Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Buszko"

Struktura organizacyjna przedsiębiorstwa budowlanego a kreowanie strategii zarządzania jakością

Czytaj za darmo! »

Zatrudnionych w przedsiębiorstwie budowlanym należy potraktować jako jednostki o różnych zasobach wiedzy, kompetencji, umiejętności.Postępująca globalizacja, nasilająca się walka konkurencyjna, rosnące wymagania potencjalnych klientów stwarzają konieczność weryfikacji przez przedsiębiorstwa dotychczasowych strategii zarządzania. Jedną z charakterystycznych cech sektora budowlanego jest cora[...]

Zakres poprawy jakości w sektorze usług budowlanych

Czytaj za darmo! »

Oryginalna koncepcja redukcji kosztów w TQM, jaką zaproponował P. B. Crosby - w sektorze budowlanym pozostaje nadal bardzo ważnym i aktualnym problemem.Już od początku lat 70. XX wieku szereg czołowych międzynarodowych koncernów budowlanych zaczęło w praktyce wdrażać elementy strategii opartych na jakości. Początkowo sprowadzały się one do ograniczenia czasu poświęconego na standardowe proc[...]

Jakość a przenikanie wiedzy

Czytaj za darmo! »

Polemiczna kontynuacja rozważań nt. modelu I. Nonakiego i H. Tageuchiego.Dynamiczny rozwój technologii telekomunikacyjnych, informacyjnych, postępująca globalizacja, skrócenie cyklu życia produktów, dążenie do osiągnięcia wysokiej rentowności, satysfakcji klientów, wzrost walki konkurencyjnej doprowadził do zmian w ocenie zasobów. Autorzy zajmujący się strategiami zarządzania dostrzegają zn[...]

Strategia zarządzania jakością a procesy innowacyjne - aspekt empiryczny

Czytaj za darmo! »

Dla przedsiębiorstw budowlanych wzrost innowacyjności jest warunkiem funkcjonowania w warunkach nasilającej się walki konkurencyjnej.Zmieniające się środowisko funkcjonowania przedsiębiorstw, nasilająca się walka konkurencyjna, presja z jednej strony na osiągnięcie wyniku, a z drugiej na obniżenie kosztów i dostarczenia odbiorcom towarów / usług wysokiej jakości zmusza podmioty gospodarujące do wdrożenia nowoczesnych strategii zarządzania. Jedną z nich, która cieszy się nieprzerwanie popularnością (od prawie dwóch dekad) jest zarządzanie jakością (TQM - Total Quality Management). Zdaniem wielu naukowców, praktyków zarządzania istnieje konieczność stałej poprawy działania jako odpowiedzi na gwałtowne zmiany otoczenia i wymogi rynku. Sprzyja temu właśnie strategia TQM (Bullock [...]

Kultura organizacyjna a strategia TQM w polskich przedsiębiorstwach budowlanych


  Zarówno kultura organizacyjna, jak i sama strategia TQM, powinny być weryfikowane.W nasilającej się walce konkurencyjnej przedsiębiorstwa budowlane muszą wykorzystywać wszystkie dostępne zasoby, w tym zasoby niematerialne. Mają one coraz większe znaczenie w sprawnym funkcjonowaniu przedsiębiorstw. Pozwalają na właściwe wyznaczenie i realizację celów. Z drugiej strony niezbędne stają się w sektorze usług budowlanych strategie oparte na TQM (Total Quality Management). Strategię tę można zdefiniować jako kompletne podejście (ujmujące wszystkie zakresy działania podmiotu gospodarczego) mające na celu poprawę jakości zachodzących w firmach procesów (Dean J.W., Bowen D.E. 1994). Odwołanie się do strategii TQM w sektorze usług budowlanych ma silne uzasadnienie. Strategia, która koncentruje się na jakości procesów jest determinowana także przez stosowane wymogi prawne. Usługa budowlana opiera się na przyjętej dokumentacji technicznej i zgodności jej wykonania w oparciu o przepisy oraz normy prawa budowlanego. Odstąpienie od norm i dokumentacji nie tylko powoduje niską jakość, ale może narazić wykonawcę na odpowiedzialność prawną, w konsekwencji powodować wymierne straty finansowe. Zatem partnerzy przedsiębiorstw budowlanych (np. inwestor, projektanci, podwykonawcy, nadzór) będą zainteresowani utrzymaniem stosownej strategii zapewniającej jakość realizowanej inwestycji. Związek kultury organizacyjnej ze strategią TQM jest relatywnie bardzo ścisły. Na podstawie analizy literatury przedmiotu można stwierdzić, że autorzy dużo miejsca poświęcają związkom kultury i strategii zarządzania. Tylko w 2009 roku w grupie wydawniczej Emerald Publishing zamieszczono 73 artykuły dotyczące powyższych relacji. Kulturę organizacyjną można zdefiniować jako zbiór wartości, wierzeń, przekonań wspólnych dla wszystkich pracowników organizacji (Schein E.H. 1985). W oparciu o taki zbiór wartości funkcjonuje przedsiębiorstwo. Pracownicy kształtują kul[...]

