Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"ANDRZEJ CHMIELARZ"

PROBLEMY HYDROMETALURGII MIEDZI W POLSCE


  W artykule dokonano przeglądu hydrometalurgicznych i bio‐hydrometalurgicznych technologii produkcji miedzi z uwzględ‐nieniem aktualnego stanu ich wdrażania w przemyśle. Stwierdzono, że zastosowania przemysłowe dotyczą głównie kon‐centratów miedzi wtórnej z mineralizacją o charakterze tlenkowym lub chalkocytowym. Zwrócono uwagę na fakt, że tech‐nologie hydrometalurgiczne stosowane w polskim przemyśle miedziowym są całkowicie komplementarne w stosunku do istniejących procesów produkcyjnych odzysku metali towarzyszących i waloryzacji odpadów. Podano przykłady takich tech‐nologii opracowanych w IMN, przeznaczonych m.in. do odzysku cynku z odpadów ołowiowych, odzysku miedzi z gąbki mie‐dziowo‐arsenowej z wydzieleniem arsenu w postaci skorodytu, oraz do utylizacji zużytego kwasu po elektrorafinacji. Słowa kluczowe: hydrometalurgia, odzysk, waloryzacja odpadów, miedź, arsen, cynk, ołów PROBLEMS OF COPPER HYDROMETALLURGY IN POLAND A review of hydrometallurgical and bio‐hydrometallurgical technologies for copper production is presented together with information on current status of their implementation in industry. It was established that industrial applications are mainly related to secondary copper concentrates presenting mineralization of oxide or chalcocite character. Hydrometallurgical technologies in the Polish copper industry are shown to be perfectly complementary to the existing production processes in recovery of by‐product metals and waste valorisation. Examples of such technologies developed at IMN for zinc recovery from lead‐bearing waste, copper recovery from copper‐arsenic sponge with separation of arsenic in a form of scorodite and utilization of spent electrorefining acid are discussed. Keywords: hydrometallurgy, recovery, waste valorisation, copper, arsenic, zinc, lead Wprowadzenie Początki hydrometalurgii odnaleźć można w pierwszym tysiącleciu naszej ery, kiedy to prealchemic[...]

PRZETWÓRSTWO SUROWCÓW MINERALNYCH I METALURGIA ZAMIERZENIA BADAWCZE INSTYTUTU METALI NIEŻELAZNYCH


  Misją nauk stosowanych jest kreowanie i stymulowanie rozwoju innowacyjności w gospodarce. Potwierdzenie tej tezy znajdziemy w Ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 roku o instytutach badawczych (Dziennik Ustaw nr 96, poz. 619), w której instytut badawczy definiuje się jako jednostkę or‐ganizacyjną, która "prowadzi badania naukowe i prace roz‐wojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce". Sądzę, że w referatach zmieszczonych w niniej‐szym wydaniu czasopisma, pracownicy IMN — kierownicy zakładów badawczych instytutu — w sposób przekonywa‐jący dowodzą, że prace badawcze przez nich prowadzone w pełni spełniają te definicję. Najbardziej widoczne jest to oczywiście w zrealizowanych w ostatnim czasie wdroże‐niach przemysłowych, których bogatą listę przedstawiono w szczegółowych opisach działań badawczo‐rozwojowych prowadzonych w Zakładach: Przeróbki Surowców Mineral‐nych i Utylizacji Odpadów, Hutnictwa, Hydrometalurgii, Chemii Analitycznej i Ochrony Środowiska. Rozwój technologiczny i pojawiające się symptomy po‐wrotu metalurgii metali nieżelaznych do roli istotnej gałęzi gospodarki europejskiej (w gospodarce polskiej już od dawna taką rolę pełni), zapewniającej bezpieczeństwo su‐rowcowe i podstawę materialną dla rozwoju inżynierii ma‐teriałowej, stawia przed nami nowe wyzwania badawcze, skierowane głównie na poprawę uzysków metali, opraco‐wanie technologii ich wytwarzania ze złóż polimetalicznych, o relatywnie niskiej jakości, w tym zasobów antropogenicz‐nych, kompleksowość wykorzystania zasobów surowco‐wych oraz intensyfikację jakościową i ilościową recyklingu metali. Poniżej przedstawiono najważniejsze kierunki ba‐dawcze przygotowane w IMN na najbliższe lata, wynikające z analizy stanu techniki i technologii oraz potrzeb polskiego przemysłu metali nieżelaznych. Nowe i kontynuowane kierunki badań IMN Przeróbka surowców mineralnych W obszarze surowców[...]

