Wyniki 1-10 spośród 21 dla zapytania: authorDesc:"TOMASZ BERGEL"

Skala i powody marnotrawstwa wody w wodociągach wiejskich

Czytaj za darmo! »

Główną przyczyną niewłaściwego gospodarowania wodą w ostatnich dziesięcioleciach minionego stulecia była niska jej cena. Przyczyniła się ona do ogromnego marnotrawstwa wody i nie przywiązywania wagi do powstających w ten sposób strat, które są wymieniane jako jedna z głównych przyczyn sprzyjających powstawaniu deficytów wody, z którymi boryka się wiele krajów na całym świecie. Obecnie skala marnotrawstwa zasobów przyrody ma nie tylko wymiar ekonomiczny, ale jest również miarą poziomu kulturowego społeczeństw. Marnotrawstwo wody występuje wszędzie tam, gdzie z braku ekonomicznych i mentalnych bodźców, zużywa się wodę w ilościach przekraczających racjonalnie uzasadnione potrzeby. Ocenia się, że brak wody może być jednym z największych problemów w obecnym stuleciu. Polska zaliczana[...]

Gospodarowanie wodą w gminnych wodociągach woj. małopolskiego

Czytaj za darmo! »

Prawidłowe zbilansowanie wody w sieci jest podstawowym elementem oceny efektywności pracy wodociągu w aspekcie zużycia i strat wody. Często spotyka się jednak sytuacje, w których przedsiębiorstwa wodociągowe nie dokonują takiego bilansu. Dohnalik i Jędrzejewski [1] uważają, że przyczyny takiego podejścia do bilansu wody są co najmniej dwie. Po pierwsze - zdarza się, że przedsiębiorstwo wodociągowe nie mierzy dokładnie całej objętości wody po to, by nie wykazywać rzeczywistych strat występujących w sieci wodociągowej. Po drugie - zawyżane są wartości wody zużywanej na potrzeby własne po to, aby zaniżyć wykazywany procentowy wskaźnik strat wody. Szczególnie istotnym dla oceny warunków techniczno-eksploatacyjnych systemów dystrybucji wody jest końcowy fragment tego bilansu, który obejmuje: ● objętość wody dostarczonej do sieci, ● objętość wody sprzedanej odbiorcom, ● objętość wody wtłoczonej do sieci i zużytej na potrzeby własne wodociągu (płukanie sieci, kanałów i zbiorników), ● objętość strat wody w sieci wodociągowej. Przemiany społeczno-gospodarcze jakie miały miejsce w Polsce w ostatnich latach, w dużym stopniu wpłynęły na poprawę efektywności prowadzenia działalności gospodarczej i jakości świadczenia usług komunalnych. Przedsiębiorstwa zaczęły dostrzegać wagę problemu strat wody, szczególnie w kontekście zmniejszających się wpływów finansowych z tytułu wody sprzedanej i konieczności poszukiwania możliwości ograniczenia kosztów jej uzdatniania i dystrybucji. Celem artykułu jest pokazanie problemu gospodarowania wodą w wodociągach gminnych. Analizą objęto 36 wodociągów zlokalizowanych na terenie gmin wiejskich i miejsko-wiejskich woj. małopolskiego. Dane do analizy pozyskane od zarządców wodociągów obrazują stan wodociągów na koniec 2009 r. Z uwagi na duże zróżnicowanie wodociągów pod względem wielkości, zostały one podzielone na 5 grup w zależności od liczby mieszkańców obsługiwanych przez wodociąg,[...]