Jakość relacji pomiędzy podmiotami niszy rynkowej


  Pomimo upływu lat strategia zarządzania jakością (Total Quality Management - TQM) wciąż posiada wielu zwolenników (zwłaszcza ze strony praktyków), oraz nadaje się jej ciągle nowe znaczenie i ukierunkowuje na nowe zadania. W oryginalnej swojej koncepcji TQM był strategią, która miała za zadanie zwiększenie zaangażowania pracowników wokół kluczowych czynników sukcesu przedsiębiorstwa. Bez wątpienia takim kluczowym czynnikiem była i pozostaje nadal jakość. Na strategię TQM powinno się zwrócić uwagę także z perspektywy poprawy efektywności działania, osiągnięcia przewagi konkurencyjnej oraz doskonalenia wszystkich zachodzących nie tylko wewnątrz organizacji procesów, ale także w otoczeniu. We współczesnej gospodarce osiągnięcie powyższych założeń nie leży jedynie w gestii poszczególnych przedsiębiorstw. Podmioty rynkowe funkcjonują w układzie związków sieciowych i nawet perfekcyjne działanie jednego może zostać zniwelowane poprzez błędy pozostałych. Takim klasycznym sektorem, w którym wysiłki jednego podmiotu muszą być skoordynowane z pozostałymi jest sektor budowlany. Wykonawca usługi budowlanej bardziej staje się zarządzającym inwestycją i współpracuje z relatywnie dużą grupą jednostek. Do tych ostatnich tradycyjnie zaliczyć należy: podwykonawców specjalistycznych zadań (roboty ziemne, instalacyjne, ogólnobudowlane, wykończeniowe itd.). Każdy z nich posiada swoją specjalizację i powinien być w stanie zaoferować swoją usługę o wysokim poziomie jakości, projektantów, dostawców sprzętu budowlanego, materiałów. Prawidłowo opracowany harmonogram realizacji inwestycji umożliwia wykonawcom znaczne oszczędności. Materiały, sprzęt, dostarcza się w ściśle określonym momencie. Nie trzeba wówczas utrzymywać kosztownych magazynów, baz sprzętu, zatrudniać pracowników. Koszty są znacznie mniejsze, inspektorów nadzoru, konsultantów, inwestorów. Oprócz tej grupy podmiotów tradycyjnie współpracujących z wykonawcą należy zaliczyć takż[...]