ROZWÓJ BADAŃ Z OBSZARU METALURGII EKSTRAKCYJNEJ I DZIEDZIN JEJ TOWARZYSZĄCYCH. DZIAŁALNOŚĆ ZAKŁADÓW BADAWCZYCH PIONU DYREKTORA IMN DS. METALURGII DOI:10.15199/67.2017.10.3


  Ostatnie pięciolecie naszej działalności, było okresem przypadającym na renesans zainteresowania surowcami mineralnymi w Europie. Kryzys na rynku metali ziem rzadkich spowodowany protekcjonistyczną postawą Chin, pojawiające się niedobory dostaw innych metali powszechnie używanych w zaawansowanych procesach produkcyjnych, zwrócił uwagę na konieczność zapewnienia Europie samowystarczalności surowcowej, a jeśli nie będzie to możliwe - ograniczenia zależności od importu surowców. Analizę sytuacji, zalecane działania naprawcze, cele i metody ich osiągnięcia, najlepiej zostały zidentyfikowane w dokumencie programowym Unii Europejskiej Inicjatywa na rzecz surowców - zaspokajanie naszych kluczowych potrzeb w celu stymulowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy w Europie, KOM (2008) 699. W kolejnych latach realizacji zadań postawionych w tym dokumencie, pojawiły się m.in. lista materiałów krytycznych dla gospodarki UE i nowe projekty badawcze w ramach VII Programu Ramowego i programu Horyzont 2020. Powołano Knowledge Innovation Community (KIC) on Raw Materials, strukturę w ramach budapesztańskiego European Institute of Innovation & Technology (EIT), dedykowaną rozwojowi badań w tym obszarze. Te działania organizacyjne, rozwój technologiczny i symptomy powrotu metalurgii metali nieżelaznych do roli istotnej gałęzi gospodarki europejskiej, zapewniającej bezpieczeństwo surowcowe, podstawę materialną dla rozwoju inżynierii materiałowej, rozwój gospodarki cyrkulacyjnej, postawiło przed nami nowe wyzwania badawcze, skierowane głównie na zrównoważone technologie, zapewniające efektywność i kompleksowość odzysku metali oraz intensyfikację jakościową i ilościową ich recyklingu. Staraliśmy się, aby nasz program badań, jak najbardziej wszechstronnie odpowiadał na nowe wyzwania. Znalazło to także odbicie w treści dokumentów planistycznych IMN, a przede wszystkim w opracowaniu stanowiącym podstawę działalności naukowo- badawczej pionu pt. Perspek[...]

ZMIANY W EUROPEJSKIM PRAWIE ŚRODOWISKOWYM


  Przedstawiono podstawowe informacje dotyczące nowej dyrektywy Unii Europejskiej o emisjach przemysłowych, propo‐nowanych zmianach w protokole z Göteborga, protokole metali ciężkich (HMP) oraz o przygotowywanym nowym akcie prawnym, zwanym dyrektywą rtęciową. Omówiono konsekwencje tych zmian dla działalności branży metali nieżelaznych w Polsce. Słowa kluczowe: dyrektywa, emisje, środowisko, prawo, metale ciężkie, rtęć, przemysł metali nieżelaznych CHANGES IN THE EUROPEAN ENVIRONMENTAL LAW Paper presents basic information on the new European Union directive on industrial emissions, proposed changes in Gothenburg’s protocol, heavy metals protocol, new act called ‘mercury directive’ and their influence on the Polish non‐ferrous metals industry. Keywords: directive, emissions, environment, law, heavy metals, mercury, non‐ferrous metals industry Wstęp Kraje zrzeszone w Unii Europejskiej od wielu lat inicjują globalne i regionalne działania zmierzające do ograniczenia wpływu działalności człowieka na środowisko naturalne. W wyniku rozwoju ekologii, w tym ekologii przemysłowej oraz działalności legislacyjnej rządów i instytucji europej‐skich uformowało się prawo środowiskowe, stawiające co‐raz wyższe wymagania w obszarze kontroli i redukcji wszel‐kiego rodzaju emisji. Przedstawiamy informacje o ostatnich środowiskowych regulacjach prawnych oraz pracach zmie‐rzających do ograniczenia emisji metali ciężkich, w tym rtęci. Dyrektywa o emisjach przemysłowych — nowy element europejskiego prawa środowiskowego Powstanie nowoczesnego europejskiego prawa środo‐wiskowego datuje się na drugą połowę ubiegłego stulecia. Uważa się, że jego początkiem był "Clean Air Act" uchwalo‐ny w Zjednoczonym Królestwie, po wystąpieniu uciążliwego smogu w Londynie w 1952 r. W późniejszych latach, na róż‐nych etapach rozwoju wspólnoty europejskiej, uchwalono szereg dyrektyw określających wymagania w zakr[...]

