Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"DOROTA KOŁODYŃSKA"

Żywice chelatujące w procesie usuwania jonów metali ciężkich w obecności czynnika kompleksującego z wód i ścieków

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość zastosowania jonitów chelatujących, zawierających grupy funkcyjne aminometylofosfonowe, bispikoliloaminowe oraz difosfonowe/sulfonowe/karboksylowe w procesie usuwania jonów miedzi(II) w obecności czynnika kompleksującego Baypure CX 100. Wybrane jonity Chelit P, Dowex M-4195 oraz Diphonix pozwoliły na selektywne usuwanie jonów metali ciężkich z wód i ścieków ze szczególnym uwzględnieniem ścieków pochodzących z przemysłu galwanicznego i jądrowego. W pracy porównano ich właściwości fizykochemiczne, a także omówiono przykłady ich zastosowań. Badania prowadzono dla układów Cu(II)-IDS=1:1. Określono wpływ stężenia roztworu zawierającego kompleksy Cu(II)-IDS oraz czasu kontaktu faz jonit-roztwór na pojemności sorpcyjne badanych jonitów chelatujących. Wyznaczono[...]

Maria Mucha CHITOZAN. WSZECHSTRONNY POLIMER ZE ŹRÓDEL ODNAWIALNYCH


  Autorka recenzowanej książki jest pracownikiem naukowym Wydziału Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki Łódzkiej i znanym specjalistą w dziedzinie chemii polimerów. Od wielu lat jej tematyka badawcza skupia się wokół zagadnień związanych z kompozytami i mieszaninami polimerowymi, a w szczególności biodegradowalnymi naturalnymi polimerami i ich zastosowaniem w ochronie środowiska. Wyniki prac kierowanego przez nią Zespołu są przedmiotem ok. 280 publikacji. Przykładem tych osiągnięć jest także przekazana mi do recenzji monografia, która powstała na bazie prowadzonych przez autorkę badań z tej dziedziny. Prezentowane w książce zagadnienia przedstawione zostały w sposób przystępny i ciekawy, odzwierciedlając obecny stan wiedzy na temat chemii chitozanu. Autorka omawia w niej m.in. właściwości fizykochemiczne chitozanu oraz metody jego preparatyki, w tym również wybranych mieszanin i kompozytów chitozanowych. Szeroko zaprezentowane zostały także kierunki zastosowań chitozanu, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów medycznych. Dodatkowymi walorami książki są dobrze opracowana szata graficzna oraz przejrzysty i uporządkowany układ. Na początek kilka słów na temat dziedziny, której dotyczy recenzowana książka. Chemia biodegradowalny[...]

Chitozan modyfikowany czynnikiem kompleksującym nowej generacji jako alternatywny sorbent w procesie usuwania jonów metali ciężkich


  Przedstawiono możliwość zastosowania chitozanu (CS) jako efektywnego sorbentu jonów metali ciężkich Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II) z wód i ścieków w obecności kwasu metyloglicynodioctowego (MGDA) jako czynnika kompleksującego nowej generacji. Kwas ten charakteryzuje się wysoką biodegradowalnością, brakiem działania toksycznego oraz zdolnością tworzenia połączeń kompleksowych z jonami metali. Badania prowadzono w układzie M(II):MGDA = 1:1. Określono wpływ stężenia, czasu kontaktu faz, pH oraz temperatury na pojemność sorpcyjną CS względem jonów Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II). Wyznaczono parametry kinetyczne i sorpcyjne oraz zarejestrowano widma FT-IR próbek CS przed i po procesie sorpcji. Największe powinowactwo do CS zaobserwowano w przypadku jonów Pb(II), Cd(II) i Cu(II). Efektywność badanego procesu rośnie wraz ze wzrostem czasu kontaktu faz i zależy zarówno od pH, jak i temperatury. Proces sorpcji jonów Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II) w obecności MGDA przebiega zgodnie z mechanizmem typowym dla reakcji pseudo drugiego-rzędu, co potwierdzają duże wartości współczynników korelacji. Wysokie wartości maksymalnej pojemności sorpcyjnej (q0) obliczone na podstawie równania izotermy Langmuira potwierdzają duże powinowactwo badanych jonów do CS. Chitosan was modified with methylglycinediacetic acid (MGDA) and used as sorbent for removing heavy Cu(II), Zn(II), Pb(II) and Cd(II) metal ions from aq. solns. at ion:MGDA mole ratio 1:1. The sorption efficiency increased with increasing metal ion conc. and with decreasing pH. The sorption kinetics was described by the pseudo 2nd order mechanism. Rosnące zagrożenia wynikające z zanieczyszczenia środowiska przyrodniczego oraz potrzeba jego ochrony sprawiają, że coraz większą popularnością wśród metod sorpcyjnych wykorzystujących różnorodne typy sorbentów cieszą się polimery biodegradowalne. Związki te wykazują bardzo ciekawe właściwości fizykochemiczne. Ich budowa chemiczna (zwłas[...]

