Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"URSZULA KOŁODZIEJCZYK"

Słubice - potencjalny lubuski Nowy Orlean

Czytaj za darmo! »

Słubice, miasto powiatowe na zachodniej granicy Polski z Niemcami, leży na lubuskim przełomie Odry. W lipcu 1997 roku było zagrożone zalaniem co najmniej 3-metrową warstwą wody. W ramach usuwania szkód powodziowych Lubuski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Zielonej Górze wykonał I etap prac doraźnie zabezpieczających miasto przed powodzią - usunął uszkodzenia istniejących wałów i w [...]

Wpływ eksploatacji węgla brunatnego na jakość zasobów wodnych

Czytaj za darmo! »

Eksploatacja odkrywkowa węgla brunatnego w rejonie Łęknicy (SW Polska) utworzyła największe w Polsce pojezierze antropogeniczne, na terenie którego doszło do zmiany stosunków wodnych oraz degradacji jakości wody. W celu zbadania tego procesu przeprowadzono szczegółowe badania geologiczne, hydrograficzne i chemiczne w obrębie wybranego zbiornika pojezierza. Uzyskane wyniki wykazały, że wod[...]

Metodyka kompleksowej oceny stanu wałów przeciwpowodziowych


  Przedstawiono metodykę oceny stanu wałów przeciwpowodziowych opartą na wynikach inwentaryzacji, badań geotechnicznych wałów i ich podłoża, a także analizę wielu innych czynników sprzyjających powodziom, przeprowadzono kompleksową analizę ich stanu technicznego oraz ich skuteczności w ochronie przeciwpowodziowej. Wykonana kontrola obiektów hydrotechnicznych wykazała, że problem ochrony przeciwpowodziowej gospodarczo zagospodarowanych dolin nie jest odosobniony, a powodzie (np. 1997 r. i 2010 r.) bezlitośnie uwidaczniają problem wieloletnich zaniedbań w tej dziedzinie. Artykuł jest próbą ustalenia kryteriów i szczegółowego zakresu badań prowadzonych w celu skutecznej oceny zagrożenia powodziowego. Jednym z nadrzędnych problemów związanych z zagospodarowaniem dorzecza Odry jest skuteczna ochrona przed powodzią. Jest ona prowadzona głównie za pomocą wałów przeciwpowodziowych. Wały przeciwpowodziowe to proste budowle ziemne pracujące tylko w czasie powodzi. Stąd tak ważnym elementem w prewencji powodziowej jest precyzyjne określenie stanu technicznego obwałowań; stan ten bezpośrednio warunkuje efektywność ich pracy, a tym samym skuteczność ochrony przeciwpowodziowej regionu [Bieberstein i Brauns 2002, Herrmann i Jansen 2003, Kołodziejczyk 2001]. ■ Metody badawcze Prace badawcze, polegające na ocenie stanu technicznego wałów przeciwpowodziowych, wykonano według założonego programu (rys.). Badania wstępne dotyczyły rozpoznania aktualnego stanu wałów lubuskiego odcinka Odry oraz metod ich modernizacji, a następnie - wytypowania odcinków badawczych, ilustrujących zróżnicowanie jakościowe wałów przeciwpowodziowych. Schemat badań 338 Gospodarka Wodna nr 8/2012 Wstępne rozpoznanie stanu wałów lubuskiego odcinka Odry oraz metod ich modernizacji przeprowadzono na podstawie analizy dokumentacji archiwalnych oraz studium literatury dotyczącej wałów środkowego Nadodrza. Zasadniczą część pracy stanowiły badania te[...]

Ocena stanu obiektów hydrotechnicznych rzeki Ołobok na obszarze Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego (System 600) DOI:


