Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"WIESŁAW SZELEJEWSKI"

Krajowy przemysł farmaceutyczny na początku XXI wieku. Szanse i zagrożenia

Czytaj za darmo! »

Rola innowacji w rozwoju przemysłu farmaceutycznego Powszechnie znany jest fakt, że wśród branż przemysłu chemicznego, przemysł farmaceutyczny jest najbardziej innowacyjny. Wynika to stąd, że droga do "leku idealnego" jest ciągle długa i pełna przeszkód. Leki są nadal krytykowane z powodu niepełnej efektywności terapeutycznej, znacznych działań ubocznych oraz dużych kosztów terapii, co w[...]

Z historii chemii - Historia Instytutu Farmaceutycznego.Refleksje wieloletniego dyrektora

Czytaj za darmo! »

Instytut Farmaceutyczny został powołany dn. 1 stycznia 1952 r. w ramach prowadzonej na polecenie sowieckie ogólnopolskiej akcji organizacji nauki polskiej na wzór struktury nauki w ZSRR. Pierwszą jego kadrę stanowili ludzie oddelegowani z Głównego Instytutu Chemii Przemysłowej (obecnie Instytut Chemii Przemysłowej im. prof. Ignacego Mościckiego). Pan Tadeusz Witold Gumułka, organizator In[...]

Wyzwania rozwojowe polskiego przemysłu farmaceutycznego

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono problemy dotyczące rozwoju przemysłu farmaceutycznego w Polsce, od których rozwiązania zależy zaopatrzenie społeczeństwa w leki - ich asortyment, jakość i ceny. Przedyskutowano zagadnienia strategii badań naukowych i założenia dotyczące organizacji przemysłu. olski przemysł farmaceutyczny stoi dziś przed ważnymi wyzwaniami rozwojowymi. Stawienie im czoła zadecyduje o jego przy[...]

Optymalizacja i powiększenie skali syntez substancji farmaceutycznych

Czytaj za darmo! »

Opisano pięć przykładów wykorzystywanych współcześnie technik optymalizacyjnych syntezy substancji farmaceutycznych zarówno w skali laboratoryjnej, jak i ćwierćtechnicznej. Szczegóły metodyczne przedstawiono w przypadku syntezy aripiprazolu i pramipeksolu, natomiast zarys syntez omówiono dla lamotryginy, pioglitazonu i syntonu cukrowego antracyklin. Five case studies on optimization and sc[...]

40 lat Instytutu Farmaceutycznego w Warszawie

Czytaj za darmo! »

W artykule omówiono działalność Instytutu Farmaceutycznego w Warszawie. Przedstawiono naukowy i technologiczny dorobek Instytutu na tle zmieniających się zasad finansowania i organizacji badań naukowych w Polsce. Przedstawiono kierunki dalszego rozwoju Instytutu w zmienionych warunkach ekonomicznych. 1992 roku minęło czterdzieści lat od chwili powołania do życia Instytutu Farmaceutycznego ([...]

Innowacja w badaniach nad lekiem


  W społeczeństwie opartym na wiedzy innowacyjne technologie, towary i usługi stały się podstawą efektywnego rozwoju. Innowacyjne jest nie tylko odkrycie nowego leku, lecz także opracowanie nowej technologii jego wytwarzania. Stworzenie nowej wiedzy technologicznej jest obecnie wymagane również od producenta leku generycznego. Generowanie innowacji w światowych firmach farmaceutycznych jest procesem ewolucyjnym. Po trzech dekadach i wielu różnych strategiach stymulowania innowacji, powraca się obecnie do tradycyjnego podziału na etap odkrycia dokonany na uczelni i etap jego wykorzystania w firmie farmaceutycznej. Przedstawione w pracy przykłady, wybrane z doświadczeń Instytutu Farmaceutycznego w Warszawie, ilustrują różnego rodzaju innowacje, jakie mogą być dokonane w technologii syntezy leku generycznego. Strategies for generation of innovations in pharmaceutical companies and institutes as well as innovative processes for synthesis of generic drugs were described and exemplified particularly by achievements of the Pharmaceutical Research Institute in Warsaw. Innovatio oznacza w języku łacińskim wprowadzenie czegoś nowego, a angielskie słowo innovation, użyte po raz pierwszy już w 1608 r., nowy pomysł, metodę lub urządzenie. W Instytucie Farmaceutycznym w Warszawie funkcjonowało dotychczas jednoznaczne kryterium innowacji. Za innowacyjne uznawane było to, co patentowalne zgodnie z zasadami ochrony własności intelektualnej. Uznawana była wyłącznie innowacja w skali światowej. W ostatnich latach obserwuje się postępujące poszerzanie zakresu ochrony patentowej, udzielanej przez Europejski Urząd Patentowy na wynalazki z dziedziny badań nad lekiem. Ochrona jest obecnie udzielana nie tylko dla nowej substancji o szczególnie korzystnym działaniu, dla nowego procesu i działania medycznego, ale również dla szczególnie korzystnej technologicznie dystrybucji kształtu i wielkości cząstek, dla procesu prowadzącego do szczególnie nisk[...]

