Wyniki 1-10 spośród 63 dla zapytania: authorDesc:"TADEUSZ PARYJCZAK"

Zielona chemia. Wybrane zagadnienia

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono podstawowe zasady i rozwój zielonej chemii na przełomie XX i XXI w., jej znaczenie w ochronie środowiska naturalnego oraz prawdopodobne przyszłe zadania. Omówiono przykłady wykorzystania zasad zielonej chemii w różnych dziedzinach badawczych i technologii chemicznej, zwłaszcza w katalizie. Praca zawiera 71 odnośników do literatury dotyczącej omawianego tematu. A review with [...]

Fizykochemiczne właściwości katalizatorów Pt/ZrO2/TiO2 w reakcji selektywnej redukcji a,b-nienasyconych aldehydów.

Czytaj za darmo! »

Otrzymano katalizatory platynowe osadzone na nośnikach binarnych ZrO2-TiO2 o różnych zawartościach Pt i proporcjach tlenków a następnie zastosowano je do katalitycznego uwodarniania grupy karbonylowej a,b-nienasyconych aldehydów w reakcji selektywnej redukcji aldehydu krotonowego. Reakcję prowadzono w fazie gazowej w reaktorze przepływowym pod ciśnieniem atmosferycznym, w temp. 100oC. Kata[...]

Kataliza w ochronie środowiska

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono najważniejsze zastosowania oraz zadania katalizy w likwidowaniu skutków degradacji środowiska i jej zapobieganiu. Omówiono problematykę unieszkodliwiania spalin emitowanych przez samochody wyposażone w silniki benzynowe i silniki Diesla, usuwania tlenków azotu ze źródeł stacjonarnych, katalitycznego utleniania lotnych związków organicznych (VOCs) oraz katalitycznego spalania pa[...]

Zastosowanie pomiaru przewodnictwa elektrycznego do śledzenia procesów biegnących podczas spiekania katalizatorów niklowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano proces spiekania katalizatorów Ni/Al20 3, N i/Si02 i Ni/szkło. W badaniach wykorzystano metodę pomiaru przewodnictwa elektrycznego. Spiekanie prowadzono w atmosferze argonu w temp. 673 К i 773 K. Wyznaczono wartość wykładnika określającego rząd procesu spiekania badanych próbek oraz podano prawdopodobny mechanizm jego przebiegu. W warunkach przemysłowego wykorzystania naniesionych katalizatorów metalicznych konieczne jest jak najdłuższe zachowanie pierwotnych właściwości ich powierzchni (metalicznej). Zmiany tych właściwości są często spowodowane procesem spiekania krystalitów metalu. Następstwem tego procesu jest zmniejszanie się powierzchni aktywnej katalizatora, prowadzące w krańcowym wypadku do utraty wymaganej jego aktywności. W literaturze1,2) można znaleźć przykłady badań procesu spiekania krystalitów metalicznych. Autorzy wspomnianych prac posługiwali się technikami rentgenograficznymi1* lub mikroskopem elektronowym2*. Stosowano także obie te techniki jednocześnie3*. Mimo ogromnych zalet mają one jednak zasadniczą wadę; próbki należy przygotowywać specjalnymi metodami, a badanie właściwości tych próbek przeprowadzać poza środowiskiem reakcji. W poprzednich artykułach przedstawiano możliwość zastosowania pomiaru przewodnictwa elektrycznego do badania zmian właściwości fizycznych powierzchni katalizatorów pozostających w środowisku reakcji4,5*. Przewodnictwo elektryczne sproszkowanej próbki katalizatora jest wypadkową wielu czynników, które jest trudno ściśle określić. Jeśli się założy stabilność złoża katalizatora oraz dobierze warunki wykonania pomiarów w taki sposób, by zniwelować opory styków między poszczególnymi jego ziarnami, to przy dostatecznie dużym stężeniu naniesionej fazy metalicznej mierzone przewodnictwo elektryczne będzie w głównej mierze zależne od rozmiarów katalizatorów5*. Najmniejszym stężeniem metalu, które gwarantuje, że opór próbki podczas spiekania zależy tylko od zmian rozmiarów kry[...]