  D o największych fortyfikacji wybudowanych przed 1939 r. na Środkowym Nadodrzu należą: Międzyrzecki Rejon Umocniony, Pętla Boryszyńska oraz system bunkrów stanowiących Pozycję Środkowej Odry (niem. "Oderstellung"). Do 1944 r. w Pozycji Środkowej Odry wzniesiono ok. 650 obiektów obronnych, chociaż zaprojektowano ich 750 [8]. Znaczną liczbę obiektów (234) zlokalizowano na Ziemi Lubuskiej. Było to związane z chęcią połączenia Pozycji Środkowej Odry z Międzyrzeckim Rejonem Umocnionym [9, 10]. Obiekty hydrotechniczne Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego stanowiły spójny system zapór wodnych. Powstawały na podstawie indywidualnych projektów i stąd współczesna analiza ich konstrukcji pozwala na poznanie rozwoju myśli inżynierskiej [1]. Poszczególne obiekty są dzisiaj dużą atrakcją turystyczną, ale także inżynierską. Ich rozpoznanie pod względem geotechnicznym i hydrotechnicznym pozwala na doskonalenie zasad projektowania, w tym również zmniejszania awaryjności obiektów [2]. CHARAKTERYSTYKA RZEKI OŁOBOK Rzeka Ołobok wypływa z jeziora Niesłysz, mija miejscowości Ołobok, Skąpe i Przetocznicę, a ok. 5 km dalej wpływa do Odry, stanowiąc jej prawy dopływ (rys. 1). Długość rzeki wynosi 28,92 km, a powierzchnia zlewni to 258,69 km2. Głównymi dopływami są: Słomka o długości 15,55 km, Świebódka 12,47 km i Borowianka 13,17 km. W zlewni Ołoboku występują liczne jeziora. Najgłębszym i najczystszym jest jezioro Niesłysz (powierzchnia 496,6 ha, głębokość 37,4 m). Inne jeziora to: Wilkowskie (powierznia 130,5 ha, głębokość 23,7 m), Niedźwiedno (powierzchnia 48 ha, głębokość 5,8 m), Ciborze (powierzchnia 34,4 ha, głębokość 12 m) i Ołobockie (powierzchnia 24,5 ha, głębokość 6,2 m). Są one silnie zeutorfizowane. Zbudowane w latach 30. ubiegłego wieku w celach militarnych obiekty hydrotechniczne na Ołoboku tworzą jeden z największych obszarów zalewowych na Środkowym Nadodrzu [7]. OBIEKTY HYDROTECHNICZNE NA OŁOBOKU - SYSTEM 600 MIĘDZYRZ[...]

Analiza warunków filtracji wody przez wał przeciwpowodziowy do polderu Milsko DOI:


  O chrona przeciwpowodziowa jest istotnym elementem bezpieczeństwa wewnętrznego kraju, polityki zagospodarowania przestrzennego oraz ochrony środowiska [Nachlik, Kostecki, Gądek i Stochmal 2000]. Najczęstszym sposobem zabezpieczenia przeciwpowodziowego na Środkowej Odrze są wały przeciwpowodziowe [Kołodziejczyk 2007]. Są one skuteczne jedynie pod warunkiem spójnej gospodarki wodnej w całym dorzeczu [Majewski 2004]. Aby ograniczyć ewentualne straty gospodarcze, wynikające z niedoborów wody, a jednocześnie poprawić strukturę bilansu wodnego, należy bezwzględnie zwiększyć i odbudować zdolność retencyjną zlewni rzecznych [Mioduszewski 2005]. Dobrym przykładem może być tutaj odtworzenie polderów zlewowych, zbudowanych przez niemieckich inżynierów, a funkcjonujących na Środkowym Nadodrzu jeszcze w latach 40. i 50. ubiegłego wieku. Są to poldery: Milsko (300 ha), Tarnawa (220 ha), Pomorsko (200 ha), Brody-Bródki (180 ha), Nietkowice (310 ha), Będów (180 ha) oraz Połupin-Szczawno-Laski (2800 ha). Na lubuskim dorzeczu Odry funkcjonują poldery: Kiełcz-Tarnów Bycki (815 ha), Połupin (4125 ha) i Krzesin-Bytomiec (1200 ha), natomiast projektuje się: Urad (30 mln m3), Słubice Górzyca (60 mln m3) i Ługi Górzyckie (30 mln m3) - rys. 1. Autorzy artykułu uznali, że spośród dawnych polderów stosunkowo łatwy do reaktywowania jest polder Milsko. Teren jest użytkowany rolniczo (fot. 1). Odwadniany jest poprzez ciek Jasieniec - przy ujściu cieku funkcjonuje przepompownia, która kieruje wodę do kanału i zbiornika Jasieniec, a następnie do Odry. Polder Milsko będzie zbiornikiem suchym, sterowanym, o powierzchni ok. 300 ha i pojemności od 5 do 10 mln m3. Zostanie reaktywowany na założeniach historycznego polderu zalewowego. Ograniczać go będą naturalne skarpy oraz istniejący wał przeciwpowodziowy. Główne inwestycje obejmą umocnieni[...]

 Strona 1