Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"KRYSTYNA CZAJA"

Kluczowa rola katalizatora w rozwoju poliolefin

Czytaj za darmo! »

Odkrycie i rozwój katalizatorów metaloorganicznych to podstawowe czynniki rozwoju technologicznego procesu polimeryzacji olefin do nowych produktów o interesujących właściwościach oraz intensywnego wzrostu światowej konsumpcji poliolefin. Kluczową rolę w permanentnym wzroście znaczenia tych materiałów odgrywa rewolucyjny wręcz rozwój heterogenicznych katalizatorów Zieglera i Natty, który [...]

Kompozyty polimerowe z napełniaczem roślinnym

Czytaj za darmo! »

Rozwój polimerów zmierza do poprawy właściwości materiałów oraz ograniczenia ich kosztów. Jednym z kierunków rozwoju jest otrzymywanie kompozytów z udziałem taniego i dostępnego napełniacza. W ostatniej dekadzie znaczne zainteresowanie wzbudzają kompozyty polimerowe z odnawialnymi napełniaczami roślinnymi, które zaczynają wypierać dotąd stosowane napełniacze nieorganiczne w polimerowych m[...]

Synteza i charakterystyka polietylenu o szczególnie dużym ciężarze cząsteczkowym

Czytaj za darmo! »

Porównano aktywność katalityczną różnych metaloorganicznych układów katalitycznych umożliwiających syntezę polietylenu o szczególnie dużym ciężarze cząsteczkowym PEUHMW oraz przedstawiono niektóre właściwości polietylenów otrzymanych wobec tych katalizatorów. Stwierdzono, że wysoko aktywnymi katalizatorami syntezy polietylenu typu PEUHMW są układy wanadowo-glinowe naniesione na kompleksowy [...]

Poliolefiny i woski polietylenowe Cz. I. Właściwości reologiczne DOI:10.15199/62.2018.4.11


  Przetwórstwo tworzyw sztucznych polega na nadaniu polimerowi odpowiedniej postaci użytkowej oraz wytworzenie wyrobu spełniającego pewne wymogi i nadającego się do zastosowania w określonych warunkach. W trakcie procesów przetwarzania w materiale polimerowym zachodzą złożone przemiany fizyczne i chemiczne, które są wynikiem działania sił mechanicznych (naprężeń), ciepła i ruchu w różnych elementach maszyn przetwórczych. Końcowe właściwości tworzywa zależą od procesów zachodzących w trakcie jego upłynniania oraz wymuszonego płynięcia stopu podczas mieszania i kształtowania wyrobu. Zatem bardzo istotne jest poznanie zjawisk reologicznych w upłynnionym polimerze podczas przepływu1). Reologia jest gałęzią wiedzy w sposób szczególny przeznaczoną i wykorzystywaną w badaniach materiałów polimerowych, w tym głównie polimerów oraz różnego rodzaju kompozytów na ich osnowie2). Dla tworzyw termoplastycznych szczególnie istotne jest określenie ich zdolności do płynięcia. Ta właściwość stanowi parametr decydujący w procesie wytwarzania różnego rodzaju wyrobów z tworzyw sztucznych, a także o możliwościach ich zastosowania i warunkach eksploatacji. Znajomość właściwości reologicznych materiałów polimerowych jest szczególnie przydatna przy doborze odpowiednich maszyn i urządzeń przetwórczych3, 4). Umożliwia to dobór warunków w procesach obróbki, przetwórstwa i modyfikacji tworzyw sztucznych5). W praktyce przemysłowej oraz w badaniach jakości tworzyw sztucznych podstawowym parametrem charakteryzującym tworzywa sztuczne jest wskaźnik szybkości płynięcia MFR (melt flow rate) lub MFI (melt flow index)1). Wartość tego wskaźnika zależy od rodzaju i właściwości tworzywa, głównie od średniej masy molowej i jej dyspersji oraz od stopnia usieciowania, a także od zastosowanych parametrów pomiarowych m.in. od użytego obciążenia oraz temperatury pomiaru, kształtu i rozmiaru dyszy6). Znając wartość MFR polimeru, możliwe jest określenie lepkości materiału, lep[...]

Fotooksydacyjne starzenie stabilizowanego polipropylenu w warunkach laboratoryjnych i poligonowych

Czytaj za darmo! »

Badano starzenie fotooksydacyjne handlowego stabilizowanego polipropylenu w warunkach poligonowych oraz w przyspieszonych testach laboratoryjnych. W charakterze stabilizatorów PP zastosowano stabilizatory wykazujące różny mechanizm działania: Irganox®, Chimassorb® i Ultranox® oraz ich kompozycje. Wpływ czynników środowiskowych na badane materiały oceniano na podstawie tworzenia[...]

