Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"ADAM HAŁAT"

Oszacowanie wskaźników palności i wybuchowości z wykorzystaniem prędkości spalania

Czytaj za darmo! »

W wyniku symulacji procesu spalania uzyskuje się ocenę prędkości spalania Su. Wielkość tę wykorzystano do oszacowania granicy palności oraz, pośrednio, wskaźnika gwałtowności wybuchu. Jako graniczny przyjęto skład, przy którym prędkość spalania osiąga umowną wartość 5 cm/s, zakładając że przy tej prędkości proces może się jeszcze rozwijać. Tak wyznaczone wartości granic porównano z danymi [...]

Szybkość reakcji utleniania kwasu azotowego(III) nadtlenkiem wodoru

Czytaj za darmo! »

Reakcja utleniania kwasu azotowego(III) nadtlenkiem wodoru w obecności jonów wodorowych jest reakcją znaną od dawna. Jest to reakcja niezwykle złożona. Mimo złożoności jej mechanizmu, w literaturze spotkać można równania kinetyczne tej reakcji o postaci funkcji potęgowej lub wymiernej. Są to równania doświadczalne i mają one charakter zależności przybliżonych. Budowane są, [...]

Oznaczanie wskaźników wybuchowości gazów w warunkach turbulentnych

Czytaj za darmo! »

Z wyznaczonych doświadczalnie zależności ciśnienia od czasu określano następujące wielkości charakteryzujące wybuch mieszanki palnej w reaktorze o objętości 22 dm3 : ciśnienie wybuchu Pm, szybkość narastania ciśnienia (dP/dt) m, czas wybuchu tw. Obliczano: stałą materiałową KG i wskaźnik turbulencji TV oraz średnią prędkość płomienia S p4. i prędkość spalania w warunkach uspokojonych SL i [...]

Disproportionation of nitrogen monoxide. Dysproporcjonowanie tlenku azotu(II)


  Fundamentals on simultaneous conversion of NO to N2O were presented. Extrapolation of available data to conditions used in com. HNO3 prodn. (0-30°C, 1-15 bar) showed a very low equil. concn. of (NO)2 and a negligible rate of its disproportionation. W handlowym sprężonym tlenku azotu(II) rozprowadzanym w butlach stalowych stwierdzono występowanie innych tlenków, spośród których określono zawartość tlenku azotu(I) metodą chromatograficzną w stężeniu ok. 0,7% obj. oraz podobną wartość dla tlenku azotu(IV) metodą absorpcji w węglanie sodu. Na podstawie przeglądu literatury, obserwowane również przez innych autorów, zjawisko to można przypisać reakcji autooksydacji (dysproporcjonowania) tlenku azotu(II). W mechanizmie tej reakcji wskazuje się na kluczową rolę dimeru tlenku azotu (NO)2, cząsteczki wskazywanej również jako produkt pośredni w reakcji utleniania tlenku azotu(II) tlenem. Na podstawie dostępnych danych dokonano oceny możliwości przebiegu tej reakcji w przemysłowych procesach otrzymywania kwasu azotowego i azotanu(III) amonu, przy zawartości tlenku azotu(II) do 10% obj. w zakresie temp. 0-30°C i ciśnieniu do 15 atm. Uzyskane wartości stężeń równowagowych oraz stopni przemiany do tlenku azotu(I), potwierdzają znikomą rolę tej reakcji w rozważanych procesach. Tlenek azotu(II) jest głównym składnikiem tzw. gazu nitrozowego (NO, NO2, N2O3, N2O4, N2, O2, H2O) otrzymywanego w procesie katalitycznego utl[...]