Zastosowanie czynników kompleksujących w procesie usuwania kadmu(II) z roztworów wodnych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono możliwość zastosowania mocno i słabo zasadowych anionitów do usuwania jonów Cd(II) ze ścieków przemysłowych w obecności czynników kompleksujących EDTA, NTA i IDS. Sorpcję przeprowadzono w warunkach laboratoryjnych, metodą dynamiczną i statyczną. Stężenie początkowe kadmu( II) było porównywalne z jego stężeniem w ściekach przemysłowych. Stopień usunięcia kadmu(II) z roztworów[...]

Removal of N,N-bis(carboxylmetyl)-L-glutamine acid complexes with heavy metals by using the N-methyl-D-glucamine resin Usuwanie kompleksów jonów metali ciężkich z kwasem N,N-bis(karboksylometylo)-L-glutaminowym za pomocą N-metylo-D-glukaminowych żywic jonowymiennych DOI:10.15199/62.2016.8.30


  The title complexes of Cu(II), Zn(II), Cd(II) and Pb(II) were successively removed from their aq. solns. by using N-methyl-D-glucamine ion exchange resins. The sorption mechanism was explained. Zbadano sorpcję kompleksów metali ciężkich Cu(II), Zn(II), Cd(II) i Pb(II) z GLDA oraz opracowano efektywną metodę ich usuwania z wykorzystaniem wymieniaczy jonowych o N-metylo- D-glukaminowych grupach funkcyjnych. Pierwiastki zaliczane do grupy metali ciężkich, takie jak rtęć, ołów, kadm, chrom, nikiel, miedź, cynk lub bizmut oraz metaloidy, np. arsen i tellur, mają istotny wpływ na zdrowie i życie człowieka, a także wszystkich organizmów żywych. Niektóre z nich, np. kadm, rtęć i ołów, są toksyczne, a inne, m.in. miedź i cynk, w małych stężeniach wykazują działanie pożądane, zaś po ich przekroczeniu stają się fitotoksyczne1, 2). Jony Cu(II), Zn(II), Pb(II) i Cd(II) należą do grupy pierwiastków stanowiących potencjalnie wysokie zagrożenie toksykologiczne, mimo że dwa pierwsze z nich są zaliczane do grupy mikroelementów. Nadmiar pierwiastków śladowych w glebie, zarówno niezbędnych dla roślin, jak i niespełniających podstawowych funkcji metabolicznych, działa szkodliwie. Oprócz działania fitotoksycznego ich nadmiar w glebie wpływa również na chemiczny skład wód gruntowych i powierzchniowych. Ponadto metale ciężkie mają niepożądaną zdolność do kumulowania się w biolitach. Spośród jonów metali ciężkich wytypowanych do badań największą zdolnością migracji charakteryzuje się cynk. W Polsce najmniejsze ilości jonów cynku występują w lekkich glebach bielicowych i płowych, a największe w ciężkich glebach brunatnych i madach. Zróżnicowanie pomiędzy gatunkowymi grupami gleb jest duże. Średnia zawartość jonów Zn(II) we wszystkich niezanieczyszczonych glebach Polski wynosi 40 mg/kg1). Stronę prawną w zakresie klasyfikacji gleb w Polsce od 2002 r. reguluje rozporządzenie3), a warunki, jakie powinna spełniać woda do picia określa rozporządzenie4). Mak[...]