Funkcjonalizowane woski polietylenowe jako kompatybilizatory kompozytów polietylenowo-drzewnych o wysokim stopniu napełnienia


  Badano proces otrzymywania kompozytów polimerowo-drzewnych o dużym stopniu napełnienia (60-80%), przygotowanych na bazie polietylenu małej gęstości (PE-LD) z udziałem komercyjnej mączki drzewnej (Lignocel C 120 i Arbocel C 320) oraz dodatkiem wosków polietylenowych sfunkcjonalizowanych poprzez ich utlenienie lub szczepienie bezwodnika maleinowego, stosowanych jako czynniki kompatybilizujące. Otrzymane materiały poddano charakterystyce określając ich podstawowe właściwości mechaniczne oraz chłonność wody. Stwierdzono, że nawet niewielka ilość wprowadzonego kompatybilizatora (2,5%), w porównaniu z próbkami otrzymanymi bez jego udziału, w istotny sposób poprawia wytrzymałość kompozytów na zerwanie oraz w wyraźnym stopniu ogranicza chłonność wody. Low-d. polyethylene was blended with com. oxidized or maleic anhydride-modified polyethylene waxes (2.5-5%) and filled (60-80%) with wood flours at 130°C. The composite material was studied for mech. properties and H2O absorption. The addn. of the oxidized wax resulted in an increase in the tensile strength and hydrophobicity. Uniwersytet Opolski Łukasz Korach*, Krystyna Czaja, Justyna Stokłosa Funkcjonalizowane woski polietylenowe jako kompatybilizatory kompozytów polietylenowo-drzewnych o wysokim stopniu napełnienia Functionalized polyethylene waxes as compatibilizers for wood-polymer composites with high filler content Prof. dr hab. inż. Krystyna CZAJA w roku 1970 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej. Stopnie naukowe uzyskała na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej; dr (1977) oraz dr hab. nauk chemicznych (1992). Tytuł naukowy profesora nauk chemicznych otrzymała w roku 2002. Pracuje na Wydziale Chemii Uniwersytetu Opolskiego na stanowisku profesora zwyczajnego i jest kierownikiem Katedry Technologii Chemicznej i Chemii Polimerów. Specjalność - chemia i technologia polimerów. Wydział Chemii, Uniwersytet Opolski, ul. Oleska 48, 45-052 Opo[...]

Thermooxidative and atmospheric ageing of low-density polyethylene modified with allylurea. Termooksydacyjne i atmosferyczne starzenie polietylenu małej gęstości modyfikowanego allilomocznikiem


  Low-d. polyethylene was modified with allylurea and SiO2 by reactive extrusion and subjected to thermooxidn. and to weathering under natural conditions. The thermooxidn. was initiated after a long induction period. Under natural conditions, the oxidn. occurred from the very begining of exposure and yielded acid and ketone groups. Mol. mass values and gel no. of the polymer showed also the crosslinking and crackin of polymer macromols. Przedstawiono przebieg starzenia termooksydacyjnego oraz atmosferycznego w warunkach naturalnych polietylenu małej gęstości modyfikowanego allilomocznikiem z dodatkową zawartością krzemionki. Utlenianie polimeru rozpoczęło się po długim okresie indukcji, a jego głównym efektem były utworzone ugrupowania karbonylowe różnego typu. Równolegle wyraźnemu zmniejszeniu ulegała masa cząsteczkowa polimeru. Utlenianie w warunkach atmosferycznych rozpoczęło się praktycznie od początku ekspozycji na czynniki środowiska naturalnego, a jego wynikiem była obecność głównie grup kwasowych i ketonowych w węglowodorowych makrocząsteczkach. Równolegle do utleniania następowało silne sieciowanie polimeru, a dopiero po pewnym okresie starzenia łańcuchy polimerowe ulegały degradacji. Tani i obojętny chemicznie (więc nietoksyczny), łatwo przetwarzalny i cechujący się dużą opornością elektryczną polietylen jest wciąż najchętniej wykorzystywanym tworzywem na świecie1). Jednym z niekorzystnych skutków jego stosowania jest znaczący udział odpadów polietylenowych w ogólnej ilości powstających śmieci. W niektórych krajach europejskich obecnie już ponad 90% odpadów z tworzyw sztucznych poddaje się różnym formom odzysku. Założono nawet, że w 2020 r. w krajach unijnych żadne tworzywa nie będą trafiały na wysypiska. W Polsce w 2011 r. wykorzystano ponownie, w różny sposób, niespełna 40% odpadów z tworzyw2). Chociaż z roku na rok zwiększa się ilość odpadów zagospodarowywanych lub utylizowanych, to z doświadczeń wynika, [...]