Poprawność doboru i montażu wodomierzy mieszkaniowych w budynkach wielorodzinnych

Czytaj za darmo! »

Tematyka strat wody spotyka się z coraz większym zainteresowaniem osób związanych z gospodarką wodno-ściekową i inżynierią sanitarną. Wynika to przede wszystkim z faktu zmniejszenia się dyspozycyjnych zasobów wodnych, spadku zużycia wody i wynikających z niego zmniejszonych wpływów finansowych przedsiębiorstw wodociągowych. Problem strat wody dotknął również administratorów budynków. Od początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku notuje się spadek zużycia wody, związany między innymi ze wzrostem liczby instalowanych wodomierzy mieszkaniowych przez odbiorców w budynkach wielorodzinnych. Ubocznym skutkiem instalacji wodomierzy są rozbieżności pomiędzy zużyciem wody wskazanym na wodomierzu głównym a sumą wskazań wodomierzy mieszkaniowych. Zarządca nieruchomości rozlicza się z dostawcą wody na podstawie odczytu z wodomierza głównego, którego nie interesują straty wody w budynku, a które mogą powstawać w wyniku: przecieków przez niesprawną armaturę czerpalną i przewody, nieprawidłowego pomiaru zużycia wody czy kradzieży wody. Problem rozbieżności wskazań wodomierzowych w budynkach wielorodzinnych od wielu lat jest przedmiotem dociekliwych badań i analiz. Tym dziwniejsze jest więc, że pomimo 24. lat doświadczeń wynikających z obowiązkowego stosowania wodomierzy na podłączeniach domowych do budynków wielorodzinnych (w 1988 r. wprowadzono taki wymóg, który po raz pierwszy został wprowadzony w 1936 r., a następnie uchylony w 1974 r.), problem nadal istnieje i wcale nie zmniejsza swoich rozmiarów [1, 2, 3]. Uwzględniając powszechnie uznawany podział strat wody na rzeczywiste i pozorne należy stwierdzić, iż z rodzajem zastosowanej aparatury pomiarowej związane są przede wszystkim straty pozorne [4, 5]. Nie stanowią one faktycznych ubytków wody z nieszczelnej instalacji, a jedynie wpływają na wartość obliczeniowego wskaźnika strat. Szacowane są one zazwyczaj na ok. 3,5-5,0% (chociaż mogą st[...]

Analiza wskaźnikowa strat wody wodociągowej w gminach wiejskich i miejsko-wiejskich w Polsce (cz. 1)


  W pracy naświetlono problem wielkości strat wody w małych wodociągach grupowych. Analizą objęto 334 wodociągi zlokalizowane na terenie całej Polski, które podzielono na 5 grup w zależności od liczby obsługiwanych mieszkańców. Dla każdej z grup dokonano bilansu wody w podsystemie jej dystrybucji, a następnie scharakteryzowano straty wody, wykorzystując do tego celu procentowy wskaźnik strat, a także wskaźniki jednostkowe odniesione do długości sieci oraz mieszkańca korzystającego z wodociągu.Wstęp Pomimo poprawy w ostatnich latach niekorzystnych relacji między zasobami wodnymi a poborem wody w Polsce, problem racjonalnego gospodarowania wodą wodociągową nabiera coraz większego znaczenia. Znalazł się on w centrum uwagi zarówno zarządców przedsiębiorstw wodociągowych, jak i władz samorządowych gmin, uprawnionych do zatwierdzania taryf za wodę i ścieki. Jest to wynikiem spadku zużycia wody przez odbiorców, przy równoczesnym wzroście zużycia wody na potrzeby własne systemów wodociągowych i rejestrowanych strat wody w sieci wodociągowej. Wynika to m.in. z większej dbałości o jakość wody i sieć wodociągową oraz dekapitalizacji przewodów. Dodatkowo przedsiębiorstwa wodociągowe w większości przypadków wykazują obecnie faktyczne wielkości strat wody, w przeciwieństwie do okresu gospodarki planowej, kiedy istniejący system rozliczeń zachęcał do zaniżania danych o stratach wody [1]. Podstawowym elementem oceny efektywności pracy wodociągu w aspekcie strat wody jest prawidłowe zbilansowanie wody w systemie zaopatrzenia w wodę, a w szczególności podsystemie jej dystrybucji, bowiem jak podaje Hotloś [2], badania niemieckie dowiodły, że przecieki wody z zewnętrznej sieci wodociągowej stanowią 80÷100% rzeczywistych strat wody. Szczególnie istotnym dla oceny warunków techniczno-eksploatacyjnych systemów dystrybucji wody jest końcowy fragment tego bilansu, który obejmuje:  objętość wody dostarczonej do sieci,  objętość wody sprzedanej odbior[...]