The simplified description of the kinetics of methane combustion in air near the stoichiometric point in terms of molar flux Uproszczony opis kinetyki spalania metanu w powietrzu w pobliżu punktu stechiometrycznego w odniesieniu do strumienia molo DOI:10.15199/62.2015.6.17


  The model of Warnatz mechanismus of the reaction and a com. computer program were used to simulate the combustion of MeH-air mixts. (MeH content 9.14-9.50% by vol.) to est. the parameters of the reaction kinetic equations. Przedstawiono uproszczony opis kinetyczny spalania metanu w powietrzu w pobliżu punktu stechiometrycznego po stronie mieszanek ubogich w paliwo. Bazując na wynikach symulacji spalania metanu, wyznaczono parametry proponowanych równań kinetycznych. Pomimo długiej historii rozwoju badań związanych z procesem spalania oraz szerokiego zakresu jego zastosowania, spalanie jest zjawiskiem wciąż słabo poznanym. W przyrodzie i otoczeniu człowieka spalanie często jest postrzegane jako proces niepożądany. Skutki ekologiczne oraz koszty ponoszone w związku z pożarami nieruchomości, lasów i pól uprawnych są znaczące, a ofiary wciąż liczne1, 2). Wiele kontrowersji wzbudzają również zanieczyszczenia i gazy cieplarniane emitowane do atmosfery, powstające w wyniku spalania, głównie nieodnawialnych paliw kopalnych3, 4). Z drugiej strony, spalanie biomasy, w tym biogazu i biopaliw płynnych oraz odpadów komunalnych, których nie można ponownie przetworzyć, jest szansą na ograniczenie udziału paliw kopalnych w globalnej energetyce oraz perspektywą racjonalnej gospodarki odpadami komunalnymi5).Intensywny rozwój technologii informacyjnej wraz z metodami numerycznymi rozwiązywania problemów matematycznych stworzył narzędzia mogące w sposób szczegółowy symulować bardzo złożone procesy. Jednym z takich procesów jest niewątpliwie spalanie, traktowane jako ogół zjawisk fizycznych i chemicznych wzajemnie się warunkujących6). Symulacja procesu spalania powinna uwzględniać w modelu matematycznym oprócz kinetyki chemicznej, także zjawiska fizyczne, takie jak dynamika płynów, termodynamika substratów i produktów (w tym pośrednich), konwekcja, dyfuzja oraz termodyfuzja7, 8). Znanych jest wiele mechanizmów spalania wodoru i węglowodorów9- [...]

Thermal stability of 2-etylhexyl nitrate evaluated in adiabatic calorimeter Stabilność termiczna azotanu 2-etyloheksylowego wyznaczana w kalorymetrze adiabatycznym DOI:10.15199/62.2015.11.14


  2-Ethylhexyl nitrate was studied for thermal decompn. up to 350°C by adiabatic calorimetry in pure form, in n-decane soln. and in a com. product used for increasing cetane no. of gas oil to det. the reaction kinetics. The activation energy of the reaction was 190 kJ/mol and the frequency factor 3.4.1016 s-1. The self-accelerating decompn. temp. of com. product in the 103 kg package was 75°C (the recommended limit 55°C). Przedstawiono wyniki pomiaru stabilności termicznej azotanu 2-etyloheksylowego wyznaczone za pomocą kalorymetru adiabatycznego z kompensacją ciśnienia typu APTAC. Badaniom poddano czystą substancję oraz jej mieszaninę z n-dekanem, a także zawierający tę substancję produkt handlowy stosowany jako dodatek do oleju napędowego zwiększający liczbę cetanową. Wyznaczono temperaturę początku rozkładu (130°C) i jego parametry kinetyczne. Stwierdzono pierwszorzędowy mechanizm reakcji z energią aktywacji 190 kJ/mol i współczynnikiem częstości 3,4·1016 s-1. Wskaźnik SADT (self-accelerating decomposition temperature) dla produktu handlowego w opakowaniu 1 t wynosi 75°C i jest większy od wymaganych 55°C, zatem nie są konieczne specjalne zabezpieczenia w czasie transportu i przechowywania tej substancji. Substancje zawierające w cząsteczce zarówno ugrupowania atomów o właściwościach utleniających, jak i redukujących stwarzają zagrożenie podczas transportu i magazynowania, a także w procesie ich wytwarzania. Typowym przykładem tego rodzaju substancji jest azotan(V) amonu oraz będący przedmiotem badań azotan(V) 2-etyloheksylowy (EHN). Grupa azotanowa jest silnym utleniaczem i w przypadku obecności w cząsteczce grup o charakterze redukcyjnym możliwa jest reakcja utleniania i redukcji przebiegająca bez udziału innych substratów. Proces ten może być katalizowany przez wiele czynników zewnętrznych, spośród których jony wodorowy i chlorkowy są najbardziej efektywne, przynajmniej dla rozkładu azotanu amonu1, 2). Dla[...]