Study on metal ions sorption acrylic acid-based hydrogels Badanie sorpcji jonów metali na hydrożelach opartych na kwasie akrylowym DOI:10.15199/62.2017.3.27


  Three com. acrylic acid-based hydrogels were used for sorption of complexed Cu2+, Zn2+, Mn2+ and Fe3+ nutrient ions from their aq. solns. under static conditions. The sorption took place according to the mechanism of pseudo 2nd order reaction. The optimum sorption time was 60 min. Kinetic and adsorption parameters were detd. Dokonano oceny właściwości fizykochemicznych wytypowanych materiałów superabsorbentów polimerowych. Przeprowadzono badania sorpcji Cu(II), Zn(II), Mn(II) i Fe(III) w obecności GLDA i EDDS na hydrożelach AH, ZH i THA. Określono także wpływ pH, stężenia jonów mikroskładników i czynników kompleksujących, składu mieszaniny mikroskładników, a także temperatury na stopień wiązania struktury materiału polimerowego. Określono efektywność procesu sorpcji mikroskładników w obecności czynników kompleksujących na wybranych materiałach polimerowych. Superabsorbenty polimerowe (SPA), zwane powszechnie hydrożelami, są to hydrofilowe związki wielkocząsteczkowe chłonące wodę w olbrzymich ilościach1). Istnieje wiele klasyfikacji hydrożeli związanych z pochodzeniem polimeru, właściwościami, sposobem otrzymywania lub usieciowania. Jednym z najistotniejszych jest podział na trzy podstawowe grupy: naturalne, półsyntetyczne oraz syntetyczne. Właściwości fizyczne hydrożeli również uzależnione są od wielu czynników, do których należą: rodzaj matrycy polimerowej, charakter grup funkcyjnych, stopień usieciowania, stosunek reagentów (monomer/czynnik sieciujący), ilość inicjatora procesu polimeryzacji, temperatura reakcji polimeryzacji, stopień rozdrobnienia oraz właściwości pochłanianego roztworu (skład chemiczny i temperatura)2). Podstawowym czynnikiem wpływającym w kluczowy sposób na właściwości fizyczne hydrożeli jest stopień usieciowania polimeru. Hydrożele zbudowane są z łańcuchów polimerowych połączonych ze sobą w pewnej liczbie punktów, przez co tworzą trójwymiarową usieciowaną strukturę. W wyniku istnienia wiązań chemiczn[...]

Use of natural sorbents for removal of heavy metal ions Zastosowanie sorbentów naturalnych w procesie usuwania jonów metali ciężkich DOI:10.15199/62.2017.5.33