Analiza wskaźnikowa strat wody wodociągowej w gminach wiejskich i miejsko-wiejskich w Polsce (cz. 2)


  W poprzednim artykule (cz. I - GWITS nr 8/2012) dokonano analizy strat wody w 334 małych wodociągach grupowych zlokalizowanych na terenie całej Polski. Straty wody scharakteryzowano za pomocą powszechnie stosowanych wskaźników, tzn. procentowego oraz jednostkowych odniesionych do długości sieci oraz mieszkańca korzystającego z wodociągu. W części II, analizę strat wody w tych wodociągach, oparto na wskaźnikach zalecanych przez International Water Association. Wykorzystano w tym celu infrastrukturalny indeks wycieków, objętość wody niedochodowej oraz wskaźnik jednostkowych strat wody odniesionych do przyłącza wodociągowego.Do oceny wielkości strat wody w podsystemach jej dystrybucji, stosuje się różne wskaźniki sporządzane na podstawie bilansów rocznych. W celu odniesienia sytuacji eksploatacyjnej polskich wodociągów, do podsystemów dystrybucji wody funkcjonujących za granicą, koniecznym jest stosowanie w analizie strat wody wskaźników zalecanych przez International Water Association (IWA). Lambert i Hibner [1] zaproponowali, aby dla miarodajnych międzynarodowych porównań, stosować następujące ujednolicone wskaźniki: ● ILI - infrastrukturalny indeks wycieków [-], ● RLB - wskaźnik jednostkowy strat rzeczywistych [m3∙km-1∙d-1 lub dm3∙przył-1·d-1] ● NRWB - wskaźnik objętości wody niedochodowej [%]. Wartości ekstremalne i średnie tych wskaźników dla poszczególnych grup wodociągów podano w tabeli 1, natomiast dokładniejszą ich analizę - w dalszej części pracy. Infrastrukturalny indeks wycieków ILI Stosowanie wskaźnika ILI pozwala na porównanie i ocenę działań podejmowanych w celu zmniejszenia strat wody w sieci wodociągowej. Wskaźnik ten jest wielkością bezwymiarową i jest krotnością rzeczywistych strat wody w sieci wodociągowej do minimalnego poziomu wycieków (tzw. strat nieuniknionych UARL), jaki może wystąpić w dobrze eksploatowanym systemi[...]

Struktura wiekowa i materiałowa małych wodociągów grupowych w Polsce


  W artykule przedstawiono wyniki badań struktury wiekowej i materiałowej sieci wodociągowych w 426 małych wodociągach grupowych w Polsce. Określono wiek i strukturę materiałową całych sieci wodociągowych oraz dodatkowo strukturę materiałową sieci rozdzielczych i przyłączy wodociągowych.Do budowy sieci wodociągowych używa się różnych materiałów, których dobór powinien zapewniać długi okres przydatności, spełniając przy tym optymalnie pożądany cel i nie wymagając częstych napraw. Z prawidłowym funkcjonowaniem sieci wodociągowych nierozerwalnie związany jest również wiek przewodów. W miarę upływu czasu, każdy przewód ulega starzeniu i traci swoją cechę bezawaryjnej pracy. Trwałość przewodów wodociągowych jest jedną z najważniejszych cech decydujących o wyborze materiału do budowy sieci wodociągowej. Zależy ona głównie od takich czynników jak: ● przeznaczenie - funkcja przewodów, a co za tym idzie - wielkość średnicy, ● materiał, z którego przewód jest zbudowany, ● warunki gruntowo - wodne, ● kontrola i monitorowanie pracy i stanu technicznego systemu. Obecnie trudno jest ustalić dokładny wiek przewodów wodociągowych w Polsce. Spowodowane jest to dużymi brakami w dokumentach inwentaryzacyjnych sieci wodociągowych. Znane są jedynie ogólne dane, dotyczące wieku przewodów w wodociągach polskich miast [1]. Wynika z nich, że ponad połowę długości sieci wodociągowej stanowią przewody ponad 50-letnie. W większości miast użytkowane przewody w wieku od 25 do 50 lat stanowią 30÷45%, a w wieku do 25 lat - 5÷20%. Dokładniejsze dane, ale również w odniesieniu do wodociągów miejskich, dotyczą materiału wykorzystanego do budowy sieci wodociągowych. Wg Kwietniewskiego i Raka [1] struktura materiałowa tych wodociągów w 2005 r. przedstawiała się następująco: ● st[...]