Badania FTIR interakcji nadtlenku dikumylu z diarylosiarczkowym stabilizatorem Lowinox TBM6 w matrycy polietylenowej przed i po jej usieciowaniu


  Metodą analizy spektralnej w podczerwieni (FTIR) zbadano przemiany chemiczne jakim ulegają nadtlenek dikumylu (jako czynnik sieciujący polietylen) oraz 4,4’-tio-bis-(2-t-butylo- 5-metylo)fenol (jako stabilizator diarylosiarczkowy), podczas sporządzania mieszanek polietylenowych zawierających oba indywidua domieszkowe równocześnie i rozdzielnie w temperaturze homogenizacji 130±5°C. Celem podstawowym badań było określenie przemian chemicznych obu modyfikatorów, ich wzajemna interakcja w matrycy polietylenowej podczas sieciowania w 180°C i na tej podstawie ocena przydatności stabilizatora Lowinox® TBM6 w produkcji stabilizowanego polietylenu przeznaczonego do sieciowania termicznego. Low-d. polyethylene was crosslinked with (PhCMe2)2O2 initiator at 180°C for 20 min in presence of (2-Me-4-OH-5- Me3CPh)2S stabilizer and studied for chem. structure by FTIR spectroscopy. An interaction between the initiator and stabilizer during the crosslinking was obsd. Dzięki poprawie właściwości wytrzymałościowych a zwłaszcza zwiększeniu odporności na odkształcenia termiczne, uzyskiwanemu poprzez usieciowanie polietylenu, znacznie poszerzył się zakres praktycznych zastosowań tego polimeru1). Polietylen usieciowany (PE-X) dzięki zwiększonej odporności na pękanie i odkształcenia plastyczne pod wpływem naprężeń zewnętrznych, służy do wyrobu wielkogabarytowych kontenerów, zbiorników i palet transportowych. Właściwości usieciowanego polietylenu, determinujące kierunki jego zastosowań, w dużej mierze zależą od stopnia jego usieciowania2). Również i sposób sieciowania ma istotny wpływ na stopień i jednorodność usieciowania polimeru. Spośród trzech podstawowych metod sieciowania, promieniowanie jonizujące (elektronowe lub gamma) stosowane w sieciowaniu polimerów do zastosowań medycznych, daje produkt bardzo niejednorodny, gdyż proces jest prowadzony na zimno, a w tych warunkach jedynie faza amorficzna ulega sieciowaniu. Faza krysta[...]

Polyolefin-matrix composites with modified halloysite nanotubes Kompozyty poliolefinowe napełnione modyfikowanymi nanorurkami haloizytowymi DOI:10.15199/62.2015.12.7


  Halloysite nanotubes were modified with a dialkyladiamidoamine lactate and used as filler (5% by mass) for low- and high-d. polyethylene and polypropylene matrices. The composites were studied for the elongation at break, tensile strength, melt flow index and impact strength. The addn. of modified halloysite resulted in increasing the elongation at break and impact strength of the composites when compared with addn. of nonmodified halloysite. Przeprowadzono badania wybranych mechanicznych oraz przetwórczych właściwości kompozytów na osnowie wybranych poliolefin (polietylenu małej i dużej gęstości oraz polipropylenu) napełnionych nanorurkami haloizytowymi modyfikowanymi mleczanem dialkilodiamidoaminy wytworzonym na bazie surowców pochodzenia naturalnego. Zawartość haloizytu w kompozytach wynosiła 5% mas. Kompozyty wykazywały korzystniejsze właściwości wytrzymałościowe (wytrzymałość na zerwanie, wydłużenie względne przy zerwaniu, udarność) i przetwórcze (wskaźnik szybkości płynięcia) w porównaniu z kompozytami z niemodyfikowanymi nanorurkami haloizytowymi oraz nienapełnionymi poliolefinami.Przemysł tworzyw sztucznych rozwija się nieprzerwanie od kilkudziesięciu lat, co powoduje, że materiały te stosowane są obecnie niemal w każdej dziedzinie życia. Prawie połowę światowego zapotrzebowania na tworzywa sztuczne stanowią od wielu lat poliolefiny, głównie polietylen (PE) (29%) i polipropylen (PP) (19%). Dominująca ich rola wynika z takich zalet, jak dostępność, niska cena, różnorodność właściwości fizykochemicznych oraz ekonomiczne i uniwersalne metody wytwarzania. Obecnie poliolefiny odgrywają istotną rolę w wielu sektorach gospodarki, m.in. w motoryzacji, przemyśle elektrycznym i elektronicznym, budownictwie, opakowaniach, a także produkcji urządzeń AGD oraz mebli1, 2). Wciąż rosnące wymagania w stosunku do tworzy sztucznych wymuszają opracowywanie nowoczesnych odmian materiałów poliolefinowych, zawierających różnego rodzaju[...]

 Strona 1  Następna strona »