Kwas tereftalowy wrócił na polską scenę


  Kwas tereftalowy (TA) czekał prawie 100 lat na przemysłowe wykorzystanie. Otrzymany i zidentyfikowany już w 1847 r. przez Caillota1) został dopiero w 1941 r. wykorzystany przez Whinfielda i Dicksona2) do otrzymania polimeru, który zrobił zawrotną karierę w przemyśle tworzyw sztucznych. Poli(tereftalan etylenu), znany jako PET, wykorzystywany jest dziś powszechnie nie tylko jako polimer włókno- i błonotwórczy, ale również jako tworzywo konstrukcyjne w produkcji opakowań (butelki). Podstawą przemysłowego sukcesu TA była jego symetryczna budowa, umożliwiająca otrzymywanie prostoliniowych polimerów ulegających łatwo przestrzennej orientacji pod wpływem naprężeń rozciągających, występujących np. w trakcie przędzenia włókien lub rozciągania folii. Dostępna wiedza na temat wytwarzania i polikondensacji TA była w latach czterdziestych XX w. na tyle bogata, że już w 1946 r. brytyjski koncern chemiczny Imperial Chemical Industries (ICI) uruchomił w Wilton doświadczalną produkcję kwasu tereftalowego (270 t/r) opartą na reakcji utleniania p-ksylenu kwasem azotowym3). (1) W początkowym okresie przemysłowego stosowania kwasu tereftalowego przeprowadzano go w tereftalan dimetylu (DMT), który łatwo poddawał się oczyszczaniu przez krystalizację (z metanolu) lub nawet destylację próżniową. Prowadzone intensywnie w wielu ośrodkach badania doprowadziły wkrótce do opracowania i przemysłowego wdrożenia kilku innych procesów, w których czynnikiem utleniającym był tlen z powietrza a proces prowadzony był katalitycznie w fazie ciekłej. HNO3 -NO, -H2O H2SO4 -H2O CH3 CH3 COOH COOH COOCH3 COOCH3 (2) Spośród tych procesów, zastosowanych w skali wielkotonażowej wymienić należy proces Imhausen (dwustopniowe utlenianie p-ksylenu z międzystopniową estryfikacją metanolem) wdrożony w Chemische Werke Witten w Niemczech (reakcja 3) (3) oraz proces Mid Century (jednostopniowe katalityczne utlenianie p-ksylenu w kwasie octowym), wdrożo[...]

Przemysł farmaceutyczny. Gorzka pigułka dla pacjenta i krajowego przemysłu.

Czytaj za darmo! »

Krajowi producenci leków muszą przełknąć gorzką pigułkę: w negocjacjach z Unią Europejską, w zamian za absolutnie niezbędny okres przejściowy na ponowną rejestrację leków, przyjęto unijne warunki w sprawie przedłużonej ochrony patentowej na leki oraz tak zwanej wyłączności danych. Stawia to krajowy przemysł farmaceutyczny w bardzo trudnej sytuacji. Przedłużona ochrona patentowa będzie do[...]

Otrzymywanie kwasu 4-hydroksymigdałowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano reakcję hydrolizy 4-hydroksyfenylotrichlorometylokarbinolu w środowisku zasadowym. Stwierdzono, że w rozcieńczonych roztworach wodorotlenku potasowego, w temp. 5(H-85°C, powstaje z dużą wydajnością kwa,s 4-hydroksymigdałowy. Zbadano wpływ czasu trwania reakcji, temperatury i stosunku molowego wodorotlenku potasowego do karbinolu na wydajność kwasu 4-hydroksymigdałowego. Optymalizację warunków hydrolizy przeprowadzono wykorzystując metodę statystycznego planowania doświadczeń. Tichlorometyloarylokarbinole(I) są potencjalnie użytecznymi substratami do syntezy а-podstawionych pochodnych kwasów arylooctowych(II). Wiadomo1), że reagują one z czynnikami nukleofilowymi w środowisku zasadowym według następującego schematu: tylokarbinoli(I) z alkoholowymi roztworami wodorotlenku potasowego, gdzie: Nu = OR) i a-aminokwasów (w reakcji trichlorometylokarbinoli(I) z amidkiem potasowym w ciekłym amoniaku, gdzie Nu=R2N). Hydroliza fenylotrichlorometylokarbinoli( III) w wodnych roztworach wodorotlenku potasowego, w zależności od temperatury, prowadzi do powstania kwasów a-chlorofenylooctowych(IV) bądź migdałowych( V):Natomiast w wyniku hydrolizy fenylotrichlorometylokarbinoli( III) w wodnych roztworach wodorotlenku sodowego2) otrzymuje się benzaldehyd i kwas mrówkowy. Szczegółowe badania przegrupowania trichlorometylofenylokarbinoli(III) 3> wykazały, że wydajność kwasów a-chlorofenylooctowych zależy od charakteru podstawnika X w pierścieniu benzenowym. Tak więc w reakcji karbinolu(III) z 10-proc. roztworem wodorotlenku potasowego prowadzonej w temp. 0°C [...]

 Strona 1  Następna strona »