ELEKTROWYDZIELANIE MIEDZI BEZPOŚREDNIO Z ROZTWORU PO BIOŁUGOWANIU KONCENTRATU Cu


  Istotny postęp w technologii bioługowania koncentratów miedzi, umożliwiający wytwarzanie roztworów siarczanowych o stężeniu miedzi powyżej 40 g/dm3 i z wydajnością przewyższającą 90 %, skłonił do podjęcia badań zmierzających do sprawdzenia możliwości bezpośredniej produkcji miedzi elektrolitycznej z takich roztworów, z pominięciem stosowanej kla‐sycznie operacji ekstrakcji rozpuszczalnikowej. Badania prowadzono z roztworem otrzymanych z BRGM (Francja), a wytwo‐rzonym przez bioługowanie koncentratu miedzi z ZG LUBIN. Zastosowano elektrolizer z dwiema anodami wykonanymi ze stopu Pb1Ag oraz jedną katodą ze stali kwasoodpornej. Stosowana katodowa gęstość prądu wynosiła 200 A/m2, tempera‐tura elektrolitu 55 °C, a w skład zestawu inhibitorów wchodził klej kostny i tiomocznik. Pierwsze testy prowadzone zarówno w trybie ciągłym, jak i cyklicznym, wykazały możliwość produkcji osady katodowych metalicznych, zwartych, jednak wydaj‐ności prądowe procesu były relatywnie niskie 61÷77 %, a wskaźnik zużycia energii elektrycznej wynosił 2500÷3100 kWh/t Cu. Przyczyną takiej sytuacji była niewątpliwie wysoka zawartość żelaza(III) w roztworze. Podjęto próby usunięcia jonów żelaza(III) z roztworu po bioługowaniu koncentratu. Poziom żelaza(III) został zredukowany na drodze wytrącania hydroli‐tycznego oraz w formie jarozytu. W przypadku pierwszej techniki Fe usunięto w około 96 %, proces filtracji zachodził jednak opornie, straty miedzi do osadu wynosiły około 4 %. W wyniku zastosowania techniki jarozytowej osiągnięto 71 % stopień Mgr inż. Michał Hanke, mgr inż. Wit Baranek, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. usunięcia żelaza. Proces filtracji przebiegał łatwo, zaś straty miedzi do osadu wynosiły około 3 %. Próby elektrowydzielania miedzi z roztworów o zredukowanej zawartości żelaza(III) charakteryzowały się wysokimi wydajnościami prądowymi, od‐powiednio: 96 % i 91 %. Otrzymywane osady katodow[...]

USUWANIE ARSENU W POSTACI SKORODYTU METODĄ BEZCIŚNIENIOWĄ DOI:10.15199/67.2016.2.1


  W artykule przedstawiono podstawy hydrometalurgicznej technologii bezciśnieniowego wydzielania arsenu w postaci skorodytu na przykładzie przerobu jednego z półproduktów arsenonośnych powstających w hutnictwie miedzi. W Instytucie Metali Nieżelaznych opracowano sposób wytrącania skorodytu metodą bezciśnieniową z użyciem zarówno jonów Fe(III), jak i Fe(II). Badania były prowadzone w skali laboratoryjnej i wielkolaboratoryjnej. Jakość otrzymanego skorodytu była oceniana poprzez pomiar kilku wybranych właściwości fizykochemicznych, takich jak: powierzchnia właściwa ziaren, ich wielkość i podatność na wymywanie arsenu według normy PN-EN 12457-4:2006, określającej kryteria klasyfikacji odpadu do składowania na odpowiednim składowisku. Słowa kluczowe: arsen, skorodyt, metody bezciśnieniowe otrzymywania skorodytu ARSENIC REMOVAL AS A SCORODITE ET AMBIENT PRESSURE CONDITION The paper presents the basics of hydrometallurgical technology for arsenic separation as a scorodite at ambient pressure conditions with regard to one of the arsenic — bearing by products from copper smelting. At IMN the method for scorodite precipitation at ambient pressure conditions with the use of Fe(III) ions, as well as Fe(II) ions, has been developed. The investigations have been carried out on the lab — and the large — laboratory scales. The quality of produced scorodite was assessed through determination of the few physico-chemical properties, such as: grains specific surface, particle size and susceptibility for elution according to standard PN-EN 12457-4:2006, which determines waste classification criteria for landfilling. Keywords: arsenic, scorodite, ambient pressure method for scorodite precipitation Wstęp Obecność arsenu w koncentratach miedzi stwarza poważne problemy techniczne i ekologiczne w trakcie złożonego procesu technologicznego produkcji Cu. Jednym z najważniejszych jest konieczność utrzymywania na wyznaczonym poziomie stężenia As w[...]