Rola tritlenku azotu w reakcji utleniania tlenku azotu(II) tlenem DOI:10.15199/62.2018.9.33


  Reakcja utleniania tlenku azotu(II) opisana równaniem (1): (1) jest od ponad 100 lat praktycznie realizowana prawie zawsze z równoczesną absorpcją produktów utleniania. Uznaje się ją za reakcję złożoną, choć półprodukt pośredni przemiany nie jest wskazany jednoznacznie. Kinetycznie jest to nieodwracalna reakcja trzeciego rzędu o nietypowej zależności temperaturowej zastępczej stałej szybkości, co potwierdzono wielokrotnie1, 2). W pomiarach wykonanych w szerokim zakresie temperatury, Olbregts wyznaczył stałą szybkości w postaci sumy 2 członów, z których jeden z dodatnią energią aktywacji dominuje w wysokiej temperaturze a drugi w temperaturze niskiej3). Zależność ta została dostosowana do postaci jak w bazie danych kinetycznych NIST4). Reakcji (1) towarzyszą zawsze reakcje (2) i (3) tworzenia tlenków diazotu: (2) (3) Są to reakcje o szybkości znacznie większej od szybkości reakcji utleniania tlenku azotu(II) NO. W czasie zachodzenia reakcji (1) osiągają one stan równowagi. Wykorzystywane jest to m.in. w obliczeniach procesu absorpcji5). W pracy przeanalizowano przebieg reakcji (1)-(3) w warunkach bez wyprowadzania tlenków z fazy gazowej (układ bez absorpcji) oraz wówczas gdy reakcje te biegły i równocześnie miała miejsce absorpcja. Dla przejrzystości, zakładano w uproszczeniu, że fazę gazową opuszczały tylko tlenki diazotu, z szybkością proporcjonalną do ich stężenia: (4) (5) Rozważany model kinetyczny uwzględniał zatem trzy reakcje (1)-(3) w układzie bez absorpcji i dodatkowo dalsze dwie reakcje (4) i (5), w układzie z absorpcją. Dla tych ostatnich zakładano stałe k4 i k5 na różnym poziomie przy zachowaniu stałego stosunku k4/k5 równego 20. Stałe szybkości reakcji (1)-(3) pochodzą z bazy danych4) i wyrażone są w mol, dm3, s (6): ( ) ( ) 2 3(g) -2 2 g 2 g NO NO N O +  k k ( ) 2 4(g) 3 3 2 g 2NO N O  k- k ( ) 2 3(c) 4 2 3 g N O k N O ( ) 2 4(c) 5 2 4 g N O k N O 97/9(2018) 1555 Dr inż. R[...]

Scanning calorimetry as a method for testing safety hazards connected with ammonium nitrate-involving chemical reactions. Kalorymetria skaningowa jako metoda badania zagrożeń bezpieczeństwa powodowanych reakcjami chemicznymi z udziałem azotanu amonu


