Wyniki 1-10 spośród 26 dla zapytania: authorDesc:"ZBIGNIEW HUBICKI"

Badania nad jonowymiennym rozdzielaniem pary Zr(IV) - Hf(IV) DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad oddzielaniem hafnu(IV) od cyrkonu(IV) techniką elucyjną na makroporowatym kationicie Amberlit 200. Określono wpływ rodzaju rozpuszczalnika polarnego na efektywność rozdzielania pary Zr(IV) - Hf(IV) za pomocą H2S 0 4. Najlepszym z przebadanych eluentów okazał się układ dwuskładnikowy: H2S 0 4 (stężenie 0,5 mola/dm3) - 20% obj. CH3COCH3. W ostatnich latach obserwuje się duży wzrost zapotrzebowania na cyrkon i hafn oraz ich związki. Wynika to z rozwoju wielu dziedzin, w których stosuje się wymienione pierwiastki, m.in. takich jak: energetyka jądrowa, produkcja pojazdów kosmicznych, kataliza, radioelektronika i optoelektronika, wytwarzanie ceramiki itp. Z r0 2 jest używany do wyrobu materiałów ogniotrwałych i ściernych, piezoelektryków (zapłon iskrowy, sonarowe urządzenia), kondensatorów, piroelektryków (alarmy przeciwpożarowe), ceramiki (wykładziny pieców, ceramiczne elementy grzewcze, powłoki termiczne, pigmenty, włókna ceramiczne), stałych elektrolitów (tlenowe czujniki pomiarowe, ogniwa paliwowe), szkła (szkło odporne na działanie alkaliów, soczewki fotochromowe, syntetyczne kamienie szlachetne, światłowody)1 T4). Ponadto związki cyrkonu(IV) są stosowane jako nieorganiczne wymieniacze jonowe2,5) (charakteryzujące się dużym powinowactwem z cezem) w procesie dekontaminacji ścieków radioaktywnych, w dializie nerek itp., do garbowania skór, do produkcji sykatyw cyrkonowych (zamiast szkodliwych sykatyw ołowiowych), do impregnacji wełny, do wytwarzania klejów, w fotografii itp. Ze względu na duże pokrewieństwo krystalochemiczne hafn - - w zmiennych ilościach (od 0,1% do kilkunastu procent НЮ2) w postaci diadochowo rozproszonych izomorficznych domieszek - - zawsze towarzyszy cyrkonowi. Szczególnie bogate w hafn są alvity - kompleksowe ortokrzemiany typu (Zr, Hf, Th)Si04; zawierają one 34% Zr i 16% Hf6’7*. Jednym z najbardziej dostępnych i tanich surowców cyrkonowych są koncentraty or[...]

Oczyszczanie siarczanu cyrkonu z Fe(III) metodą jonowymienną DOI:

Czytaj za darmo! »