Zastosowanie pomiaru przewodnictwa elektrycznego katalizatorów Ni/nośnik do wyznaczania energii aktywacji powierzchniowej dyfuzji niklu DOI:

Czytaj za darmo! »

Podjęto próbę wyznaczania energii aktywacji powierzchniowej dyfuzji niklu z zastosowaniem metody pomiaru przewodnictwa naniesionych katalizatorów niklowych. Badano katalizatory: 25%Ni/Al20 3,20%Ni/Si02 i 5%Ni/szkło. Stwierdzono, że wartość energii aktywacji powierzchniowej dyfuzji niklu bardzo wyraźnie zależy od rodzaju zastosowanego nośnika. Iwama i Hayakawa opublikowali w 1981 r. pracę1}, w której podali sposób wykorzystania pomiaru przewodnictwa elektrycznego metalicznych proszków do wyznaczania energii aktywacji powierzchniowej dyfuzji metalu. W pracy tej został również przedstawiony sposób wykonania obliczeń oraz przykładowe wyniki. Podane zależności oraz wyznaczone wartości dotyczyły układów modelowych, którymi były metaliczne proszki złote, otrzymane w wyniku próżniowego rozparowania. W warunkach przemysłowych są stosowane katalizatory przygotowane metodami nie gwarantującymi otrzymania próbek o ściśle powtarzalnych właściwościach powierzchni metalicznych. Przewodnictwo elektryczne tak uzyskanych próbek katalizatorów jest wypadkową bardzo wielu czynników. Decydujące znaczenie dla wartości mierzonego przewodnictwa sproszkowanych katalizatorów naniesionych mają opory styku zależne od odległości między poszczególnymi ziarnami katalizatora w jego złoż[...]

Aktywność katalityczna układów Fe-Ni/Al20 3 w reakcji metanizacji dwutlenku węgla DOI:

Czytaj za darmo! »

Metanizację dwutlenku węgla przeprowadzono w reaktorze bezgradientowym w szerokim zakresie temperatury (400^823 K), dla różnych stosunków objętościowych substratów (H2:C 0 2), różnych szybkości przepływu mieszaniny reakcyjnej oraz dla różnych składów katalizatorów Fe-Ni/Al70 3. Katalizatory Fe-Ni/AI20 3 wykazywały mniejszą aktywność w porównaniu z katalizatorami niklowymi osadzonymi na A120 3, a większą w porównaniu z katalizatorami żelazowymi. Metanizacja tlenku węgla jest stosunkowo dobrze opracowana1,2), natomiast znacznie mniej danych literaturowych dotyczy reakcji wodoru i dwutlenku węgla3 _6). Zagadnienie to jest istotne, ponieważ dwutlenek węgla może się tworzyć podczas metanizacji tlenku węgla: 2H2 + 2C O -----------> CH4 + C 0 2, (1) CO + H20 -----------► C 0 2 4- H2, (2) i reagować z wodorem: 4H2 + C 0 2 —------- >- CH4 + 2H20 . (3) Bliższa znajomość przebiegu reakcji (5) ma więc zasadnicze znaczenie zarówno w metanizacji dwutlenku węgla, jak i podczas otrzymywania metanu z tlenku węgla. Katalizatory aktywne w metanizacji tlenku węgla są, ogólnie biorąc, aktywne również w metanizacji dwutlenku węgla. Uwodornienie C 0 2 na katalizatorach żelazowych naniesionych na węgiel aktywny pod ciśnieniem atmosferycznym prowadzi do otrzymania tlenku węgla i metanu3). Podobne rezultaty uzyskali Dwyer i Samorjai4), badając uwodornienie C 0 2 na polikrystalicznych foliach Fe pod zwiększonym ciśnieniem. Niewielką ilość wyższych węglowodorów otrzymali autorzy pracy5), uwodorniając C 0 2 na katalizatorach Fe/C pod ciśnieniem 5 MPa. W pracy6) wykazano, że w obecności katalizatorów niklowych dwutlenek węgla przekształca się tylko w metan, co potwierdzono również w pracy7). Poglądy na mechanizm uwodornienia dwutlenku węgla można podzielić na dwie grupy8^ 12). W jednym wypadku uważa się, że redukcja dwutlenku węgla do metanu biegnie przez przejściowy etap tworzenia się tlenku węgla8" 10*, a w drugim zakłada się, że w mechan[...]