  Concd. solns. of NH4NO3 (50% by mass), buffered with (NH4)2HPO4 (15% by mass), were studied by differential scanning calorimetry and physicochem. anal. of the reaction products in the presence of (NH3OH)2SO4 (5% by mass) or glucose (3% by mass). The buffered soln. of NH- 4NO3 was stable up to 295°C. The addn. of (NH3OH)2SO4 resulted in a significant decrease in its decompn. temp. (from 140°C to 85°C) without any decompn. of nitrate ions. The addn. of glucose resulted in oxidn. of the carbonyl and OH groups with formation of elemental C. Temp. of the reaction beginning was 165°C. Chromatog. anal. and mass spectrometry did not show any presence of N2O in the gaseous reaction products. Przedstawiono wyniki badania reaktywności jonu azotanowego w stężonych roztworach azotanu amonu (50% mas.), buforowanych wodorofosforanem amonu (15% mas.), w stosunku do substancji o zróżnicowanej budowie chemicznej. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem skaningowej kalorymetrii różnicowej i fizykochemicznej analizy produktów reakcji. Stwierdzono stabilność termiczną buforowanego roztworu azotanu amonu do 295°C. Dodatek 5% mas. siarczanu hydroksy-loaminy powodował wyraźne obniżenie temperatury rozkładu azotanu amonu (ze 140°C do 85°C) bez udziału jonu azotanowego, co potwierdzono analizą spektrofotometryczną. Dodatek 3% mas. glukozy prowadził prawdopodobnie do utlenienia grupy aldehydowej i grup hydroksylowych z wytworzeniem węgla pierwiastkowego. Zostało to potwierdzone badaniem NMR 13C. Temperatura początku reakcji (TONSET) wynosiła 165°C. Analiza chromatograficzna i spektrometria mas nie wykazały w tym przypadku obecności podtlenku azotu w gazowych produktach reakcji. Azotan amonu jest substancją o dużym znaczeniu praktycznym. Wytwarzaniu i obrotowi azotanem amonu, a także produktami na jego bazie, towarzyszą zagrożenia bezpieczeństwa powodowane skłonnością do egzotermicznego rozkładu, choć azotan amonu jest uważany za związek stosun[...]

Reactions with increasing rate Reakcje o narastającej szybkości DOI:10.15199/62.2017.1.25


  In the reaction where the rate of reaction constantly increases or asymptotically attains a max. value, the rate of product formation was described as a power-law equation. The conversions of substrates were used as the independent variables. Szybkość tworzenia produktu w reakcji wyróżniającej się ciągłym wzrostem lub wzrostem asymptotycznie osiągającym maksimum szybkości opisano równaniem potęgowym r = Aαa(1 - α)b(1 - β)c, w którym zmiennymi niezależnymi są stopnie przereagowania substratów α i β. Znane są niezbyt liczne przykłady reakcji, których szybkość zwiększa się w miarę ich przebiegu. Najczęściej tylko na początku biegu reakcji, ale również w całym jej zakresie. Wymienić tu można reakcje autokatalityczne i reakcje rozkładu kończące się gwałtowną przemianą (wybuchem)1). W tej grupie są również reakcje następcze. Reakcję autokatalityczną S → P + R o mechanizmie (1) S 1 P + R k S + P 2 k 2P + R (1) analizowano w warunkach stężenia początkowego (S)0 = 2 mol/L oraz dla stałych szybkości k1 = 0,01 1/s i k2 = 1 L/mol/s. Z pełnego układu równań kinetycznych uzyskano m.in. krzywą opisującą szybkość r powstawania produktu P (rys. 1). Początkowo szybkość narasta powoli. Obserwuje się samoprzyspieszanie, osiągnięcie maksimum i stopniowe obniżanie szybkości. Poszukując analogii, analizowano reakcję o typowym w kinetyce chemicznej i często używanym w praktyce równaniu pierwszego rzędu. Równanie kinetyczne reakcji rozkładu z udziałem pojedynczego reagenta S → P ma z założenia postać prostej (2): r = A(1 - α) (2) Współczynnik A jest jednoznacznie związany ze stałą szybkości. Szybkość reakcji powstawania produktu P oczywiście maleje w miarę zachodzenia reakcji. Wzrost szybkości może być związany ze wzrostem temperatury mieszaniny reagującej, jeśli reakcja przebiega w warunkach adiabatycznych. Analizie poddano pierwszorzędową egzotermiczną reakcję rozkładu S → P. Na potrzeby [...]

 Strona 1