  Clinoptilolite, glauconite and fly ash were used for sorption of Cu(II) or Co(II) ions from their aq. solns. (concns. 65-300 mg/L) or together Cu(II) and Co(II) ions (concn. 150 mg/L of each) at room temp. for up to 120 min. The efficiency of sorbents increased with decreasing their particle size and with increasing initial concns. of the ions. Glauconite showed the highest sorption capacity. The addn. of complexants did not improve the sorption efficiency. Przedstawiono wyniki badań sorpcji jonów miedzi(II) i kobaltu(II) na dwóch sorbentach naturalnych: klinoptylolicie i glaukonicie. Wytypowane sorbenty poddano modyfikacji, a proces soprcji jonów prowadzono w obecności czynników kompleksujących - kwasów iminodibursztynowego, glutamino-N,N-dioctowego oraz etylenodiaminodibursztynowego. Uzyskane wyniki porównano z wynikami dla popiołów lotnych pochodzących z elektrociepłowni Kozienice. Projektowanie nowych produktów i procesów technologicznych niesie potrzebę opracowywania metod mających na celu zminimalizowanie ich negatywnego wpływu i oddziaływania na środowisko. W ramach tego procesu uwzględniane są wszystkie kluczowe aspekty, takie jak m.in. wymagania prawne, możliwość recyklingu i powtórnego wykorzystania, biodegradowalność, najniższy możliwy poziom uwalniania jonów metali ciężkich i związków szkodliwych. Przenikanie do środowiska jonów metali ciężkich wiąże się z ogromnym ryzykiem, które należy ograniczyć w jak największym stopniu. W tym celu bada się różnego typu substancje o właściwościach sorpcyjnych, które zmniejszają ilość jonów metali ciężkich do dopuszczalnego poziomu. Ważne miejsce zajmują tu sorbenty naturalne. Sorbenty naturalne to związki, które idealnie wpasowują się w obecne trendy i kierunki rozwoju ochrony środowiska w Polsce z uwzględnieniem wymagań Unii Europejskiej. Związki te są eko-logiczne, tanie w pozyskiwaniu, otrzymywaniu i wykorzystaniu. W ostatnich latach poświęca się im wiele uwagi. Badania[...]

Badania nad możliwością zagospodarowania odpadowego azotanu(V) magnezu


  Przedstawiono możliwości zastosowania azotanu( V) magnezu w produkcji nawozów mineralnych w kraju, a także metody wytwarzania soli magnezu stosowanych jako nawozy mineralne (azotan(V) magnezu i siarczan(VI) magnezu). Omówiono podstawowe właściwości fizykochemiczne azotanu(V) magnezu. Na podstawie przeprowadzonych badań roztwarzania odpadowego azotanu(V) magnezu w zależności od temperatury, pH i rodzaju kwasu wykazano, że czynniki te mają decydujący wpływ na czystość otrzymanego roztworu. Zdecydowanie najlepsze wyniki można uzyskać w wyniku rozpuszczania odpadowego azotanu(V) magnezu w wodzie. W wyniku obniżenia wartości pH poniżej 4,0 zawartość jonów Mg(II) wzrasta do 6,4%. Natomiast zastosowanie 50-proc. roztworu HNO3 lub H2SO4 powoduje wzrost ilości jonów magnezu jedynie o 7%. Ponadto, po dodaniu wody zawartość jonów Fe(III) jest nieznaczna, podczas gdy zastosowanie kwasu azotowego(V) lub siarkowego( VI) powoduje wzrost zanieczyszczenia roztworu przez jony Fe(III) o 10%. Waste Mg(NO3 )2 was purified by dissoln. in H2O and concd. HNO3 and H2SO4 (50%) to remove Fe(III) ions. Use of H2O was the most efficient. Zgodnie z Dyrektywą IPPC1) przemysł chemiczny, w tym nawozowy, powinien wytwarzać swoje produkty tak, by nie stanowiły one Prof. dr hab. Zbigniew HUBICKI w roku 1969 ukończył studia na Wydziale Matematyczno- Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej w Lublinie. Jest kierownikiem Zakładu Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemii tej uczelni. Specjalność - chemia i technologia pierwiastków ziem rzadkich, metody separacji związków nieorganicznych i organicznych oraz ochrona środowiska. Zakład Chemii Nieorganicznej, Wydział Chemii, Uniwersytet Marii Curie- Skłodowskiej, pl. M. Skłodowskiej 2,20-031 Lublin, tel.: (81) 537-55-11, fax: (81) 533-33-48, e-mail: zbigniew.hubicki@poczta.umcs.lublin.pl * Autor do korespondencji: aUniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin; bInstytut Nawozów Sztucznych, P[...]