Badanie procesów redukcji tlenków półprzewodzących w układzie chromatograficznym z jednoczesnym pomiarem przewodnictwa elektrycznego DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano przebieg procesu redukcji tlenków: NiO, NiO + CuO i CuO, wykorzystując do tego celu metodę chromatograficzną i pomiar przewodnictwa (oporu) elektrycznego. Tlenki otrzymano w wyniku kalcynacji różnych soli wyjściowych prowadzonej w temp. 673 K. Pomiar przewodnictwa elektrycznego umożliwiał obserwowanie zmian właściwości fizycznych próbek w trakcie ich termoprogramowanej redukcji. Stwierdzono, że przewodnictwo próbek zmieniało się w zależności od rodzaju tlenku i sposobu jego otrzymywania, chociaż nie zaobserwowano istotnych zmian w obrazie widma chromatograficznego sporządzanego w czasie przebiegu procesu. Zinterpretowano uzyskane wyniki. Badanie procesów redukcji za pomocą pomiaru przewodnictwa (oporu) elektrycznego umożliwia ciągłe śledzenie zmian fizycznych i elektronowych właściwości redukowanych tlenków bez konieczności operowania próbkami poza środowiskiem reakcji. Jednak dotychczas nie opracowano prostej metody, która by umożliwiała prowadzenie tego typu badań. Wydaje się, że pomiar przewodnictwa elektrycznego w połączeniu z inną metodą badawczą (np. metodą chromatograficzną) mogłyby stanowić dogodny sposób śledzenia procesów redukcji. W niniejszym artykule przedstawiono możliwość zastosowania takiej metody do badania procesu redukcji tlenków półprzewodzących. Procesom redukcji tlenków niklu poświęcono w literaturze wiele uwagi. W licznie opublikowanych na ten temat artykułach podano prawdopodobny mechanizm redukcji oraz omówiono wpływ różnych czynników na przebieg procesu1^ 3). Wśród wielu stosowanych metod badawczych nie było jednak takiej, która by umożliwiała bezpośrednie śledzenie zmiany właściwości próbki podczas całego przebiegu procesu redukcji. Uzyskane przez nas wyniki badań nad redukcją NiO za pomocą pomiaru przewodnictwa elektrycznego przedstawiono w celu wskazania możliwości zastosowania tej metody do badań nad katalizatorami pozostającymi w środowisku reakcji. Część doświadczalna Próbki tlenków prz[...]

Zastosowanie pomiaru przewodnictwa elektrycznego oraz procesu TPR do śledzenia zmian zachodzących we właściwościach katalizatorów Ni/Si02 na skutek reutleniania i reredukcji DOI:

Czytaj za darmo! »