Usuwanie arsenu w postać skorodytu z wybranego materiału arsenonośnego metodą bezciśnieniową skala 1/4 techniczna DOI:10.15199/67.2016.11.1


  W Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach opracowano sposób wytrącania skorodytu metodą bezciśnieniową, z użyciem zarówno jonów Fe(III), jak i Fe(II). Przedmiotem badań był jeden z półproduktów arsenonośnych powstających w hutnictwie miedzi. Technologia przerobu materiału arsenonośnego składa się z 4 podstawowych węzłów technologicznych: ługowania materiału arsenonośnego, wytrącania skorodytu, usuwania resztek As i Fe oraz wytrącania Cu, wszystkie połączone z niezbędnymi operacjami rozdziału faz. W artykule zaprezentowano kompleksowe wyniki badań procesu, zmierzającego do przeprowadzenia arsenu zawartego w gąbce miedziowo-arsenowej w postać skorodytu z zastosowaniem jonów Fe(II), wraz ze sposobem zagospodarowania miedzi. Badania wykonano w skali ¼ technicznej na instalacji pilotowej w IMN. Jakość otrzymanego skorodytu była oceniana poprzez pomiar kilku wybranych właściwości fizykochemicznych, takich jak: powierzchnia właściwa ziaren, ich wielkość oraz wyznaczenie podatności na wymywanie arsenu według normy PN-EN 12457-4: 2006, określającej kryteria klasyfikacji odpadu do deponowania na odpowiednim składowisku. Słowa kluczowe: arsen, skorodyt, metody bezciśnieniowe otrzymywania skorodytu AR SENIC RE MOVAL AS A SCORODI TE FRO M SELEC TED AR SENIC -BEARI NG MATERIAL USING PRE SSURE -LE SS METHOD - ¼ TEC HNICAL SCALE Institute of Non-Ferrous Metals in Gliwice developed a method for precipitation of scorodite by non-pressure method from one of the arsenic intermediates generated in copper metallurgy, by application of both Fe(III) and Fe(II) ions. Treatment of the arsenic-bearing material consists of four basic technological operations: 1 - leaching of arsenic-bearing material with separation of phases, 2 - precipitation of scorodite with separation of phases, 3 - removal of As and Fe residues with separation of phases, and 4 - precipitation of Cu with separation of phases. Paper presents complex results of the studies performed on[...]

DWA LATA UCZESTNICTWA INSTYTUTU METALI NIEŻELAZNYCH W PROJEKCIE EUROPEJSKIM BioMinE BIOTECHNOLOGIE W ZASTOSOWANIU DO EUROPEJSKICH ZASOBÓW SUROWCÓW METALONOŚNYCH

Czytaj za darmo! »

Głównym celem badań realizowanych przez IMN w ra-mach projektu BioMinE jest opracowanie skutecznych bio-technologii zagospodarowania odpadów powstających w hut-nictwie metali nieżelaznych, na przykładzie procesu biolo-gicznego usuwania węglowodorów z ołowionośnego szlamu - produktu mokrego odpylania gazów z pieca szybowego do przetopu koncentratów miedzi. W dwuletnim okresie realizacji proje[...]

Immobilizacja związków renu w cieczach jonowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono możliwości immobilizacji związków renu w cieczach jonowych. Uzyskane układy badano pod kątem wykorzystania w katalizie chemicznej, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji epoksydacji alkenów. Przebadano kilka układów MTO-UHP-ciecz jonowa. Jako reakcje modelowe wybrano reakcje epoksydacji cykloheksenu i 1,5-cyklooktadienu. Otrzymano cztery nowe układy MTO-UHP-ciecz jonowa, kata[...]

Metylotrioksoren(VII) jako katalizator wielu ważnych reakcji organicznych

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano literaturowy przegląd metod otrzymywania i możliwości zastosowania metylotrioksorenu( VII) (MTO), katalizatora wielu ważnych reakcji organicznych, takich jak epoksydacja, metateza i utlenianie. Sprawdzono możliwość otrzymywania MTO ze związków renu(VII), takich jak nadreniany wapnia, sodu, amonu, potasu, cynku i srebra syntezowane w IMN. Stosując nadrenian srebra, jako źródł[...]

 Strona 1  Następna strona »