Do usuwania z technicznego siarczanu cyrkonu (IV) żelaza (III) stanowiącego zanieczyszczenie zastosowano kationity i anionity różnego typu. Dobre rezultaty uzyskano prowadząc proces oczyszczania cyrkonu (IV) z Fe (III) w układzie Zr(S04)2 - HC1 o stężeniu 6 moli/dm3 na anionicie mocno zasadowym Wofatit SBK. Na 1 dni3 tego wymieniacza oczyszczono jednorazowo ok. 12 kg Zr(S04)2 - 4H2Ó, uzyskując sól zawierającą ok. 10~*% żelaza. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zapotrzebowania na cyrkon i jego związki, związany z rozwojem różnych dziedzin współczesnej techniki, w których jest stosowany ten pierwiastek, a mianowicie: energetyki jądrowej, optoelektroniki, produkcji pojazdów kosmicznych, wytwarzania materiałów ogniotrwałych i pigmentów. Jednym z najbardziej dostępnych i tanich surowców cyrkonowych są koncentraty ortokrzemianu cyrkonowego (tzw. mączka cyrkonowa) zawierająca ok. 65% Z r0 2, 32 ч-33% Si02, 0,4ч-0,8% Fe20 3, 0,9 ч-1,2% T i0 2 oraz inne zanieczyszczenia w mniejszych ilościach1 W kraju opracowano dwie technologie przerobu mączki cyrkonowej na Z r0 2 - aq - metodę fluorkową (Instytut Badań Jądrowych w Warszawie) 4* oraz wodorotlenkową (Politechnika Gdańska)1,5,6). Ta druga technologia jest obecnie stosowana w Zakładach Odczynników Chemicznych w Lublinie. Produkt końcowy uzyskiwany w metodzie wodorotlenkowej jest zanieczyszczony żelazem (pochodzącym zarówno z surowca, jak i z elementów żeliwnych pieca do stapiania), które musi być usuwane7*. Wymagana zawartość tego pierwiastka w różnych materiałach cyrkonowych waha się od 1 0 " l% do poniżej 1 0 " 5% (w wypadku Zr0 2 używanego do produkcji światłowodów). ^ Do usuwania żelaza (III) z soli cyrkonu (IV) stosuje się metody krystalizacyjne, strąceniowe, ekstrakcyjne i inne. Tak więc siarczan cyrkonu (IV) oczyszczano z Fe (III) metodą krystalizacji z dodatkiem HC1 lub organicznych odczynników kompleksotwórczych1,2), natomiast chlorek cyrkonylu przez krys[...]

Badania nad selektywnym oddzielaniem mikroilości Ag(l) od makroilości soli innych metali na jonitach selektywnych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania nad przydatnością różnych jonitów selektywnych do oddzielania mikroilości srebra(I) od makroilości soli niklu(II), miedzi(II), ołowiu(II), żelaza(III) oraz Na2S20 3, NH4C1, NH4N 0 3 i NH4N 0 3 + NH3H20. Najskuteczniejsze okazały się wymieniacze Arivan, Duolit ES-465* Imac GT-73 i jonit sulfohydrylowy produkcji krajowej. Jonity te umożliwiają zmniejszenie zawartości srebra w oczyszczanych solach poniżej 1 ppm. Srebro, ze względu na właściwości fizykochemiczne, jest najbardziej poszukiwanym metalem szlachetnym. Otrzymuje się je przeważnie jako produkt uboczny przy wytwarzaniu miedzi, ołowiu, cynku, antymonu itp.1» 2>. Siarczkowe koncentraty miedzi charakteryzują się dużą zawartością srebra, którego wartość stanowi ok. 20% wartości zawartej w nich miedzi. W kraju opracowano kilka metod hydrometalurgicznego przerobu siarczkowych koncentratów miedzi pochodzących z Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego3). Na szczególną uwagę wśród metod odzyskiwania srebra z tych koncentratów, jak i z odpadów poflotacyjnych, zasługują metody chlorkowa i tiosiarczanowa 3>4>5). Cennym surowcem wtórnym do uzyskiwania srebra są utrwalacze fotograficzne. Ocenia się, że ok. 12% dostępnego srebra jest zużywane do produkcji materiałów światłoczułych. Na całym świecie ze ściekami pochodzącymi z zakładów fotograficznych i galwanizerskich traci się kilkadziesiąt ton srebra rocznie6). Można ję odzyskać z tych ścieków za pomocą elektrolizy, cementacji, redukcji oraz metodami jonowymiennymi. Srebro w postaci kompleksów tiosiarczanowych lub cyjankowych jest selektywnie w y chwytywane na anionitach słabo i mocno zasadowych 7« 8> bądź na węglach aktywnych °). W wyniku procesu wymiany jonowej jego zawartość w ściekach można zmniejszyć od ok. 10 mg/dm3 do poniżej 0,5 mg/dm3. Znanych jest wiele wymieniaczy selektywnych w stosunku do srebra(I), które mają wbudowane w matrycę różne grupy funkcyjne: tiolowe 10» n), dwutiokarb[...]