Awaryjność sieci wodociągowych małych wodociągów grupowych w Polsce


  W artykule przedstawiono wyniki badań awaryjności sieci wodociągowych 376 małych wodociągów grupowych w Polsce. Dokonano szczegółowej analizy uszkadzalności sieci, z podziałem na przewody tranzytowe i magistralne, przewody rozdzielcze, przyłącza wodociągowe oraz armaturę. Dodatkowo, określono strukturę uszkodzeń przewodów wodociągowych.Obiektywną rzeczywistością w eksploatacji systemów wodociągowych jest występowanie różnego rodzaju zdarzeń niepożądanych, które mają bezpośredni wpływ zarówno na niezawodność jak i bezpieczeństwo całego systemu. Do zdarzeń tych, które zazwyczaj są zjawiskami losowymi, należą: incydenty, awarie oraz katastrofy. W odniesieniu do sieci wodociągowych, najpopularniejszymi spośród wymienionych są awarie, czyli nagłe zdarzenia polegające na trwałym uszkodzeniu elementów podsystemu dystrybucji wody, w wyniku którego następuje częściowe lub całkowite ograniczenie funkcjonowania podsystemu w pewnym odcinku czasu. Ustalenie przyczyny awarii jest niekiedy bardzo trudne z powodu różnorodnych czynników równocześnie oddziaływujących na elementy sieci. Hotloś [1] do najczęstszych przyczyn uszkodzeń sieci wodociągowych zalicza: korozyjność wody podziemnej, prądy błądzące, przemarzanie gruntu, osiadanie gruntu, ruchy tektoniczne i inne pochodzenia geologicznego, nadmierne obciążenie naziomu, uderzenia hydrauliczne, nadmierne ciśnienie wody i duże jego wahania w sieci, wady materiałowe rur, armatury i złączy, niedbałe wykonawstwo, konserwacja i eksploatacji poszczególnych elementów sieci, a także nieostrożne prowadzenie robót w pobliżu przewodów wodociągowych. Wymienione przyczyny mogą mieć, jak wynika z powyższego, charakter projektowy, wykonawczy i eksploatacyjny. W zależności od rodzajów awarii, ich skutki mogą być niekiedy bardzo poważne. Są to tzw. straty techniczne (np. zniszczenie nawierzchni jezdni i chodników czy infrastruktury podziemnej) oraz straty społeczne (całkowity lub częściowy brak wody, zalewani[...]

Niezawodność sieci wodociągowych małych wodociągów grupowych w Polsce

Czytaj za darmo! »