New chemical substances in natural environment and mobility of some metals. Nowe substancje chemiczne w środowisku przyrodniczym a mobilność wybranych metali


  A review, with 42 refs., of use of zeolites, glauconite, chitosan and alginates for monitoring the mobilization of toxic metals and microelements in the soil. Zastosowanie substancji chemicznych w środowisku przyrodniczym (zeolity, glaukonity, chitozan, alginiany) jest istotne z punktu widzenia ich bezpośredniego wpływu na procesy mobilizacji i immobilizacji jonów metali toksycznych (m.in. Al(III), Mn(II)) oraz pożytecznych mikroelementów (Fe(III), Mn(II), Zn(II), Cu(II)). Pierwiastki te oddziałują na wyższe ogniwa łańcucha troficznego, a zarówno ich nadmiar, jak i niedobór determinuje jakość surowców roślinnych, a przez to również zdrowotność ludzi i zwierząt.Substancje chemiczne typu zeolity, glaukonity, chitozany i alginiany mają określone cechy, które oddziałują na fizykochemiczne i biologiczne właściwości gleby1-9). Fazę stałą gleby stanowi kompleks mineralno-organiczny, a fazę ciekłą roztwór glebowy. [...]

Use of sodium N,N-bis(carboxymethyl)glutamate for removal of metal ions from aqueous solutions Zastosowanie soli sodowej kwasu N,N-bis(karboksymetylo)glutaminowego w procesie usuwania jonów metali z roztworów wodnych DOI:10.15199/62.2015.3.17


  Cu2+ and Pb 2+ ions were complexed with Na N,N-bis(carboxymethyl) glutamate in aq. soln. and removed by sorption on 3 com. ion-exchange resins at pH 4-8.5 for 1-180 min. The sorption kinetics was described by the pseudo-second order model. The best ion-exchange resin showed a capacity 179.4 mg/g for Cu2+ and 184.96 mg/g for Pb2+ ions. Przedstawiono wyniki badań dotyczących wykorzystania kwasu N,N-bis(karboksymetylo) glutaminowego jako biodegradowalnego czynnika kompleksującego w procesie usuwania jonów metali z roztworów wodnych. W związku z szybkim rozwojem przemysłowym świata znacznie rośnie niebezpieczeństwo zatrucia środowiska metalami ciężkimi. Biochemiczne zachowanie się metali, takich jak miedź lub cynk, w dużym stopniu zależy od obecności w danym układzie substancji kompleksujących, takich jak kwasy aminopolikarboksylowe (APCA). Obecność kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA), kwasu nitrylotrioctowego (NTA), kwasu N,N,N’,N",N"-dietylenotriaminopentaoctowego (DTPA) czy kwasu iminodioctowego (IMDA) w środowisku wiąże się m.in. z powszechnością ich wykorzystywania w wielu gałęziach przemysłu. Kwasy te, a zwłaszcza EDTA, powszechnie wykorzystywane są jako związki kompleksujące i maskujące jony metali (m.in. kadm, chrom, cynk, cyrkon, glin, kobalt, miedź, nikiel, ołów, tor, wanad i żelazo)1). W ostatnim okresie obok udoskonalania metod usuwania jonów metali ciężkich obserwuje się wzrost zainteresowania czynnikami kompleksującymi nowej generacji o właściwościach kompleksotwórczych porównywalnych z tradycyjnymi kompleksonami, lecz o znacznie lepszych parametrach jeśli chodzi o biodegradowalność. W miarę poznawania ich właściwości oraz opracowywania wydajnych metod otrzymywania i modyfikacji, perspektywy rozszerzania i upowszechniania zastosowań czynników kompleksujących nowej generacji ciągle rosną2, 3). Do grupy tych czynników zaliczyć należy kwas N,N-bis(karboksymetylo) glutaminowy (GLDA), znany pod handlową nazwą [...]

 Strona 1  Następna strona »