Zastosowanie anionitów słabo i silnie zasadowych w procesie usuwania indygokarminu z roztworów wodnych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań usuwania indygokarminu z roztworów wodnych za pomocą anionitów o różnej zasadowości grup funkcyjnych. Określono wpływ wyjściowego stężenia barwnika, czasu kontaktu faz, pH i temperatury roztworu oraz rodzaju grup funkcyjnych i charakteru matrycy na efektywność i wydajność procesu sorpcji. Badania prowadzono metodą statyczną i dynamiczną. Four ion-exchange resins[...]

Zastosowanie czynników kompleksujących w procesie usuwania kadmu(II) z roztworów wodnych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono możliwość zastosowania mocno i słabo zasadowych anionitów do usuwania jonów Cd(II) ze ścieków przemysłowych w obecności czynników kompleksujących EDTA, NTA i IDS. Sorpcję przeprowadzono w warunkach laboratoryjnych, metodą dynamiczną i statyczną. Stężenie początkowe kadmu( II) było porównywalne z jego stężeniem w ściekach przemysłowych. Stopień usunięcia kadmu(II) z roztworów[...]

Anionity akrylowe modyfikowane SPADNS jako jonity chelatujące do zagęszczania jonów metali


  Zbadano możliwość zastosowania kwasu p-fenyloazosulfontropowego SPADNS w procesie modyfikacji anionitów akrylowych: słabo zasadowego Amberlitu IRA-67 o strukturze żelowej oraz mocno zasadowego anionitu IRA-958 o strukturze makroporowatej, celem uzyskania wymieniaczy selektywnych w stosunku do jonów Cu(II), Co(II) oraz Ni(II). Two com. acrylate anion exchange resins were modified by complexing with p-phenylazosulfonotropic acid and used for sorption of Cu(II), Ni(II) and Co(II) ions from aq. solns. under static conditions. The strongly basic resin adsorbed more dye than the weak basic one (795,52 and 23,43 mg/g, resp.). The modification resulted in increasing the sorption capacity during the sorption of Cu(II) ions only. Dokładne oznaczenie zawartości jonów metali, zwłaszcza występujących w próbce w śladowych ilościach, jest jednym z najtrudniejszych i najbardziej skomplikowanych analitycznych zadań, ponieważ wymaga dużej dokładności oraz wysokiej czułości analizy. Często bezpośrednie oznaczenie śladowych ilości jonów metali w różnych próbkach środowiskowych, takich jak ścieki lub próbki biologiczne, za pomocą metod analizy instrumentalnej jest niemożliwe z powodu występowania efektu matrycy oraz zbyt niskiej zawartości jonów metali w badanej próbce. Dlatego pojawia się konieczność zagęszczania, jak i rozdzielania jonów metali w roztworze, by oznaczenie badanego jonu metalu uczynić możliwym. W tym celu stosowanych jest wiele analitycznych technik, takich jak ekstrakcja ciecz-ciecz, metody strąceniowe, destylacja, sublimacja, parowanie, adsorpcja oraz wymiana jonowa. Spośród wszystkich wymienionych metod ta ostatnia wykazuje największe zalety i z powodzeniem jest stosowana w analizie śladów1). Rozwój metody wymiany jonowej oraz olbrzymi zakres możliwości jej zastosowania nastąpił z chwilą wynalezienia i wprowadzenia nowoczesnych jonitów nieorganicznych oraz organicznych o odpowiednich właściwościach fizykochemicznych. Prace [...]