W publikacji przedstawiono wyniki badań niezawodności sieci wodociągowych 376 małych wodociągów grupowych w Polsce. Niezawodność tą, w odniesieniu do poszczególnych rodzajów przewodów wodociągowych i armatury, scharakteryzowano za pomocą podstawowych wskaźników, tzn. średniego czasu pracy bezuszkodzeniowej, średnich czasów organizacji naprawy i właściwej naprawy, czasu odnowy (naprawy), intensywności odnowy, wskaźnika gotowości oraz wskaźnika zawodności (postoju).Eksploatacja systemu zaopatrzenia w wodę wiąże się nierozłącznie z możliwością występowania różnego rodzaju zdarzeń niepożądanych. Losowość takich zdarzeń jak uszkodzenia i awarie sprawia, że prowadzenie badań ich dotyczących jest trudne, złożone i bazujące przede wszystkim na analizie danych eksploatacyjnych. Prawidłowa ocena niezawodności systemu zaopatrzenia w wodę, powinna być gwarantem podejmowania prawidłowych decyzji dotyczących wyboru najlepszych rozwiązań pod względem technicznym, ekonomicznym i niezawodnościowym na etapie projektowania, wykonawstwa i eksploatacji [1]. Jest to szczególnie ważne nie tylko dla zarządców wodociągów, ale także odbiorców wody. Z ich punktu widzenia, istotna jest zarówno częstość występowania uszkodzeń sieci wodociągowej, jak i czas ich trwania. Parametry te wpływają bowiem na niedogodności i straty spowodowane ograniczeniem bądź wstrzymaniem dostawy wody. Częściowe, a czasem całkowite ograniczenie dopływu wody do odbiorców, może nastąpić już w czasie powstania uszkodzenia i trwa do momentu lokalizacji uszkodzenia. Całkowite wstrzymanie dostawy wody do odbiorców, następuje z kolei w momencie zamknięcia przepływu wody w rurociągu w związku z konieczną jego naprawy i trwa aż do ponownego włączenia odcinka przewodu do eksploatacji, po naprawie zakończonej płukaniem i dezynfekcją. Dlatego celem działań podejmowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowe, powinno być więc nie tylko ograniczenie awaryjności, ale także skracanie czasu lokal[...]

Zużycie wody w wiejskich i miejsko-wiejskich wodociągach w Polsce


  W pracy dokonano analizy jednostkowego zużycia wody przez indywidualnych odbiorców 426 wiejskich i miejsko-wiejskich wodociągów w Polsce. Określono jego wielkość i zakres zmienności, a także częstość względną i prawdopodobieństwo występowania określonego zużycia wody wraz z wyższymi. Obliczoną wartość średniego zużycia wody, odniesiono do wartości podawanych przez odpowiednie akty prawne i wytyczne branżowe.W dobie dostępności nowoczesnych i często bardzo dokładnych urządzeń pomiarowych, określenie objętości wody pobranej z wodociągu przez jego użytkowników nie stanowi większego problemu. Przy ustalaniu objętości ścieków odprowadzanych do kanalizacji z gospodarstw, za podstawę przyjmuje się również zużycie wody. Ustala się ją często jako równą objętości pobranej wody wodociągowej. Stosowanie takiej zasady, ma swoje uzasadnienie w odniesieniu do osiedli miejskich, bowiem objętość zużytej wody, która nie trafia do kanalizacji w postaci ścieków jest pomijalnie mała. W gospodarstwach wiejskich, w których struktura zużycia wody jest zdecydowanie inna, należy objętość pobranej wody pomniejszyć o tzw. bezzwrotne jej zużycie, którego wielkość jest różna i uzależniona od charakteru gospodarstw [1]. Wielkość zużycia wody staje się jednak problematyczna w momencie, kiedy wodociąg jest na etapie projektowania, w którym zachodzi konieczność przyjęcia miarodajnych wskaźników jednostkowego zużycia wody. Przy ustalaniu zapotrzebowania na wodę dla mieszkańców wsi, do dnia dzisiejszego projektanci posługują się wytycznymi opracowanymi w latach 70. ubiegłego wieku [2], natomiast dla miast innymi odpowiednimi wytycznymi [3]. Prowadzone jednak od wielu lat badania zużycia wody u indywidualnych odbiorców, a także w całych systemach wodociągowych, dowodzą występowania znacznie mniejszych jednostkowych zużyć wody od podawanych przez wytyczne i ciągłej tendencji spadku ich wielkości. Zapewne dlatego Rada Ministrów w 1996 r. [4], a następnie Minister [...]

 Strona 1  Następna strona »