten pomimo kilkudziesięcioletniej historii znajduje się ciągle w ofercie największych koncernów agrochemicznych, takich jak DowAgroScience czy BayerCropScience, a także firm generycznych, jak Adama czy Nufarm. Przemysłowa produkcja 2,4-D na skalę 8-10 tys. t/r prowadzona jest także w Polsce w Adama Manufacturing Poland w Brzegu Dolnym. Jej wolumen stanowi nawet 7-8% światowej produkcji tego herbicydu1). Opisywane w wielu publikacjach i patentach technologie produkcji 2,4-D oparte są zawsze na fenolu, który chlorowany do 2,4-dichlorofenolu (DCP) poddawany jest reakcji z kwasem chlorooctowym do kwasu 2,4-D lub alternatywnie w I etapie poddawany jest kondensacji z kwasem chlorooctowym do kwasu fenoksyoctowego, który następnie jest chlorowany do 2,4-D (rys. 1). Produkt i półprodukty wydzielane są jako sole sodowe, a także przez hydrolizę (wykwaszanie), krystalizację i filtrację osadów z roztworu wodnego1-3). Wszystkie znane technologie generują wodne ścieki zanieczyszczone fenolem lub DCP i 2,4-D. Ilości powstających ścieków wynoszą 10-20 t/t produktu, a stężenia zawartych w nich fenolu, DCP i 2,4-D wynoszą, w zależności od miejsca powstawania ścieków w procesie, od kilku setnych procenta do nawet kilku procent. Kierowane do ścieków fenole (chlorofenole) lub 2,4-D są cennymi produktami, których odzysk jest korzystny zarówno z przyczyn ekonomicznych, jak i środowiskowych. 96/10(2017) 2141 Prof. dr hab. inż. Andrzej ŚWIĄTKOWSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 1/2017, str. 92. Table 1. Physicochemical properties of the adsorbates Tabela 1. Właściwości fizykochemiczne adsorbatów Związek Wzór strukturalny Masa cząsteczkowa, g/mol Rozpuszczalność w wodzie w 25°C, g/dm3 pKa Fenol OH 94,11 [...]

Adsorpcja i desorpcja 2-metylofenolu, 4-chloro-2-metylofenolu i kwasu 4-chloro- -2-metylo-fenoksyoctowego na węglach aktywnych DOI:10.15199/62.2018.7.25


  Herbicyd MCPA (kwas 4-chloro-2-metylofenoksyoctowy) w skali technicznej otrzymywać można kilkoma metodami. Pierwszą metodą technologiczną był proces oparty na reakcji Williamsona mieszaniny poreakcyjnej z chlorowania 2-metylofenolu (OC), zawierającej jako główny składnik 4-chloro-2-metylofenol (PCOC) (4-chloro-o-krezol) z kwasem 2-chlorooctowym (MCA)1) (rys. 1). Innym stosowanym aInstytut Przemysłu Organicznego, Warszawa; bWojskowa Akademia Techniczna, Warszawa Arkadiusz Białeka,*, Krzysztof Kuśmierekb, Andrzej Świątkowskib Adsorption and desorption of 2-cresol, 4-chloro-2-cresol and 2-methyl-4-chlorophenoxyacetic acid on activated carbons Adsorpcja i desorpcja 2-metylofenolu, 4-chloro-2-metylofenolu i kwasu 4-chloro- -2-metylo-fenoksyoctowego na węglach aktywnych DOI: 10.15199/62.2018.7.25 Dr Krzysztof KUŚMIEREK w roku 2002 ukończył studia na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego. Jest adiunktem w Instytucie Chemii Wydziału Nowych Technologii i Chemii Wojskowej Akademii Technicznej. Specjalność - analiza chromatograficzna, chemia środowiska. Instytut Przemysłu Organicznego, ul. Annopol 6, 03-236 Warszawa, tel.: (22) 676-96-88, fax: (22) 811-07-99, e-mail: bialek@ipo.waw.pl Dr inż. Arkadiusz BIAŁEK w roku 1999 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, kierunek technologia chemiczna. Od 1998 r. pracuje w Instytucie Przemysłu Organicznego, obecnie na stanowisku zastępcy dyrektora ds. produktów biologicznie czynnych i bezpieczeństwa środowiskowego. Specjalność - technologia produktów lekkiej syntezy organicznej. * Autor do korespondencji: Fig. 1. Synthesis of MCPA by condensation of PCOC with MCA Rys. 1. Otrzymywanie MCPA przez kondensację PCOC z MCA OH CH3 + Cl2 OH Cl CH3 OH Cl CH3 + ClCH2COOH MCA O O OH Cl CH3 MCPA 97/7(2018) 1159 Prof. dr hab. inż. Andrzej ŚWIĄTKOWSKI w roku 1971 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Jest profeso[...]

Rozwój krajowej technologii 2,4-D

Czytaj za darmo! »

Omówiono historię i poszczególne etapy rozwoju technologii i produkcji kwasu 2,4-dichlorofenoksyoctowego (2,4-D) od skali półtechnicznej (1952-1955), poprzez pierwszą instalację produkcyjną 500 t/r (1960 r.) do produkcji ok. 8 tys. t/r kwasu, soli dimetyloaminowej i sodowej w chwili obecnej. Przedstawiono kompleksowe badania nad technologią, formami użytkowymi i gospodarką ściekową. Techno[...]