Technologia produkcji węglanu guanidyny o wysokiej czystości

Czytaj za darmo! »

Omówiono metody wydzielania związków żelaza z ługów technologicznych prowadzące do otrzymania węglanu guanidyny o wysokiej czystości. Przedstawiono wyniki badań z zastosowaniem techniki wymiany jonowej oraz metody kompleksowania żelaza z zastosowaniem EDTA. Zaproponowane rozwiązania pozwalają na produkowanie w skali przemysłowej węglanu guanidyny zawierającego nie więcej niż 10 ppm Fe. Guanidyne carbonate was sepd. from mother liquor of melamine prodn. and purified by ion exchange method to remove Fe ions both in lab. under 2-stage static and dynamic conditions and in industrial scale reactor. Com. ion exchange resins were successfully used. The products contained less than 10 ppm Fe. The resins were efficiently regenerated with solns. of EDTA (concn. 25%) and NH4NO3 (concn[...]

Odzysk niklu ze zużytych katalizatorów

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych ługowania katalizatorów niklowych dwóch typów, oceniając stopień odzysku niklu oraz skład uzyskanych roztworów. W celu poprawienia stopnia konwersji niklu zbadano wpływ redukcji wysokotemperaturowej. Porównano kinetykę ługowania katalizatora reformingu za pomocą kwasów mineralnych: solnego, azotowego( V) i siarkowego(VI). Zbadano efektywność oczyszczania uzyskanego roztworu metodą wytrącania hydrolitycznego, ekstrakcji ciecz- ciecz i krystalizacji. Zaproponowano schemat produkcji azotanu niklu ze zużytych katalizatorów reformingowych. Three spent com. Ni catalysts from methanization and reforming processes were leached with aq. HNO3, H2SO4 or HCl solns. at 80°C or 95 for 8 h to recover Ni under lab. conditions. In the case of refo[...]

Badania usuwania jonów metali ciężkich i amonu na naturalnych sorbentach nieorganicznych z wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków


  Badano usuwanie jonów metali ciężkich oraz jonów amonowych z wód osadowych pochodzących z komunalnych oczyszczalni ścieków. Do usuwania jonów metali ciężkich ze ścieków wykorzystano metody adsorpcyjne stosując bentonit, klinoptylolit i pałygorskit. Badano kinetykę sorpcji jonów Zn(II), Cu(II) Ni(II) i Pb(II) oraz jonów amonowych z modelowych roztworów azotanowych oraz z wód osadowych. Proces sorpcji prowadzono metodą statyczną przy różnym czasie kontaktu faz. Zawartość jonów metali ciężkich oznaczano za pomocą ICP OES a zawartość jonów amonowych metodą chromatografii jonowej (IC). Do badania mechanizmów sorpcji stosowano metody FT-IR/PAS i DRS. Opracowano technologię usuwania jonów metali ciężkich i amonowych ze ścieków z komunalnych oczyszczalni. Bentonite, clinoptilolite and palygorskite sorbents were used for removal Zn, Cu, Ni, Pb and NH4 ions from aq. solns. in municipal sewage treatment plants at 21°C and varying contact time (up to 3 h), to det. the adsorption isotherms. Bentonite was the most active sorbent. After 30 min, 67.5%, 71.1%, 63.6%, 97.6% and 32% of resp. ions were removed. Wzrastaj􀄅ce zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych przy jednoczesnym wzro􀄞cie zapotrzebowania na wod􀄊 o wysokich parametrach jako􀄞ciowych, zmusza do poszukiwania efektywnych i ekologicznie bezpiecznych metod oczyszczania wody i 􀄞cieków. Wody osadowe powstaj􀄅ce w procesie odwadniania osadów 􀄞ciekowych mog􀄅 zawiera􀃼 jony metali ci􀄊􀄪kich, takich jak Zn(II), Cu(II) Ni(II) i Pb(II) oraz substancje organiczne. Jony metali ci􀄊􀄪kich wyst􀄊puj􀄅ce w du􀄪ym st􀄊􀄪eniu (cz􀄊sto powy􀄪ej 400 mg/ dm3) oraz jony amonowe musz􀄅 by􀃼 efektywnie usuwane, bowiem ich dodatkowy 􀃡adunek doprowadzany do cz􀄊􀄞ci biologicznej oczyszcz[...]

 Strona 1  Następna strona »