Zastosowano proces temperaturowo programowanej redukcji (TPR) z jednoczesnym pomiarem przewodnictwa elektrycznego próbek katalizatorów 20% N i/S i0 2 w celu śledzenia zmian właściwości fizycznych zachodzących w tych próbkach pod wpływem reutleniania i reredukcji. Na podstawie przebiegu procesu TPR oraz krzywych opisujących zależność oporu od temperatury scharakteryzowano zmiany we właściwościach powierzchni badanych katalizatorów. Zmiany te badano również za pomocą metody magnetycznej. Oznaczano w ten sposób stopień zredukowania katalizatora oraz średnią wielkość krystalitów. Stwierdzono, że reutlenienie i reredukcja powodują w wypadku katalizatora N i/S i0 2 redyspersję fazy metalicznej. Mechanizm redyspersji jest różny dla próbek przygotowywanych w różnych warunkach. Podano prawdopodobny mechanizm tego procesu. W praktyce laboratoryjnej oraz przemysłowej procesy utleniania oraz ponownej redukcji są często stosowane do okresowej regeneracji katalizatorów metalicznych. W pewnych wypadkach katalizatory poddane tym procesom mają inne właściwości niż poprzednio. Przyczyną tego jest możliwość przebudowy powierzchni metalicznej katalizatora podczas utleniania i ponownej redukcji. W związku z tym często obserwuje się zjawisko redyspersji fazy metalicznej katalizatora. Redyspersja po kilkakrotnym utlenianiu i reredukcji występowała w wypadku różnych katalizatorów metalicznych osadzonych na rozmaitych nośnikach, głównie na S i0 2 i A12 0 3. Ruckenstein i współpracownicy^ obserwowali to zjawisko po cyklicznym utlenianiu i redukcji katalizatorów Pt/Al2 0 3. Wang i współpracownicy2) badali proces redyspersji na katalizatorach Rh/Al2 0 3 i Rh-Pt/Al2 0 3. Do obserwacji tych procesów stosuje się m.in. metodę, w której wykorzystuje się mikroskop elektronowy2). Mimo ogromnych zalet, ma ona wadę wynikającą z konieczności operowania próbkami katalizatora poza środowiskiem reakcyjnym. Metoda ta wymaga także stosowania specjalnych sposobów przyg[...]

Badania podatności na redukcję i reutlenienie katalizatorów kobaltowych naniesionych na tlenek glinowy DOI:

Czytaj za darmo! »

Metodami temperaturowo programowanej redukcji (TPR) oraz temperaturowo programowanego utlenienia (TPO) badano procesy redukcji i reutlenienia serii katalizatorów Co/Al20 3 o zawartości fazy aktywnej wynoszącej 1 -i- 8% w przeliczeniu na metal. Badania prowadzono w szerokim zakresie temperatury (293^-1300 K). Na podstawie literatury oraz wyników własnych omówiono formy występowania fazy kobaltowej na nośniku. Wykazano istotny wpływ temperatury reutleniania na podatność badanych katalizatorów na redukcję. Katalizatory kobaltowe naniesione na tlenek glinowy cieszą się ostatnio znacznym zainteresowaniem badaczy. Wynika to zarówno z szerokich możliwości stosowania tych katalizatorów w licznych procesach (uwodornienie, hydrokraking itp.), jak i z potrzeby lepszego zrozumienia istotnej roli kobaltu w złożonych układach tlenkowych Co/Mo/A120 3 używanych jako katalizatory hydrodesulfuracji. Według niektórych autorów1,2) kobalt jest promotorem podczas powstawania aktywnych centrów molibdenu oraz warunkuje utrzymanie tych centrów w stanie wysokiej aktywności. W innych publikacjach dużą aktywność w procesach hydrodesulfuracji przypisuje się fazie kobaltowej3, 4> 5), a nawet sugeruje się, że za wysoką aktywność katalizatorów Co/Mo/A120 3 są odpowiedzialne przede wszystkim atomy kobaltu6). W tym aspekcie szczególnie interesujący jest charakter oddziaływań metalu z nośnikiem. Na podstawie wyników licznych badań7 ^ 13) wykonanych za pomocą różnych technik spektroskopowych (ESR, XPS, SIMS), rentgenowskich (XRD) oraz magnetycznych stwierdzono, że w układzie Co/A120 3 kobalt występuje w trzech podstawowych formach: - krystalicznej fazy Co30 4, - jonów Co2 + skoordynowanych w oktaedrycznych lukach nośnika, - jonów Co2 + skoordynowanych w tetraedrycznych lukach nośnika (tzw. "spinel powierzchniowy" o strukturze zbliżonej do CoA120 4). Względny udział tych form zależy od ilości naniesionego metalu oraz od temperatury kalcynacji. Podwyższanie temp[...]

 Strona 1  Następna strona »