Marka a procesy jakościowe w przedsiębiorstwach budowlanych


  Kapitał marki jest kształtowany już na etapie projektowania.Obecnie polski sektor budowlany przeżywa pewien kryzys. Wiele dużych firm (w tym nawet giełdowych o ugruntowanej pozycji rynkowej) zagrożonych jest nawet bankructwem. Z drugiej strony trwa nadal ostra walka konkurencyjna o nowe kontrakty. Przedsiębiorstwa wykonawcze muszą w pełni wykorzystywać wszystkie posiadane zasoby materialne i niematerialne. W grupie tych ostatnich mieści się również marka. W literaturze przedmiotu brakuje jednej zunifikowanej definicji marki. Zazwyczaj rozpatruje się ją z punktu widzenia marketingowego i ekonomicznego. Te pierwsze sprowadza się do wyróżnienia podmiotu z rynku, natomiast drugie koncentruje się wokół typowych korzyści ekonomicznych. Na potrzeby niniejszego artykułu przyjęto markę określać jako ogół procesów zachodzących pomiędzy posiadaczem marki i jego odbiorcami. Uzupełnieniem pojęcia marki jest model. W modelu marki zakłada się schemat przepływu korzyści pomiędzy posiadaczem marki i partnerami. W ten sposób można określić kanały transmisji, ich natężenie, a co najważniejsze odpowiednio je modyfikować w celu osiągnięcia optymalnych korzyści. Posiadaczem marki jest przedsiębiorstwo budowlane, a jego odbiorcami dwie grupy podmiotów. Pierwsza obejmuje bezpośrednich partnerów w niszy rynkowej i zaliczyć do nich należy: inwestora, (ew.inwestora zastępczego), podwykonawców (firmy specjalistyczne), dostawców sprzętu oraz materiałów budowlanych, inspektora nadzoru, inspekcje BHP, architektów, projektantów. konsultantów, firmy logistyczne. Druga grupa partnerów dotyczy tzw. interesariuszy. Są to podmioty nie będące bezpośrednio związane z działaniami przedsiębiorstwa budowlanego, ale mające na niego istotny wpływ np.absolwenci wyższych uczelni technicznych, twórcy norm budowlanych, producenci maszyn i urządzeń, społeczność lokalna związana z miejscem realizacji inwestycji, opinia publiczna, inwestorzy giełdowi (jeżeli fir[...]

Szara strefa a strategia zarządzania jakością w przedsiębiorstwach budowlanych DOI:10.15199/46.2015.4.3


  Szara strefa zmienia zasady strategii TQM w branży budowlanej w otoczeniu biznesowym oraz w samym przedsiębiorstwie wykonawczym.Problem szarej strefy w teorii literatury przedmiotu jest marginalizowany. Co prawda można odnieść się do pewnych badań, analiz, koncepcji ograniczenia szarej strefy, ale generalnie autorzy zajmujący się szeroko rozumianymi naukami społecznymi koncentrują się wokół tzw. legalnej gospodarki (Feige L.E.1990). Należy jednak mieć na względzie fakt, że szara strefa istnieje w każdym modelu gospodarki. Różni się jedynie skalą i formą funkcjonowania. Co więcej, pomimo prób jej ograniczenia, nie zawsze się to udaje. Nawet można pokusić się o stwierdzenie, że poziom szarej strefy nie ulega obniżeniu. Ponieważ cały czas trwa swoisty "wyścig" pomiędzy aparatem władzy a animatorami szarej strefy. Ci ostatni są pionierami rozwiązań, których mechanizm działania jest poznawany dopiero po pewnym czasie. W miejsce likwidowanej działalności pojawia się nowa forma. Szara strefa modyfikuje działania przedsiębiorstw. Wynika to przede wszystkim z konieczności uwzględnienia w opracowywanej strategii przez podmioty rynkowe otoczenia biznesowego. A otoczenie to powstaje w znacznym stopniu pod wpływem szarej strefy. Celem artykułu jest identyfikacja zagrożeń dla strategii TQM w branży budowlanej w kontekście szarej strefy. Rodzaje szarej strefy w kontekście branży budowlanej Biorąc pod uwagę klasyfikację szarej strefy, jaką zaproponowali M.H. Fleming., J. Roman, G. Farrell, należy wyróżnić w niej cztery podstawowe kategorie: kryminalną działalność, nielegalną, działania w obszarze gospodarstw domowych, nieformalną. Pierwsza kategoria obejmuje produkcję dóbr i usług zabronionych przez prawo, w tym zwłaszcza wytwarzanie oraz handel narkotykami. Druga kategoria dotyczy legalnie wytworzonych dóbr i usług, ale są czynione próby polegające na unikaniu w tym zakresie podatków lub też nie ewidencjonowania pełnego obrotu. Dzi[...]

 Strona 1  Następna strona »