Produkcja kwasu 4-chloro-2-metylofenoksyoctowego w Zakładach Chemicznych Organika-Sarzyna S.A. w Nowej Sarzynie. Przykład współpracy instytutu naukowego z zakładem produkcyjnym


  Przedstawiono historię rozwoju oryginalnej polskiej technologii wytwarzania kwasu 4-chloro-2- metylofenoksyoctowego (MCPA) w Zakładach Chemicznych Organika-Sarzyna w Nowej Sarzynie w latach 1959-1995. Herbicyd ten, znany jako Chwastoks (Chwastox) jest do chwili obecnej wytwarzany w skali przemysłowej i w różnych postaciach szeroko stosowany w rolnictwie. A history of development and production of the title herbicide in Poland. Produkcja przemysłowa, zwłaszcza w branżach naukochłonnych, nie ma szans na utrzymanie się na rynku bez oparcia się na badaniach naukowych. W Instytucie Przemysłu Organicznego w Warszawie (IPO) powstało kilkadziesiąt technologii, na podstawie których uruchomiono nowe wytwórnie i całe linie produkcyjne w kraju i za granicą. Między innymi opracowano horm[...]

Usuwanie metali ciężkich ze ścieków galwanizerskich za pomocą jonów siarczkowych wytwarzanych przez bakterie redukujące siarczany


  Badano możliwość wykorzystania bakterii redukujących siarczany (BRS) i produkujących jony siarczkowe do usuwania metali ciężkich ze ścieków galwanizerskich. Użyto populacji BRS wyizolowanych z osadu pochodzącego z miejskiej oczyszczalni ścieków. Wytrącanie metali w postaci trudno rozpuszczalnych siarczków lub wodorotlenków polegało na dozowaniu roztworu biogennych jonów siarczkowych do reaktorów, do których wprowadzano przeznaczone do oczyszczania ścieki. Do badań użyto ścieki galwanizerskie zawierające jony niklu, miedzi, cynku i chromu( VI). Uzyskano wysoki stopień oczyszczenia ścieków, wynoszący ponad 99%. Five Cr(VI), Ni, Cu and Zn-contg. wastewaters from an electroplating plant were purified by addn. of sulfates-reducing bacteria in their Na2SO4 and Na lactate-contg. cultures at pH 8.6. The bacteria were isolated from municipal sewage. The metals were removed as H2O-insol. sulfides or hydroxides with high efficiency (over 99%). Mikrobiologiczna redukcja siarczanów do siarczków jest prowadzona przez bakterie redukujące siarczany (BRS). Bakterie te są bezwzględnymi beztlenowcami wykorzystującymi siarczany jako ostateczny akceptor elektronów w procesie oddychania komórkowego. Donorami elektronów dla redukcji siarczanów a także źródłem węgla i energii dla BRS mogą być różne małocząsteczkowe związki organiczne, takie jak mleczany, octany, propioniany, maślany, pirogroniany, mrówczany, wyższe kwasy tłuszczowe, alkohole, cukry, aminokwasy, indol i kwas nikotynowy1-3). W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie możliwością wykorzystania BRS do oczyszczania ścieków zawierających metale ciężkie4—8). Wykorzystuje się tu fakt, że BRS w procesie dysymilacyjnej redukcji siarczanów wytwarzają jony siarczkowe, które reagują chemicznie z zawartymi w ścieku kationami metali ciężkich. Procesy te najogólniej opisują schematy reakcji: w których Me2+ oznacza kation metalu ciężkiego. Iloczyny rozpuszczalności siarczków wielu metali[...]

Rola Instytutu Przemysłu Organicznego w rozwoju produkcji i stosowania środków ochrony roślin (SOR) - możliwość wzrostu krajowej innowacyjności w branży SOR DOI:10.15199/62.2016.12.1


  Instytut Przemysłu Organicznego od 70 lat stanowi zaplecze badawcze dla polskiego przemysłu chemicznego, głównie w obszarze chemii i technologii produktów biologicznie czynnych (środki ochrony roślin, produkty biobójcze), materiałów wysokoenergetycznych, środków pomocniczych oraz bezpieczeństwa procesowego i środowiskowego. Przemysł środków ochrony roślin (SOR) jest specjalistyczną, wysoko opłacalną branżą przemysłu chemicznego, korzystającą z osiągnięć chemii, biologii, rolnictwa, toksykologii, ekotoksykologii, technologii chemicznej i biotechnologii. Sektor ochrony roślin i nowych odmian zajmuje trzecie w skali świata miejsce pod względem nakładów na badania i rozwój, za sektorem farmaceutycznym i informatycznym 1). Intensywny rozwój przemysłu SOR rozpoczął się w latach powojennych i osiągnął maksimum w końcu latach sześćdziesiątych XX w. Instytut od lat funkcjonuje na tym trudnym i bardzo skonsolidowanym rynku, zarówno jako partner podmiotów krajowych, jak i zagranicznych, nieustannie dostosowując swoją strukturę do zmian otoczenia prawnego i gospodarczego. Później nastąpiła w nim stagnacja spowodowana wieloma czynnikami (rezygnacja z badań na rzecz importu, dotacje dla produktów importowanych), pogłębiająca się stopniowo do czasu wejścia Polski w struktury Unii Europejskiej, kiedy to w branży nastąpiły bardzo gwałtowne przemiany organizacyjne. Od kilku lat obserwuje się pewne ożywienie wśród firm działających w branży, dające nadzieję na powrót do intensywniejszego rozwoju. Autorzy artykułu są zdania, że istniejące w kraju zaplecze badawczo-rozwojowe może stanowić podstawę do rozwoju produkcji SOR w Polsce. Aby to osiągnąć, krajowy przemysł musi zacząć działać na rynku globalnym. Jest to możliwe jedynie poprzez zwiększenie nakładów na działalność badawczo rozwojową nad nowymi produktami i technologiami. Zadanie to, ze względu na ponadprzeciętną "naukochłonność", a co się z tym wiąże "kosztochłonność" branży[...]

 Strona 1